Als een gevangene in een cel
28 februari 2017 
4 min. leestijd

Als een gevangene in een cel

Ik voel me als een gevangene opgesloten in een cel die geen kant op kan….. Zo kan ik mijn gevoel alleen maar omschrijven nu er een OTS is opgelegd. Ik neem jullie graag mee in de wonderlijke reis van hulpverlening, Raad voor Kinderbescherming en het Regiecentrum.

In 2015 heb ik mijn kinderen aangemeld voor een hulptraject met hele duidelijke hulpvragen. Een daarvan was, dat de kinderen geen omgang meer met hun vader wilden omdat zij daar tegen dingen aanliepen. Daarnaast wilde ik graag dat ze zouden groeien in hun eigen kracht en daarbij geholpen zouden worden. Dit hulptraject heeft geleid tot een zorgmelding en dat leverde onlangs een OTS op. Het hele hulptraject bij deze instantie is alleen maar gericht geweest op omgang en contactherstel, moesten de kinderen onderzocht worden. In dit hele gebeuren was er steeds voor een iemand een hoofdrol weggelegd en die was voor mij. Er werd in alle stukken heel veel geschreven over moeder en er werd mij ook steeds verteld dat ik het zo goed doe. “We moeten vooral proberen jou overeind te houden”.

Eerste kennismaking

De start met de voogd was niet geweldig. Ten eerste was ze te laat maar sprak uit dat ze zich af had zitten vragen waar ik bleef. Kortom, die werd op mijn bordje gelegd. We hebben drie uren zitten praten. Binnen de eerste acht minuten van het gesprek OTS: als een gevangene in een cel werd mij al verteld wat de koers is: de kinderen mogen niet meer ziek zijn en er komt binnen de kortste keren omgang. En niet terug naar de vroegere beperkte omgang (toch ook opgelegd door de rechter en niet zonder reden) maar om het weekend “normaal zoals het hoort”. Ik stond perplex. En ach, wat heb ik geprobeerd duidelijk te maken dat we te maken hebben met een narcistische persoonlijkheid.

Maar zo raar ook, dat ik haar met betrekking tot de beperkte omgang exact dezelfde woorden hoorde gebruiken als mijn ex. Ik heb tijdens dat gesprek eventjes ontzettend zitten janken. Pure machteloosheid en gezegd dat ik toch weet waar deze man toe in staat is. En ja, ik ben in staat om te kijken dat ik mijn eigen deel heb met deze man en dit als een raar web door elkaar loopt. Waar ik mij vooral over verbaas, is dat er al een plan lag terwijl ze alleen nog maar met vader had gesproken. Er wordt omgang opgelegd zonder dat ze de kinderen vraagt over waarom ze dan niet willen.

“Jij staat hierbuiten”

Inmiddels is de voogd bij ons thuis geweest. Zij heeft tegen de kinderen gesproken. Dat er van de rechter omgang moet komen, dat uit onderzoek is gebleken dat kinderen gelukkiger zijn als ze contact hebben met beide ouders. Er is niet aan de kinderen gevraagd waarom zij dan geen contact met vader willen. Deze week belde ze mij en stelde dat er deze week nog een begeleide omgang moet komen en of ik even een datum wilde noemen.

Dan wordt tegen mij gezegd dat de kinderen niet meer mogen verzuimen maar opperde ze wel dat de jongste anders maar even moest missen van de sportlessen. Ja, dan mag verzuim in een keer wel. Ze zei ook nog dat ze een ander beeld had dan ik had geschetst van de kinderen. Hoe kortzichtig. Als je tegen de kinderen praat en niet echt met de kinderen zijn mijn kinderen ook niet echt zichzelf. Zijn OTS: als een gevangene in een cel ze niet open. Tegen mij zei ze dat ik hier buiten sta omdat dit tussen vader en de kinderen is. Dat er hier iets “raars” is en dat de OTS dit moet doorbreken. Dat kinderen nooit zelf ervoor kiezen om geen contact te hebben.

“Laat gaan”

Ik vind het ontzettend moeilijk maar mijn gevoel zegt, dat het niet zinvol is om hiertegen de strijd aan te gaan en dit aan te vechten. Ik werd door voogd al bestempeld als de “tegenwerkende moeder”. Ik weet nu al dat de begeleide omgang haar geen duidelijk beeld gaat geven. Ex weet namelijk heel goed hoe hij het plaatje van de “geweldige vader” moet neerzetten. Iedereen laat aangepast gedrag zien. Het enige dat ik mijn kinderen mee kan geven, is dat ze bij zichzelf moeten blijven. Dat ze contact met hun vader MOGEN maar niet MOETEN. Wat ik dan ook los wil laten, is dat wanneer ze naar hun vader moeten en ze willen niet ze dan de voogd kunnen bellen. Ben heel benieuwd hoe ze dat gaat oplossen. Maar haar woorden waren toch “jij staat hierbuiten?” Dan laat ik ook dat los. En kan ik niet anders dan in vertrouwen mijn kinderen de ruimte bieden om hun eigen ervaringen op te doen.

Hartegroet,

Mathilde

Zie ook: Omgang in een Omgangshuis.

Heb jij hier ervaring mee? Hoe vond jij dit?

Over de schrijver
Anonymous
Door

Anonymous

op 28 Feb 2017

Ik weet niet waar je woont, maar zoek eens Stichting De Noodkreet op. Hulp bij problemen met Jeugzorg.

Anonymous
Door

Anonymous

op 24 Jul 2019

Hoi Mathilde, Mag ik eens contact met jou zoeken? Ik zit in een zelfde soort schuitje.

Reactie plaatsen