Win kaartjes voor de datingfair

Win kaartjes voor de datingfair

logoOp zaterdag 20 en zondag 21 juni wordt er in de Jaarbeurs in Utrecht de eerste ‘Dating Fair’ georganiseerd! Dit is de lifestyle datingbeurs vol inspirerende presentaties en workshops, gezellige stands en datingactiviteiten zoals Speed&Daten, Dance&Date en Mix&Match.

DatingFair is een evenement waar twee werelden samenkomen. De buitenwereld van uiterlijkheden zoals kleding en uiterlijke verzorging. En de binnenwereld van je zelfbeeld, zelfvertrouwen en de vaardigheid om contact te leggen. Daten is een activiteit waar deze beide werelden samenkomen en daarom biedt DatingFair een unieke en aantrekkelijke combinatie van zowel producten als diensten om beide aspecten van het daten in een veilige ambiance aan bod te laten komen. Dus niet alleen mooie schoenen en witte tanden, maar ook een positief zelfbeeld en meer zelfvertrouwen en lef bijvoorbeeld. Alles wat nodig is om je dating-avonturen succesvoller te maken en als persoon te kunnen groeien.
En natuurlijk datingactiviteiten om echte mensen te ontmoeten!

Wil jij deze kaartjes winnen? Klik dan op deze link

Mijn kind, mijn copyright

Mijn kind, mijn copyright

Het is weekend. Samen met dochterlief en oma zijn we weer vertrokken naar ons geliefde ‘Peel’, het is Kastelendag. Rondom het kasteel dat we bezoeken zijn leuke (kinder)activiteiten. Er is een knutselhoek en een springkussen. Mijn dochtertje springt er vrolijk op los, samen met de andere kindjes. Ik zie vanuit mijn ooghoek een jongedame foto’s maken met haar camera.

In eerste instantie denk ik dat het een moeder is van één van de springende kinderen. Ik kijk haar nog eens aan. Nee, dat kan niet. Daar lijkt ze echt te jong voor. We vervolgen onze weg naar de knutselhoek. Deze jongedame loopt rond met haar fotocamera en maakt vervolgens een paar close up foto’s van mijn dochtertje. Het maakt iets in me los.

“Ik weet niet wimageaarom je de foto maakt, maar daar ben ik fel op tegen. Wie ben jij eigenlijk? En waarom maak je een foto van mijn dochtertje zónder mijn toestemming?!” 

Ze is studente en zit in de jongerensociëteit die deze activiteiten mede organiseert. Ze maakt foto’s voor hun website. Ik leg haar vriendelijk uit dat ik géén toestemming geef voor de plaatsing van de foto’s van mijn dochtertje.

Om me heen hoor ik het geroezemoes en de afkeurende blik van een – allesbehalve begripvolle – vrouw. Ze begrijpt mijn reactie niet. Ik besluit om haar geen aandacht te geven. Het is mijn mening, het is mijn kind. Ik voel niet de neiging om mezelf te verdedigen. Na het lezen van mijn blogs zul je inmiddels wel gemerkt hebben dat ik een allergie heb voor (voor)oordelende mensen.

Ik besef dat dit niet de eerste keer is dat ik dit meemaak. Op een ander evenement heb ik hetzelfde meegemaakt. Het zet me aan het denken. In deze digitale tijdperk worden foto’s en dergelijke gemakkelijk op het web geplaatst. Soms zonder dat je het weet. Toegankelijk voor iedereen. 

Stel je eens voor, (de foto van) je eigen kind gebruikt voor andere doeleinden. De nachtmerrie van elke ouder.

Ik begrijp dat de meeste mensen overigens wel de beste intenties hebben. En natuurlijk zal ik mijn kind nooit binnen houden, uit angst waar ze allemaal aan blootgesteld kan worden. Daarin ben ik realistisch. Echter ben ik wel erg gesteld op het (voor zover het kan) beschermen van haar online privacy. Zij kan namelijk zelf nog niet de keuze maken of ze wel of niet zichtbaar wil zijn op het web. Bovendien weet ik niet waar de foto’s terecht kunnen komen.

Ik merk dat ik hierin op veel onbegrip stuit. Ik respecteer het onbegrip, alleen helemaal begrijpen doe ik het (nog?) niet. We zijn het allemaal eens dat je als ouder verantwoordelijk bent voor het welzijn van je kind. Mijn kind (proberen te) beschermen is ook geen issue, totdat ik aangeef dat ik de afweging maak om mijn kind ook online te beschermen.

