Een beetje meer tijd please!

Een beetje meer tijd please!

Als single mama wil je de klok weleens stil zetten. Of het nou gaat om de boodschappen, schoonmaken, koken of een momentje voor jezelf, tijd om al die zaken naast de opvoeding van jouw kind(eren) op te pakken is vaak schaars. Hierbij 5 tips voor een efficiënter huishouden. 

1. Bestel de wekelijkse boodschappen online

Niks zo vervelend als je misgrijpt en voor de zoveelste keer met jouw kleine op en neer mag naar de supermarkt voor billendoekjes, vuilniszakken of wasmiddel. Mijn favoriete supermarkt zit helaas niet op loopafstand en ik heb geen auto. Daarom bestel ik al jaren online. Sinds ik een kind heb is dat bijna wekelijks. Als ik dat aan mensen vertel, denken ze vaak dat het prijzig is om boodschappen te laten bezorgen.

Gelukkig vallen de bijkomende kosten mee. Per levering betaal ik rond de 2 euro aan bezorgkosten en daarbij profiteer ik van allerlei persoonlijke aanbiedingen die ik in de winkel niet ontvang. De bezorger zet alles keurig in de keuken neer en statiegeldflessen en -kratjes neemt hij mee. Meestal ontvang ik ook grappige testproducten zoals frisdrank,yoghurt, biertjes, snoep of schoonmaakmiddelen.

Zo’n weekbestelling kost mij ongeveer 70 euro. Een gemiddeld eenoudergezin met één kind besteedt rond de 50 euro per week aan eten en drinken (bron: Nibud) . Daarnaast bestel ik andere producten die ik op voorraad wil hebben. Naast wasmiddel en Pampers  zijn dat bij mij ook dagcrème, nagellak, alcoholische versnaperingen en fopspenen. Ik hoef op deze manier bijna nooit naar de drogist en slijterij. Dit bespaart mij al met al 3 winkelrondes per week.

2. Gun jezelf iedere avond een beautymoment

Ligt de kleine lekker te slapen en is de meeste ‘puin’ aan kant? Gun jezelf dan een lekkere douche en een extra verzorgingselement. Overdag heb je waarschijnlijk weinig tijd om uitgebreid te badderen, jouw nagels te lakken en een haarmasker te nemen, des te ontspannender om dit ‘s avonds te doen.

Ik wissel beauty en verzorging dagelijks af na het douchen. De ene dag ga ik mijn nagels lakken, de andere dag onthaar ik uitgebreid, een andere keer scrub en smeer ik mezelf lekker in. Kijk vooral wat voor jou fijn en prettig is om aan je uiterlijke verzorging te doen maar neem wel de tijd voor jezelf. De ene mama is er meer bij gebaat een boek te lezen in bad en de ander vindt er voldoening bij een French manicure aan te brengen. Qua tijd kun je aan een halfuur denken, maar een kwartier badderen kan ook al ontspannend zijn.

3. Makkelijk en gezond koken

Het is handig om voor twee dagen te koken en alle maaltijden van tevoren in te calculeren, maar dat is niet per se nodig om makkelijk en gezond te koken. Ik ben zo’n moeder die last minute besluit niet thuis te eten of zin te hebben in iets anders dan gepland. Daarom kook ik vaak impulsief en op gevoel.

In mijn voorraad- en koelkast vind je veel makkelijke ingrediënten. Ik heb altijd diverse groenten, koolhydraatrijke producten, vis en kip in huis, zodat ik naar hartenlust kan combineren en eventueel kan roerbakken als ik in tijdnood zit. Kant- en klare kip voor in de oven of zoeteaardappelfriet zijn ook echt een uitkomst. Oven voorverwarmen en hup, erin schuiven

Spinazie en sperziebonen  behoren tot mijn standaard diepvriesgroenten en in de kast staan extra potten met doperwtjes en mais. Daarbij heb ik altijd vissticks en eieren in huis; mocht ik vergeten zijn om verse vis of vlees in te slaan of gewoon een keertje vega willen eten. In mijn vriezer vind je weinig kliekjes omdat ik simpelweg van vers, snel en spontaan eten houd.

