Co-ouderschap hoe doe je dat in hemelsnaam?

Co-ouderschap hoe doe je dat in hemelsnaam?

Dit is het vervolg op “Hoe voed ik mijn kind alleen op?”, co-ouderschap hoe doe je dat in hemelsnaam? 

Als alleenstaande ouder heb je niet alles in de hand, het leven gebeurt en brengt soms onvoorziene situaties op je pad waar je geen invloed op hebt. Maar een sterke hechtingsband tussen jou en je kind geven jullie kracht en flexibiliteit om daarmee om te gaan. En als alleenstaande ouder kun je veel doen, niet alleen reactief door problemen op te lossen als die zich voordoen, maar juist preventief. Vooral die eerste drie jaren zijn cruciaal voor je kind om een veilige basis te krijgen, om veilig gehecht te raken.

Als je kind veilig gehecht is ontwikkelt hij zich tot een volwassene die flexibel is, beter tegen kritiek kan, zelfvertrouwen heeft en zijn emoties kan reguleren. Jong geleerd is dus echt oud gedaan.

co-ouderschap hoe doe je datOok al heb je niet alles in de hand, jij als ouder kunt je kind liefde, bescherming en emotionele veiligheid bieden, zodat hij in zijn eerste levensjaren langzaam maar zeker vervuld raakt van het geweldige en waardevolle idee dat hij er mag zijn en dat zijn ouders hem zien en begrijpen. Deze pot van zelfvertrouwen zal – mits hij goed gevuld is – zijn leven lang meegaan. Een mooier cadeau kun je je kind niet geven!

Naast de risico’s die we niet in de hand hebben zijn er ook risico’s die we zouden kunnen voorkomen als we weten wat bijdraagt aan een veilige basis. Naast de vele risico’s die een veilige hechting in de weg zouden kunnen staan, wil ik het hier specifiek hebben over de keuze voor co-ouderschap als je kind nog heel jong is.

Co-ouderschap, hoe doe je dat? 

Gezien de hechtingstheorie kan dit namelijk een risico vormen en dat leg ik graag uit. Hierbij gaat het om ouders die vanaf het allereerste begin de zorg voor hun kind willen delen met een co-ouder.

Deze ouders zijn geen liefdespartners van elkaar en ze wonen doorgaans ook niet in hetzelfde huis. Dit vraagt dus weer om andere aanpassingen als je een veilige hechting als uitgangspunt neemt. Bijvoorbeeld in de woonplek van het kind. Want als co-ouderschap betekent dat het kind één week op bij de ene ouder en één week af bij de andere ouder woont, of een andere schemavariant, dan kan dit een risico vormen voor de hechting. Daarom heb ik het boek ‘Kids & Co’ willen schrijven, zodat ik jou kan helpen met de vraag “co-ouderschap hoe doe je dat?”

Co-ouderschap wordt vaak in verband gebracht met een scheiding. Maar dat is hier gelukkig niet het geval. Dit is een bewuste keuze, zonder conflict. Het is van belang dat de co-ouders elkaar heel goed te leren kennen, elkaar op zijn minst aardig te vinden, elkaar vertrouwen en het belang van het kind voorop stellen. En dat is natuurlijk fantastisch. Want daar gaat het allemaal om: het belang van het kind centraal stellen.

Maar het begrip ‘het belang van het kind’ wordt natuurlijk wel een lege huls als je niet definieert wat het belang van het kind daadwerkelijk inhoudt.

co-ouderschap hoe doe je datHet belang van het kind heeft alles te maken met het kind een veilige basis bieden. Dus: het kind de kans geven in verbinding te zijn en te blijven met jou als ouder, waardoor hij een stevige band met jullie kan opbouwen. Hierbij geldt dat wat goed is voor de ouders, waar hun behoeften liggen (in dit geval apart wonen) en de keuzes die ze daardoor maken (in dit geval: het kind laten wisselen van huis en van ouder), hoeft niet per definitie goed te zijn voor het kind.