Desalniettemin blijf ik trouw aan hetgeen ik belangrijk vind voor mijn kind. Immers; geen onderwerp zo besproken als het ouderschap.. Dat heb ik wel gemerkt sinds ik mama ben. Zelf respecteer ik ook dat een ieder (hierin) een andere mening heeft. Ik oordeel ook niet over hoe een ander haar moederschap invult.Alleenstaande moeder jootje1

Het zou in mijn ogen wel fijn zijn als we met zijn allen een soort van online gedragscode konden afspreken. Dat er in ieder geval niet zomaar (ongezien én zonder toestemming van ouders) foto’s geplaatst mogen worden op een website. Dat er eerst gevraagd wordt of er foto’s van je kind gemaakt en online geplaatst mogen worden. Vraag ik teveel in deze digitale wereld of is mijn principe tijdloos?

Terwijl ik deze blog typ, zie ik op Facebook (tja, multitasken hè) een foto voorbij komen van een FB vriend die een foto heeft geplaatst van haar spelend kind in een speeltuin. Met op de achtergrond – je raadt het vast zelf wel – andere kinderen herkenbaar in beeld.. Hun ouders, deze kinderen, hebben er niet om gevraagd om ongevraagd online te verschijnen. Toch?

Het zou daarom ook geruststellend zijn als wij ouders – tijdens het plaatsen van online kiekjes van onze kroost – zelf in ieder geval de afweging zouden maken om foto’s met andere kinderen herkenbaar in beeld niet te plaatsen. Uit respect van de online privacy van kinderen. Zelf plaats ik geen enkele foto van mijn (overigens online niet herkenbare) dochtertje als er andere kinderen herkenbaar op de achtergrond staan.

imageIk hoop dat andere mensen hierin ook een integere afweging (gaan) maken. Daarmee wil ik niet zeggen dat ik gelijk heb. Daarmee wil ik ook niet beweren dat mijn model van de wereld het juiste model is. Ik hoop alleen dat we met zijn allen kritisch(er) gaan afwegen. Het wel of niet plaatsen van herkenbare foto’s van je kind zou te allen tijde joúw afweging moeten zijn, niet de afweging van een ander..

Ruim drie jaar geleden heb ik geleerd om mijn gevoel, mijn hart en mijn intuïtie te volgen in mijn moederschap. 

Ik volg sindsdien het pad wat voor mij goed voelt. Het pad wat ik voor ogen heb voor mijn dochter en ik. Soms ontmoet ik medestanders. Soms zijn het tegenliggers. Zij helpen me uiteindelijk wel om kritisch te blijven kijken naar mezelf. Als een spiegel.

Maar de beste spiegel is mijn dochtertje. Haar geboorte werd mijn wedergeboorte. Ik heb namelijk geleerd om te gaan met (negatieve) kritiek. Ik respecteer daarom het geroezemoes. Maar nog meer respecteer ik mijn dochter’s privacy en blijf ik handelen naar wat mijn moederhart me ingeeft. Tenslotte is mijn dochtertje namelijk het enige wat ooit (letterlijk!) zo dicht bij mijn hart heeft gezeten en nog steeds zit.

Ik schaam me dus niet om hardop te zeggen; mijn kind; mijn copyright..

Hoe denk jij over online privacy van kinderen? Welke afweging maak je daarin? En waar ligt voor jou de grens? Ik hoor het graag! (je kunt je reactie onderaan deze pagina plaatsen)

Tot volgende week! Liefs, Jootje

Couscous met groenten en zalm

Couscous met groenten en zalm

De tijd van zomerse maaltijdsalades breekt aan. Nu is de lente nog steeds aan het kwakkelen, maar toch heb ik al zin in de meer lichte gerechten. Een van mijn favoriete producten in de lente en zomer is couscous, omdat dit met zoveel producten te combineren is. Vandaag met zalm en lekkere groenten.

Om er een extra lekker en fris gerechtje van te maken, heb ik de zalm van tevoren gemarineerd in gepureerde basilicum, met olijfolie en het sap van een halve sinaasappel. Zo krijg ik zelf nog meer het zomergevoel!Marokkaanse couscous met zalm 2

Ingrediënten:

  • 100 gram zalm, zonder huid
  • half kopje couscous
  • kwart stukje paprika en zeer kleine blokjes
  • handjevol verse basilicumblaadjes
  • klein teentje knoflook
  • 50 gram doperwtjes
  • klein handjevol prei fijngesneden in halve ringetjes
  • twee ontvelde tomaatjes
  • sap van een halve sinaasappel
  • klein beetje peper

