Tips van een financieel adviseur

Tips van een financieel adviseur

Onlangs had ik een gesprek met een adviseur op mijn nieuwe werk. Mijn werkgever vindt het belangrijk om goed voor zijn werknemers én hun gezinsleden te zorgen. Als je vanuit de zorg komt ben je heel anders gewend. Dus ik kreeg een gesprek met een financieel adviseur. Nooit geweten dat dit me zoveel op kon leveren.

Bij mijn vorige werkgever verdiende ik niet slecht. Toch ben ik er behoorlijk op vooruit gegaan. Ik moet uiteraard wat toeslagen inleveren, maar op de eindstreep loont het zich echt. De adviseur gaf me een aantal belangrijke inzichten:

1. Sparen voor je kind

In het gesprek werd mijn gezinssituatie uitvoerig besproken. Niet alleen kwam het wezenpensioen naar voren, maar wat nog belangrijker was volgens de adviseur is om nu al te sparen voor de studie van je kind. Er bestaan meerdere mogelijkheden om dit te doen.

Je kunt ervoor kiezen om zelf te sparen voor je kind, maar je kunt ook zelf een spaarrekening voor je kind openen. Tot je kind 18 is ben jij de wettelijk vertegenwoordiger en kan je kind niet bij het geld. Het komt automatisch vrij als je kind 18 jaar wordt. Het grote voordeel van het sparen op deze manier, is dat je heel bewust voor je kind spaart. Je kind heeft straks veel minder zorgen als het wil studeren of krijgt een leuk bedrag voor bijvoorbeeld het halen van het rijbewijs. Je kunt meestal niet opnemen van de rekening, dus het blijft echt staan tot je kind 18 wordt.

Ik had bij mijn bank al een spaarrekening kind, maar heb inmiddels wel het bedrag verhoogd. De adviseur gaf aan dat het wellicht zo’n 15.000 euro gaat kosten als je kind gaat studeren. Dan is het toch raadzaam om hier nu al mee te beginnen. Niet iedereen heeft dit bedrag zomaar bij elkaar, ook ik niet. Toch is het nog steeds zo dat alle kleine beetje helpen. Je kunt met een klein bedrag al een goede basis opbouwen. Bovendien zal je kind enorm trots op je zijn dat jij dit hebt opgebouwd in je eentje. Let er trouwens wel op dat het spaarsaldo van de rekening mee telt bij je eigen vermogen in box 3.
Sparen voor je kind en nog meer tips van een financieel adviseur!

2. Bouw een buffer op voor de korte-, de middellange en de lange termijn

Veel van ons maken zich er schuldig aan: we sparen netjes, maar op het einde van de maand komen we altijd iets te kort, waardoor we de spaarrekening weer aan moeten spreken. Zonde, want zo bouwen we nooit iets op. De adviseur legde uit om een spaarrekening voor de korte termijn te nemen, zodat je op vakantie kan, uitjes kunt doen of wat je dan ook maar wil binnen afzienbare tijd.

De spaarrekening voor de middellange termijn zou je kunnen gebruiken voor de spullen die vervangen moeten worden. Denk aan een wasmachine, tv, auto en noem maar op. Minstens 3000 euro zou je hier op moeten reserveren volgens de adviseur.

De lange termijn zou je kunnen gebruiken voor de oude dag. Dit lijkt nog zo ver weg, maar je kunt niet weten hoe het er tegen die tijd aan toe gaat. Misschien moeten wij wel werken tot we 70 zijn, misschien wordt het weer teruggedraaid naar 65. Wat wel zo is, is dat studerende kinderen veel kosten. Het ziet er niet naar uit dat onze kinderen alles nog vergoed gaan krijgen, dus zijn wij ouders hier verantwoordelijk voor. Sparen voor je kind is dus echt belangrijk.

