7 dingen die je niet wilde horen toen je zwanger was

7 dingen die je niet wilde horen toen je zwanger was

Voor sommige is het al lang geleden, voor andere was het recent en vele zijn het nu: zwanger! Oh, wat vond ik het geweldig en bijzonder om een kindje in mijn buik te mogen voelen. Ik weet nog goed dat ik mijn meisje de eerste keer voelde, wat was dat fantastisch! En wat was ik trots op mijn buik.

Ik baalde dat het winter was, want ik wilde het liefste mijn buik aan iedereen showen.

IMG_5908Zwanger zijn vond ik fantastisch! Het was een hele spannende tijd, want ik had de eerste maanden echt veel en heftige bloedingen. Ik was speciaal naar m’n ouders gegaan om ze te vertellen dat ik zwanger was. De ochtend dat ik het ze ging vertellen was ik echter alleen maar naar de wc heen en weer aan het lopen, waarop mijn moeder vroeg “Myra, gaat het wel goed”. Met tranen die rolde van m’n wangen vertelde ik mijn moeder “ik ben zwanger en ik ben het volgens mij nu aan het verliezen”. Een ziekenhuis bezoek volgde, maar als je nog geen 3 maanden bent, doen ze niets. Het was dus wachten…. Een week later, hetzelfde verhaal. Gelukkig had ik toen een hele lieve dokter die wel een echo wilde laten maken. HET HARTJE KLOPTE! Wat was ik blij. Het was nog wel spannend, want er zat een soort van bloedprop, dus ik had 50% meer kans op een miskraam. Ik was de weken echt af aan het tellen totdat ik in de “veilige zone” zat.

En ja hoor, die kleine van mij was -en is nog steeds- een doorzetter, natuurlijk bleef ze lekker zitten!

Hoewel ik oververmoeid was de hele zwangerschap en natuurlijk tig van andere kwaaltjes op kan noemen die speelde, was ik gewoon heel erg blij met het kindje in mijn buik. En het leuke is, de “pijn” is relatief en blijft dus minder op je netvlies hangen als de vreugde die je voelde. Nog steeds vind ik het prachtig om zwangere vrouwen te zien, het is zo bijzonder dat er kleine mensjes in hun buik zitten. Ik weet nog goed dat ik me zo niet druk meer kon maken om andere dingen, wanneer iemand een issue voorlegde op mijn werk bijvoorbeeld dacht ik: uhhhhh hallo, ik ben zwanger, wat je ook te zeggen hebt er kan niets belangrijker zijn dan dat 😉

Tijdens mijn zwangerschap vielen me een paar opmerkelijke dingen op die mensen tegen je konden zeggen….

  1. Was het gepland?

Die vraag kreeg ik gek genoeg heel erg vaak toen ik zwanger was. Buiten het feit dat ik het een nogal onbeschofte vraag vond, vond ik het eigenlijk ook wel een gekke vraag. Was het gepland?? In hoeverre plan je überhaupt een zwangerschap? Zelfs de stellen die zeggen dat ze nu voor een kindje gaan, pakken toch niet hun agenda en zeggen, “nou schat, het komt mij wel uit dat jij op 4 maart zwanger bent, jou ook?”. Nee, een kind plan je niet, dus nee mijn zwangerschap was niet gepland (maar meer dan welkom!).

  1. Zie je ook zo op tegen de bevalling?

IMG_6803Je ziet recht voor je een hoogzwangere vrouw en jij vindt het een goed idee om de vraag te stellen of ik op zie tegen mijn bevalling? “Nee hoor, het lijkt me een geweldige ervaring dat mijn flamous gigantisch uitgerekt wordt en ik uren crepeer van de pijn, jij niet dan?” Het verbaasd me nog als ik erover nadenk, de hoeveelheid van vrouwen die mij, terwijl ik hoogzwanger was, gingen vertellen waarom ze zo opzagen tegen de bevalling die ooit zou gaan komen. “Mag ik je heel even onderbreken in je verhaal van bevallingen van 48 uur, bloedtransfusies, poepen terwijl je aan het bevallen bent en het hechten van je flamous terwijl je net door helse pijnen heen gegaan bent? Was het je wellicht opgevallen dat ik op dit moment een baby draag? Of dacht je dat ik net een voetbal ingeslikt heb? Want wat is precies je intentie om tegen een hoogzwangere vrouw, die niet meer terug kan, te zeggen dat je kunt uitscheuren tot je anus….?”

