7 dingen die je niet wilde horen toen je zwanger was
26 augustus 2015 
in Myra

7 dingen die je niet wilde horen toen je zwanger was

Voor sommige is het al lang geleden, voor andere was het recent en vele zijn het nu: zwanger! Oh, wat vond ik het geweldig en bijzonder om een kindje in mijn buik te mogen voelen. Ik weet nog goed dat ik mijn meisje de eerste keer voelde, wat was dat fantastisch! En wat was ik trots op mijn buik.

Ik baalde dat het winter was, want ik wilde het liefste mijn buik aan iedereen showen.

IMG_5908Zwanger zijn vond ik fantastisch! Het was een hele spannende tijd, want ik had de eerste maanden echt veel en heftige bloedingen. Ik was speciaal naar m’n ouders gegaan om ze te vertellen dat ik zwanger was. De ochtend dat ik het ze ging vertellen was ik echter alleen maar naar de wc heen en weer aan het lopen, waarop mijn moeder vroeg “Myra, gaat het wel goed”. Met tranen die rolde van m’n wangen vertelde ik mijn moeder “ik ben zwanger en ik ben het volgens mij nu aan het verliezen”. Een ziekenhuis bezoek volgde, maar als je nog geen 3 maanden bent, doen ze niets. Het was dus wachten…. Een week later, hetzelfde verhaal. Gelukkig had ik toen een hele lieve dokter die wel een echo wilde laten maken. HET HARTJE KLOPTE! Wat was ik blij. Het was nog wel spannend, want er zat een soort van bloedprop, dus ik had 50% meer kans op een miskraam. Ik was de weken echt af aan het tellen totdat ik in de “veilige zone” zat.

En ja hoor, die kleine van mij was -en is nog steeds- een doorzetter, natuurlijk bleef ze lekker zitten!

Hoewel ik oververmoeid was de hele zwangerschap en natuurlijk tig van andere kwaaltjes op kan noemen die speelde, was ik gewoon heel erg blij met het kindje in mijn buik. En het leuke is, de “pijn” is relatief en blijft dus minder op je netvlies hangen als de vreugde die je voelde. Nog steeds vind ik het prachtig om zwangere vrouwen te zien, het is zo bijzonder dat er kleine mensjes in hun buik zitten. Ik weet nog goed dat ik me zo niet druk meer kon maken om andere dingen, wanneer iemand een issue voorlegde op mijn werk bijvoorbeeld dacht ik: uhhhhh hallo, ik ben zwanger, wat je ook te zeggen hebt er kan niets belangrijker zijn dan dat 😉

Tijdens mijn zwangerschap vielen me een paar opmerkelijke dingen op die mensen tegen je konden zeggen….

  1. Was het gepland?

Die vraag kreeg ik gek genoeg heel erg vaak toen ik zwanger was. Buiten het feit dat ik het een nogal onbeschofte vraag vond, vond ik het eigenlijk ook wel een gekke vraag. Was het gepland?? In hoeverre plan je überhaupt een zwangerschap? Zelfs de stellen die zeggen dat ze nu voor een kindje gaan, pakken toch niet hun agenda en zeggen, “nou schat, het komt mij wel uit dat jij op 4 maart zwanger bent, jou ook?”. Nee, een kind plan je niet, dus nee mijn zwangerschap was niet gepland (maar meer dan welkom!).

  1. Zie je ook zo op tegen de bevalling?

IMG_6803Je ziet recht voor je een hoogzwangere vrouw en jij vindt het een goed idee om de vraag te stellen of ik op zie tegen mijn bevalling? “Nee hoor, het lijkt me een geweldige ervaring dat mijn flamous gigantisch uitgerekt wordt en ik uren crepeer van de pijn, jij niet dan?” Het verbaasd me nog als ik erover nadenk, de hoeveelheid van vrouwen die mij, terwijl ik hoogzwanger was, gingen vertellen waarom ze zo opzagen tegen de bevalling die ooit zou gaan komen. “Mag ik je heel even onderbreken in je verhaal van bevallingen van 48 uur, bloedtransfusies, poepen terwijl je aan het bevallen bent en het hechten van je flamous terwijl je net door helse pijnen heen gegaan bent? Was het je wellicht opgevallen dat ik op dit moment een baby draag? Of dacht je dat ik net een voetbal ingeslikt heb? Want wat is precies je intentie om tegen een hoogzwangere vrouw, die niet meer terug kan, te zeggen dat je kunt uitscheuren tot je anus….?”

