Verhuizen als single mom

Verhuizen als single mom

Verhuizen als single mom… Eindelijk is het zover. Binnenkort kan ik gaan verhuizen naar mijn eigen woning. Het zal mijn eerste verhuizing zijn als volwassen vrouw met een kindje. Als ik rustig na denk over alles wat geregeld moet worden, moet ik wel even slikken. Hoe ga ik dit aanpakken? En wat betekent de verhuizing voor mijn dochter? Hoe zal zij reageren op de nieuwe omgeving? Ik ben meteen de boeken ingedoken, heb het internet afgestruind en ben rond gaan vragen aan andere mama’s over de beste tips, trics en weetjes rondom dit onderwerp. Een goede voorbereiding is namelijk het halve werk. Graag wil ik de (naar mijn mening) interessantste tips en weetjes met jullie delen.

Vraag hulp

Vraag hulp

Verhuizen als single mom, praktische tips

1. Maak een planning

Wanneer je gaat verhuizen komt er veel op je af. Door een planning te maken raak je het overzicht niet kwijt. Dit creëert enigszins rust in een toch vaak stressvolle periode.

2. Maak een checklist die je kunt afvinken.

Zo weet je zeker dat je niets vergeet en creëer je rust in je hoofd.

3. Werk met een ‘dozenstrategie
•Geef de dozen een nummertje en schrijf op een papiertje wat er in de desbetreffende doos zit. Zo hoef je niet telkens alle dozen open te maken als je iets nodig hebt. Daarnaast kun je jou dozen en de dozen met spullen van de kinderen ook markeren met ieder zijn eigen kleur.

Tips om je kind goed te begeleiden tijdens de verhuizing

1. Hou de communicatie open

Praat ruim van tevoren met je kind over de verhuizing. Zo kan je kind wennen aan het idee en kan hij of zij zich hierop gaan verheugen.

2. Betrek je kind in de verhuizing

Dit kun je doen door haar/hem, zelf een doos met spulletjes in te laten pakken. Dit helpt je kind begrijpen wat er gaat gebeuren.

3. Hou de emoties van je kind in de gaten

Afhankelijk van de leeftijd van je kind kan het afscheid nemen van zijn/ haar eigen kamertje, huis en omgeving zwaar vallen. Geef je kind de ruimte emoties te tonen om op deze manier de grote verandering een plekje te kunnen geven.•

4. Laat je kind wennen aan de woning

Zodra je de sleutels van je nieuwe woning is het een goed idee om je kind een aantal keer mee te nemen zodat ze vast kunnen wennen aan de nieuwe omgeving. Je kunt bijvoorbeeld samen kijken waar zijn/haar nieuwe kamertje komt en samen vast bedenken welke kleur je de muur kan geven.

5. Hou je vast aan de structuur

Ondanks de hectische tijd is het voor je kind fijn als jij als ouder de structuur die je kind gewend is doorzet. Voor veel kinderen is dit een houvast wat juist zo belangrijk is in een periode waar toch al zo veel veranderd

Tips rondom financiën

1. Ga op zoek naar leuke deals

Zeker voor alleenstaande ouders die in een scheiding liggen of uit elkaar gaan, is het inrichten van een nieuwe woning soms een flinke aanslag op het spaargeld. Het kan ook zo zijn dat je weinig tot geen spaargeld hebt. Zoek op marktplaats naar leuke deals. Maar niet alleen Marktplaats leent zich daar goed voor. Op Facebook heb je verschillende koopjeshoeken in allerlei regio’s.

2. Informeer bij je gemeente

Informeer bij de gemeente over bijzondere bijstand. Wanneer je inkomen aan de lage kant is, kun je bij de gemeente bijzondere bijstand aanvragen. Dit kan jou op weg helpen bij het op orde brengen van je huisje om zo met je kind(eren) een frisse start te kunnen maken.