  1. Oh je doet het alleen? Oh sorry….

Als ik in het woordenboek kijk is “sorry” een uitdrukking van spijt of medeleven. Nee, het was niet hoe ik het voor ogen had toen ik vroeger naar mijn toekomst keek, om alleen een kind op de wereld te zetten, laat staan om een alleenstaande moeder te worden. Maar ik ben DOLGELUKKIG!!! Ik krijg een kind! Joehoe! Weet je hoeveel vrouwen er zijn die geen kindje kunnen krijgen, en ik heb er gewoon eentje in mijn buik zitten! Dus waarvoor de sorry? Omdat ik alleen ben? En dus… ben ik zielig? “1 minuut geleden was je nog blij en feliciteerde je me en nu uit je jouw spijt en medeleven?”

  1. Ga je het houden?

Stel je deze even voor. Je belt je collega in het buitenland op met de blije mededeling “ik ben zwanger” (yes yes yes!!!!!). Terwijl je met een smile van oor tot oor wacht op de reactie, hoor je aan de andere kant “are you going to keep it?” Uhhh… slik. Hoor ik dit nou goed? Werd er mij nou net gevaagd –terwijl ik 16 weken zwanger ben- of ik mijn kindje wil houden? “Nee joh, ik ga het niet houden, maar ik dacht, ik bel je even blij om te zeggen dat ik 16 weken zwanger op maar dat ik het niet ga houden. DUH, yes I’m going to keep it!!!”

  1. De kleine had er nu toch al moeten zijn?

“Goh, bedankt dat je me dat even laat weten. Ik sta er namelijk helemaal niet bij stil dat mijn kindje er eigenlijk al had moeten zijn. Ik ben waarschijnlijk iets te druk met, niet kunnen slapen s ‘nachts, om de 5 minuten naar de wc moeten (plus de momenten dat het er tegenwoordig ook gewoon uit komt als ik nies of hard moet lachen), het niet hebben van energie (en nee, bij sommige vrouwen verdwijnt dat verschijnsel niet na 3 maanden), het wagelen als een gans, niet kunnen poepen en het gevoel hebben dat het hoofdje er al half uit hangt. Dus dank je wel, dat je me eraan herinnert dat mijn kindje er al had “moeten” zijn.“

  1. Ik hoop dat je een jongetje krijgt, die zijn veel liever voor hun moeder

Laat ik op dat moment al weten dat ik een meisje zou krijgen. “Uh okee en wat nu als ik een meisje krijg? Dan moet ik haar weer terug duwen en zeggen dat ze een jongetje had moeten zijn? Dan is er geen reden meer tot blijdschap of moet ik een voorstel in gaan dienen voor geslachtsverandering?” Een moeder is hoe dan ook blij met haar kindje, of het nu een jongetje of meisje is. Zeggen of het ene of het andere geslacht leuker is of beter bij je past, is not done!

  1. Ga je borstvoeding geven?

ersoonlijk vind ik dat borstvoeding geven heel belangrijk voor een kindje is. Maar ik wist al tijdens de zwangerschap dat ik wegens een eerdere borstoperatie geen borstvoeding zou kunnen geven. Om continu het oordeel van mensen te horen “oh maar borstvoeding is echt het beste wat je je kindje kunt geven hoor” deed dus keer op keer pijn. Denken mensen er over na  dat er vrouwen zijn die om wat voor een reden dan ook geen borstvoeding kunnen geven? Het moederschap in gaan is al reuze spannend en onzeker, hoe gaat zo’n opmerking daar een positieve rol in gaat geven?

Wat vond jij de vervelendste of de leukste vraag tijdens je zwangerschap? Laat je comment hieronder achter. Ik ben benieuwd 🙂

Van zielig & alleen, naar blij & positief

Van zielig & alleen, naar blij & positief

Na een eenzame zwangerschap waarbij ik veel verdriet heb gevoeld omdat de liefde van mijn leven (dacht ik toen) niet volledig voor ons wilde kiezen, veel boosheid heb gekend en heel veel ruzie met mijn ex heb gehad verloor ik mijn baan. Stond ik dan… alleen met een klein baby’tje en zonder werk. Ik was boos! Ik voelde me alleen! Ik was verdrietig! Ik was negatief!

