6 tips om je niet meer eenzaam in de avond te voelen

6 tips om je niet meer eenzaam in de avond te voelen

Ik zou liegen als ik zou zeggen dat ik me nooit eenzaam heb gevoeld wanneer Jinthe om 7 uur op bed ligt. Tegenwoordig komt het eigenlijk niet meer voor en ben ik vrij positief over het alleenstaand ouderschap, maar 3 jaar geleden heb ik mezelf toch weleens zielig gevoeld ‘s-avonds, zo alleen. Op een gegeven moment moet je de knop omzetten, van op de bank zitten treuren heeft niemand zich ooit beter gevoeld. Ik heb weleens de vraag gehad: ‘Verveel jij je niet?’ en nee! Eigenlijk verveel ik me nooit, ik kom eerder tijd te kort en zou graag nog wat andere hobby’s oppakken of starten.

Om mij heen hoor ik eigenlijk het ene uiterste of het andere. De een verveelt zich ‘s avonds, de ander komt juist tijd te kort. In een volgend blog zal ik eens vertellen hoe ik het doe in drukke periodes, wanneer ik juist tijd te kort kom. Maar nu tips om je niet meer eenzaam in de avond te voelen, die ik gebruik en welke jou kunnen inspireren om jezelf bezig te houden in de avond!

6 tips om je niet meer eenzaam in de avond te voelen

  1. Werken! 

Ik werk als freelance grafisch ontwerper dus dat doe ik veel wanneer Jinthe slaapt. Daarnaast heb ik ook een webshop, daar ben ik een aantal maanden geleden mee begonnen als hobby, leuk als erbij maar het geeft ook een leuk extra zakcentje! Ik hou van ontwerpen en kinderen, dus voor mij was de keuze waarin ik een webshop zou beginnen makkelijk gemaakt. Een webshop met posters voor voornamelijk kinderen. Inmiddels is het al wat uitgebreider dan dat geworden, maar mocht jij een hobby hebben denk er dan eens over na hoe je ermee verder kan gaan.

  1. Een hobby

En nu we het toch over hobby’s hebben.. Dat is een super tijdverdrijf! Ontspanning, bezig zijn, afleiding. Zoek iets waar je je echt volledig op kan focussen en probeer gewoon verschillende dingen uit. Van het een zal je merken dat het niet bij je past, het ander juist weer wel. Ik probeerde al vaker te haken, maar ik heb er gewoon géén geduld voor, terwijl macramé knopen me juist wel weer goed af ging. Of misschien heb je liever niet iets zoals handwerken, maar hou je van bakken, het schrijven van verhalen of yoga met behulp van YouTube. Heb je geen inspiratie? Neem eens een kijkje op Pinterest.

  1. Een cursus

Nog wat tips om je niet meer eenzaam in de avond te voelen. Jinthe is als 3 jarige al een aantal keer in Spanje geweest. De eerste keer dat we in Spanje waren was zij 6 maanden. Ze zal zich er niet veel meer van herinneren, maar ik wel! Onze eerste vakantie naar het buitenland, überhaupt onze eerste vakantie eigenlijk! Haar eerste keer met het vliegtuig, haar eerste keer in een buitenzwembad en haar eerste ontmoeting met onze familie uit Spanje. Zoveel eerste keren vonden plaats in die vakantie. Sinds die tijd denk ik al dat ik een cursus Spaans zou willen volgen. Mijn moeder is er inmiddels al mee gestart en stiekem hoop ik dat ik na haar cursus haar boeken even kan lenen. (Lees je mee, mam? Haha!)

  1. Bucketlist

Een jaar geleden ben ik begonnen met het maken van een bucketlist. 100 dingen die ik in mijn leven nog zou willen doen. Het is eerlijk gezegd nog niet afgemaakt, maar ik ben ben al een heel eind. Er staan dingen op zoals een roadtrip maken met Jinthe samen, een (halve) marathon lopen, een bepaalde tijd zonder mobiele telefoon doen maar ook bijvoorbeeld een spannende roman schrijven en een boekje vol quotes handletteren. Wat zou jij graag nog willen doen in jou leven? Als je 100 dingen moest verzinnen, welke dingen zou jij ‘s avonds uit kunnen voeren?