 

Extra tips voor single moms

Je bent een powervrouw, maar het is niet nodig altijd alles alleen te doen. Schroom niet om je familie of vrienden om hulp te vragen. Het is allemaal veel werk en waarom zou je het alleen doen als dit niet hoeft? Wanneer je jonge kinderen hebt die nog niet naar school gaan, kan het lastig zijn om dingen te regelen met je kids erbij. Voel je niet schuldig ze eens een dagje bij opa en oma, oom en tante enz. te brengen.

Het zal even een pittige tijd zijn. Maar wanneer je straks in je nieuwe huis zit en je kinderen beginnen te wennen aan hun nieuwe omgeving, kun je niets meer dan trots zijn op jezelf.

Heb jij nog meer verhuis tips voor single moms? Laat het weten in een reactie onder dit blog!

 

Waarom kinderen meer zouden moeten spelen en minder zouden moeten….

Waarom kinderen meer zouden moeten spelen en minder zouden moeten….

Vanochtend via facebook kwam ik een artikel tegen dat gaat over het feit dat kinderen tegenwoordig zo veel moeten. En ik ben het daar helemaal mee eens! Ze moeten al vroeg naar school waar ze vanaf vier jaar al genoeg moeten. Al vroeg huiswerk. En dan vaak nog buitenschoolse activiteiten zoals zwemles, sporten, muziekles etc.

Druk schema

Natuurlijk valt overal wel iets positiefs over te zeggen. Ik zeg ook niet dat het niet goed is o.i.d.. Maar het valt mij erg op dat zelfs de kleuters al een ontzettend druk schema hebben. Na school en ook in het weekend zijn veel kinderen de hort op. Ik snap het wel en als de kinderen zich er goed bij voelen dan is het echt helemaal prima. Maar waar in mijn ogen vaak aan voorbij wordt gegaan is dat het voor kinderen zo belangrijk is dat ze juist lekker lang echt gewoon kind mogen zijn. Dat ze helemaal niet zo snel hoeven op te groeien. Alles op zijn tijd denk ik altijd.

Meer vrije tijd, en minder moeten!

Ik pleit dus echt voor meer vrije tijd en veel minder moeten voor kinderen. Meer tijd dat ze kind mogen zijn. Meer tijd om zich te vervelen. Meer tijd om buiten te spelen. Meer tijd om creatief bezig te zijn. Meer tijd om zelf uit te vogelen wat ze willen. Waar ze blij van worden. Waar worden ze niet blij van? En bovenal minder moeten.

Waarom ik hier voor pleit? Nou onder andere hierom, het bevordert:

  1. Taalontwikkeling
  2. Leren om te onderhandelen met anderen
  3. Stress management
  4. Uitzoeken hoe je je doel kunt behalen zonder afgeleid te worden

Focussen op resultaat

Wat in dit artikel ook naar voren komt, is dat er gewaarschuwd wordt dat ouders en scholen teveel focussen op resultaat wat ten koste gaat van het spelen en dus van het kind mogen zijn. Er wordt dan ook aanbevolen dat het tij hieromtrent gekeerd moet gaan worden en dat er zelfs spelen voorgeschreven moet worden ten welbevinden van de kinderen.

Wat vind jij?

Zo! Dat is nogal een statement. En ik ben het er helemaal mee eens. En jij? Wat vind jij? Pleit jij ook voor meer spelen en minder moeten of ben jij juist voorstander van zo vroeg mogelijk leren lezen, rekenen, muziekles, zwemles, al vroeg citotesten etc etc. Ik ben heel benieuwd!


Wil je meer en uitgebreider lezen over dit onderwerp lees dan even het Engelse artikel wat ik vanochtend tegenkwam en waardoor ik deze blogpost geschreven heb.

 

Heel hard wegrennen of toch blijven?

Heel hard wegrennen of toch blijven?

Heel hard wegrennen of toch blijven?