3. Zet de helft van je wat je nu meer verdient opzij en consumeer de andere helft

Doe dit direct vanaf de eerste keer dat je je salaris ontvangt. Zo voorkom je dat je gaat leven naar wat je nu extra hebt, want voor de meesten is dit mens-eigen. Als je dit direct toepast wordt het direct vanzelfsprekend, aldus de adviseur. Een voorbeeld: stel, je verdient eerst per maand 1200,- maar bij je nieuwe werkgever ga je 2000,- verdienen. In feite zou je dan 400,- per maand zelf kunnen gebruiken en 400,- per maand zet je op zij. Let er wel op dat je de toeslagen meerekent. In de meeste gevallen gaan die iets omlaag. Vergeet ook vooral niet om je nieuwe geschatte jaarinkomen op tijd door te geven.

 Hoe heb jij het geregeld voor je kinderen?

Het prijskaartje van een scheiding

Het prijskaartje van een scheiding

De extra kosten blijven zich opstapelen en soms krijg ik het gevoel dat ik verdrink in de betalingen, de komende kosten…

Bij een scheiding komen er heel wat kosten. Zo is er allereerst de notaris die je moet betalen om effectief te scheiden. In mijn geval de kosten voor het huis, want het is een wens van mij om in het huis te blijven wonen. Uiteindelijk is het ook de beste optie omdat een huis huren al bijna evenveel kost als een afbetaling. En zo heb je dan de kosten voor het herschrijven van je woning. Je moet ook nog je ex uitbetalen. Hiervoor alweer een kleine bij-lening want zoveel reserve heb ik niet staan, dus een tweede deel aan schrijfkosten voor de bij-lening.

Ik moest op zoek naar een auto, eentje van tien jaar oud, niet te duur. En de meubels, sommige spullen moet ik bijkopen omdat mijn ex een deeltje meenam, zoals een platendraaier, een broodrooster. Andere grote meubels mag ik houden mits ik opnieuw een som aan mijn ex betaal.

Dan heb je nog de vaste kosten, zowel maandelijks, jaarlijks, driemaandelijks. De ziekenhuiskosten voor mijn oudste zoon, de kosten om tweewekelijks te praten met mijn therapeut. Noem maar op..

Kaart voor voedselhulp

De eerste maanden lukten mij goed, maar gezien de kosten voor de lening dichterbij komen, raak ik wat in nood, ik moet al mijn kleine reserves aanspreken. Tot iemand me zei, je kan eens aan het OCMW (Het Openbaar Centrum voor Maatschappelijk Welzijn is een openbare instantie per gemeente in België, red.) vragen wat er mogelijk is.

Op zich een kleine stap, maar voor mij een grote stap! Eerder een emotionele want uiteindelijk heb ik een mooi inkomen en zijn er mensen die het veel moeilijker hebben. De sociale werkers daar, hebben mijn gehele ‘boekhouding’ bekeken en uiteindelijk kom ik op het einde van de maand bij een klein bedrag uit. Een serieuze schok om zo zwart op wit te zien wat er nog over is. Daar moet ik nog het eten mee kopen en eventueel kledij. Echt wel schrikken. En zo krijg ik de kaart, een kaart voor voedselhulp. Ik heb toch de hele weg achter het stuur zitten wenen. Ik voel me zo…. Ja, ik weet echt niet hoe ik mij moet voelen.

Beschamend maar blij

Deze week was het dus de eerste keer dat ik een pakket mocht halen. Ik ben bewust wat laat gegaan. Want de voedselhulp in mijn gemeente valt natuurlijk samen met de gemeente waar ik werk. En het leek me dan ook zeer waarschijnlijk om ouders tegen het lijf te lopen (ik ben juf). En inderdaad, hoewel ik wat later aankwam, liep ik twee ouders tegen het lijf. Wat beschamend knikte ik vriendelijk ‘goedendag’.

Voor 1 euro had ik 2 volle zakken voeding mee. Een deeltje van de FEAD en nog wat andere extra producten. Zo kon ik de avond zelf lekkere croque monsieurs maken met geraspte wortels, de dag erop kippenbillen met appelmoes en had ik nog witloof, appels, sinaasappels, pasta, couscous, suiker, melk, havermout en een doos ijs.

Het prijskaartje van een scheiding

Ondanks het verdriet, de schaamte, had ik een klein blij gevoel in mijn hart en kon ik voor mezelf bevestigen ‘Dit helpt me echt wel een beetje’.

