Ik keek van de week naar een van mijn favoriete series en het bracht me even terug naar mijn eigen realiteit, normen en waarden. In deze serie werd een grootste bruiloft geregeld met alles erop en eraan, met mensen op de bruiloft die bruid of bruidegom niet kenden, met alles tot in de puntjes geregeld. En op de dag van de trouwerij, werd de hele boel afgeblazen omdat de liefde toch niet zo echt was. Anderzijds vond er in diezelfde serie een ienieminie bruiloft plaats, die intiem en echt was, waarbij er geen groot feest was, maar wel heel veel liefde.

Bruiloft

Laat ik beginnen te zeggen, dat ik niet suggereer dat veel geld (of een uitzinnige bruiloft) automatisch geen echte liefde betekent, want dat is natuurlijk onzin. Waar het om gaat, is dat ik terug ging naar mijn eigen leven. Vroeger toen ik nog bij mijn ouders woonde, hadden we het niet breed. Natuurlijk vertelden mijn ouders de ins en outs niet, maar wij konden niet zomaar kleding kopen, we gingen 4 keer per jaar winkelen en hadden een budget, nu weet ik dat dat kinderbijslag heet… Wij gingen niet vaak op vakantie, maar gingen wel elk jaar 1x naar een pretpark of dierentuin en op die dag mocht alles, je mocht een ijsje, we kregen patat en maakten er die dag echt een feestje van. Ik heb nooit geleden onder het feit dat het we het niet superbreed hadden. Maar ik merkte wel verschil als ik bij andere gezinnen mee keek en al helemaal toen ik een relatie kreeg met de vader van mijn kinderen. Toen ik ouder werd en zelf een baantje had, veranderde het wat en ging ik regelmatig met mijn vader koffie drinken of lunchen. Die momenten hadden we vanwege de ziekte van mijn moeder ook echt wel nodig.

Toen ik nog getrouwd was, had ik het financieel heel erg goed. We werkten eerst allebei en we konden doen wat we wilden. Er was alleen wel een probleem. Ik wilde dat koffie drinken en lunchen voorzetten en mijn ex-man zat liever op zijn geld. Je kan je vast voorstellen dat dat niet altijd gemakkelijk was. Gelukkig heb ik hierin vaak mijn ding gedaan en ben ik dat onderdeel niet geheel verloren tijdens mijn huwelijk. Maar eerlijk is eerlijk, wrijving gaf het wel. En in al mijn oprechtheid begreep ik dat nooit en moest ik altijd terugdenken aan dat moment waarbij ik met mij gezin 1x per jaar een uitje ging doen, die dag was zo warm qua gevoel. We moeten toch genieten van dit leven, dacht ik? En is het nou zo belangrijk hoeveel er op die spaarrekening staat? Nou ja, hierin zijn we nooit op 1 level gekomen.

Knuffels

Na mijn scheiding kon ik ook op dit vlak ademen en zelf mijn draai vinden. Maar net als veel alleenstaande mama’s had ik het niet breed. En ook dat deed me terugdenken aan vroeger. Ik ben twee keer verhuisd, moest particulier huren en nieuwe (tweede of derde of.. handse) dingen aanschaffen en dat was allemaal heel kostbaar. Ik was niet zielig hoor! Absoluut niet zelfs. Ik had een baan, een dak boven mijn hoofd, 2 fantastische kids en heel veel liefde om me heen, dus ik heb nooit medelijden met mezelf gehad. Maar ik moest wel vaak nee zeggen, keuzes maken en eerlijk zijn tegenover familie en vrienden. Want ik wilde me er niet voor schamen. En juist in deze periode besef je ook weer hoe rijk je bent, ook al heb je niet veel euro’s. Lieve familie en vrienden kwamen aan met spullen die ik kon gebruiken, namen me mee uit eten, betaalden een drankje en ik heb zelfs een weekje vakantie gekregen van een kennis. Maar het belangrijkste, ik kreeg tonnen aan knuffels, goede vrienden hielden me vast en zeiden dat alles goed kwam, onbetaalbaar. Ik voelde me zo rijk.

Voelde ik me alleen rijk omdat mijn familie en vrienden geld aan me uitgaven? Zeker niet, ik wilde dat niet eens. Ik heb moeten leren hulp vragen, maar ook moeten leren hulp accepteren. Accepteren dat mensen wat leuks wilden doen, maar ik heb heel wat geprotesteerd. Ik voel me rijk door hun liefde, door hun woorden, hun knuffels, hun appjes, hun kleine gebaren, ik voelde me zo rijk van binnen, zo had ik het nog nooit gevoeld. En eigenlijk is dat warme gevoel nu, 3 jaar na mijn scheiding, niet meer weg gegaan.

heart-700141_640

Ik moet zeggen dat ik me nu aardig goed kan redden. Ik budgeteer me gek, houd me er niet altijd aan, maar het gaat goed. Een auto die stuk gaat, zou nog niet zo handig zijn, maar ach, dat is maar materiaal en gelukkig zijn er bussen. Ik ben trots op waar ik nu sta, dat ik nu zelf weer een drankje kan betalen, dat ik zelf een keertje uit eten kan, dat ik zelf hier voor gevochten heb en hier elke dag keihard voor werk. Als ik moest kiezen tussen die fancy bruiloft met alles erop en eraan en met al die mensen die ik niet ken of een kleinschalige, intieme bruiloft, met iedereen die ik in al die jaren zo in mijn hart heb gesloten, kies ik zeker voor het laatste. Ik leef voor mensen, voor ontmoetingen, voor een warm hart, nooit voor geld. Geld maakt nooit gelukkig en ik denk dat dat meer voelbaar wordt als je ook de andere kant hebt gekend of gezien, soms moet je hard vallen om zo trots te worden! Niet op iemand anders, maar gewoon eens op jezelf!

 

Voelen jullie je ook op deze manier rijk? Deel het met ons!
Benieuwd naar meer verhalen? Lees ze hieronder!