Het is een vraag die steeds door mijn hoofd spookt. Ik ben een gevoelsmens in hart en nieren, maar praten over gevoel vind ik lastig. Ik schrijf het vaak van me af. Gelukkig heeft mijn telefoon een notitieblok, deze wordt veelvuldig gebruikt. Mijn gedichten helpen me om alles helder te krijgen, ik deel ze zelden. Ik sta met mijn hardloopschoenen in de hand, maar ik twijfel! Ik wil eigenlijk zo graag blijven en zien wat er gebeurt. Ik vecht tegen mezelf.

Ik moet bij het begin beginnen, om jullie te laten begrijpen waar mijn vraag vandaan komt.

Wegrennen of blijven?

Wegrennen of blijven?

Ik heb een paar maanden iemand leren kennen, een fantastische lieve man. Tot over mijn oren verliefd, hij heelt me. Hij heeft me laten zien hoe anders het kan zijn. Ik ben dan ook voor de tweede keer in mijn leven echt verliefd. De eerste keer dat ik verliefd werd, was april 1997 en hij is jarenlang mijn rode draad door mijn leven geweest. Dat klinkt natuurlijk super romantisch, maar de waarheid zit anders in elkaar.

Uiteindelijk heeft hij mij gebroken, kapot gemaakt en ik ben sinds vorig jaar verlost.

Nu even weer terug naar vandaag de dag! Ik ben nu een aantal maanden samen met deze geweldige man en ik merk dat ik steeds vaker wil vluchten. Hoe kan ik toelaten dat mijn gevoel groeit, als de angst me steeds in de weg zit. De eerste keer dat ik verliefd was, heb ik alles gegeven en dit heeft me zoveel ellende opgeleverd. Lange tijd de moed moeten verzamelen om te gaan en voor mezelf te kiezen. Inmiddels ben ik die update 2.0 New and Approved, maar toch neem ik mijn ervaringen uit het verleden mee.
Zeker nu mijn gevoel steeds groter wordt. Ik heb hem wel uitgelegd dat mijn angst er zit, hij begrijpt me als geen ander. We hebben immers beide veel meegemaakt.

Tot over mijn oren verliefd en toch wil ik rennen voor mijn leven.

Wegrennen of blijven?

Wegrennen of blijven?

Het is zo dubbel, want ik wil dit niet op het spel zetten. Ik weet hoe zeldzaam echt verliefd zijn voor me is.

Waarom wil ik dan rennen? Waarom voel ik dan twijfel? Ik voel geen twijfel voor mijn gevoel voor deze man, maar wel over mezelf. Kan ik dit nog een keer? Kan ik nog een keer iemand de macht geven over mijn hart? Over mijn hele zijn? Macht klinkt raar misschien, maar zo zie ik het. Als ik mezelf volledig geef, dan geef ik mezelf volledig. Ik ben een gevoelsmens en ik doe niets half. Zo ben ik in mijn werk, zo ben ik als moeder. Zo ben ik ook als ik met mijn volle hart kies voor iemand.
Ik doe het weloverwogen, zoals ik alles doe. Deze man verdient echt geluk!

Ik wil hem het niets liever geven, maar ik zit mezelf in de weg.

Deze man behandelt me zoals het hoort, hij is teder, lief en goudeerlijk. Misschien is dat ook wel de kern van het probleem. Ik ken dit niet, ik heb altijd alleen gestaan in mijn relatie. Mijn ex, hij zag me nooit. Hij zuchtte altijd, als ik met een gevoel zat. Hij heeft me altijd voor lief genomen. Ik heb me jaren eenzaam gevoeld in een relatie. En geloof me als je naar de buitenwereld moet verkopen dat je samen bent, maar van binnen voel je je zo alleen dat is zwaar. Ik had altijd het idee dat ik schreeuwend in een kamer vol mensen stond, maar niemand leek me te horen of te zien.

Deze man, hij doet alles anders. Hij staat vol passie in het leven.

Wegrennen of blijven?

Wegrennen of blijven?

