Page content

Begin van het einde….of van de toekomst

Begin van het einde….of van de toekomst

De relatie met de vader van mijn drie kinderen is na 20 jaar dan toch echt voorbij en gevoel is er al lang niet meer bij. Toen ik na hem een nieuwe man tegenkwam, leek het me logisch dat er niet het hopeloos verliefde gevoel is, dat je hebt als je iemand tegenkomt in je tienerjaren. Ook verwacht je niet te trouwen en kindjes te willen krijgen. Been there, done that! Toch?

Ik ben 44 jaar en weet waar Abraham de mosterd haalt. Ik ben bedrogen en bedonderd en had dit meestal niet in de gaten. Gevoelsmatig sta ik wel in standje “oplettend”. Ik hoef ook geen relatie meer, aangezien dit nooit goed afloopt en ik geen energie meer heb om die ellende achteraf op te vangen. Live and let live, gaan we nu aan doen!

Dat was tenminste het plan……

Totdat ik een vriendschapsverzoek krijg van een man. Wat op zich niet zo gek is, aangezien tegenwoordig de hele datingscene zich afspeelt op Facebook. Ik herken zijn naam direct! Mijn hart slaat alarmfase 1 over en gaat direct in stand 2 staan. Ik ken hem van meer dan 20 jaar geleden. Ik leerde hem en zijn vrienden kennen in een discotheek. Ik was net weer vrijgezel en niet toe aan een relatie. Hij was de mooie man, met de gladde praatjes en kon heerlijk zoenen. Er bleek na drie weken wel een addertje onder het gras te zitten: meneer had een vriendin sinds een aantal jaren.

Nog steeds geen man overboord, aangezien ik toch niet op zoek was naar een relatie. Er ontpopte zich een soort vriendschap waarin alles geoorloofd was. Ik zoende gewoon met andere jongens, aangezien hij mij niets kon verbieden. Ook sommige meisjes bleken mij net zo leuk te vinden als hem. Samen naar de disco, samen uit, regelmatig iets drinken bij mijn ouders die hem helemaal geweldig vonden en oneindig veel gein uithalen….

En toen kwam het… Zo geweldig als mijn ouders hem vonden, bleek ik hem gaandeweg ook te vinden. Het zoenen dat hij deed met andere meisjes begon me pijn te doen en aan het feit dat hij een vriendin had die wel alles met hem kon doen wat ik wilde, beviel me al helemaal niet. En toen viel het kwartje. Volledig tot over mijn oren verliefd op iemand die mij niet wilde. De uren die ik huilend heb doorgebracht met 1 van mijn andere vrienden, omdat hij weer eens aan het zoenen was met een ander meisje, overtroffen ruimschoots de uren die ik zoenend doorbracht met mijn onbereikbare “crush”.

Ik hield hem op afstand, omdat ik wist dat ik niet de enige was. Maar fijn vond ik het niet. En een verliefdheid om een onbereikbare jongen is iets waar je als jonge meid redelijk van over je toeren kunt raken! Ik besloot om naar een andere discotheek te gaan, waar ik mijn ex-man tegenkwam. Die kon natuurlijk niet opboksen tegen mijn “crush”, maar was tenminste bereikbaar en kon me bieden wat ik tot nu toe niet kon krijgen.

De perfecte schoonzoon

De eerste jaren samen met mijn ex-man hadden we herhaaldelijk ruzie, omdat hij ook wel aanvoelde dat hij nummer twee was en niet nummer 1. Ik vergiste me in de naam, vergeleek hem meermaals met mijn grote liefde, was bij tijd en wijle verdrietig en maakte daarom de relatie uit omdat ik die andere jongen niet kon vergeten en als klap op de vuurpijl besloot mijn vader drie maanden niet met me te praten aangezien ik zo “dom was geweest om die andere te laten ontsnappen”.

Mijn moeder noemde mijn “crush” die eigenlijk nooit mijn vriendje was geweest “de perfecte schoonzoon”. Mijn ex-man had geen schijn van kans. Gaandeweg kon ik hem overtuigen dat het wel goed zou komen. Dat ik mijn best zou doen. Opgezocht heb ik mijn “crush” nooit. Zo sadomasochistisch ben ik niet, dat ik nogmaals die pijn wil doorstaan.

