“Het moet allemaal anders. Ik moet meer slapen, meer bewegen, meer opruimen, minder met mijn telefoon zitten… Het moet gewoon echt allemaal anders.” Ik denk dat dit gemiddeld gezien ongeveer één keer per week door mijn hoofd schiet. Als ik weer in de stress schiet zodra ik hoor dat er iemand langs wil komen (waar komt al die troep nou steeds vandaan?!) of als ik s’ochtends mijn bed niet uit te branden ben en als een één of andere bootcamp-instructeur bevelen naar mijn kinderen blaf (Poets je tanden! Pak je tas! Schiet nou toch eens op met dat broodje!). “Dit moet echt anders.”

Een periode lang had ik hier geen last van. Ik had een ritme gevonden waar ik mij heel woman-558378_640goed bij voelde. Waarbij ik oprecht een meer ontspannen mens was en, let’s face it, vast ook een leukere moeder. In die tijd kon ik zonder blikken of blozen onverwachts bezoek binnen laten en was het blaffen van commando’s naar mijn kinderen tot het minimum beperkt. Het is alleen niet de makkelijkste weg, zo’n ritme. Het vereist wat discipline en een verschuiving van je normale dagritme. Waar ik het heerlijk vind om tot laat op te blijven, voor de tv te hangen of boekjes te lezen, vereist dit ritme dat ik op tijd naar bed ga.

Op dit moment in mijn leven heb ik mijn oude gedisciplineerde ritme even harder nodig dan ooit. Naast het schrijven van blogs doe ik steeds meer naast mijn werkweek van 32 uur. Mijn pad ligt bezaaid met kansen en ik wil er geen één onbenut laten. Ik moet back to basic, terug naar mijn ritme. Ik weet bijvoorbeeld dat ik een ochtend mens ben. Ik vind dat niet leuk, maar het is zo. In de rust van de ochtend ben ik energieker en creatiever. ‘Savonds stort ik in en kan ik bijvoorbeeld geen blogs meer schrijven. Simpele klusjes gaan dan beter.

Het ritme waar ik het best op gedij is geïnspireerd door een boek dat ik gelezen heb: ‘Ki, kracht van binnenuit’ van Hans Peter Roel. Dit hele boek is gewijd aan het ontdekken van de energie die in jou verstopt zit. Want zodra je die energie gevonden hebt, kan je meer dan je dacht dat je kon. Nu wil ik niet zeggen dat ik openbaringen heb gehad op dezelfde manier als Peter in het boek doet, maar dat er ook in mij meer energie zit dan waar ik nu bij kan, dat weet ik zeker.

Op tijd opstaan, om kwart over vijf aangekleed beneden staan, klinkt heftiger dan het is. Het is een andere mind-person-731484_640set. Zeg eens eerlijk, hoeveel ouders genieten van het moment dat de kinderen op bed liggen en er rust in huis is? Ik begin mijn dag ook graag zo. Doordat ik in de ochtend tijd heb om rustig wakker te worden, de broodjes klaar te maken en nog wat voor mezelf te doen, start ik mijn dag al veel beter. Ik begin mijn dag met 1-0 voor en weet alvast een aantal taken weg te strepen voordat de wereld wakker wordt. Maar om dit te kunnen en vooral ook áán te kunnen, moet ik kritisch naar mijn leven kijken. Stiekem ga ik veel te vaak laat naar bed, heb ik wel heel veel gelegenheden gevonden als gelegenheidsroker en heb ik ‘zo nu en dan een wijntje’ ook verkort naar ‘nu een wijntje’.

Ik weet dat deze verandering niet de makkelijkste is. Ik heb dit een keer eerder gedaan en weet nog hoe ik worstelde in het begin. Daarom deel ik deze verandering op in fases. Fase 1 is de detox. Geen alcohol door de weeks, geen sigaretten zonder échte gelegenheid (uiteindelijk helemaal niet meer) en op tijd naar bed. Als ik dit een week heb gedaan is het tijd voor fase 2. Gezond leven. Nu eten wij over het algemeen altijd wel gezond, maar gezond leven houdt meer in dan dat. Het begint al met een kopje koffie als je opstaat. Vervang dat eerste kopje koffie door een groot glas water met citroensap en je lichaam staat ook veel lekkerder op.
Fase 3 is de moeilijkste fase. Het vroege opstaan. In het begin is het even afzien, je wilt je wekker het liefst linea recta door het raam heen mikken als hij jou stoort om vijf uur s’ochtends.

Maar nu eerst de eerste twee fases. En om voor mezelf een stok achter de deur te zetten beloof ik bij deze plechtig om over twee weken met een up-date te komen. Eigenlijk zou het reden genoeg moeten zijn dat ik de beste versie van mezelf wil zijn, maar ervaring leert dat die reden niet altijd in me opkomt als ik nog even lekker aan een wijntje zit met mijn favoriete serie aan. Nog één aflevering… Nee, nu dus niet meer. Ik kan dit. Ik ga dit gewoon doen. Het leven staat voor mijn deur en ik moet open doen.

Wat knap van Keetje! Lukt het jou ook om je mindset zo te veranderen?