Mijn zoontje van twee helpt mij graag in de keuken. Dat wil zeggen: hij proeft en roert graag vanaf het stoeltje dat hij aanschuift bij het aanrecht. Om het interessant en gezellig te houden, maak ik gerechten die ons maximaal 20-25 minuten kosten. Een verse, uitgebreide lasagne of een lekkere stoofschotel maak ik liever als mijn ouders er zijn of een avondje van tevoren. Gerechten die bijvoorbeeld geschikt zijn om samen te maken: rijst met wokgroenten en garnalen, krieltjes met kip en broccoli of pasta met (kip)gehakt.

4. Maak een schoonmaakrooster

Het liefst wil je dat jouw huis spic en span is en dat je ‘s avonds rustig op de bank kan ploffen. Perfect bestaat niet, maar je kunt het jezelf wel makkelijker maken door een schoonmaakrooster op te stellen. Denk voor het dagelijkse rooster aan reguliere taken zoals stofzuigen, dweilen, afnemen, stoffen en het sanitair reinigen. Voor de langere termijn kun je bijvoorbeeld plannen dat je in april van plan bent de ramen te lappen en in mei de koelkast grondig schoon boent. Bedenk per dag wat je afgerond wilt hebben en stel er een maximum tijd aan vast. Dat geeft een opgeruimd huis én hoofd.

Vaak vinden kinderen het hartstikke leuk om mee te helpen in het huis. Geef ze een stoffer en blik of een plumeau en ze zijn een uurtje zoet. Op internet zijn tal van lijstjes te vinden van klusjes per leeftijd, met een beetje ontaarde moeder is niks mis toch? Jij kunt ondertussen jouw gang gaan en nog wat thee bijschenken.

5 . Strijken is niet altijd nodig

Strijken is voor mij synoniem aan mijn moeder die iedere zondag een paar uur bezig is met een berg strijkgoed waaronder zakdoeken, shirts, broeken theedoeken en ander linnengoed. Kortom al het wasgoed. Ik ben  1 heel slecht in strijken en 2 ik kan mijn zondagmiddagen op een leukere manier invullen. Daarom vertik ik het. Alleen mijn meest delicate blousejes en truitjes onderwerp ik aan een heuse strijksessie.

Vaak let ik bij het kopen van kleding op kreukvrije stoffen. Ik hang linnengoed vaak goed uit en vouw het wasgoed goed op, waardoor er minder kreukels in komen.Ik heb nog van niemand een opmerking gekregen dat ik niet strijk. Daarbij komt: who cares?

Al met al scheelt het niet strijken, het bestellen van de boodschappen en het hanteren van het schoonmaakrooster mij met gemak een paar uur per week, waardoor ik iedere avond een beautymomentje voor mijzelf kan inplannen. Ik schenk nog een kopje thee in, wat jullie? Wat zijn jullie tijdswinsttips?

Zie ook: Tijd voor jezelf vrij maken

Welke tips heb jij voor een efficiënt huishouden? 

Zelfinzicht

Zoals ik al eerder vermeld heb probeer ik nu al een hele poos hulp te vinden voor mijn kinderen. Voornamelijk omdat ik vind dat het gedrag van vader schadelijk is voor de kinderen en dat het hun uiteindelijk kan gaan beschadigen. Vandaag had ik dus het advies gesprek van de raad van kinderbescherming en kreeg ik ook het rapport onder ogen.

Nu ben ik al geen fan meer van Veilig Thuis en snap ondertussen best waarom er zo veel mis gaat, want wie luistert er nu naar je terwijl je maar blijft roepen? Maar goed, hun rapport en conclusies over mij hebben me toch even van mijn stoel af laten vallen.

Volgens hun heb ik namelijk geen zelfinzicht en twijfelen ze er aan of ik genoeg cognitieve vaardigheden heb om mijn kinderen op te kunnen voeden. Ook hebben ze een goed contact met vader gehad.

Pardon?

Oké. Dus de betreffende mevrouw heeft eenmaal een gesprek gehad met mij en als ik dit rapport zo lees en de onderzoekers sprak heeft de dame een paar maal met vader gesproken. Dat is schijnbaar genoeg om een gefundeerde conclusie te trekken. Dat vader nergens aan mee werkt en het intelligentie niveau van een 12 jarige heeft schijnt niet belangrijk te zijn.

