3 jaar mag ik al genieten van mijn mop. Een bewuste keuze dus heb ik een instelling van “niet zeuren en doorgaan”. Het is een fantastisch wijffie en ik mag eigenlijk helemaal niet klagen. Al helemaal niet over de situatie. Ze heeft goed contact met haar vader en gaat er zelfs om het weekend heen. Nu mag ze ook nog mee op vakantie. Maar soms…soms ben ik gewoon ff op. Mag dat?

Mijn uk is nu al 3 dagen met haar donor, halfbroer en -zusjes op vakantie. Wat heb ik tegen deze week op gezien. Mijn eerste impuls is om het helemaal vol te plannen met van alles en nog wat. Want een rijdende trein moet in beweging blijven, anders valt hij stil, toch?!

Tinder leedIn dit geval ben ik die trein en zal deze TGV door het huis denderen om alles eens goed te poetsen. Ik heb nu eindelijk tijd om de dingen te doen waar je met een uk niet echt aan toe komt

Echter stort ik bij dag drie al in. Alsof het nu ineens mag ofzo. Ik wil alleen maar slapen en mis mijn mop. Alles op de televisie kan ik niet volgen of wordt er emotioneel van. Ik ben moe. Niet zomaar moe, maar “snot-aan-de-kin-moe”

Ik mis mijn structuur

Ik zie op toegestuurde filmpjes en foto’s dat ze het fantastisch heeft. Dus dat is het hem niet. Ik mis mijn structuur.  Misschien wel het spoor waarop het treintje doordendert. Het stomme is, en dat klinkt misschien heel egoïstisch, dat ik het zoveel minder heb als ik zelf op pad ben. Dan ben ik bezig, Ik denk dat het treintje dan wel doordendert.

Ziek thuis na wéér bedreiging van huiselijk geweldHoe leg je aan een drie jarige met twee koddige staartjes uit dat je even op bent en dat je nu geen klei auto kan fabrieken  of een poes kan tekenen. Dat je nu iets minder geduld heb dan anders bij het aankleden. En dat je soms ’s ochtends iets langer wil blijven knuffelen in mama’s grote bed. Niet…. Ook dit moet je creatief oplossen. Kamperen in de huiskamer, zodat je vroeg voor de tv kan inkakken. Frozen voor de 345e keer opzetten en gewoon blijven genieten denk ik.

Ik heb het dan ook gedaan. Alleen maar slapen als ik geen afspraken of dienst had. Met als gevolg dat er niks is gekomen van al de plannen in mijn huishouding. Mijn huisje is nog steeds huize Hiroshima. Maar mijn heerlijke mop is er wel weer en het treintje is weer rijdende.

Ik ben dan al moe met één frummel. Respect voor de Happy Single Moms met twee of meerdere kids.

Zie ook:Moe-moeder

Wat herkenbaar? Voor jullie ook? Wat doen jullie als je compleet instort van de moeheid?

Wil jij als alleenstaande ouder ook je verhaal of een ervaring delen? Mail naar blog@happysinglemoms.nl