Ooit hoop ik aan de andere kant te mogen staan, vrijwilliger om mensen te helpen bij de bedeling van voedselhulp.

Hebben jullie het financieel ook zo moeilijk bij het begin van een scheiding?

Minder geld kan ook meer zijn!

Minder geld kan ook meer zijn!

Het heeft echt wel ook zo z’n voordelen om met minder geld, maand in maand uit, rond te moeten komen. Minder geld kan ook meer zijn! Je waardeert de extraatjes en kleine dingen gewoon een stuk meer. Voor de kinderen werkt dat vaak ook zo. Doordat er heel vaak dingen niet kunnen, zijn de kinderen vaak extra blij als er dan ineens wel een uitje kan, of als er een extra centje is voor wat kleding.

Geluk schuilt in kleine dingen

Voor hen is het vaak toch een stuk lastiger. Zij worden heel vaak geconfronteerd met andere kinderen die meer, mooier en duurdere spullen hebben. Daar waar wij weten dat het geluk in de kleine dingen schuilt, voelt het voor hen toch wel anders.

Je ziet klasgenootjes altijd met nieuwe kleding rondlopen terwijl jij thuis samen met je moeder de grote vuilniszak met gekregen kleding van een kennis door spit. Toch waren mijn kinderen en ik daar dan altijd heel blij mee en droegen het met trots alsof het nieuw was. Voor hen was dat ook gewoon zo. Hoe dankbaar ben je als je kind blij glimlacht terwijl je thuiskomt met ondergoed van een goedkope winkel!

Het is niet erg mama

Zeker nu ze ouder worden merk je dat ze het steeds meer begrijpen als je ergens ‘nee’ op zegt. Hoe jammer ze dat dan ook vinden, ze zeggen ineens: “Het is niet erg mama”, en ze denken vaak ook mee over hoe het dan misschien anders mogelijk is. Zo spaart dochterlief zelf mee voor de extra schoolreisjes en haar eigen vakantie aankomende zomer.

Zoonlief die van geldzaken nog niet heel veel snapt, kwam ontzettend ontroerend uit de bocht laatst. Hij was twee weken daarvoor jarig geweest en ik had helaas wat later dan gepland voor hem een nieuwe fiets besteld die hij hard nodig had. Nu kan dat tweedehands, maar ik had goed gespaard en ik wilde hem graag gewoon eens verwennen en niet onder laten doen voor zijn leeftijdsgenoten die rond deze tijd allemaal een nieuwe fiets krijgen als ze richting middelbare school gaan!

Minder geld kan ook meer zijn!

We kwamen net bij zijn kapper vandaan, en hadden wat boodschapjes gedaan. Ik zuchtte even en zei: “Nou, mama is weer even blut hoor!”. Hij keek me geschrokken aan en zei: “ Ja maar mam, die fiets had nog wel even kunnen wachten hoor! Straks kan je de huur niet betalen!” Met een brok in m’n keel van ontroering en dankbaarheid pakte ik hem vast en heb hem gerustgesteld dat alles prima in orde is en de fiets er dus gewoon kon komen. Pfff.. Het is  zo dubbel;  toppunt van dankbaarheid natuurlijk, maar ook heel heftig en pijnlijk dat onze armoede zo leeft bij mijn mannetje!

Goedkoop boodschappen doen

Om goed rond te komen ken ik eigenlijk alle kneepjes van het goedkoop boodschappen doen. Vooral veel basisspullen en eigen merk en op het einde van de dag naar de markt. Je weet feilloos alle goedkope winkels te vinden en wordt redelijk vindingrijk in het koken.

Soms is het wel erg lastig als je een moeilijke eter aan tafel hebt. Mijn speciaaltje heeft het dan ook regelmatig moeilijk als er dan toch weer iets op tafel verschijnt wat voedzaam is maar zijn smaakpapillen niet kunnen waarderen. Mijn moedergevoel heeft het dan ook soms best te verduren. Hij heeft tenslotte de voedingsstoffen van het maaltje hard nodig, juíst hij. Iets anders op tafel zetten is soms gewoon even niet mogelijk.

