Angst voor de toekomst van mijn kind
02 december 2015 
4 min. leestijd

Angst voor de toekomst van mijn kind

De wereld verandert… maar verander ik wel mee ? De laatste tijd voel ik het zwaar rond mijn hart. De laatste tijd ben ik soms emotioneel, de laatste tijd vreet ik mezelf van binnen op. De wereld verandert maar ik wil niet mee veranderen. En ik heb angst voor de toekomst van mijn kind.

Waar is vroeger? Vroeger, de tijd dat we respect hadden voor een ander, waar we eerlijk waren en elkaar wat gunden. Maar vooral waar ik mezelf kon zijn. Vroeger toen alles beter was.

Je moest rustig in de wachtrij bij de supermarkt wachten, je hielp mensen met oversteken, had altijd respect voor ouderen en waar ouderen respect hadden voor de jongere generatie. De wereld verandert….. maar ik, ik wil niet mee veranderen.

Voordringen in de supermarkt schijnt nu de tijd normaal te zijn. Ouderen negeren en geen respect tonen ook. Maar ook de ouderen veranderen. Die willen respect maar krijgen het niet terug dus doen hetzelfde: geen respect tonen. Duwen je weg bij het koffiezetapparaat. Gunnen een ander geen woord waardig, noemen je een kleine gluiperd. De wereld verandert…….. maar ik, ik wil niet mee veranderen.Angst voor de toekomst van mijn kind

Ik wil een wereld terug waarin we niet hoeven te vechten, waarin we gewoon respect voor elkaar hebben, en waarin we gewoon elkaar lief hebben en elkaar helpen.

In deze tijd lijkt het normaal te zijn om een grote mond te hebben, op je 12de al te roken en drugs te gebruiken, rare spelletjes te doen die helemaal in zijn zoals coma zuipen of een paar minuten geen adem halen.

Waar gaat de wereld heen? Ik maak me zorgen.

Hoe moet ik Rick beschermen tegen al die brutaliteit, hoe moet ik hem klaarstomen voor een wereld die ik eigenlijk zelf niet wil kennen? Ik wil niet dat hij brutaal is, maar overleeft hij het wel in deze wereld als ik hem op zal voeden tot een liefdevol jongetje met respect voor anderen?

Vroeger was ik stil, hield ik vaak mijn mond. Waarom? Ik had het niet nodig. Maar nu betrap ik mezelf erop dat ik soms ook erg bot kan zijn, erg voor mezelf op kom en dat ik soms minder aan anderen denk, maar meer aan mezelf en aan mijn Rick. Natuurlijk is dat aan een kant ook goed, maar zo wil ik niet zijn. Zo wil ik ook niet hoeven zijn.

Met een grote mond heb je de halve wereld, en dat is ook inderdaad zo. Mensen met een grote mond krijgen veel meer voor elkaar dan mensen die dat niet hebben. Eigenlijk toch wel belachelijk.

De mensen met een grote mond krijgen dus veel meer voor elkaar. Daar wordt naar geluisterd. Is dat omdat men bang is? Wat is dat toch?

Waar ik in ieder geval over uit ben: ik wil Rick opvoeden zoals ik ben opgevoed. Vol met respect en vol met liefde. En ook al zal hij het lastig krijgen omdat hij vanzelf gaat merken dat hij niet altijd hetzelfde zal terug krijgen, ik blijf bij mijn standpunt. Ik zal Rick opvoeden tot een liefdevol kereltje die wel voor zichzelf mag opkomen maar wel alle respect voor anderen moet hebben.Angst voor de toekomst van mijn kind

En tot die tijd… want Rick is nog maar 2… zal ik het goede voorbeeld geven, eerlijk zijn maar vooral veel liefde geven. De wereld verandert en ik verander dus niet mee!

Dit was het blog van Maaike over: Angst voor de toekomst van mijn kind. Voel jij hetzelfde? Laat je reactie hieronder achter.

Over de schrijver
Anonymous
Door

Anonymous

op 04 Dec 2015

Maaike, ik kan me helemaal vinden in jouw bericht. Ik lig er regelmatig 's nachts wakker van. Vroeger kon je gewoon buitenspelen in de straat, nu is dat al een gevaar op zich, worden kinderen uitgescholden, mogen ze geen lawaai meer maken of lachen... Binnenkort kijkt niemand nog verder dan zijn neus lang is, uit zelfbehoud of angst? Niemand helpt mekaar nog, of kijkt gewoon weg... De toekomst beangstigt mij heel erg - gaat mijn dochter van 8j überhaupt nog een toekomst hebben?

Anonymous
Door

Anonymous

op 21 Mar 2021

Heel mooi gezegd ik deel hetZelfde met jou toEkomst voor mijn kinderen en kleinkindeRen

Reactie plaatsen