  1. Oh je doet het alleen? Oh sorry….

Als ik in het woordenboek kijk is “sorry” een uitdrukking van spijt of medeleven. Nee, het was niet hoe ik het voor ogen had toen ik vroeger naar mijn toekomst keek, om alleen een kind op de wereld te zetten, laat staan om een alleenstaande moeder te worden. Maar ik ben DOLGELUKKIG!!! Ik krijg een kind! Joehoe! Weet je hoeveel vrouwen er zijn die geen kindje kunnen krijgen, en ik heb er gewoon eentje in mijn buik zitten! Dus waarvoor de sorry? Omdat ik alleen ben? En dus… ben ik zielig? “1 minuut geleden was je nog blij en feliciteerde je me en nu uit je jouw spijt en medeleven?”

  1. Ga je het houden?

Stel je deze even voor. Je belt je collega in het buitenland op met de blije mededeling “ik ben zwanger” (yes yes yes!!!!!). Terwijl je met een smile van oor tot oor wacht op de reactie, hoor je aan de andere kant “are you going to keep it?” Uhhh… slik. Hoor ik dit nou goed? Werd er mij nou net gevaagd –terwijl ik 16 weken zwanger ben- of ik mijn kindje wil houden? “Nee joh, ik ga het niet houden, maar ik dacht, ik bel je even blij om te zeggen dat ik 16 weken zwanger op maar dat ik het niet ga houden. DUH, yes I’m going to keep it!!!”

  1. De kleine had er nu toch al moeten zijn?

“Goh, bedankt dat je me dat even laat weten. Ik sta er namelijk helemaal niet bij stil dat mijn kindje er eigenlijk al had moeten zijn. Ik ben waarschijnlijk iets te druk met, niet kunnen slapen s ‘nachts, om de 5 minuten naar de wc moeten (plus de momenten dat het er tegenwoordig ook gewoon uit komt als ik nies of hard moet lachen), het niet hebben van energie (en nee, bij sommige vrouwen verdwijnt dat verschijnsel niet na 3 maanden), het wagelen als een gans, niet kunnen poepen en het gevoel hebben dat het hoofdje er al half uit hangt. Dus dank je wel, dat je me eraan herinnert dat mijn kindje er al had “moeten” zijn.“

  1. Ik hoop dat je een jongetje krijgt, die zijn veel liever voor hun moeder

Laat ik op dat moment al weten dat ik een meisje zou krijgen. “Uh okee en wat nu als ik een meisje krijg? Dan moet ik haar weer terug duwen en zeggen dat ze een jongetje had moeten zijn? Dan is er geen reden meer tot blijdschap of moet ik een voorstel in gaan dienen voor geslachtsverandering?” Een moeder is hoe dan ook blij met haar kindje, of het nu een jongetje of meisje is. Zeggen of het ene of het andere geslacht leuker is of beter bij je past, is not done!

  1. Ga je borstvoeding geven?

ersoonlijk vind ik dat borstvoeding geven heel belangrijk voor een kindje is. Maar ik wist al tijdens de zwangerschap dat ik wegens een eerdere borstoperatie geen borstvoeding zou kunnen geven. Om continu het oordeel van mensen te horen “oh maar borstvoeding is echt het beste wat je je kindje kunt geven hoor” deed dus keer op keer pijn. Denken mensen er over na  dat er vrouwen zijn die om wat voor een reden dan ook geen borstvoeding kunnen geven? Het moederschap in gaan is al reuze spannend en onzeker, hoe gaat zo’n opmerking daar een positieve rol in gaat geven?