  1. Netflix

Het is eigenlijk zó voor de hand liggend en ik hoor andere al zeggen ‘Daar kan ik me echt niet mee concentreren.’ Dat zei ik namelijk ook, dat heb ik nog steeds weleens. Op de bank en afgeleid door het scrollen op Instagram, waardoor je de helft mist en dan weer opnieuw moet beginnen. Dan is de serie gewoon niet aantrekkelijk genoeg! Kies een serie waar je volledig in zit, misschien een waar je je zo in kan inleven omdat je jezelf kunt vergelijken met de hoofdpersoon, of een die zo spannend is waardoor je wilt blijven kijken.

  1. Sporten

Ik hoor je al denken, maar ‘s avonds als de kids op bed liggen kan ik niet naar de sportschool. Dat kan ik ook niet! En om nou 2 of 3 keer in de week een oppas te vinden om te gaan sporten is ook niet voor iedereen weggelegd. Gelukkig kan sporten prima thuis! Er zijn op YouTube talloze filmpjes te vinden welke je kan volgen. Zelf volg ik graag de filmpjes van Rebecca Louise, die zijn prima uit te houden maar toch voel je de volgende dag wel wat spierpijn. Sporten thuis dus, zodat je je niet verveeld en je wordt ook nog eens fit. Win-win situatie lijkt mij!

Natuurlijk zijn er nog veel meer bezigheden, maar dit zijn de bezigheden waar ik mij op focus ter ontspanning. Wat doe jij graag in de avond als de kids op bed liggen, heb jij tips om je niet meer eenzaam in de avond te voelen? Ik ben erg benieuwd!

10 uitspraken van mijn peuter

10 uitspraken van mijn peuter

Met een peuter thuis is het nooit saai! Ik kan zo genieten van onze gesprekjes samen aan tafel, in de auto of zelfs als ze op de wc zit. Buiten dat ze, zoals ik al eerder schreef, constant ‘Waarom?!’ vraagt heeft ze ook haar eigen ideeën waarom de dingen zo zijn en heeft ze geen blad voor haar mond. Het levert zulke leuke gesprekken op! Dus daarom 10 uitspraken van mijn peuter van de afgelopen weken.

1. We zitten aan tafel tijdens het avondeten. Een van de leukste momenten van de dag, ze kletst dan altijd zo lekker! Dus ja, de meeste uitspraken zijn dan ook tijdens het eten. ‘Mama, kan jij op het gras liggen en lachen?’ ‘Ja hoor, jij ook?’ ‘Ja!’ ‘Heb je dat gedaan dan, dat je dat vraagt?’ ‘Nee!’ ‘Wil je dat doen dan?’ ‘Nee toch, gekke mama!’

‘Mag ik een baby in mijn buik?’

2. Soms heb je van die periodes in de omgeving, vrienden, familie of kennissen lijken allemaal tegelijk zwanger te zijn. Zo’n periode hadden wij laatst, nichtjes, neefjes en vriendjes kregen een broertje of zusje en dat riep natuurlijk vragen op bij Jinthe. ‘Mag ik een baby in mijn buik?’ ‘Ja, als je groot bent zou dat kunnen, nu kan dat nog niet.’ gaf ik als antwoord. ‘Mag ik dan ook een baby van jouw buik hier thuis?’ ‘Maar dat kan niet zomaar..’ ‘Waarom dan niet?’ ‘Omdat we geen papa hebben voor de baby.’ ‘Maar we hebben Jeff toch?!’ Dat is dus mijn zwager, Jinthe haar oom. Tsja leg dan maar eens uit aan een 3-jarige waarom dat niet kan..

3. Echt het grootste kroelkontje dat er is, dat is Jinthe. Laatst kwam ze naar beneden omdat ze niet kon slapen en kwam ze lekker tegen me aan liggen op de bank. Ze probeerde haar armen om me heen te doen, maar een aantal kussens en een dekentje zorgden ervoor dat het niet lukte. En wat kreeg ik te horen, denk je? ‘Mama, jij bent dik!’