  • Hechting is verbinding, het opbouwen van vertrouwen. Dat opbouwen van vertrouwen, die verbinding,  wordt verstoord bij iedere keer dat er gewisseld wordt van huis en verzorger. Om die reden zou ik een kind, minimaal de eerste drie jaren, deze wisselingen en de belasting die daarmee gepaard gaat, willen besparen.
  • Tegen de tijd dat je kind drie jaar is heeft hij als het goed is met beide ouders een stevige band opgebouwd, is hij beter in staat zichzelf te uiten, kan hij beter zijn behoeften aangeven en kan het co-ouderschap heel langzaam en geleidelijk de vorm krijgen die voor iedereen prettig is. Dus co-ouderschap is wel mogelijk maar het vraagt wel veel aanpassing en extra inspanning van de ouders.
  • Als we nou eens terug kunnen gaan naar het oorspronkelijke begrip: co-ouderschap. Co. Samen. Co-ouderschap: sámen ouder zijn, sámen je kind grootbrengen. Op deze manier passen de ouders zich aan aan de behoeften van het kind, en niet andersom. Dus je vraagt niet van het kind zich aan te passen aan de behoeften van de ouders.
  • Een paar tips: Zorg dat je dicht bij elkaar woont, zodat je gemakkelijk naar elkaar toe kunt gaan. Het opbouwen van de band met je kind kun je als uitwonende ouder bevorderen door er regelmatig te zijn. Je kunt bijvoorbeeld met elkaar gaan eten of actieve uitstapjes organiseren, blijven slapen, meedoen met het dagelijkse leven. Dit verhoogt het gevoel van geborgenheid en veiligheid van je kind en daardoor zijn ontwikkeling. Want verbondenheid zorgt voor een thuisgevoel.

Met dit boek heb ik onder de aandacht willen brengen hoe belangrijk het is om de basisbehoeften van je kind als uitgangspunt te nemen als je co-ouderschap met een andere wensouder overweegt. Want het grootbrengen van kinderen vraagt naast heel veel liefde ook inzicht waardoor we de keuzes die we in ons leven maken daarop af kunnen stemmen. Keuzes die de verbinding met je kind centraal stellen!

Tot slot: voor ons allemaal: met alle kennis die beschikbaar is kunnen wij, met elkaar, met zijn allen, ervoor zorgen dat een héle generatie opgroeit tot stabiele en gelukkige volwassenen!

Wondermama

Wondermama

Alleenstaande moeder

Eigenlijk is het een verkeerd woordkeuze als je er zo naar kijkt.
Je moet weten dat je nooit alleen staat. Ik ben dankbaar met zoveel lieve mensen om me heen en die me zo erg steunen overal in. Je kinderen zijn jou ook dankbaar. Dankbaar dat jij voor hen opkomt, dankbaar dat jij 100% voor ze zorgt en ze liefde geeft. Dankbaar dat jij zo ontzettend sterk bent en het wel even doet!

Heb je enig idee wat jij je kind leert als je alleen bent?

Jij leert je kind dat het belangrijk is om je eigen boontjes te kunnen leren doppen. Dat je niet perse bij iemand hoeft te zijn. Alleen als je daar echt gelukkig van wordt! Behalve jij dan, kinderen kunnen niet zonder hun mama en dat geeft jou kracht en wijsheid om respect te hebben voor jou en voor de omgeving.

Het is wetenschappelijk bewezen dat kinderen van gescheiden ouders sneller zelfstandiger worden. Die van mij is 6 en wil met alle liefde al meehelpen in het huishouden. Jouw taak om ze ook genoeg kind te laten zijn. Het is ook bewezen dat je band met je kind behoorlijk sterker word. Dat heb ik ook ondervonden. Even een kleine ode aan de ex haha.

boy-1300397_1280

Wondermama

Alleenstaande moeder vind ik eerlijk gezegd een beetje depressief en kort door de bocht klinken. Per vandaag heb ik een nieuwe benaming voor alleenstaande moeders.
Wij zijn alles behalve kort door de bocht…

Wondermama

Heb je enig idee hoeveel wonderen jij op een dag verricht? Ik heb aan mijn zoon gevraagd wat hij een leuke naam vond in plaats van wondermama. Ik kreeg na een kleine 10 min terug: powermama met een vleugeltje irritant zijn. Hahahaha daar kan ik mee leven.

Ik vind het altijd zo bijzonder dat je gelijk een scheef gezicht krijgt als je zegt op een date of algemeen: ik ben alleenstaande moeder. Ik ben altijd benieuwd wat voor een woorden er dan in hun hoofd omgaan. Sommigen hebben respect en anderen rennen het liefst meteen weg.

Voor de rest over daten hebben we het maar niet over, dat ligt diep onder een steen.

