Het proces waar ik momenteel door heen ga, is een rouwproces. Mijn emoties vliegen van links naar rechts, zo verwarrend. Maar ik laat het over me heen komen, omdat ik weinig keuze heb dan te voelen, te ervaren en te beleven. Zo vind ik mijn weg. Ik sla voorzichtig mijn vleugels uit en ik ben niet bang om te vliegen.

Ik denk dat velen van jullie de achtbaan na een scheiding of relatiebreuk vol ups en downs wel herkennen. Iedereen ervaart het op zijn of haar eigen manier. Ik worstel op sommige momenten enorm met mijn razende emoties. Ik laat ze wel gewoon toe, omdat ik weet dat wegstoppen niet helpt. Dat heeft mijn Tsunami me wel geleerd.  Ik accepteer het feit dat ik nog steeds midden in het rouwproces zit.

Een vechtscheiding gaat je niet in de koude kleren zitten. Ik ga er voor nu ook verder niet teveel op in, omdat ik momenteel liever mijn eigen emoties ervaar en daar heb ik mijn handen vol aan. Terugkijken doe ik natuurlijk op sommige momenten wel. Ik weet wat de waarheid is en eerlijk is eerlijk kan de mening van anderen me heel weinig schelen. Ik ben door de mangel gehaald en jemig ik heb mijn vrienden leren kennen het afgelopen jaar.

Vrienden voor het leven, de sensatiezoekers en de neppers!

Ik kan wel zeggen dat ik een harde les geleerd heb. Mensen die ik jaren gekend heb, ze hebben me nooit iets gevraagd. Nooit naar mijn kant van het verhaal geluisterd. Zijn familie snap ik dan misschien nog wel, maar goed, ook dat doet zeer. Maar de mensen die mijn zogenaamde vrienden waren en mij keihard hebben laten vallen, oftewel de Neppers! Ik kan er goed zonder!

Dan heb ik de sensatiezoekers ook langs zien komen, ze smullen van je ellende en uiteindelijk verdwijnen ze weer. Ze zien je niet echt! Maar ik ben een gezegende Happy Single Mom met een select groepje echte vriendinnen. Ik deel met hen alles. De een is er al ruim 20 jaar en we hebben samen veel meegemaakt. We spreken elkaar door de druktes en de afstand te weinig. Maar het maakt niets uit, want we zijn er altijd voor elkaar. Door dik en dun!

Een andere, daar deel ik ook een diepe intense band mee. Door ons gezamenlijke verleden, maar we hebben elkaar tijdens de zwemles van onze oudste kids leren kennen. Ik zou niet weten wat ik zonder haar zou moeten! Ook zij is een rots in de branding, ze weet me altijd op te beuren.

En er zijn er gelukkig nog meer. Ik ben ze dankbaar, er zijn maar weinig mensen die mij echt kennen. Natuurlijk mag ik mijn grootste steun en toeverlaat niet vergeten, zonder haar was ik nergens. Ze staat altijd voor mijn jongens en mij klaar. Mijn moeder, ze is er altijd en ik ben haar dankbaar.

Het eeuwige masker

Ik heb altijd mijn masker op en er zijn slechts maar enkelen die mij echt zien. Ik rouw liever alleen, ook hierin ben ik te zelfstandig en ga er alleen door heen. Soms lucht ik even mijn hart, maar het grootste gedeelte doe ik alleen. Het is soms lastig als je denkt al verder te zijn, maar een buitenstaander drukt je met de neus op de feiten.

Het zijn die momenten, dan weet ik het weer. Ik ben er nog lang niet en dat hoeft ook niet. Ik heb vrede met mijn leven zoals het nu voortkabbelt. Mijn kinderen en ik. Ik weet ook dat ik mensen kwets. Ik ben in en in egoïstisch op het moment. En dat voelt goed! Mijn littekens en wonden zijn enorm, dus ik heb er even alle recht op. Mijn masker laat dan ook alleen dat zien, wat ik toe sta.  Ja ik rouw en dat voelt gek genoeg goed. Ik geef eindelijk toe aan alles wat ik voel.
Ik word elke dag een beetje meer mijzelf. En dat gaat me ook mensen uit mijn omgeving kosten. Simpelweg omdat men niet kan accepteren dat ik weer word wie ik ben! Nou ja een vernieuwde versie van mezelf.

Ik sla mijn vleugels uit!

Ik leer weer vliegen!

Ik sla eindelijk mijn vleugels uit! En wat voelt dat goed! Voor het eerst in jaren, voel ik geen angst meer. Ik loop niet meer op eieren. En geloof me als ik zeg dat ik dat ook nooit meer voor iemand zal doen. Ik sta stevig in mijn pumps en ik weet wie ik ben.

Ik weet nu hoe vrij zijn voelt en ik geniet, ik geniet met volle teugen! Langzaam, maar zeer zeker! Ik kom er wel en een ieder die het niet aanstaat hoe ik in het leven sta, het spijt me voor jullie! Dit is wie ik ben! Helemaal vrij en ja ik word steeds meer weer mezelf! Mijn toekomst ziet er rooskleurig uit, een goede baan en de rijkdom die mijn kinderen me geven! Lieve familie en vrienden om me heen. Ik kies voor het eerst in mijn leven voor mijn eigen geluk.

Ik was gebroken, kapot gemaakt en vernederd! Haha nu lach ik er om, want ik kom terug! Ik rijs uit de vlammen. Elke dag een beetje meer! Sterker dan ik ooit ben geweest. Nog nooit was voor mezelf kiezen zo gemakkelijk. Ik sla eindelijk mijn vleugels uit en ik ben het vliegen niet verleerd!

X