Tja, daar sta ik dan met mijn goede gedrag en ik dacht mezelf nog wel zo goed te kennen. Maar wat is een gebrek aan cognitieve vaardigheden? Het cognitieve vermogen is het vermogen van de hersenen om te kunnen leren, onthouden, onderscheiden en die kennis te kunnen uitwisselen.

Geheugen als een zeef

Toegegeven, ik zeg altijd dat ik een geheugen heb als een zeef. Ik beweer ook dat ik nog verdwaal in een badkuip wat bewezen werd tijdens ons laatste uitstapje naar Disneyland en mijn navigatie het niet deed. Ik dacht heel braaf: hoe moeilijk moet het zijn om de camping terug te vinden? Tot ik ’s avonds laat op een verlaten parkeerplaats mijn vriend moest bellen die me de juiste richting op heeft gestuurd. Maar dat zal dus ook wel niet waar zijn want wat voor een zelf inzicht heb ik nu? Maar laat ik toch maar de navigatie gebruiken.

Mijn vermogen tot leren? Hmm, ik heb inderdaad maar mbo niveau met wat hbo cursussen. Niet echt super geweldig toch? Jaren lang heb ik betaald bijles gegeven om mijn studies te kunnen betalen, arme studentjes van mij. Wat heb ik ze in hemelsnaam toch wijs gemaakt.? Het spijt me jongens.

Onderscheid maken, ook al zo moeilijk. Laat ik, nu ik weet niet hoe lang rond gelopen hebben in een broek die ik kei mooi en lime groen vond, maar die volgens mijn vriendinnen kansloos was en geel. Lieve vriendinnen, zie hier het bewijs, ik kan er niets aan doen. Ik kan gewoon geen onderscheid maken.

Ik zeg ook altijd dat als ik de ramen lap, je er niet meer door naar buiten kunt kijken en dat ik absoluut niet kan strijken, maar dat ik een kei goede pedicure ben en goed kan bakken. Misschien dan maar een carrière switch naar ramenlapper proberen? Want hoe goed ken ik mezelf dan? Taarten zal ik dan voorlopig maar niet meer bakken. Ik dacht altijd dat ze super lekker waren en dat iedereen er zo blij mee was.

Dankbaar

Ik ben dankbaar voor dit hernieuwde zelfinzicht. Maar als het de aardige dame om het even is denk ik toch maar dat ik het laat zoals het was. Blijf ik een vrouw die denkt zichzelf goed te kennen. Die weet dat ze faalt als huisvrouw, die fouten maakt als moeder en partner. Die van zichzelf houdt zoals ze is, en waarvan haar kinderen, vriend en vrienden ook houden zoals ze is ( of zit ik er nu met mijn zelf inzicht weer erg naast ).

wat als je zoon het emotioneel zo moeilijk heeft

Die dankbaar is voor de reis van haar leven tot op de plaats waar ze nu is en die zich verheugt op de rest van die reis. Ik ben niet van plan te veranderen en denk toch echt dat ik door de jaren heen een goed inzicht heb gekregen in de soms wat complexe persoon die ik ben. Maar ik ben wel een leuk, aardig maf persoon en ja ik denk een goede liefhebbende moeder.

Hoe zijn jouw ervaringen op dit gebied? Heb je adviezen voor deze single mom?

Wat de vlek.. Deel II

Wat de vlek.. Deel II

Het vervolg op mijn blog Wat de vlek?!

Tien uur melden in het Emma Kinderziekenhuis. Gelukkig ben ik al niet zo’n fan van de trein dus gaan we met de auto. Blijkt de NS ook nog te staken. Het wordt dus druk op de weg.

Extra vroeg gaan we op pad. Mijn uk moet nuchter blijven tot 6 uur voor de operatie.  ‘s nachts prop ik er daarom nog een flesje in. Maar dat heeft niet het gewenste effect. Zodra uk wakker is wrijft ze over haar buikje en zegt… Ik heb honger mama….. Mijn hart breekt nu al. Ik vertel haar dat ze van de dokter niks mag eten, maar dat ze wel wat drinken mag. Nou dat wilde ze dan ook niet en wuifde de boel gepikeerd weg.