Dus bij deze wondermama’s: laat je door niemand de les lezen of dingen wijsmaken. Je bent perfect zoals je bent en je kind zou niet willen dat je veranderd.

Wereld vol terreur

Wereld vol terreur

 

Ik vraag me soms af in wat voor wereld we leven.  In wat voor wereld onze kinderen opgroeien. Als je besluit om aan een gezin te beginnen,  denk je aan een keuken met een grote tafel in het midden.  Met kinderstemmen. Met lachende gezichten. Met liefde en geluk. Verder gaat je verbeelding niet.  Je treed toe tot je eigen bubbel.  Leeft in het klein.  En ben je vooral bezig met je eigen IK. Zwanger worden,  kindjes krijgen …. Gewoon gelukkig zijn.  Dat geluk is zo grijpbaar!  En toch ontglipt het.  Op wat voor manier dan ook.

Als je besluit om  uit elkaar te gaan, klapt je bubbel als een zeepbel uit elkaar. 

Begint het om je heen te waaien.  Tot je midden in een enorme storm zit. En je niets anders kunt doen dan stil te blijven staan en dwars door die storm heen te gaan.  Om sterker te worden.
Het zijn problemen waar je van te voren nooit bij stil hebt gestaan.  Waar je nooit over na gedacht hebt.  Ver van mijn bed show. Waar je ook niet over na moet denken voor je aan kinderen begint.

Screenshot_2016-07-23-15-45-34-1

Wereld vol terreur

Het is immers niet de insteek om aan een gezin te beginnen.  Je gaat niet op een avond tegen je partner zeggen : “Goh, hoe gaan we het doen als we ooit uit elkaar gaan? Hoe regelen we dat met de kids die er nu nog niet zijn”?

Dat zijn problemen die niet in je hoofd opkomen. Als je aan kindjes gaat denken, is dat met het idee voor altijd en eeuwig.Groeien kinderen beter of slechter op met gescheiden ouders?  Of misschien anders?

Uiteindelijk creëer je in je eentje een wereld  die voor hen net zo veilig is.  Probeer je hun wereld  zo mooi mogelijk te maken. Ik hou de kids voor dat je beter heel gelukkig alleen kan zijn,  dan ongelukkig met z’n tweeën.  Ik weet dat ze het beste van twee werelden krijgen.  In dat opzicht heb ik er het volste vertrouwen in dat ze opgroeien tot mooie,  zelfstandige mensen. Zelfs in een wereld die af en toe gek geworden lijkt te zijn.
Want een scheiding kun je in redelijke Jip  & Janneke taal nog wel uitleggen.

Maar hoe leg je het terreur uit wat er in de wereld schuil gaat?  Hoe zorg je ervoor dat angst niet de overhand krijgt?

Hoe laat je kinderen opgroeien in een wereld die een speeltuin hoort te zijn? Angstige beelden op tv. Aanslagen volgen elkaar in rap tempo op. Angstaanjagend dichtbij.  Iedereen vindt daar ook wat van.  Of heeft er een mening over.  Maakt een nieuwe profiel foto aan op social media. Om steun te betuigen. Ik word er heel naar van.  Ik word er stil van. Denk na over de gevolgen als onze kinderen volwassen zijn.  Hoe zal de weg daar naar toe verlopen? Hoe zal de wereld er over een paar jaar uitzien? Verwoest?  Vertrapt? Vergiftigd?

Screenshot_2016-07-23-15-45-43-1

Wereld vol terreur

Het liefst maak ik de wereld weer wat kleiner.  Wil ik weer in onze bubbel leven.  En dat gaat soms prima.  Klein dorpje. Kleine school. Geen dreiging…
Maar toch.  Ooit gaan ze hun vleugels uitslaan.  Gaan ze de wereld ontdekken.  De wereld die af en toe gek is geworden. De wereld die bestaat uit brandhaarden.

Ik hoop dat mijn kids een beetje mee helpen om de wereld weer wat mooier te maken.  Ik hoop dat ze genoeg liefde ontvangen hebben, om mee nemen.

Op hun reis.  Liefde die ze van ons gekregen hebben.  Liefde om uit te delen.  Liefde om uit te strooien.  Liefde om haat mee weg te krijgen.  Liefde, omdat er genoeg van is!
Liefde… Omdat Liefde  altijd  zal overwinnen!  Omdat Liefde altijd het antwoord zal zijn ♡♡♡

Benieuwd naar meer verhalen? Lees ze hieronder!