Heel vaak maakte ik me dan echt zorgen. Ik heb van alles uitgeprobeerd om hem wel goed te laten eten. Meehelpen met koken, vooraf al wat rauwe paprika laten snoepen (yep, dat werkte tijdelijk), langer aan tafel laten zitten, spelletjes of lezen tijdens het eten, noem maar op. Niets werkte voor lang en vaak riep hij dan voor het slapen gaan: “ Mamááá, ik heb honger… ik heb zo’n buikpijn!” En als hij dan een ‘nee’ kreeg, riep hij: “ Je wil zeker dat ik doodga!”, en termen als ‘je bent een slechte moeder als je me zonder eten laat slapen’. Pff, wanhopig en ook vooral heel verdrietig werd ik daarvan.

Vaak ging ik dan toch overstag en maakte dan een boterham of gaf hem een plak dikke worst. ‘Heel slecht’, hoor ik mensen dan zeggen, ‘je moet gewoon doorzetten, dan stopt het wel’. Maar het waren niet alleen zijn woorden die mij ertoe aanzette niet consequent te zijn. Mijn speciaaltje gebruikt een best hoge dosering medicatie waardoor het toch wel heel belangrijk is dat hij goed eet.

Moeilijke eter

Toen hij nog klein was besefte hij dat zelf niet en tja, als je door de medicijnen geen honger hebt en later op de avond wel, denk en voel je dat als kind toch heel anders! Ik heb dat dan ook gewoon losgelaten, wat iedereen daar dan ook van vond. Gelukkig wordt ook hij steeds wat groter. Hij doet meer zijn best om ondanks het geen hongergevoel toch een flink aantal happen weg te stouwen, al gaat dat traag en moeizaam.

Minder geld kan ook meer zijn!

Maar ook ik word slimmer in wat ik op tafel zet …Natuurlijk is er dan ook altijd wel iets niet naar wens. Hij is niet voor niets een speciaal kind. Dat houdt toch per definitie in dat je het je moeder ten alle tijden gewoon moeilijk moet maken. Ik houd mezelf gewoon voor dat ik er op een dag misschien om kan lachen. Dat ik anekdotes kan vertellen over de tijd dat hij zo’n moeilijke tafelganger was, terwijl hij dan misschien als bouwvakker aan m’n tafel zit met een groot bord eten en dit hongerig weg slobbert.

Tot die tijd geniet ik van de kleine momenten. Met z’n drieën aan tafel bijvoorbeeld, met een pot thee en als extra een chocotaart die dochterlief stiekem meenam van de winkel… dat is toch gewoon pure happiness?

Zie ook: Maakt geld gelukkig?

Heb jij wel eens moeite met rondkomen? Hoe reageren jouw kinderen daarop?

 

 

 

 

Wat zijn je rechten als alleenstaande moeder?

Wat zijn je rechten als alleenstaande moeder?

Als alleenstaande ouder heb je wellicht recht op zaken waar je geen weet van hebt. Dit kan zeker op financieel gebied behoorlijk verschil maken. Wat zijn je rechten als alleenstaande moeder? Wij zetten een aantal rechten op financieel gebied voor je op een rijtje.

 1. Toeslagen

Je kunt aanspraak doen op diverse soorten toeslagen van de belastingdienst. Als je werkt of studeert heb je recht op kinderopvangtoeslag. Over elk uur kinderopvang krijg je een vergoeding van de belastingdienst. De hoogte hiervan hangt af van je inkomen. Je bent zelf verantwoordelijk voor het doorgeven van de juiste loon- en opvanggegevens, dus als er iets wijzigt dien je dit zelf en zo spoedig mogelijk door te geven. Zeker als je veel werkt kan de toeslag behoorlijk oplopen. Als later blijkt dat je te veel ontvangen hebt moet je dit terugbetalen.

Het NIBUD heeft een handige rekentool waarmee je online berekent op welke subsidies en toeslagen je recht zou kunnen hebben.