In de auto vermaakt ze zich prima. Het is zo’n anderhalf uur rijden en het verkeer valt reuze mee. Ruim op tijd komen we aan en melden we ons bij de dag opname.

wat de vlek deel 2Alleen maar spannend

Een klein gedrongen vrouwtje met een Engels accent wijst ons de kamer en zorgt ervoor dat uk haar handjes behandeld worden met een verdovende crème. Uk vindt het heel interessant en volgt pittig alle instructies op die ze krijgt. De  zuster blijft zeggen dat het prikje dat ze straks gaat krijgen geen pijn doet. Het irriteert mateloos. Stop met liegen en heb het er gewoon even niet over. Ik heb haar al voorbereid en je maakt het nu spannender dan het is. Maar ik hou me in en vraag of we het gewoon niet meer over het prikje zullen hebben.

Nu mag ze spelen in een speelkamer. Om kwart voor 12 wordt ze pas geholpen. Ze doet het zo goed  terwijl ze nog niks heeft gegeten. Ik heb vanmorgen vroeg één broodje stiekem opgegeten en gier nu alweer van de honger.

Op het bed ligt een pyjama voor uk en een overal voor mij. Een M zie ik….. Hmmmm dat wordt proppen denk ik nog. Zal ik het melden? Hebben ze me niet gezien dan? twee bij twee hè…dat past niet in een emmetje. De vader van het jongetje in het andere bed trekt zijn pak al aan. Hij heeft een XL en moet met zijn atletische lijf al proppen.

Ik ben het toch maar even gaan melden en heb maar even gevraagd of ze iets groter hadden. En gelukkig. ik krijg nu een xl en heb met deze al moeite met aantrekken.

Hevig verzet

M’n mop krijgt een drankje om rustig te worden. Nog steeds zit het me niet lekker dat ze een infuus krijgt terwijl ze wakker is. Ze heeft dan wel die zalf gehad, maar ze is niet gek natuurlijk. En dat blijkt. Op de OK blijkt t nog een hele klus om het infuus in te brengen. Mijn felle kikker geeft zich niet zomaar gewonnen. Met hevig verzet en twee mannen in een blauw pak wordt het infuus ingebracht. De één probeert nog heel lief een pleister te laten zien en vraagt of ze het mooi vind. Hij kan op dit moment zijn hele pleistercollectie laten zien, maar mijn uk vindt niks meer mooi.  Ze vind het allemaal maar stom.

Wederom onder verzet wordt het narcose middel ingespoten. En dan ineens staakt ze alle verzet en valt haar hoofdje op mijn schouder. Een slap poppetje. Best akelig en ik slik een brok in mijn keel weg.
Ik moet weg. Maar mijn uk ligt daar zo levenloos op dat bed.

Haar lichte snurk

Ik vraag nog: “jullie doen toch wel  voorzichtig met haar hè?”en loop de OK uit.
Nu, anderhalf uur later, zit ik naast mijn slapende meisje. Nog steeds levenloos maar dan wel met een lichte snurk. Op het moment vind ik dat een heel fijn geluid. Haar gezichtje lijkt wat gezwollen en er zijn sporen van de tape die op haar gezichtje is geplakt.

Even bekruipt mij de angst of ze wel wakker wordt.  Dat doet ze gelukkig na ander half uur. Ze gaat direct zitten, kijkt leeg voor zich en vraagt waar mama is. Ik ben degene die haar vasthoud en stel haar gerust. Daarna valt ze weer in slaap en dat houdt ze nog eens anderhalf uur vol. De kleine slaapkop.  Dan eindelijk opent ze haar oogjes. Pakt mijn hand en houdt deze zelf tegen haar wangetje. Iets wat ze altijd doet als ze moe is.  Met grote bruine kijkers kijkt ze me dwaas aan en zegt. “Het prikje doet wèl zeer!”  Heerlijk daar is mijn kleine eigenwijs weer.

Zie ook: Wat de vlek?!

 

Een nieuwe fase van loslaten

Een nieuwe fase van loslaten

Het is zover. Mijn dochter is vier jaar geworden tijdens de zomervakantie en mag vanaf morgen naar de basisschool. Super spannend! Niet alleen voor haar, maar ook voor mij als moeder. Een nieuwe fase van loslaten dient zich aan. 