Wat vond jij de vervelendste of de leukste vraag tijdens je zwangerschap? Laat je comment hieronder achter. Ik ben benieuwd 🙂

Over de schrijver
Mijn naam is Myra (40), moeder van een prachtige dochter van 7 jaar, founder van Happy Single Moms. Naast dit bedrijf heb ik een Coach & Therapie bedrijf "Mary I - Women & Love". Hier help ik vrouwen uit hun patroon van foute mannen en relatieverslaving te komen, het loslaten van hun ex en verlatingsangst te overwinnen.
Réwana
Door

Réwana

op 30 November 2014

Geweldig ;) al die vragen & antwoorden, leuk om te lezen, hahaha, mensen denken echt niet na als ze je wat vragen.... Het leukste vond ik, dat vele niet wistte dat ik zwanger was, had geen grote opvallende, uitpuilende strak buikje (wat ik wel hoopte ;)) En opeens zien ze je lopen, euh, is dat die van jouw???? hahaha, idd dies van mij;)))) Minder vond ik die vragen over mn ex, waar is de papa, euh, denk thuis;) En over de bevalling zelf, never & nooit meer, wat een hel, had beenweeën, pfffffff...& meneer was ook nog eens een sterrekijkertje, mooi maar pijnlijk ;)

Myra de Wildt
Door

Myra de Wildt

op 30 November 2014

Hey Rewana, Dank je wel :) De bevalling is inderdaad een zeer pijnlijke ervaring ja, daar liegen ze niet om haha. Bij mij dan niet zo erg als jou denk ik, want ik hoop het nog wel een keertje mee te mogen maken ;) Grappig dat mensen je niet zwanger gezien hebben en je ineens met een kleintje loopt, kan me die reactie dan wel voorstellen haha. Lieve groet, Myra

Marianne
Door

Marianne

op 30 November 2014

Er is een volgorde: Ben je zwanger? U ja Is het gepland? Tsjaa Is de vader nog in beeld? Ja Doet hij wel wat? Hmm Betaald hij wel?

Myra de Wildt
Door

Myra de Wildt

op 30 November 2014

Hey Marianne, Gek toch eigenlijk dat zoveel mensen al die (ongemakkelijke) vragen stellen he! Of juist niet, aangezien zoveel mensen het doen. "Betaald ie wel" is inderdaad ook een vaak gestelde vraag.... Lieve groet, Myra

Maaike
Door

Maaike

op 30 November 2014

Toen ik 8 maanden zwanger in de trein zat op weg naar familie, zat er tegenover mij een grietje van een jaar of 20 de vanuit het niets ineens begon te declameren dat ik niet op haar moest rekenen als ik hulp nodig had met in- en uitstappen in treinen of bussen als de kleine eenmaal geboren was. Onophoudelijk bleef ze bezig over hoe ongelooflijk egoïstisch het "nemen" (haar woorden niet de mijne) van kinderen was ... blablablabla ... afijn ... ik ben maar ergens anders gaan zitten. Het allervervelendst vond ik die meewarende blik eerst als ze hoorden dat je het alleen doet en de opgetrokken wenkbrauw als ik zei dat dat een bewuste keuze was. En überhaupt al het ongevraagde "advies" en alle vage bevallingshorrorverhalen inderdaad.