2. Het kindgebonden budget

Het kindgebonden budget is een tegemoetkoming in de verzorging van kinderen tot 18 jaar. Deze bestaat naast de kinderbijslag en is inkomensafhankelijk. Zeker als alleenstaande moeder loont het om dit aan te vragen. Je vraagt dit op dezelfde manier aan als de overige toeslagen, op de website van de belastingdienst. Je kunt ook eerst een proefberekening doen om te kijken hoeveel je kunt krijgen en of je aan alle voorwaarden voldoet. Zo moet je Nederlandse nationaliteit hebben of een geldige verblijfsvergunning en mag je niet teveel spaargeld hebben.

3. Inkomensafhankelijke combinatiekorting

Dit is een heffingskorting van de belastingdienst waarop je mogelijk recht hebt als werkende alleenstaande ouder. Het is een korting op de inkomstenbelasting en premies, waardoor je minder belasting hoeft te betalen. In je belastingaangifte kan je dit aanvragen. Ook kan je een voorlopige teruggave aanvragen, zodat je maandelijks extra geld te besteden hebt. Let er dan wel op dat je de gegevens regelmatig controleert, want als je te veel ontvangt moet je het uiteindelijk terugbetalen.

Je moet voldoen aan de volgende voorwaarden om in aanmerking te komen voor inkomensafhankelijke combinatiekorting:

  • Je kind is op 1 januari jonger dan 12 jaar en staat ten minste 6 maanden in het kalenderjaar bij de ingeschreven op hetzelfde woonadres.
  • Als je kind korter dan 6 maanden op hetzelfde woonadres staat ingeschreven omdat 1 van beiden overlijdt, krijg je toch de korting.
  • Je inkomen is hoger dan een vastgesteld bedrag, in 2017 is dit € 4.895.
  • Of je krijgt de zelfstandigenaftrek of kunt deze krijgen.
  • Je bent alleenstaand en werkt. Of je hebt een fiscale partner die ook werkt, maar dan heb jij een lager inkomen.

4. Vrijstelling arbeidsplicht

Heb je een bijstandsuitkering en jonge kinderen? Als alleenstaande ouder van een kind tot maximaal 5 jaar  kan je een ontheffing aanvragen voor de arbeidsplicht in de bijstand. Je krijgt deze ontheffing niet automatisch, maar moet hier om verzoeken. Ook kun je deze vrijstelling maximaal één keer krijgen voor een periode van 5 jaar. De gemeente kan je soms wel verplichten tot het volgen van scholing, zodat je snel kunt re-integreren.

5. Voorzieningen voor studerende alleenstaande moeders

Nederland kent wel enkele voorzieningen voor studerende alleenstaande moeders, maar dit kan per gemeente verschillen. De overheid heeft een handige tool ontwikkeld voor als je wilt bekijken waar jij recht op hebt. Je kunt hier was basis gegevens invullen de de opleiding die je wilt gaan doen. Vervolgens verschijnt er een rijtje met voorzieningen, zoals de kinderopvangtoeslag. Als je wilt gaan studeren als alleenstaande moeder kan je het maximale aantal uren opvang per maand afnemen (230 uren).

De website voor studerende moeders is wat concreter met informatie over als je een studie wilt gaan doen. Zij hebben een beter beeld van wat je vergoed krijgt in welke gemeente.

Zie ook: Alleenstaande moeder en onregelmatig werken

 

Armoedegrens? Voor mijn kinderen moet het anders zijn.

Armoedegrens? Voor mijn kinderen moet het anders zijn.

Jeetje, het kwam allemaal weer boven drijven, terwijl ik naar het tv programma zat te kijken. Vooral die buurt waar ik toch een gedeelte van m’n jeugd was op gegroeid en veel heb mee gemaakt. Alles kwam in flitsen voorbij, een tijd die een deel van mij is. Een tijd die mede een stempel heeft gedrukt op wie ik nu ben en er voor heeft gezorgd dat ik mijn leven heel anders probeer aan te pakken.