De week van haar verjaardag was al enorm spannend voor mijn dochter. Ze moest afscheid nemen van de gastouder en van het kinderdagverblijf. Beiden hebben zoveel voor ons betekend, toen ik er alleen voor kwam te staan. Doordat je eigen wereld dan op de kop staat, mist er toch enige stabiliteit. Bij de opvang ging haar leventje gewoon door. Kon ze lekker spelen, haar energie kwijt en had ze totaal geen last van spanningen die er thuis wel eens waren. Ook al doe je nog zo je best; je kind krijgt er altijd iets van mee.

Bij de opvang had ze dit niet. Gemiddeld 1,5 dag per week ging ze daar naar toe. Daarnaast 2 dagen naar de gastouder, waar het huiselijke de voorhand had. Een warm nest, ook voor mama trouwens.

Een nieuwe fase van loslatenDe nieuwe fase

Het was even slikken, vooral voor mij, tijdens het afscheid nemen. De gastouder blijven we nog regelmatig zien, maar het kinderdagverblijf uiteraard niet. Het is een einde van een bijzonder tijdperk. We maken ons nu op voor de nieuwe fase. Haar schoolspulletjes hebben we samen gekocht. Alles in Frozen en prinsessenstyle. Ik kan er intens van genieten als ik haar zo trots zie stralen.

De nieuwe fase gaat haar goed staan. Ze was er  ook echt aan toe.Uitgespeeld in de peuterfase en onwijs benieuwd naar alles wat er komen gaat. Ze zegt zelf: “ik ben groot mama”. Ik geef haar gelijk, maar ondertussen blijft ze mijn kleine meisje.

We doen het goed samen

Op haar verjaardag keek ik naar haar. Ik observeerde wat ze deed, hoe ze lachte en welke woorden er uit haar mond kwamen. Daar waar ik af en toe best twijfel aan mezelf (doe ik het wel goed?), besefte ik op dat moment: wow, deze eerste fase hebben we samen toch super goed doorstaan. Perfect ben ik niet, integendeel. Wel ben ik trots op haar en op ons; we zijn altijd maar met ons tweetjes geweest. We hebben de nodige stress te verduren gehad, maar samen zijn we zo’n eenheid.

Er komt een andere vorm van loslaten aan. Het voorspelbare van opvang en weer naar huis gaat over in naar school en spelen bij andere meisjes thuis. Super mooi voor haar. De wereld ligt aan haar voeten. Wat ben ik toch trots op haar..

Herkenbaar toen jouw kind voor het eerst naar school ging? Ben jij ook zo trots op je kind als je naar hem of haar kijkt?

Happy Single Moms wenst alle alleenstaande ouders een hele fijne vakantie

Happy Single Moms wenst alle alleenstaande ouders een hele fijne vakantie

Lieve allemaal,
 
door allerlei (technische) problemen, zijn we de laatste paar weken niet actief geweest. Dat vinden we natuurlijk vreselijk! 
 
Achter de schermen zijn we druk bezig om alles op te lossen. We maken dan ook direct van de gelegenheid gebruik om Happy Single Moms te vernieuwen. We willen heel graag alle onderwerpen die voor alle alleenstaande moeders (en vaders) aan bod laten komen. We zullen actief gaan zoeken naar nieuwe bloggers die vanuit hun hart willen schrijven.
 
Happy Single Moms wil andere moeders inspireren, maar daarvoor hebben we jullie nodig! Jullie leuke, emotionele, grappige verhalen, maar ook als je opvoedkundig gezien je ervaring wil delen is dat geweldig voor andere single moms.
 
We nemen nu even vakantie, maar we komen straks weer terug! We zullen dan ook een aantal oproepen plaatsen, waarbij we je uitnodigen om te reageren. We zullen dan ook reageren op de mensen die nu al gemaild hebben, maar waar we technisch gezien nog niet op konden reageren.
 
Voor nu wensen we jullie een hele fijne vakantie toe. We hopen dat jullie een leuke tijd met jullie kindjes gaan hebben.
 
Wij gaan ook even genieten met onze kinderen. Bedankt voor jullie geduld en tot snel!
 
Liefs namens het hele Happy Single Moms team

Wil je nooit iets missen van Happy Single Moms?
Ontvang dan regelmatig leuke mails vol met tips & inspiratie!

Bedankt voor je inschrijving! Je ontvangt snel een mail met inspiratie van mij!