Wanneer ik naar mijn meisje kijk, kan zo van haar genieten. Dat vrije onbevangen geestje van haar vind ik zo heerlijk. Het interesseert haar namelijk totaal niet dat iedereen haar hoort terwijl ze keihard meezingt met “ liefde geeft ons ruim baan” van Frozen. Of dat iemand meekijkt als ze pirouettes staat te draaien. Haar interesseert het niet hoeveel calorieën in het deegbeslag zitten wat zij nu van de gardes likt. En eventjes zucht ik, want hoeveel ze ook tegen mij opkijkt. En hoezeer ik ook haar rolmodel ben. Eventjes wil ik haar zijn. 

In deze blog daarom 5 dingen die mijn dochter doet die ik stiekem ook nog zou willen doen. 

  1. Dansen alsof niemand naar je kijkt

Er is is niets fijner dan vrijuit te bewegen. Een verhaal door bewegingen over te brengen. En dat ‘dans meisje’ in mij, zit er nog steeds. Jarenlang heb ik jazzballet en streetdance gedaan. En improviseren vond ik heerlijk. Nog steeds kan ik met mijn ogen dicht bedenken welke pasjes ik zou willen doen op de muziek die ik hoor. Maar ik hou mij in, omdat ik mij druk maak om wat andere mensen dan van mij zouden denken. 

2. Keihard en vooral vals mee zingen met de meest foute nummers

Net als dansen alsof niemand kijkt, vind ik het ook heerlijk om de longen uit mijn lichaam te zingen. En het liefst met de meest foute nummers! Vroeger deed ik dit ook altijd en overal. Tegenwoordig hou ik wat meer rekening met de oren van andere mensen en beperk ik het tot in de auto. En dat is eigenlijk heel goed voor mij. Uit onderzoek is namelijk gebleken dat het effect van ongeremd zingen even goed voor je gezondheid is als yoga. Zingen draait allemaal om gereguleerde ademhaling. Tussen de zingen door haal je adem, wat hetzelfde effect heeft als ademhalingsoefeningen bij yoga. Met zingen kun je je longen trainen om beter adem te halen. 

Samen zingen werkt stress verlagend dus de volgende keer dat je kind begint te zingen, zing lekker ongeremd uit volle borst mee! 

3. De gardes die onder het deegbeslag zitten aflikken.

Wat is lekkerder dan de cake, wafel of taart zelf? Het deegbeslag natuurlijk. Hoe fijn was het moment dat je de gardes vroeger ongegeneerd kon aflikken en de kom? En het fijne was dat we ons totaal niet bezig hielden met hoeveel calorieën of suiker er in dit beslag zat. Tegenwoordig is dat wel effe anders. 

Is het dus niet om die calorieën, dan is het wel om het risico op salmonella besmetting ivm de rauwe eieren. Want uit onderzoek is gebleken, dat maar 2% van de Nederlandse legkippen besmet is met salmonella en dat is dus eigenlijk best weinig. Dus de volgende keer dat jij gaat bakken lik je lekker de gardes af want lijnen doen we morgen wel weer. Wel eerlijk delen met de kindjes.

4. Door de woonkamer paardje spelen op de rug van opa

Ik deed niks liever dan op de rug van mijn opa de hele woonkamer doorkruipen en paardje spelen. En “ons momentje” beleven waarin hij zei had ik hier maar een luikje he dan kon je naar binnen kruipen, wijzend naar zijn hart. Nu ben ik  inmiddels te groot en te zwaar, maar wat zou ik nog graag 1x op de rug van mijn opa de kamer door willen kruipen. Al was het maar voor 5 minuten. Want mijn allerliefste opa is er inmiddels al 21 jaar dood. 

Dus wanneer Quinty op de rug van mijn vader kruipt geniet ik stilletjes mee, omdat ik weet hoezeer zij deze momenten vooral later zal koesteren. 

5. In een plas met water springen.

Als het leven je een regenachtige dag geeft, trek dan de regenlaarsjes aan en spring in de plassen. Heerlijk hoe die kinderen van iets “negatiefs” iets positiefs maken. En ook vooral dat ze niet bang zijn om vies te worden. Dus soms als het geregend heeft trek ik ook gewoon mijn regenlaarsjes aan, pak ik Quinty bij haar hand en spring ik samen met haar in de plassen. Er is tenslotte niemand die het erg zal vinden dat mijn broek vies wordt want de was doe ik zelf. 

Terwijl ik deze blog schrijf realiseer ik mij dat ik wel al die dingen in mijn jeugd gedaan heb en hebben kunnen doen. Maar meer nog realiseer ik mij dat hoe volwassener wij worden en hoe ouder wij worden wij ons steeds meer bezig gaan houden met wat andere mensen van ons vinden. Dat wij dat onbevangen geestje in ons steeds meer verliezen uit angst voor de meningen van andere. 

Dus vanavond laat ik de rolluiken lekker omhoog, mijn panelen aan de kant en dans ik de woonkamer door terwijl lik aan aan de gardes vol met deegbeslag.

Liefs Rachel