We gaan eerst de marinade maken voor de zalm. Hiervoor pureer je de basilicum samen met het sap van de halve sinaasappel en olijfolie. Pureer het met een staafmixer tot een dunne puree. Giet dit over de zalm en wrijf het lekker in. Zet het vervolgens terug in de koelkast. Was de paprika en prei en snijd het samen met de knoflook in kleine stukjes. Leg de tomaten, iets ingesneden zowel aan de boven- als onderkant, even in een kommetje met gekookt water. Wacht totdat het velletje vanzelf loslaat, zodat dit er makkelijk af te trekken is. Snijd de tomaat in kleine stukjes. Ondertussen verhit je de grillpan met olijfolie en gaar je het stukje zalm heel langzaam gaar. De couscous laat je in een kom met gekookt water garen. Om nog wat meer smaak aan de groenten te geven, wok je dit in een pannetje met olijfolie op middelmatig vuur en doe je de doperwtjes erbij.  Als het te hard gaat, draai het vuur dan lager, want de groenten moeten wel lekker garen. Voeg hier gerust een klein beetje peper aan toe. Voeg daarna de gegaarde couscous aan het mengsel toe, zodat de sappen van de groenten lekker in de couscous kunnen trekken. Laat dit nog even drie minuutjes doorbakken. Vervolgens schep je het mengsel op het bordje met het stukje vis er boven op en smullen maar!

Dit recept is geschreven door Alice van Smuldkids.nl.

Kinderwens

Kinderwens

Vanaf jongs af aan wilde ik altijd een groot gezin, met een leuke man en minimaal 4 kinderen.

Ik wilde ook altijd kraamverzorgster worden, zoals beschreven in mijn vorige blog. Echter, door fysieke problemen was het niet mogelijk om dit beroep uit te oefenen. Wat ik hiermee wil aangeven is dat ik dol ben op kinderen en dan vooral baby’s 🙂

Kinderwens 3Helaas, door diverse omstandigheden, heb ik tot nu toe deze man en dit gezin (nog) niet gevonden. Wel heb ik inmiddels een heel mooi kindje van 4 jaar, waar ik echt super gek op ben. Toen ik zwanger van haar was, wilde ik de meeste spullen toch nieuw kopen. Ergens ook met de gedachte dat ik in de toekomst deze spullen misschien nog wel voor meer kinderen zou kunnen gebruiken. En ik vond het ook gewoon leuk voor haar om nieuwe spullen te hebben.

KinderwensInmiddels 4 jaar later, heb ik een korte relatie gehad met een man met 3 kinderen. Echter, ik kwam er achter dat ik nog dingen uit het verleden moest verwerken en ben toen in therapie gegaan.  Ik hoop dat dit genoeg geholpen heeft voor een volgende relatie. De kinderwens is er nog steeds en de wens is er ook nog steeds om een leuke man (wel of niet met kinderen) te ontmoeten die ook een kinderwens heeft. 

Behalve voor mijzelf, hoop ik ook voor mijn dochtertje dat ze een broertje of zusje mag krijgen.

Lijkt mij echt super leuk voor haar. Ik kom zelf namelijk uit een gezin met 5 kinderen en ik vind dat heel gezellig.

De therapie heeft er ook voor gezorgd dat ik eindelijk mijn huis ga aanpakken. Ik woon inmiddels al ruim 15 jaar op mezelf en ik heb nog nooit zelf meubels uitgekozen. Veel spullen heb ik gekregen, wat heel lief was natuurlijk maar niet direct mijn smaak. Dus heb ik voor het eerst zelf meubels gekocht. En dat voelt echt super! Ook de rest van mijn woonkamer zal worden aangepakt (stuken en verven van mijn muren, nieuw laminaat). Dus over een maand of 2 ziet mijn huis er heel anders uit. Ik ben ook super benieuwd naar het eindresultaat. Ik hoop dat het dan echt als mijn thuis gaat voelen, ipv van mijn huis.

Kinderwens 1 Een ander punt, dat hier mee te maken heeft, is dat ik te weinig ruimte heb om de baby-spullen van mijn dochtertje op te slaan. Dus, met toch wel dubbele gevoelens, ben ik momenteel bezig met het verkopen c.q. weggeven van deze spullen. En ik heb het dan niet over kleertjes, want die geef ik regelmatig aan de  kringloopwinkel of andere organisaties. Maar ik heb het dan over het bedje, commode, wagen etc. En ik moet zeggen dat deze dingen snel verkocht raken via internet. Er is dus best vraag naar. Het voelt alleen best dubbel. Het is nodig, want ik heb geen ruimte, maar het voelt toch ook dat ik iets moet opgeven. Hoewel ik natuurlijk ook weet dat, mocht ik hopelijk toch nog een kindje krijgen, dan kan ik zo nieuwe (of tweedehands) spullen kopen. Dit houd ik mij zelf ook voor.