Mijn naam is Myra en ik word in juli 37 jaar. Mijn dochtertje Isabella is in mei 2013 geboren en is 3 jaar oud. In augustus 2014 heb ik Happy Single Moms opgericht, omdat ik vond dat er weinig tot niets was voor alleenstaande moeders in Nederland en België.

De vader van mijn dochter is niet betrokken in haar leven en dat is volledig zijn keuze. Ik heb mij hier heel lang verdrietig onder gevoeld. Ik was allereerst verdrietig omdat ik mezelf in de steek gelaten voelde. Ik heb mijn hele hart aan die man gegeven en ik hield zoveel van hem, hij liet mij (voor mijn gevoel) van de ene op de andere dag vallen. Natuurlijk was ik ook verdrietig voor mijn dochter, omdat haar vader niet in het leven van zijn eigen vlees en bloed wilde zijn. Daarnaast was ik ook heel erg boos, verweet ik hem van alles, heb ik veel haat gevoeld, wees ik met al mijn vingers die ik had naar hem en voelde ik mij dikwijls een slachtoffer.

Dat ik 24/7 alleenstaande moeder was, heb ik heel vaak als excuus gebruikt…

Als excuus waardoor heel veel dingen in mijn leven niet konden. Ik was negatief, ik hield amper van mezelf en ik dacht in beperkingen. Herkenbaar?

Vanaf dat mijn dochter een half jaar is ben ik het roer om gaan gooien en stapje voor stapje heb ik dat ‘negatieve’ leven achter me gelaten. Ik heb manieren gevonden en methodes ontwikkeld waardoor ik:

  • Mijn ex heb los gelaten
  • SUPER veel van mezelf hou
  • Mezelf te gek vind
  • Mijn passie kan volgen
  • Heeeeel veel leuke dingen doe in mijn leven
  • Positief ben
  • Me echt volledig in mijn kracht voel staan
  • Zelfs een nieuwe liefde heb gevonden (en dit keer geen ‘foute’ man, zoals al die mannen hiervoor, maar echt een goeie!)

Naast dat ik Happy Single Moms beheer, ben ik inspirator en coach ik alleenstaande moeders.

Ik help alleenstaande moeders hoe ze met hun gedachten hun eigen positieve leven kunnen creëren en zo hun dromen waar kunnen maken, van zichzelf houden, een nog leukere moeder zijn en volledig in hun kracht staan!

Dit doe ik door je te laten leren van mijn ervaringen, mijn fouten en vooral van mijn inzichten. Ik leer jou hoe het ook kan!

Myra de WIldt ProfileIk doe dit omdat ik geloof dat elke alleenstaande moeder een Happy Sinlge Mom kan zijn! Een Happy Single Mom is voor mij een geweldige powervrouw die alles uit het leven haalt en een fantastisch voorbeeld is voor haar kind(eren)

In mijn blogs (die vanaf volgende week iedere woensdag online staan) neem ik jou mee in mijn ervaringen en geef ik jou tips waar je direct iets mee kan. Zodat ik jou misschien al een heel klein beetje kan helpen naar een (nog) gelukkiger leven!

In augustus 2015 is het online trainingsprogramma voor alleenstaande moeders gestart.

Gericht speciaal op jou als alleenstaande moeder, omdat je het bijvoorbeeld lastig vindt om dingen los te laten, onvoldoende van jezelf houdt, denkt dat je door het alleenstaande moederschap onvoldoende uit het leven haalt, negatief bent of boosheid en verdriet voelt. Mocht je hier interesse in hebben of hier meer over willen weten, stuur me dan een e-mail, dan kunnen we samen kijken of het iets voor jou is!

Met hele warme groet,

Myra

 

Ik ben heel erg benieuwd waar jij graag over zou willen lezen in mijn blogs en waar jij eventueel in gecoacht zou willen worden. Je kunt je bericht hieronder achterlaten, dank je wel! 