Myra de Wildt
Door

Myra de Wildt

op 30 November 2014

Hey Maaike, Wat een grap zeg! Dat je überhaupt het lef hebt om zoiets (ongevraagd) te zeggen haha. Ja, ik ken de blik als je zegt dat je het alleen gaat doen inderdaad... Vandaar ook altijd mijn gevoel alsof ik de "enige" was, terwijl er zoveel van ons zijn! Warme groet, Myra

Linda
Door

Linda

op 30 November 2014

De vragen gingen nog wel, vond ik. Hoewel... "Zo, dat gaat zeker niet lang meer duren hè?" Terwijl ik net twintig weken zwanger was en dus ook alleen maar kon reageren met: "Nou dat hoop ik wel, anders gaat het niet goed". En dat terwijl ik echt een heel gemiddelde buik had. Een mooie buik, een zwangere buik, maar geen extreem grote buik. Wat mij vooral irriteerde was dat iedereen het nodig vond je ongevraagd advies te geven. "Oh, je moet veel vis eten, is goed voor de ontwikkeling van de hersenen van je kind, daar wordt je kind slimmer van." Laat ik nou net mijn kind toewensen dat ze niet hoogbegaafd zou zijn/worden. Want daar heb ik zelden iemand gelukkig van zien worden. "Oh je moet je haar wel laten knippen hoor, want daar gaat je kind aan hangen." Uh, laat me dat maar fijn zelf uitvinden, en ja, ze heeft er heel wat aan gehangen, maar ik heb het nog steeds niet laten knippen. Etc. etc. etc. Mensen die ooit een kind hebben gedragen, of iemand kennen die een kind heeft gedragen, lijken te denken dat ze er alles over weten en er alles over mogen zeggen. Beetje jammer.

Myra de Wildt
Door

Myra de Wildt

op 30 November 2014

Hey Linda, Inderdaad, zoveel mensen die ongevraagd advies vragen! Alsof je zelf niet weet wat goed voor je is, of het in ieder geval niet zelf mag bepalen... Goed voorbeeld van het vis eten haha. Warme groet, Myra

nicole
Door

nicole

op 30 November 2014

Bijna alles zo herkenbaar! Ik doe het ook alleen en kwam er ook nog eens laat achter +- 6 mnd zwanger was ik en dan mensen die durven te zeggen/vragen oh dan is het al te laat om weg te halen... Pfff alsof je er als het onverwacht is niet blij mee kunt en mag zijn... Oordelen oordelen en nog eens oordelen wanneer leren wij mensen dat eens af?

Myra de Wildt
Door

Myra de Wildt

op 30 November 2014

Hey Nicole, Hele sterke laatste zin.... Het valt mij ook op hoeveel mensen oordelen. En ergens snap ik het ook wel, want voor alle dingen die ik mee hebt gemaakt, deed ik het stiekem ook. Tot dat ik zelf in een situatie belande die ik zelf voorheen veroordeelde. Toen zag ik in dat je echt niet kan oordelen, over niets niet, tot dat je een situatie zelf hebt meegemaakt. En dan eigenlijk nog niet, want iedereen heeft een ander verleden... Het mooie van niet oordelen is dat je wereld zoveel groter wordt en je liefde voor mensen en vooral jezelf zoveel groter! Warme groet, Myra

Jakandra
Door

Jakandra

op 1 December 2014

Ik was vlak voor mijn 2e zwangerschap best wat afgevallen. Toen ik vertelde aan mensen dat ik zwanger was zeiden ze ohhh wat zonde ben je net zo veel afgevallen. Op een verjaardag wilde ik naar huis want de baby moest bijna eten (ik gaf borstvoeding en wilde dat niet in een volle kamer met mensen die ik niet ken gaan zitten doen) zei een man waarom geef je nou borstvoeding wat stom. Geef gewoon lekker de fles heel makkelijk. Heb niks gezegd maar dacht wel mag ik dat zelf bepalen? Ik zeg toch ook niet tegen u dat al uw dochters die hun kinderen flesvoeding geven ze de borst moeten geven is toch ieder haar eigen beslissing. Zo kreeg ik nog wel meer opmerkingen over het feit dat ik borstvoeding gaf dat werd vaak duidelijk afgekeurd. Als je bijna bent uitgrekend was er iemand die zei je gezicht begint af te tekenen je gaat bijna bevallen hoor zie het aan je gezicht laat het nou nadat dat gezegd werd nog 4 weken duren en ik was het al zo zat op het eind. En dan de laatste toen de 2e geboren was en ik vertelde dat ik ging scheiden (ze was 3 maanden oud) zeiden mensen ohhh wat zonde dat je een 2e hebt gekregen. Dat ik echt dacht kijk even in de wieg/wandelwagen wat voor moois daar ligt dat is nooit zonde stom of jammer dat ze geboren is dat is een groot wonder!