Druk druk druk, de wereld in een stroomversnelling

Druk druk druk, de wereld in een stroomversnelling

Wat zijn wij allemaal in de war tegenwoordig.

En eerlijk is eerlijk, het is ook moeilijk om niet in de war te raken. Een wandeling zonder iemand tegen te komen is bijna niet meer haalbaar in Nederland en stilte kennen we niet eens meer. Gedurende de dag worden we met zijn allen overspoeld door prikkels. Social Media viert hoogtij en bereikbaar zijn is een must. De druk die ontstaat wordt steeds intenser en is moeilijker buiten te sluiten. Het is dan ook niet verwonderlijk dat er steeds meer mensen kampen met een depressie, angststoornissen of andere stress gerelateerde geestesziektes en het aantal jaarlijkse zelfdodingen neemt schrikbarend toe.

abstract-1233873_640

Druk druk druk, de wereld in een stroomversnelling

Hoeveel mensen geven het antwoord ‘druk druk druk’ als hen gevraagd word hoe het gaat?

Natuurlijk is ‘druk druk druk’ helemaal geen gemoedstoestand, maar eerder een tijdsindeling. Het geeft echter wel aan hoe wij zelf onze levens ervaren. Wij érvaren het leven als druk. De tijd waarin vrouwlief standaard thuis bleef en voor de kinderen zorgde is allang voorbij. De tijd waarin de vrouw alle tijd had voor het huishouden en ze samen de avond ‘vrij’ hadden. Wij, anno 2016, moeten allemaal aan het werk.

En niet alleen aan het werk, nee, we moeten carrière maken.

Een mager middelbare school-diploma is tegenwoordig not-done, er moet minstens een HBO afgerond zijn. Zodra er dan een gezinnetje gesticht wordt, wat ook steeds later gebeurd, dan blijft de vrouw werken. Het huishouden moet in de avonduren gebeuren, naast het deelnemen aan alle sportverenigingen en feesten, wat natuurlijk ook gewoon nog steeds moet kunnen. Spreek je af met zo’n jong gezin, dan gebeurd het meer dan eens dat zij pas ruim een maand later ‘een gaatje in hun agenda’ kunnen vinden. En dan hebben we het nog niet eens over de grote toename alleenstaande ouders die het helemaal alleen moeten rooien. Voor hun geld immers dezelfde prestatiedruk als voor de ouders die nog wel samen de taken kunnen opvangen. De wereld is in een stroomversnelling geraakt en het is zwemmen of verzuipen.

Terwijl iedereen rond rent om overal bij te kunnen zijn en vooral niks te hoeven missen, lijkt het leven soms aan ons voorbij te gaan.

Rustig zitten en ontspannen lijkt ineens een overbodige luxe. We gunnen onszelf geen tijd om eens stil te staan bij alles wat het leven ons brengt. Waar we vroeger nog grapjes maakte over de bussen vol met chinezen die in razend tempo ons land door kruiste met hun fototoestellen, leggen wij nu ook alles vast met onze smartphone, zodat we in ieder geval de foto’s nog hebben. Overal en altijd zie je mensen foto’s maken of appen. En erger nog dan de Chinezen, pimpen wij onze foto’s eerst nog met een filtertje of drie voordat we ze überhaupt aan anderen laten zien. Alles moet er wel perfect uit zien natuurlijk.

portrait-1243972_640

Druk druk druk, de wereld in een stroomversnelling

Die perfectie die wij willen zien in onze foto’s, zo willen wij eigenlijk ook dat ons leven is.

We zien immers ook niks anders meer om ons heen. Welk programma je ook uitzoekt, als er een dame in voorkomt, kan je je klok er op gelijk zetten dat de dame in kwestie een zeer goed gelukt exemplaar van het vrouwen ras is. Op Instagram, Facebook en Twitter poseren mannen en vrouwen op een manier waarop hun lijf en gezicht het beste uitkomt. Natuurlijk nádat ze hun tanden hebben laten bleken, de sportschool hebben bezocht, een zonnebankkuurtje hebben gedaan én een boob-job hebben ondergaan. Niks is immers goed genoeg en je leeft maar één keer.

Wat het gevolg is van deze queeste naar perfectie, is dat dit ten koste gaat van de diversiteit.