6 tips voor het loslaten van je ex

6 tips voor het loslaten van je ex

woman-591576_1280

Het was een hele stap: accepteren dat de vader van mijn kind een andere richting koos. Accepteren dat, na anderhalf jaar vechten, de vader van mijn kind niet in ons leven wilden zijn. Het was echt een hele stap om niet boos op hem te zijn, hem niet te haten, mijn liefde voor hem los te laten en hem niet van alles en nog wat te verwijten.

Maar het is me gelukt. Op een dag werd ik wakker en heb ik ‘gewoon’ besloten om het los te laten. En iedere keer dat ik weer hersenspinsels kreeg, bleef ik tegen mezelf zeggen “ik laat het los, ik laat het los, ik laat het los”. Moeilijk? Zeker! Maar ik ‘dwong’ mezelf, omdat ik verder wilde. Verder wilde met mijn dochtertje, maar vooral positief verder wilde met haar.

Ik wilde geen negatieve energie meer verspillen aan nadenken over hem, ik wilde me niet meer verdrietig voelen om dat hij er niet was, ik wilde gewoon niet meer met hem bezig zijn.

Zo blij ben ik dat ik die beslissing heb genomen. Het heeft een paar maanden geduurd, maar ik ben ‘los’. Los van het malen, los van het verdriet, los van het niet kunnen accepteren en los van alle verwijten.

Ik kan met een warm hart naar hem kijken. Niet om de acties die hij gepleegd heeft, maar om het mooiste wat iemand mij ooit had kunnen geven…. Mijn meisje….

We geven je 6 tips om je ex los te laten:

autumn-507544_1280

Tip 1: Leer je eigen levensles

Lang heb ik mijn ex van alles en nog wat verweten. Natuurlijk verdient het niet de schoonheidsprijs dat hij zijn kind in de steek laat, maar dat is zijn keuze en de les die hij in zijn leven moet leren, niet de mijne. Na al het verwijten, ben ik naar mezelf gaan kijken. Hem kan ik niet veranderen, maar mezelf wel. Ik kwam erachter dat ik maanden lang met de vinger naar hem heb gewezen, waar ik ook de vinger naar mezelf had kunnen wijzen. Voor die lessen ben ik heel erg dankbaar. En door met die lessen aan de slag te gaan, ben ik een mooier persoon geworden. Dus kijk wat jij kunt leren uit deze situatie en wat jij eruit kan halen zodat jij jezelf kunt ontwikkelen en weer een stapje dichter bij je doel bent, wat dat doel ook is.

Tip 2: Vergeef jezelf

Ben niet boos op jezelf om wat je gedaan hebt. Je hebt de dingen gedaan omdat je dacht dat ze goed waren toch? Ook goede mensen doen slechte dingen, maar dat maakt ze nog geen slecht mens. Natuurlijk mag je van jezelf vinden dat je iets niet had moeten doen. Maar in plaats van boos te zijn op iets wat je niet meer kunt veranderen, kun je beter je energie steken in kijken naar wat je wel kunt veranderen, namelijk je toekomst! Vergeef jezelf, ben lief voor jezelf. Bekijk het verleden en stel vast wat je anders had kunnen doen. En in plaats van jezelf te martelen en boos op jezelf te zijn, kijk naar wat je kunt doen zodat situaties als deze in de toekomst niet meer gebeuren.

Tip 3: Prijs jezelf de hemel in

Natuurlijk is je ex een stomkop dat hij niet in zag dat hij goud in handen had. Maar dat is echt zijn verlies, voor jou ligt er dus iets veel mooiers in het verschiet. Ga niet bij de pakken neerzitten en maak jezelf niet gek met gedachtes wat er niet goed aan jezelf is. Denk juist vaker aan de dingen die helemaal geweldig aan jezelf zijn. Hoe? Iedere dag voordat je gaat slapen schrijf je op wat er allemaal te gek aan jezelf is. Het lijstje mag iedere dag hetzelfde zijn, maar je zult zien dat er iedere dag nieuwe mooie dingen bij komen.