Hij laat mij zien wat samen is en ik vind het geweldig en doodeng tegelijk. Nog nooit eerder voelde ik zoveel rust bij iemand, maar zodra hij weg is lopen mijn gedachten weer over. Deze man, ja ik ben tot over mijn over verliefd op hem.

Ik weet heel goed dat dit probleem in mij zit, maar ik weet niet hoe ik het moet oplossen. Moet ik er gewoon voor gaan en zien waar het schip strandt? Moet ik mezelf gewoon geven en het risico nemen dat het zeer kan gaan doen? Ik weet dat deze man het verdient! Hoe laat ik mijn ervaringen uit het verleden mijn toekomst niet kapot maken?

Zoveel vragen en uiteindelijk moet ik het antwoord zoeken in mezelf.

Ik heb blind vertrouwen in deze man, dus misschien moet ik hem de kans geven. Hij heeft me nog geen enkele reden gegeven om aan hem te twijfelen. Het is een nieuwe ervaring en misschien is dat het probleem. Ik ken niet dat iemand mij ziet, iemand mij echt lief heeft.

Door mijn vragen en gevoel op te schrijven, weet ik wel zeker wat ik ga doen.

Ik blijf!

Ik blijf!

Ik ga voor deze lieve man, die voor mij een totaal nieuwe wereld opent. Laat ik gewoon in het diepe springen en het risico nemen. Deze geweldige man is het risico waard! Uiteindelijk moet ik verder gaan en het verleden loslaten. In het verleden behaalde negatieve resultaten, geven immers geen slechte garanties voor de toekomst. Ik spring met deze woorden in het diepe en ik kies voor deze man! Ik laat het op me af komen en ik zet mijn hardloopschoenen weer in de kast. Ik draai de deur op slot en ik gooi de sleutel weg. Dit is de enige manier, om echt te gaan ervaren wat de toekomst voor ons samen brengt.

X

Gevolgen van het delen van foto’s van je kinderen

Gevolgen van het delen van foto’s van je kinderen

Maar liefst 30% van de ouders post dagelijks een foto van hun kind op social media accounts, waarvan 12% zelfs vier of meer keer per dag. Dit maakt cybersecurityspecialist McAfee bekend naar aanleiding van een groot onderzoek dat het bedrijf heeft uitgevoerd.

Hoogtepunten:

  • Bijna driekwart (71%) van de ouders gelooft dat online foto’s in de verkeerde handen zouden kunnen vallen
  • Ondanks de risico’s gelooft 58% van de ouders dat het oké is om zonder toestemming van hun kind foto’s te posten
  • 40% van de ouders heeft wel nagedacht over of foto’s beschamend kunnen zijn voor hun kind, maar heeft ze toch gepost omdat het kind ‘er wel mee om kan gaan’ of zich er geen zorgen om maakt

Ouders zijn zich bewust van de mogelijke risico’s van het delen van online afbeeldingen van hun kind

zoals pedofilie (49%), stalken (48%), ontvoering (45%) en online pesten (31%), maar de meerderheid van de ouders (58%) overweegt niet of hun kind instemt met het delen van de foto’s. Daarbij gelooft 22% van de ouders dat hun kind te jong is om zelf af te kunnen wegen of hun foto’s online gedeeld mogen worden, en nog eens 19% vindt dat ouders die beslissing altijd zelf moeten kunnen nemen, ongeacht wat het kind vindt.

Ouders zijn zich bewust van de risico’s van het delen van beeldmateriaal van kinderen, maar zetten dit bewustzijn niet door in hun daden.

Gevolgen van het delen van foto's van je kinderen

Gevolgen van het delen van foto’s van je kinderen

Zo geven veel van de ondervraagde ouders toe dat persoonlijke informatie en privacygevoelige details over het kind vaak bij een foto worden gedeeld. Denk hierbij bijvoorbeeld aan foto’s van het kind op de eerste schooldag, waarbij duidelijk wordt vermeld naar welke school het kind gaat. Lichtpuntje hierbij is dat de meerderheid van de ouders (70%) dit soort foto’s alleen deelt op hun privéaccounts. Dat is natuurlijk een goede eerste stap, maar er kan nog veel meer gedaan worden om ervoor te zorgen dat ouders de identiteit van hun kinderen bewuster beschermen.