Wie heeft toch bepaalt dat tanden alleen mooi zijn als ze recht staan? Wie heeft bedacht dat een vrouwenlichaam er na het krijgen van kinderen er eigenlijk nog steeds zo uit moet zien als die van een twintig jarige? Is het niet veel leuker en mooier om mensen te zien voor wie ze zijn? Is het niet veel mooier om de eigen trekjes van mensen te blijven zien? Om het leven dat ze geleid hebben te kunnen lezen in de rimpels van hun gezicht? Een lichaam is toch immers niet meer dan een vervoersmiddel van de ziel?

Iedereen kan inmiddels wel iets aan zichzelf opnoemen wat verbetert kan worden.

Iedereen gaat mee in de gekte van deze tijd. We rennen allemaal de wereld rond, we racen het leven door. Toch kan ik me nog steeds zo goed herinneren hoe lang de zomervakanties duurde toen de wereld nog niet zo hard spinde. De wereld vóór agenda’s. Als klein kind kon ik urenlang in het gras liggen kijken naar de formaties van de zwermen vogels boven mij. Gewoon kijken.

Hoewel ik geen smartphone bij me had om daar foto’s van te maken, kan ik me dat moment en dat gevoel nog prima herinneren. Misschien moeten we met zijn allen eens wat vaker de agenda’s en telefoons aan de kant leggen en gewoon kijken. Kijken en genieten. De drukte zit namelijk alleen maar in ons hoofd. We hoeven niet perfect te zijn, we hoeven niet alles te doen. We zijn allemaal zielen op reis door het leven, een reis waarbij de bestemming niet het doel is, maar de weg er naar toe des te meer. Geniet ervan.

Wat mooi geschreven en oh zo waar! Herkennen jullie dit bij jezelf? Deel het met ons en laat een reactie achter. Benieuwd naar meer verhalen? Lees ze hieronder!

10 apps die het opvoeden gemakkelijker én leuker maken

10 apps die het opvoeden gemakkelijker én leuker maken

Opvoeden is al lastig genoeg en als alleenstaande moeder is het dan ook verreweg van makkelijk. Gelukkig zijn er tal van apps die het opvoeden een stuk eenvoudiger maken. Hulp die iedere moeder goed kan gebruiken! Wij hebben enkele apps voor je op een rijtje gezet die goed werken en oplossingen bieden in lastige situaties. De interactie van deze apps maakt het leuk en leerzaam, voor jezelf en voor je kind! Daarom hebben we vandaag apps die het opvoeden gemakkelijker én leuker maken!

App ‘Kunst van Opvoeden’

Opvoeden blijft een kunst en daarom is opvoeden ook heel persoonlijk. Iedere moeder doet het op haar eigen manier en dat is juist alleen maar goed. Deze app geeft je inzicht in de effecten van de opvoedkeuzes die jij maakt. Verschillende situaties worden geschetst met diverse perspectieven. Op een eenvoudige manier geeft deze app je handige inzichten en feedback, zodat je nog bewuster bent van je opvoedkeuzes.

apps die het opvoeden gemakkelijker én leuker makenApp ‘EHBO Rode Kruis’

Je hebt maar één paar handen en ogen en jouw kleine deugniet zit vol met energie. Een ongeluk zit daarom in een klein hoekje. Geen probleem, want met deze app weet je snel hoe je het ongelukje het beste oplost. Moet je bij een bloedneus ook alweer voor of achterover buigen? En hoe lang moet je een vinger koelen die tussen de deur heeft gezeten? Deze app geeft direct antwoord op al je vragen bij ongelukjes!

App ‘Oppassen’

Als moeder heb je af en toe ook even tijd voor jezelf nodig. Want als jij goed in je vel zit, dan werkt dat positief uit op je kind. Maar waar vind je eigenlijk een goed oppasadres? Deze app biedt nu de uitkomst; ouders en gastouders in de buurt worden met elkaar in contact gebracht. Zo krijg je een goed overzicht van alle gastouders bij jou in de buurt. Je kunt direct contact opnemen, chatten en afspraken maken. Plan dat avondje uit alvast maar in, want jouw kind is in goede handen bij een gastouder.

Er zijn nog zeven andere opvoedapps (voor baby’s tot pubers) door UnitedConsumers geselecteerd die het leven van iedere moeder gemakkelijker maken. Bekijk op deze pagina apps die het opvoeden gemakkelijker én leuker maken en ontdek zelf dat deze apps echt een verschil kunnen maken.