Tip 4: Voel

Vroeger verwerkte ik liefdesverdriet als volgt. Ik mocht 1 week verdriet hebben en dan ‘verplichte’ ik mezelf dat ik niet meer mocht huilen of voelen. Hij is geen traan meer waard zei ik dan tegen mezelf. Gevoelens moeten eruit, is het niet nu, dan wel over 10 jaar. Het gevolg van het opkroppen van al die gevoelens is dat je bijvoorbeeld depressief kunt worden of op een gegeven moment gewoon niet meer kunt voelen. Wanneer je van jezelf geen verdriet mag hebben, zeg je eigenlijk tegen jezelf dat je het niet waard bent om te voelen. Dus voel! Het is niet leuk, maar laat het verdriet er zijn. Laat het komen omdat je zo aandacht aan jezelf geeft en het verdriet makkelijker verwerkt. Het is een open deur, maar iedere dag wordt de pijn een beetje minder en er komt een dag dat je de pijn een plekje in je hart hebt gegeven en je verder kunt.

Tip 5: Focus je op je kind(eren)

Hoe boos we ook zijn op onze ex, hij heeft ons het mooiste wat er op deze wereld is gegeven! Je hoeft niet ineens van hem te houden, maar met haten help je jezelf ook niet. Kijk naar je kinderen en besef dat je zonder hem nooit je engeltje(s) had gehad. Laat de liefde voor je kind(eren) je boze gevoel naar je ex verzachten.

let-go-594531_1280-2

Tip 6: Kies voor loslaten

Wat zijn nou de voordelen als je ervoor kiest om hem los te laten? Geen negatieve gedachtes meer, geen gekke hersenspinsels, geen negatieve gevoelens meer, geen eindeloze vragen waar je nooit antwoord op krijgt, geen verdriet and so on… En wat kun je doen me die tijd die je hiermee overhoudt? Juist ja, deze tijd kun je steken in jouw kind(eren). Jij wordt een leukere en vooral positievere moeder. In plaats van half bij je kinderen te zijn omdat je gedachtes aan je ex je bezighouden, volledig bij je kinderen zijn. Dus kies voor loslaten. Het heeft mij echt geholpen om iedere keer dat ik aan hem dacht, te zeggen “ik laat het los”. En KIES hier ook voor. Jij hebt de macht over jezelf, niet hij!

Lukt het jou om je los te laten? Laat je reactie achter hieronder in het onderstaande commentveld. Dank je wel!

7 tips voor Single Moms, die je leven wat makkelijker maken

7 tips voor Single Moms, die je leven wat makkelijker maken

Sommige alleenstaande mama’s zijn al alleen vanaf het moment dat zij moeder werden, terwijl anderen het in eerste instantie nog met z’n tweeën hebben gedaan. Hoe het ook is gekomen, je bent nu een alleenstaande mama. Dit heeft begrijpelijk nadelen, maar ook veel voordelen. Het allergrootste voordeel is natuurlijk dat jij de liefde van je kind(eren) niet hoeft te delen (wanneer ze bij jou zijn). En wat is er nou fijner dan de liefde van je eigen kind(eren). Omdat er natuurlijk uitdagingen zijn in het alleenstaande ouderschap, geven we je deze week 7 tips voor single moms, die je leven iets makkelijker kunnen maken.

  1. Creëer routines:

We weten allemaal dat het soms een gekkenhuis is met alles wat je moet doen en regelen. Kind, werk, boodschappen, huishouden, koken, noem maar op. Val niet in de valkuil om je te laten leiden door de waan van de dag, maar creëer routines. Pas dan word je zo min mogelijk verrast door onverwachtse dingen en houd je je stressniveau zo laag mogelijk. Een paar voorbeelden:

  • Sta s’ochtends bijvoorbeeld iets eerder op zodat je meer tijd hebt en je rustig kunt voorbereiden op de dag.
  • Wanneer je kookt, kook dan wat meer porties zodat je die kunt invriezen. Je kunt hier dan op drukkere dagen van eten.
  • Plan een vaste speeldag in bij een vriendje zodat je het huis kunt schoonmaken of doe dit wanneer je kind z’n middagdutje doet.
  1. Vraag om hulp:

Helaas komt hulp maar zelden aanwaaien, maar gelukkig zijn er wel heel veel mensen die je willen helpen, dus VRAAG. Zonder vragen weten zij niet dat jij om hulp verlegen zit en maak je het jezelf echt onnodig lastig. De mensen om je heen zijn vaak blij als ze je mogen helpen omdat ze zelf ook inzien dat je het zwaar hebt. Dus:

  • Vraag of je een keer bij iemand mag eten.
  • Vraag of iemand wil komen oppassen.
  • Vraag of je kind een nachtje mag komen logeren.
  • En vraag of iemand een boodschap voor je wil doen.
  1. Bouw een netwerk:

Als alleenstaande moeder is een netwerk essentieel! Met een netwerk maak jij je leven namelijk echt een stuk makkelijker. Dus kijk om je heen en maak gebruik van je netwerk; denk aan ouders, andere familie, vrienden, buren, enzovoort. Natuurlijk zijn alleenstaande mama’s – die in eenzelfde situatie zitten als jij – het fijnste netwerk wat je kunt hebben. Dus probeer daar contacten mee te leggen zodat je elkaar kunt helpen. Heb je deze mensen niet? Dan weet je (als het goed is) dat Happy Single Moms dit voorjaar online gaat met haar nieuwe website. Daar kun je op een gemakkelijke manier in contact komen met gelijkgestemden. Er is dus geen excuus meer voor je om een geweldig netwerk op te bouwen waardoor jij je leven makkelijker kunt maken.people-23733_1280

  1. Maak regels:

Behalve dat het voor jou een handvat geeft, is het voor je kind heel erg fijn om regels te hebben. Kinderen willen weten waar ze aan toe zijn. Regels bieden een kind houvast en scheppen duidelijkheid en hierdoor ook veiligheid . Wanneer het kind weet wat er van hem of haar verwacht wordt, weet het kind ook wat ze van jou als moeder kan verwachten. Deze duidelijkheid en veiligheid helpen het kind weer om hun zelfvertrouwen op te bouwen. Maar door regels leren kinderen ook beter naar je te luisteren, wat jou weer kan helpen.

  1. Zoek een ‘mentor’:

Heeft jouw kind geen vader in zijn leven? Het is belangrijk dat zij – buiten jou – een volwassen persoon in hun leven hebben naar wie ze toe kunnen gaan als ze vragen of problemen hebben, of gewoon omdat ze hun verhaal willen doen. We weten zelf allemaal dat we vroeger ook niet altijd zin hadden om naar onze moeder toe te gaan om te praten, ondanks dat je wel graag wilde praten. Kijk eens rond in je omgeving en bekijk wie deze persoon voor je kind zou kunnen zijn. Vanzelfsprekend is het belangrijk dat je kind met deze persoon overweg kan en dat diegene (bij voorkeur man) ook die persoon in het leven van je kind wil zijn.

  1. Maak tijd voor jezelf:

We vergeten het regelmatig (en sommigen wellicht altijd) tijd voor jezelf te nemen! Maar toch is dit oh zo belangrijk, want jij bent belangrijk. Iedereen heeft tijd voor zichzelf nodig, dus jij ook. Al is het maar een uurtje zodat je even lekker naar buiten kan, kunt gaan sporten, winkelen een drankje doen of wat je maar wilt. Dus gebruik dat netwerk; gebruik je (nieuwe) vaardigheid om te vragen en gun jezelf ook even ‘me-time’.

  1. Maak tijd voor je kinderen:

Dit is wellicht een open deur, maar echt tijd maken voor je kinderen is super belangrijk. En dan bedoelen we niet dat je allebei thuis bent, je kind speelt terwijl jij de afwas aan het doen bent. Nee, tijd dat jullie ook echt samen iets doen. Natuurlijk heb je het erg druk en moet je het huishouden doen. Maar probeer het dan eens gezellig samen. Of doe je ding en spreek met je kind(eren) af dat je daarna samen iets leuks gaat doen. Een kind heeft niet veel nodig, dus als jij met je kind(eren) speelt, wat het ook is, geef je de volledige aandacht en dat maakt ze al helemaal happy!

Heb jij zelf tips? Deel ze dan met de andere alleenstaande mama’s, door je tip hieronder te plaatsen.