“Foto’s en video’s delen op social media is natuurlijk een geweldige manier voor ouders om te delen wat er gebeurt in hun leven,” aldus Gary Davis, Chief Consumer Evangelist bij McAfee. “Helaas laat ons onderzoek zien dat ouders niet of onvoldoende stilstaan bij wat ze posten en hoe dat schadelijk kan zijn voor hun kinderen. Als gedeelde afbeeldingen in de verkeerde handen vallen, kunnen ze gebruikt worden om gegevens als geboortedatum, thuisadres, school en de volledige naam van het kind te achterhalen. Dat kan weer leiden tot online pesten of identiteitsdiefstal.”

Hoewel ouders zich overduidelijk druk maken om de fysieke gevaren die hun kinderen lopen, lijken de resultaten erop te wijzen dat de emotionele gevaren een minder grote rol spelen.

Slechts 23% van de ouders vraagt zich af of het posten van een foto misschien tot onrust of angst leidt bij hun kind en maar 30% overweegt of een kind zich zou kunnen schamen voor een foto. Toch moeten we de emotionele gevaren niet onderschatten. Uit eerder onderzoek van ComRes blijkt dat een kwart van de kinderen tussen 10 en 12 jaar zich schaamt, zorgen maakt of zelfs angstig wordt wanneer ouders hun foto’s op het internet delen. Wat opvalt is dat moeders zich vaker dan vaders druk maken om de emotionele gevolgen, waarbij 45% van de vaders aangeeft dat hun kind zich er wel overheen kan zetten, tegenover slechts 14% van de moeders.

Gevolgen van het delen van foto's van je kinderen

Gevolgen van het delen van foto’s van je kinderen

“Als ouder weet ik hoe belangrijk het is om mijlpalen als een eerste schooldag vast te leggen met foto’s”, geeft techexpert Andrea Smith aan. “Het verlangen is groot om deze schattige foto’s vervolgens via social media met vrienden en familie te delen. Toch moeten ouders stilstaan bij de gevolgen die dit heeft voor hun kinderen. Ouders moeten zich niet alleen bewust zijn van eventuele schaamte bij hun kind, maar ook van de gevolgen op lange termijn die het delen van zo’n foto kan hebben. Ik wijs ouders er altijd heel goed op dat ze echt na moeten denken over wat ze in het openbaar delen.”

Tips voor ouders:

1.Wees je bewust van geo-tagging.

Veel sociale netwerken maken gebruik van locatie wanneer een foto wordt geupload. Ouders moeten deze functie altijd uitschakelen om te voorkomen dat hun locatie gedeeld wordt. Dat is vooral belangrijk wanneer foto’s buitenshuis gedeeld worden.

2. Scherp je privacy settings aan.

Ouders zouden foto’s en andere posts alleen moeten delen met een bewust gekozen, besloten publiek. Platformen als Facebook en Instagram hebben instellingen die ervoor zorgen dat alleen je vrienden kunnen zien wat je deelt. Maar let op: beschouw nog steeds alles wat je deelt als openbaar!

3, Spreek regels af met vrienden, familie en kinderen.

Wees duidelijk naar vrienden en familie over jouw wensen wat betreft het delen van foto’s. Deze regels kunnen ongewenst gedoe voorkomen wanneer een overenthousiast familielid foto’s deelt zonder eerst toestemming te vragen. Hou je zelf ook aan deze regels om schaamte, angst en online pesten te voorkomen.