Volgens mij heeft bijna iedereen in Nederland wel het programma “Schuldig” gezien van NPO. In het programma komen de arme mensen van Amsterdam-Noord en hun schulden in beeld. Vooral dieren winkel Ambulia van Dennis krijgt door dit programma de aandacht die hij nodig heeft om uit de problemen te komen.

Een geweldig programma dus die een heel goede kijk geeft op hoe het is om op de armoede grens te leven en hoe mensen hier mee omgaan.

Voor hen moet het anders zijn.

Op de andere hoek van die zelfde straat woonde ik van mijn 6e tot mijn 13e , tot ook ik daar in die buurt door huis uitzetting mijn vertrouwde plekje kwijt raakte net als de mensen in het programma. Hoe ironisch om dan jaren later naar die buurt te kijken op tv en te zien dat er nog niets is veranderd. De buurt waar je je toen al ook nooit echt op je plek voelde en je met buurtkinderen op de straat speelde. Een buurt waar je toen al met alle culturen kennis maakte, waar je al jong alleen thuis was omdat je moeder tot laat aan het werk was en waar de foute buurman woonde en je je eerste foute vriendjes had.

Veel harde lessen geleerd in die tijd die je nu dan toch mee neemt in de opvoeding van je eigen kinderen.

Bij het zoeken van een huis lette ik namelijk extra op in wat voor soort buurt ik mijn kinderen wilde groot brengen. Mijn beschermingsdrang is ook erg groot… Van a tot z ben ik op de hoogte van waar ze zijn en met wie. Gelukkig voelen ook zij zich daar prettig bij. We zijn hier echt een drie-eenheid en dat is zo fijn! Zo anders dan hoe het bij mij was. Ik besef dat dat toch echt komt door alles wat ik zelf allemaal heb beleefd en het feit dat ik de kracht in me heb om al die ellende om te draaien in iets positiefs.

Helaas heeft ook mijn jeugd een nasleep gehad die nu nog steeds merkbaar is. Uiteindelijk startte ik mijn gezin toch echt met de verkeerde man en heb ik daarna flink moeten vechten om alles op de juiste rit te krijgen.

Ik woon dan wel met mijn kanjers in een hele fijne buurt, maar financieel zit ik er net zo voor als de mensen uit de buurt van mijn jeugd.

Maar het lukt me. Ik kom rond, ondanks de schuldhulp die eigenlijk juist heel veel rust geeft na heel turbulente tijden van schuldeisers en dreigingen van verkopen of uitzetting. Keihard heb ik geknokt en ik heb altijd 1 ding voor ogen gehad: nee, mijn kinderen gaat dat niet gebeuren, mijn kinderen zullen hun veilige thuis behouden.

Ja zo`n programma maakt veel los. In mijn volgende blogs zal ik wat dieper ingaan over hoe het is om met kinderen op het randje van de armoede te leven. Dat is nu eenmaal ons leven, maar als ik nu om me heen kijk hier ben ik zo trots!

Voor hen moet het anders zijn

Zo gelukkig met mijn meisje die druk is met d’r huiswerk terwijl door de boxen allerlei raps klinken. En dan mijn zoontje, die zo af en toe even opkijkt van z’n schermpje, me een lieve blik geeft van liefde en geborgenheid ( uhu… ja bedtijd; hij en ik weten het allebei). Ach half uurtje want het is zo gezellig nog samen!

Zie ook: Je kind leren omgaan met geld

Heb jij wel eens op de armoedegrens moeten leven met je kind? Hoe heb je je toch gered?

 

 

Je kind leren omgaan met geld

Je kind leren omgaan met geld

Het liefst heeft iedereen een flinke buffer. De realiteit is helaas niet altijd zo. Zelf probeer ik iedere maand weer te sparen. Als ik bijvoorbeeld alleen al hoor wat kinderen tegenwoordig aan moeten schaffen wanneer ze naar het voortgezet onderwijs gaan, laat staan als ze echt gaan studeren. Daarnaast wil ik dat mijn dochter de waarde van geld leert kennen. Ook vind ik het belangrijk dat ze leert dat je door te werken geld verdient.

Volgens het NIBUD is de financiële opvoeding bepalend voor het geldgedrag van onze kinderen als ze ouder zijn. Dit is misschien logisch, maar ook wel iets waar je bewust over na moet denken.