Myra de Wildt
Door

Myra de Wildt

op 1 December 2014

Hey Jakandra, Wat een grap zeg dat mensen zeggen dat het zonde is dat je zwanger bent als je net afgevallen bent. Alsof dat belangrijker is dan een kind krijgen! Ik zie het maar zo, die kilo's die er al af waren, had je er in ieder geval al af toch! Ik begrijp inderdaad ook echt niet al die meningen over borstvoeding. Na ja, dat mensen een mening hebben is prima, maar om dat nou naar de moeder in kwestie (niet gevraagd) te communiceren is gewoon not done! Ik snap het echt heel goed, want waar jij meningen kreeg over de flesvoeding "beter" is, kreeg ik dat naar mijn hoofd geslingerd over borstvoeding. Terwijl ik dat zo graag wilde en het simpelweg niet kon. Alsof ik me niet al schuldig genoeg voelde, en dan kreeg ik dat ook nog over me heen.... Heel vervelend. Om die laatste moet ik wel lachen, omdat het echt een te grappige opmerking is om serieus te nemen. Hoe kan een kind inderdaad in hemelsnaam "zonde" zijn! Thanks for sharing! Warme groet, Myra

Janice
Door

Janice

op 1 December 2014

Jaaa deze dingen heb ik allemaal te horen gekregen hahaha Ook het moment van oh je doet het alleen... Sorry. Nou medelijden hoef ik niet, ik begrijp gewoon niet waarom mensen eigenlijk van die hele persoonlijke vragen stellen vooral als je ze niet kent! Ik werkte tot mijn 9e maand zwangerschap als sous-chef in een restaurant en had alle energie in de wereld! Misschien dat dat de reden is waarom mijn meisje zo vlot en bijdehand is haha

Myra de Wildt
Door

Myra de Wildt

op 1 December 2014

Hey Janice, Wat stoer dat je als sous-chef werkte (sowieso ;) tot 9 maanden en wat fijn dat je zoveel energie had. Ik ben echt m'n hele zwangerschap doodmoe geweest, dus ik kan me voorstellen dat het echt heel erg fijn is om alle energie van de wereld te hebben! Warme groet, Myra

lars
Door

lars

op 1 December 2014

Hey myra. wat een leuk idee van je. Ik wens je er heel veel succes mee. Ik hoop dat alles goed met je gaat, maar daar hoef ik me volgens mij geen zorgen over te maken. Groet en knuffels je neef lars

Myra de Wildt
Door

Myra de Wildt

op 1 December 2014

Hey lieve neef, Wat leuk om een berichtje van je te krijgen! Dank je wel en hopelijk tot snel! LIefs Myra

Petra
Door

Petra

op 1 December 2014

Heel herkenbaar! Ik heb 2 dochters en bij m'n jongste dochter zei een collega (toen ik 23 weken zwanger was): zo jij gaat zo te zien al bijna met verlof! Nou nee hoor, ben net over de helft. Waarop zij zei: weet je wel zeker dat het er niet 2 zijn?! Ik was ook heel trots op mijn mooie buik en mensen vinden altijd iets van je als je zwanger bent. Maar dat kan je ook gewoon voor je houden... Gratis tip voor alle goedbedoelende bemoeials :-)

Myra de Wildt
Door

Myra de Wildt

op 1 December 2014

Hey Petra, "Weet je zeker dat het er geen 2 zijn" hoor je inderdaad ook echt vaak van mensen, alsof je je dan heel goed gaat voelen over hoe je eruit ziet :( Goed dat je zo trots was op je buik, terecht toch! Dik of dun, er zit gewoon een kindje in :) Warme groet Myra