De struggles van een samengesteld gezin

De struggles van een samengesteld gezin

Wij zijn een samengesteld gezin. Mijn vriend en ik hebben samen vier kinderen in de leeftijd van 6 tot 8 jaar. In de weekenden dat ik de kinderen heb, heeft hij ze ook. Dat zorgt soms voor een drukke bedoeling thuis. Meestal in mijn huis, dat leent zich beter voor slaappartijtjes met zijn vieren en mijn vriend heeft een echt mannenhuishouden waarin nauwelijks gepoetst wordt.

Het heeft een tijd geduurd voordat de kinderen elkaar goed kende.

De oudste dacht de dominante rol op zich te moeten nemen, maar de rest schikte daar niet in. Inmiddels is er een betere rolverdeling en kent iedereen zijn plek.

Iedereen behalve ik zou ik willen zeggen. Want ik heb soms veel moeite met ons samengesteld gezin. Ook al wonen we niet echt samen, de momenten dat we samenzijn, zijn we wel een samengesteld gezin. En dat is hard werken. Ik heb het gevoel op mijn tenen te moeten lopen. Je merkt toch dat je anders over dingen denkt. Bij ons gaat het vooral over hygiëne, geld, zijn ex. Ik voel me vaak ontzettend onbegrepen en ondergewaardeerd. Ik ben een heel zorgzaam type en wil graag dat iedereen het goed heeft. Als er dan zo over mij heen wordt gewalst is dat soms moeilijk.

Hij verdedigt negen van de tien keer zijn kinderen en soms ook nog zijn ex.

Samengesteld gezin

Samengesteld gezin

Dat eerste vind ik logisch, al is het niet altijd makkelijk. Dat laatste vind ik onbegrijpelijk. Zijn kinderen zijn niet van de knuffels en warme woorden naar mij toe. Mijn kinderen hebben die band met hem wel en dat is soms moeilijk om te zien. Daarnaast zijn mijn kinderen altijd bij mij en hebben dus ook veel meer tijd met hem doorgebracht dan ik met zijn kids alleen. We hebben hierover duidelijk afspraken gemaakt en ik ga me ook niet opdringen aan zijn kinderen.

Ik merk dat er op het uitspreken dat je een samengesteld gezin moeilijk vind nog best een taboe hangt. Om wat meer inzicht te krijgen ben ik onlangs naar een lezing geweest in de bibliotheek. Hierin werden verschillende uitdagingen besproken waar je tegenaan kunt lopen bij een samengestelde gezin, de verschillen tussen stiefmoeders en stiefvaders en werden er een aantal inzichten gegeven. Ik leerde dat in Nederland 300.000 samen gestelde gezinnen zijn. En dat die jaren nodig hebben om het te laten werken, soms wel zeven jaar. En dat de helft ook weer uit elkaar ging. Maar dat er ook gezinnen gelukkig werden, al hadden die allemaal hun strugles gekend en was het een hobbelige weg.

Een feest der herkenning, hoe moeilijk ook. Het was een intieme club van mensen, hooguit een man of vijftien aanwezig, maar met dezelfde worstelingen. “Je puzzelt altijd zonder het plaatje op de doos’ werd als citaat gebruikt. Hoe herkenbaar! Je doet alles met de beste bedoelingen, soms verlies je jezelf erin en meestal stank voor dank.

Stiefmoeders voelen zich vaak ondergewaardeerd door hun partner en stiefkinderen. Ze investeren veel, ook emotioneel gezien.

En ze verwachten iets terug: affectie, een band, dankbaarheid’ was degene die me toch wel het meest is bijgebleven. Hoe treffend ook.

Heb ik dan ook de oplossing gevonden in die lezing? Ehum… nee. Wel inzichten. Dat het niet gek is dat je emmer een keer vol is en overstroomt. En hoe het komt dat een stiefkind niet knuffelt als zij bij de andere partij die liefde niet kennen. Ik leerde dat ik me vooral eerst moet richten op het versterken van de (verworven) band, en dan pas op het invullen van je rol. En dat het dus niet erg is als je zoekende bent. En dat je vooral moet investeren in de partnerrelatie: dat dat het fundament is voor de rest. En ondertussen hard blijven doorwerken.