Alleenstaande mama, superhero?

Alleenstaande mama, superhero?

 

Deze week ontving ik een mail van Ester. Zij is zelf moeder, maar geen alleenstaande mama. Ze schrijft zelf regelmatig blogs en schreef onlangs een blog over het diepe respect dat zij heeft voor alleenstaande moeders/vaders. Aan de andere kant, poste ik afgelopen week een plaatsje over dat Single Moms Super Hero’s zijn, en dat riep de volgende reacties op:

“Iedereen die een kind opvoedt is een super hero!”

“Je mag er vanuit gaan dat alle moeders hun best doen, meer kunnen ze niet… het is het hele ‘sfeertje’ wat om het alleenstaande-moeder zijn heen hangt, wat het zwaar maakt…. is mijn mening.”

ff9004f74c99bbb313fd6d794ba5f0de“Je taak volbrengen is nog geen super hero stuff als je het mij vraagt. Ik werk fulltime en ben alleenstaande moeder maar zie mij zelf echt niet als super hero! Gewoon een moeder die haar best doet en doet wat ze moet doen.”

“Ik voel me niet beter dan niet-alleenstaande moeders of niet-werkende alleenstaande moeders. Alle moeders doen hun best, hoe hun situatie ook is.”

Ik vond dat interessant om te lezen. Want natuurlijk is iedere moeder een hero, al helemaal voor hun kinderen. En natuurlijk is een alleenstaande moeder niet beter als een moeder die nog bij haar partner is. Maar heeft een alleenstaande moeder niet wat heftige uitdagingen te verduren dan een moeder die nog bij haar partner is?

Verdiend een alleenstaande moeder daarom niet af en toe een beetje extra waardering?

Begrijp me niet verkeerd, ik hoef ook niet iedere dag een veer in m’n reet, en ik hoef ook niet iedere dag de hemel in geprezen te worden, want we doen gewoon wat we moeten en zeker ook wat we willen doen. Maar af en toe een waarderend woordje van iemand, mag toch best wel? Af en toe wat waardering voor het werk dat wij alleen doen, mag toch wel? Want ten opzichte van een moeder die nog bij een partner is, staan wij er toch wel alleen voor. En zonder hierover zielig te doen, dat is soms best een uitdaging.

Dus voor al die alleenstaande moeders wil ik deze lieve woorden van Ester heel graag delen:

silhouettes-68153_1280

 

Het is maar sinds ik zelf mama ben, dat ik een enorm  respect opgebouwd heb voor alleenstaande moeders/vaders.

Het gebeurt niet vaak, maar wanneer ik een dag alleen ben met de kinderen zorg ik ervoor dat alles stap voor stap uitgestippeld staat in m’n hoofd. Het eten maak ik de dag voordien, zodat het enkel nog hoeft opgewarmd worden, liefst een maaltijd die gemakkelijk binnen gaat (niet altijd de gezondste). Voor het gemak zet ik broer en zus na het eten voor de televisie zodat ik de tijd heb om de tafel af te ruimen en indien mogelijk de vaatwasmachine te vullen. De rest van het huishouden blijft al snel liggen. Een tripje  naar de supermarkt is een volledige no-go, aangezien de jongste huilt omdat ze aandacht wilt en de oudste zich op de grond smijt bij elke opmerking. Geen was/plooi/strijk, geen stofzuiger die eens snel onder de tafel gaat, en die potten was ik morgen wel af (terwijl Matthijs zich met de kinderen bezighoudt).

Respect voor alle moeders/vaders die er te vaak alleen voor staan en toch een goede opvoeding meegeven. Diegene die presteren op de job, ondertussen een lieve ouder zijn, het huishouden onder controle houden en hun sociale contacten onderhouden. Respect voor diegene die er ’s nachts alleen voor staan wanneer de kinderen je elk uur wakker roepen. Zij die elke dag opnieuw relativeren, optimistisch denken, plannen en organiseren zodat hun kinderen niet de dupe worden van de situatie.

Eerlijk waar, respect. Dikke duim!

Wat vind jij  hiervan? Verdienen alleenstaande mama’s af en toe wat extra waardering? Laat je bericht hieronder achter, dank je wel!