Sinds mijn dochtertje geboren is, ben ik weer teruggegaan naar de kerk.

Ik ben gelovig opgevoed maar zo’n 12 jaar niet naar de kerk gegaan. Vorige maand heb ik belijdenis gedaan en is mijn dochtertje gedoopt. Dit waren hele mooie en emotionele diensten. Het heeft mij ook hier gebracht, ik vertrouw op God, dat, als het goed is, ik nog een kindje mag krijgen. Ik heb er alleen wel een beetje geduld voor nodig. En geduld is iets wat ik soms een beetje mis 🙂

Liefs Carokat

Vakantie in een bungalowpark

Vakantie in een bungalowpark

Alleenstaande moeder en vakantie….

Heerlijk, wij hebben een weekje vakantie en gaan naar een bungalowpark. Ik heb me hier zo op verheugd en ik heb er zo ontzettend veel zin in. Dit keer gaat mijn moeder mee op vakantie, met in totaal 3 honden. Normaal ga ik eigenlijk altijd alleen op vakantie. Nou ja, alleen? Ik heb natuurlijk altijd het mooiste bezit altijd bij mij, mijn zoontje Rick! Maar nu had ik voor de gelegenheid mijn moeder uitgenodigd. We hadden een heerlijk huisje, met jawel, een bubbelbad en een vaatwasser. Wat een luxe!

We hebben lekker gezwommen en wat vond Rick dat heerlijk. Wanneer hij water zag begon hij al te lachen en binnen een paar uur wist hij waar de glijbanen waren hahahaha.

Ook zijn we na de kinderboerderij geweest en zijn we heerlijk uit eten geweest. We hebben natuurlijk heel veel ijsjes gegeten en de eendjes gevoerd.

Ik had ook echt tijd voor mezelf en wat was dat heerlijk! Iedere ochtend maakte ik een grote wandeling met de 3 honden en dan haalde mijn moeder Rick uit bed, ik vond dat zo heerlijk. Ik kon dan lekker even m’n zinnen verzetten en even aan niks denken. Ik had ook een fiets gehuurd en als ik s’avonds nog even weg wilde, dan kon dit. 1 dag is mijn nicht uit Zwolle gekomen en hebben we heerlijk non-alcohol coctails gedronken. Heerlijk was dat!Deze midweek weg, heb ik geen contact gehad met mijn ex en ik vond dit wel even prima zo. Toen ik weer terug kwam, lag er een brief te wachten van zijn advocaat. Zo voorspelbaar, normaal gesproken krijg ik dit via de mail, maar omdat ik al verwachte dat ik een brief zou krijgen, heb ik mijn advocaat gevraagd of hij dit niet naar mij wilde sturen. En jawel, mijn gevoel klopte, de eerste vakantiedag, had hij een brief gestuurd. Maar in ieder geval ben ik blij dat ik deze brief pas na mijn vakantie heb gezien, ik heb nu intens kunnen genietenIMG_0544

Een echte aanrader was het strand waar je ook met de honden heen mocht. Het was deze week heerlijk weer (vorige week was dat hahahah). Zodra Rick water zag, gaat hij in het water zitten, ook nu dus. Hahahaha, alleen had hij zijn zwemkleren niet aan maar zijn gewone kleren. Met als gevolg dat alles nat werd, en een lol dat hij had (zie foto).

Ik heb heerlijk genoten van de rust, van het uitslapen en van het genieten van mijn mooiste bezit, RICK. Het vervuld me met trots dat hij zo snel groeit, hij is nog maar 1.5 en zit in maat 92. Momenteel zit hij in een enorme groeispurt.

Als Rick me knuffels en kusjes geeft smelt ik weg. Wat een schatje is het toch. Maar als ik dan kijk, merk ik dat ik ook steeds meer moet loslaten. Van een baby word hij een peuter, maar in mijn gedachten zie ik hem nog zo liggen als kleine baby.

Ik laat me niet kennen, 1 dag nadat ik terug was heb ik de vader van Rick uitgenodigd om te komen voor Rick. 

Ik zie mezelf als een super women met girl power! Ik weet het toch allemaal maar te regelen, ondanks mijn eigen gevoel, denk ik altijd in het belang van Rick!!

Liefs Maaike