Gabri Engelaaer-reijnen
Door

Gabri Engelaaer-reijnen

op 3 December 2014

Tijdens mijn eerste zwangerschap heb ik heel veel over moeten geven. Ik heb zeven maanden op bed gelegen en me lamlendig gevoeld. Ik klaagde niet veel want onze dochter was zeer gewenst. Als ik tóch een keer zei dat ik dat overmatig spugen toch echt niet grappig vond, zeiden mensen altijd hetzelfde:"je doet het voor een goed doel!".....straks ben je het allemaal vergeten! " ...Alsof ik zelf niet weet welk doel mij zo ziek maakte, natuurlijk deed ik het niet voor niets. Dat je het later zó vergeten bent, klopt echt niet! Zelfs nu na 13 jaar word ik KOTSmisselijk als ik een zwangere vrouw zie! en dat is echt niet omdat ik zwangere vrouwen niet leuk vind want ik gun iedereeen het mooiste wonder op aarde! Lieve nicht, ik wil je ook even vertellen dat ik héél trots op je ben! Wat een leuke site. Ik hoop dat veel single moms je site veel gaan bezoek en ik weet zeker dat het een gat in de markt is! Liefs Gabri

Myra de Wildt
Door

Myra de Wildt

op 4 December 2014

Dank je wel lieve nicht, wat lief van je! Ik weet de verhalen nog over je zwangerschap ja.... Ik snap dat je die niet zomaar vergeten bent. Gelukkig wel 2 prachtige meiden nu :) Dikke kus

Ruth
Door

Ruth

op 27 August 2015

Wat een hoop herkenbare opmerkingen. Wat ik ook heel bijzonder vond is mensen die ongevraagd aan je zwangere buik zitten....."Mag ik even voelen?" "Nou nee"..."oh sorry ja dat heb ik net gedaan"... Ik heb gelukkig een goede band met de vader van mijn zoon. Er is ook een nieuwe partner. Hoe vaak er wordt gezegd: "oh jij lijkt ook op je vader" en dan blijkt het om zijn stiefvader te gaan....Als ik zeg dat het wel mijn kind is maar niet van de stiefvader krijg ik ook hele bijzondere reacties....

El
Door

El

op 28 August 2015

'Wanneer ga je bevallen?' Toen was ik 20 weken zwanger van mijn 3-ling. 'Voorlopig niet', zei ik dan. Of 'Wat leuk een drieling, zijn ze allemaal van u?' Of, 'Een drieling, zeker IVF'. 'Nou, nee'. 'Natuurlijk?' 'Wat knap'. 'Ehhh, het is hetzelfde trucje als met één.' 'Hoe kom je nou aan een drieling?' 'Ehhh, gewoon, op de keukentafel'. Toen ze alle drie in de kinderwagen zaten: 'Daar zit ook niet veel tussen die dikke en die andere twee'. 'Nee, dat klopt, een paar minuten'. Het is vreselijk hoe onbeschoft mensen kunnen zijn als je zwanger bent.

M
Door

M

op 28 August 2015

Tijdens mijn zwangerschap (zeker tegen het einde), had ik een hele dikke buik (ja, duh). Zeggen mensen: Weet je zeker dat het er geen twee zijn!? (Nee, het was er 1) Irritante vraag.