Wist je dat….

Volwassenen die als kind niet van hun ouders geleerd hebben goed met geld om te gaan, hebben twee keer zo vaak betalingsachterstanden. Betalingsproblemen komen bij deze volwassenen maar liefst drie keer zo vaak voor. 

Voor mij is dit een reden om al vroeg te beginnen met het financiële opvoeden. Ze heeft nu al een klein spaarpotje waar ze af en toe wat geld in mag doen. Muntjes, zoals zij ze noemt. Als de spaarpot vol met muntjes zit, mag ze iets heel groots kopen. Daarnaast laat ik haar weten dat iets heel veel muntjes kost, als ze iets wil hebben dat ik op dat moment niet wil of kan kopen voor haar. Ik vertel er dan bij dat ik nog heel veel dagen moet werken. Details zijn niet nodig, aangezien ze die nog niet echt begrijpt. Ze ziet wel eens bepaalde dingen op de reclame die ze dan mooi vindt en wil hebben. Mijns inziens leert ze zo dat niet alles vanzelfsprekend is.

Ik ben van plan zakgeld te gaan geven als mijn dochter 5 of 6 jaar oud is. Dit is ook wat geadviseerd wordt door bijv. het NIBUD. Uiteraard begin ik met kleine bedragen, bijvoorbeeld 0,50 ct of 1 euro per keer. Per levensjaar wil ik dit verhogen. Ik wil haar dan ook leren dat als ze haar geld uitgeeft, dat het dan ook op is. Stel dat ze genoeg heeft gespaard voor een pop, dan kan ze dit kopen. Wil ze een paar weken later een andere pop, dan zal ze zien dat ze niet genoeg gespaard heeft.

Je kind leren omgaan met geld

Wist je dat….

Je kunt sparen voor je kind en dit bedrag op haar/zijn 18e vrij komt.

Sparen in een spaarpot of op een bankrekening?  Ik spaar maandelijks voor haar op een rekening die vrijkomt als ze 18 jaar is. Tegen die tijd hoop ik dat ze wil/kan studeren en dan kan ze dit bedrag ervoor gebruiken. Dit staat los van het sparen dat ik haar wil leren.

Ik heb voor haar zowel een spaarpot met haar “munten” als een bankrekening op haar naam. Dit is een speciale kinderrekening voor kinderen tot 12 jaar.  Als wettelijk vertegenwoordiger kan ik deze rekening gewoon beheren. Bovendien krijgt je kind een spaarpot bij het openen van de rekening.

Als je kind ouder dan 12 jaar is, kan je eigenlijk kiezen voor alle spaarrekeningen. Je kunt er samen met je kind een uitzoeken. Zoek op internet bijvoorbeeld naar de rente die je opbouwt bij een rekening. De ING biedt een handig overzicht om dit te vergelijken. Zo zie je in één keer wat de actuele rente is.

Bron: ing.nl

Bron: ing.nl

Wist je dat….

Je belasting moet betalen over jouw spaargeld of het spaargeld van je kind.

Bouw jij of je kind nou een vermogen op, dan moet je daar vanaf een bepaald bedrag belasting over betalen in box 3. Op dit moment betaal je vanaf € 24.437,- belasting over je vermogen. In mijn geval duurt dit nog wel even 😉 Op de kennisbank over sparen  lees je alle regels met betrekking tot sparen en belasting betalen.

Ik vind het belangrijk dat mijn dochter goed de waarde van geld leert, zodat ze zich financieel goed kan redden later. Ze hoort nu regelmatig “nee” als ze iets wil. Dit vind ik erbij horen en staat wat mij betreft los van de hoeveelheid geld die ik als ouder te besteden heb. Ik hoop dat ze sparen als uitdaging gaat zien, zodat ze tegenslagen goed kan opvangen. Stress om geldzaken is echt vreselijk heb ik ervaren. Ik hoop dat ze dat niet vaak hoeft mee te maken, al ben ik ervan overtuigd dat ook dit een wijze les voor haar zou zijn.