Accepteren deel 3 is het vervolg van deel 1 en deel 2 over acceptatie waarover ik geschreven heb in mijn voorgaande blogs.

Als je je eisen een toontje lager zet, ben je dan in één keer minder waard?

Acceptatie3Echt,wie deze idiote vraag heeft bedacht die snapt geen bal om waar het leven om draait. Ik heb een periode heel veel gewerkt, nu werk ik even helemaal niet. Ik ben heel erg van werken voor je geld en dat is een standaard eis die ik altijd bij mezelf heb neergelegd en opgeëist. Het was altijd haasten maar kon even niet anders.

Ik dacht dat ik dus heel erg in een dal zou komen als ik zou stoppen met werken. Ik kan je vertellen dat het het beste is wat me dit jaar is overkomen. Rust is wat ik kreeg. Niet alleen rust maar ook meer inzicht. Inzicht over dat er een hele nieuwe wereld voor me open ging en ik als moeder zijnde alles kan doen wat ik maar wil. ( op werkgebied dan he haha)

Hoelang ik eigenlijk al een nieuw begin qua werk wilde maar niet wetende waar ik zou moeten beginnen. De aanzet van het niet verlengen van een nieuw contract is uiteindelijk goed geweest. Alles gebeurt met een reden en daar ben ik op zo’n moment het levende bewijs van. Dus een toontje lager pakt niet altijd verkeerd uit. Nee zelfs goed. Het was een leerproces voor mezelf, ik had dat toontje lager al veel eerder moeten doen.

Ga bij jezelf na welke eisen jij belangrijk vindt, denk dan niet aan de rest van de wereld maar alleen aan jezelf en je kindje.

Vergeet niet dat jij hun grote voorbeeld bent. Dus hoe hoger de eisen, hoe hoger zij hun eisen ook gaan stellen. Waar leg je de grens. Dat is diep graven bij jezelf maar verfrissend als je eruit bent. Ik zal jullie een paar van mijn eisen delen.

– Ik vind het belangrijk dat mijn zoon met meerdere woorden praat in plaats van met alleen ja of nee. Waarom? Omdat respect hoog aan mijn eisen lijstje staat. Veel mensen hebben geen respect voor hunzelf of een ander meer tegenwoordig. Betekent dat dat jou kind dat ook niet meer hoeft? Natuurlijk niet! Hou het bij jezelf he? Dus dan word het ja mama, nee meneer, dank u wel.

– Mijn kind kind laten zijn, lekker zeggen wat ze denken! Dat is een eis die ik verplicht ben aan mijn kind. En het is een heerlijke verplichting want je krijgt de leukste zinnen en de leukste opmerkingen.

– Iedere maand een dag uitkiezen en zoveel mogelijk chocola kopen! Het liefst delen met mijn kind. Samen genieten is dubbel genieten. En als ik ooit in mijn leven nog een keer een man toelaat, heeft hij een vetrolletje meer om van te houden!

– 3x in de week een avondje rust. Voor mezelf. Ik weet van mezelf dat ik dat nodig heb. Even geen mensen om me heen die wat ergens van vinden (exclusief mijn beste vriendinnen) film aan of boek lezen. Als je eenmaal weet hoe je je rust vindt, wil je niet anders meer.

Acceptatie deel 3

Accepteren deel 3

– Geen man in het leven van mijn zoon, voordat die man een hele reeks dates met mij weet vol te houden haha.

Dit zijn een paar eisen die ik aan mezelf heb meegegeven. Die eisen heb ik nodig om rust en regelmaat te hebben in mijn leven. Mijn zoon weet wat mijn verwachting van hem is. Daardoor heeft hij ook rust en regelmaat bij mij.

Ja het is nu jou moment om na te gaan wat jouw eisen bij jezelf vooral zijn. Jouw eisen in je opvoeding. Het is een lastig onderwerp maar geloof me. Het is de moeite waard om hier even tijd voor te nemen. Jij bent het waard! Jouw kinderen zijn het waard! En hoe lekker is dat als je dan niet meer druk hoeft te maken wat een eis misschien wel van een ander zou kunnen zijn? Het klinkt misschien heel simpel en dat is het ook!
Maak een lijstje van jouw eisen en kijk of je gelukkig bent. Zo niet, stel je je eisen toch gewoon bij? Het is jouw leven!

Stel jij ook eisen aan jezelf waardoor je happy wordt? Deel het met ons en laat een reactie achter. Benieuwd naar meer verhalen? Lees ze hieronder!