T.
Door

T.

op 1 September 2015

Waar ik persoonlijk zo onderhand echt ziek van word is keer op keer dezelfde "vraag" van dezelfde mensen meestal op de bijzondere dagen met name . in het kort mijn verhaal. Kids is bij ons altijd lastig geweest.voor de oudste hebben we 5 jaar in het ziekenhuis gehuppeld. Behandeling in en uit. Na 5 jaar spontaan zwanger terwijl de eerste ivf icsi geplant stond. Zware zwangerschap afgerond met exact 42 weken. Met dusdanige complicaties dat ik een herstel operatie nodig had voor zware verzakkingen. Toen mijn dochter 3 werd bleek ik weer zwanger te zijn hoera! Maar dat liep uit op een missed abortion zoals ze dat walgelijk genoeg noemen. In totaal kreeg ik in anderhalf jaar 5 miskramen en ik was helemaal klaar met dat kind gedoe. Onze relatie liep op de klippen. Dus toen mijn man wilde scheiden kon ik het er alleen maar mee eens zijn. Een half jaar later leerde ik een ander kennen... het liep zo Ik was niet zoekende . En alles klopte goede omgang met hem en mijn dochter maar ook tussen hem en mijn ex ging het prima. De plannen werden steeds vaster en toen in 2.5 jaar later eindelijk mijn eigen huisje had was ik dol gelukkig. De scheiding werd in gang gezet en alles ging prima... dacht ik :( amper 3 maanden later kom ik erachter geheel onverwacht zwanger te zijn. Liet het de bio gelijk weten en nog dezelfde avond belde hij me op en eiste een abortus . Heel lang verhaal kort Door de bocht.... Hij woonde aan de andere kant van t land en ik heb vanaf dag 1 gemeld niet te gaan verhuizen. Ik haal mn dochter niet bij haar vader vandaan. Maar hij bleef aandringen op een abortus. En daarna wilde hij wel vader zijn mits IK ging verhuizen. Dus je raad het al ... no way 2 weken later op mn werk aangekomen met een rode vlekken hoofd van t vele huilen en afgevallen Door het spugen vroeg mn werkgeefster heel meelevend wat er aan de hand was. Toen knapte mijn hormoon bom en gooide ik mn situatie eruit.... ach nee wat erg!!! S middags werd ik gebeld... ik hoefde niet meer terug te komen terwijl ik twee banen had via hun. Naar de gemeente om een voorlopige uitkering aan te vragen. En die werd geweigerd! Ik was officieel nog getrouwd en had een eigen woning op naam. Dus mn ex draaide op voor mijn onderhoud. (we spreken over december terwijl de scheiding in de tweede week van januari doorgang zou vinden.) Geen inkomen voor mij en mn dochter maar wel de vaste lasten die doorgingen dus in goed overleg met mijn ex besloten terug te komen naar huis. Eenmaal thuis in alle gesprekken met mn ex wilde mn ex ook de vader rol op zich nemen. Hij had al een dochter een tweede kon daar best bij. Aldus geschiede. .. Met name mn schoon familie laat vaak merken dat ze vinden dat ik mn man erin geluist heb. En beide mannen ermee gepakt heb. ( dit is ook echt letterlijk voor mn voeten gegooid Door mn schoonmoeder ) En nu kom ik op wat ik eigenlijk wilde zeggen.... serieus elke verjaardag weer krijg ik de vraag of ik nooit meer iets van "hem" heb gehoord...... dat ze het niet snappen dat hij niets laat horen en zijn kind achter heeft gelaten .... het was zo'n leuke jongen dat snap je toch niet ??? NEE !! Ik snap het ook niet !! Mijn dochter is nu 4 jaar en ik snap het al 4 jaar niet. Maar kom op zeg moet ik dat nu elke verjaardag kerst sinterklaas ed weer uitleggen en bespreken ?? Ik snap het ook niet echt niet. Maar t word wel beter nu Mijn dochter weet inmiddels dat er zorg papa's zijn en maak papa's ... en dat haar papa ontzettend veel van haar houd en echt haar uitgekozen heeft. Maar hij heeft haar niet gemaakt. Er komt een dag dat ze beetje bij beetje meer Info krijgt maar dat is tussen haar en mijn man en mij en daar heb ik geen vrienden of familie bij nodig die zich daar mee bemoeien ... Dit moest ik ff kwijt :)

Reactie plaatsen

arrow_drop_up arrow_drop_down