Laat ik voorop stellen dat ik geen ouder ben die heel prestatiegericht is naar haar kinderen. Ik stel geen hoge verwachtingen aan hun kunnen. Wél wil ik dat ze gelukkig zijn. En dat ze weten dat, welke weg ze ook kiezen, ik er voor hen zal zijn. Daarbij, mijn kinderen zijn vijf en zeven, dus hoeveel prestaties moeten ze leveren?

Nou… best veel ben ik achter gekomen. Op school worden CITO’s afgenomen en wordt er iedere week huiswerk meegegeven. Per schooljaar moeten er 15 boekjes gelezen worden (op het niveau van het kind) wat wordt beloond met een leesdiploma.

Haar eigen opgelegde verwachtingen

Mijn oudste heeft groep 3 er bijna opzitten. Ze heeft veel bereikt dit jaar. Ze kon nog niet lezen en nu leest ze hele boekjes uit. Maar niet zonder slag of stoot. Ik moet soms smeken. Ze heeft leren schrijven, aan elkaar leren schrijven. En leren spellen.
Totdat… het besef bij haar kwam dat ze niet aan haar verwachtingen kon voldoen. Haar eigen opgelegde verwachtingen.

Want ze behaalde minder woordjes dan de rest tijdens de leestoetsen die na iedere module werden afgenomen. Mijn dochter lijkt soms een blauwdruk van mij. Ik herken mezelf op het enge af. Het streberige, het perfectionistische, je eigen beer op de weg worden. Inmiddels heb ik dat, met mijn 34 jaar, aardig kunnen ombouwen tot een werkzame situatie 😉 Al doende leert men.

Als je kind worstelt...Te veel teleurstelling

Toen ze voor de vijfde keer te horen kreeg dat ze wéér niet mocht afzwemmen voor A -want met haar schoolslag moet ze echt met haar koppie omhoog blijven en niet de kant vastpakken- brak zij ook. En ik. Want ik had die week net gehoord dat ik gezakt was voor een examen. In het gebouw wat al vol is van water deden wij er nog een paar druppels bij. Iets teveel teleurstelling in twee dagen tijd.

Gesprekken met de juf en de zwemjuf volgde. En heel wat tranen vloeiden. Soms bij haar, meestal bij mij. Maar ze komt er wel, die kleine. Een weerbaarheidstrainig wellicht, misschien wat privé zwemles. En ik… Ik straal van trots! Trots op mijn kleine doorzetter. En ohja, met mijn examen komt het ook wel goed 😉

Heb jij je kind wel eens ergens mee zien worstelen? Hoe ga jij daar mee om?