Welkom bij mijn blogs over het alleenstaande moeder en studeren en hoe dit te combineren met werk en studie. Maar eerst zal ik me voorstellen:

Mijn naam is ‘Carokat’, ik ben 36 jaar en moeder van een dochtertje van net 4 jaar. Ik werk 4 dagen in de week als Logistiek Medewerker bij een Offshore bedrijf en daarnaast doe ik, via het NTI, de HBO studie SPH wat staat voor Sociaal Pedagogische Hulpverlening. Dit houdt in dat ik dus graag een carrière switch wil gaan maken. Vorig jaar kwam ik er achter dat kantoorwerk toch niet helemaal mijn ding is en dat ik graag andere mensen, en dan met name kinderen, wil gaan helpen.

MG_2246zwToen ik zwanger werd van mijn dochtertje was ik ook al bezig met een studie, namelijk de HBO studie, European Studies. Ik was in mijn eindfase (het schrijven van mijn scriptie) en mijn afstudeergesprek heb ik gedaan toen ik 6 maanden zwanger was. Het jaar 2010 was dan ook best een turbulent jaar voor mij. Behalve dat ik er achter kwam dat ik zwanger was en ik het alleen moest gaan doen, moest ik dus ook nog werken en afstuderen. Zeker in de beginfase van mijn zwangerschap, toen ik heel moe was, en het emotioneel ook best even zwaar was, voelde het voor mij soms best pittig. De vader van mijn dochtertje is niet in het spel. Hoewel we geen relatie hadden heeft hij wel de keuze gehad om betrokken te zijn bij zijn kind.

Tijdens het “vertel”gesprek gaf hij op een gegeven moment aan dat hij even moest roken en is hij gewoon vertrokken. Daarna heeft hij niets meer laten horen.

Eerst dacht ik dat hij alleen even tijd nodig had om aan het idee te wennen, maar na een tijdje niets van hem vernomen te hebben, heb ik het zo gelaten en besloten dat ik het wel alleen ging doen.

Gelukkig heb ik een fantastische familie en heel veel goede vrienden die mij overal mee geholpen hebben en mij nog steeds overal mee helpen. Precies op mijn 32e verjaardag had ik de 20-weken echo en stiekem hoopte ik op een meisje. En toen kreeg ik te horen dat het kindje “gezond” was en dat ik een meisje zou krijgen. Je snapt het al, ik had een hele bijzondere verjaardag! Echter, tot en met vlak voor kerst (22 december had ik mijn eindgesprek) was ik vooral bezig met het afronden van mijn opleiding. Daarna kreeg ik eindelijk tijd om me meer te richten op de komst van mijn mooie meisje.

 

Bij de bevalling waren mijn zusje en mijn moeder aanwezig, girl power!, en na de bevalling is mijn moeder nog 3 weken bij ons in huis geweest om mij te helpen. Pas toen mijn dochtertje was geboren werd het echt voor mij. Maar het gevoel was er meteen! Wow, dat vond ik echt prachtig om mee te maken.

Voordat ik mijn dochtertje kreeg was ik een echte workaholic. Ik werkte 5 dagen per week van gemiddeld 9 à 10 uur per dag. Mijn werk is dan ook maar zo’n 5 minuten lopen van mijn huis vandaan. Als je dan single ben, kan je werk al snel het belangrijkste in je leven zijn. Toen ik met verlof ging moest ik dan ook echt afkicken. Maar dat ging wonderbaarlijk snel. En toen mijn dochtertje was geboren, had ik geen tijd meer over om over mijn werk na te denken. Wat was het een genieten! Ik ben precies 5 maanden thuis geweest en daarna moest ik toch echt weer gaan werken. Vier dagen in de week, te weten, maandag, dinsdag, donderdag en vrijdag. De woensdag was ik vrij.

Wat was dat moeilijk zeg, om een 3,5 maand oude baby af te staan aan mensen die je eigenlijk helemaal niet kende. Maar gelukkig had ik een goed gevoel bij de medewerkers van het kinderdagverblijf en het lag tussen mijn huis en mijn werk in, dus lekker dichtbij.

Na een aantal maanden zit je wel in een ritme dat het allemaal wat makkelijker wordt. Echter, ik ben nogal een verantwoordelijke type. Ik probeer eigenlijk het werk dat ik normaal in 5 dagen deed, in 4 dagen te stoppen. Soms is dat best lastig en het heeft me tot vorig jaar zomer gekost om werk en privé gescheiden te houden en me op de dagen dat ik vrij ben (bijv. de woensdag) niet alsnog met mijn werk bezig te houden. Door bijvoorbeeld mijn e-mail niet meer op mijn telefoon te ontvangen. Mijn dochtertje verdient het dat ik op mijn vrije dag haar alle aandacht geef en quality time met haar heb. Soms vind ik 4 dagen werken nog steeds best pittig maar meestal lukt dat prima.

Vanaf eind 2013 had ik steeds meer het gevoel, dit is het niet helemaal qua werk. Ik wil graag iets anders doen, mensen helpen die hulp nodig hebben. Ondanks dat ik een alleenstaande moeder ben, heb ik niet het gevoel dat ik het zwaar heb. Dit komt wellicht omdat ik niet anders gewend ben. Vanaf mijn zwangerschap sta ik er al alleen voor. Ik ben er dus een soort van ingegroeid. Voor mensen die eerst een partner hadden en veel dingen samen deden, kan ik me voorstellen dat het heel zwaar is als je er dan ineens alleen voor staat.

 

IMG_9622 (1)Maar goed, daarna ging ik nadenken over wat ik dan zou willen en zou kunnen gaan doen. Het was me wel meteen duidelijk dat ik iets via een thuisstudie moest gaan doen aangezien ik niet ook nog naar school kan. En de opleiding SPH viel mij meteen op. Ik heb me ingeschreven en inmiddels ben ik er bijna een jaar mee bezig. Helaas lig ik niet op schema maar ik ben wel van plan het binnen het gestelde termijn te halen.

Soms valt het een beetje tegen, na een hele dag werken en met je kindje bezig zijn, ook nog te moeten studeren.

Gelukkig heb ik een planbord waar ik per week mijn activiteiten opschrijf. Ook de avonden dat ik studeer. Dat probeer ik zo’n 3 à 4 avonden per week te doen als mijn dochtertje op bed ligt.

Dit is een beetje wie ik ben en wat ik gedaan heb. Ik hoop dat jullie het leuk vinden om mijn blogs als alleenstaande moeder die werkt en studeert te volgen.