Hij zocht mij daarentegen wel op…..en stuurde een vriendschapsverzoek. Op zich niet zo’n probleem aangezien hij destijds ook niks van me wilde en koos voor zijn vriendin en er dus geen risico aan kleeft. Na wat chatten over en weer, spraken we af in een kroeg bij hem uit de buurt. Ik had destijds nog een relatie en vertelde mijn vriend dat er niets aan de hand was. Gewoon even over de goede oude tijd bijkletsen. Uiteraard wenste hij me een fijne avond. Ik had zelfs niet op het profiel van mijn “crush” gekeken, aangezien ik wilde weten of ik hem na al die jaren nog zou herkennen.

Vinders in mijn buik

Op de desbetreffende avond was ik op tijd bij de kroeg, maar moest nog enige moed verzamelen om naar binnen te gaan. Totdat ik tenslotte gewoon ging. Naar binnen. In de kroeg waar we hadden afgesproken. Een half uur te laat. Tussen alle kroeggangers herkende ik hem aan zijn rug. Hij zat omgekeerd op zijn kruk met iemand te praten, maar wist gelijk dat hij het was. Op dat moment wist ik ook dat ik in de problemen zat. Vlinders in mijn buik, knikkende knieen en het gevoel dat ik 15 was. Of meer 20. En hij had zich nog niet eens omgedraaid.

Toen hij dat deed, was er geen redden meer aan. De mooie man is een ongelooflijk mooie man geworden. En 1.90m schoon aan de haak.
Omdraaien en weglopen ging niet meer. Die avond hebben we gezoend. Heerlijk gezoend. En handjes vastgehouden. En even kon ik doen alsof het mijn vriend was.

De volgende dag direct een einde gemaakt aan de relatie die ik had. Vlinders bestaan nog. Knikkende knieen en zwetende handen ook. Samen met hartkloppingen…..potverdrie! Daar gaan we weer….

Hij wil mij, ik wil hem

Tenminste dat dacht ik…fout gedacht. Want deze keer wilde hij mij. En ik hem. Sinds die avond zijn we samen. De meisjesgek is uitgegroeid tot een man die je met respect behandeld, zorgzaam is, liefdevol met een geweldig lichaam. En na 23 jaar te hebben gewacht, blijkt de seks geweldig te zijn! Ik kan uren met hem kletsen over de meest onbenullige dingen en als we dan ophangen na een gesprek van anderhalf uur en hij aangeeft dat hij gaat slapen, is het eerste dat door mijn hoofd spookt dat ik niet meer met hem kan praten tot de volgende dag. Ik probeer me wat te beheersen, maar hij spookt de hele dag door mijn hoofd.

Ik chatte veel met andere mannen en vrouwen, maar ben hier volledig mee gekapt sinds ik hem heb ontmoet. Waar ik vroeger nog wel eens fantaseerde over andere mannen en vrouwen, beperkt mijn fantasie zich nu tot hem. Onbewust. Ik zie de mooie mannen en vrouwen wel, maar moet de eerste nog tegenkomen met wie ik het risico aan wil gaan om hem te verliezen.

Want met hem wil ik wel alles er op en er aan. Ik wil met hem samenwonen, met hem trouwen en mijn schare van “maar” drie kindjes uitbreiden met een stapel van hem. Ik wil hem elke dag zien en dan hoef ik me niet te beperken tot zoenen alleen. En eigenlijk zijn dat geen toekomstbeelden die een vrouw van 44 zou moeten hebben. Maar ik voel me geen 44! Ik voel me 20…met vlinders…..een knikkende knieen…..en aan het begin van mijn toekomst…

Zie ook: Verliefd

Wauw, wat mooi! De wereld ligt aan je voeten, go for it! Herkennen jullie deze gevoelens bij jezelf? 

Laat een bericht achter

Comment Section

0 reacties op “Begin van het einde….of van de toekomst

Plaats een reactie


*


like