4. Bijna een jaar lang zei Jinthe ik heeft in plaats van ik heb. Ik weet niet wat het is, maar ze blijft het zeggen. Nu nog steeds af en toe, als ik haar nu verbeter dan ben ik degene die het verkeerd heeft verstaan en zei ze het uiteraard wel goed volgens haarzelf. Laatst zei ze ‘Ik heeft de knikkers!’ Ik verbeterde de haar ‘Ik héb de knikkers.’ Als antwoord kreeg ik een boze ‘NEE, ÍK!’

‘Je mag niet jokken mama, ik vind dit écht niet leuk, ik wil gewoon niet de medicijnen!’

5. Jinthe had helaas een blaasontsteking en antibiotica gaat er niet zo makkelijk in bij haar. Ze vindt het zó vies. Ze wil gelukkig wel alles proeven, maar nadat ze had geproefd en het weer uitspuugde besloot ik de medicijnen door een glaasje drinken te doen en zei dat ze het gelijk helemaal op moest drinken. En je raadt het al, dat deed ze zonder wat te merken. ‘Wat goed Jinthe!’ zei ik enthousiast ‘Je medicijntjes zaten erin en je hebt het niet eens geproefd, ik zei toch dat het helemaal niet zo vies was!’ Jinthe werd boos en ik kreeg een hele klaagzang: ‘Je mag niet jokken mama, ik vind dit écht niet leuk, ik wil gewoon niet de medicijnen!’ ‘Maar het is toch juist goed van je, Jinthe’ zei ik nog. ‘Ik ben het echt een beetje zat nu.’ kreeg ik als antwoord van Jinthe en even hoorde ik mezelf in alles wat ik tegen haar zeg als ze iets doet waarvan ze weet dat het niet mag en het toch doet.

6.  ‘Mag ik een ijsje?’ ‘Ja hoor, wel een waterijsje dan. Welke wil je?’ ‘Doe maar die rode, aardbei.’ ‘Dat is geen aardbei, dat is framboos.’ ‘Oh neee ik lus geen framboos!’ ‘Nou leg maar terug, dan neem je een andere.’ ‘Nou weet je mama, ik doe anders wel alsof het aardbei is ja?’ ‘Euhm, okee..’ ‘Mmm, lekker zeg aardbei!’ zei ze en ze at zo het hele ijsje op.

7. Na 6 weken zomervakantie was het tijd om weer naar school te gaan, Jinthe had er totaal geen zin in! Ze heeft echt duizend gezichten en je kunt er zo van aflezen wat ze denkt of voelt. Ze gaat maar 2 dagen in de week naar de peuterspeelzaal (welke hoort bij een basisschool) maar wij noemen het school. Ik zei enthousiast tegen Jinthe: ‘Morgen moet je weer naar school hè?’ Haar gezicht veranderde in onweer en ze antwoordde meteen: ‘Maar dat wil ik niet!’ ‘Waarom dan niet? Je vindt het toch leuk?’ ‘Ja, maar ik ben groot mama, ik wil naar de basisschool, ik wil gewoon naar groep 4!’ zei ze met een diepe zucht.

‘Sorry, ik kan nu niet met je spelen mama, ik moet even werken, centjes verdienen.’

8. Terwijl de vroege ochtend (hoewel ik zeker niet mag klagen om 8 uur) hier begon genoot ik van mijn kopje koffie en speelde Jinthe achter de bank met haar playmobil. ‘Kom je ook met de Playmobil spelen, mama?’ ‘Ik kom zo, even m’n koffie opdrinken.’ Ik zet mijn inmiddels lege kopje even later in de keuken en loop weer naar binnen. Ze is inmiddels aan haar tafeltje gaan zitten en aan de slag gegaan met haar Hama kralen. ‘Kom je spelen dan Jinthe?’ ‘Sorry, ik kan nu niet met je spelen mama, ik moet even werken, centjes verdienen.’

9. Afgelopen week vertelde ik mijn moeder nog dat ik dacht dat ieder kind wel zo’n fase heeft dat poeppraatjes heel grappig zijn. Jinthe vroeg in bed of ze wat in mijn oor mocht fluisteren. Dat doet ze wel vaker, dus ik dacht die gaat vragen of ik er nog even bij kom, maar nee.. Ze boog zich naar mijn hoofd toe, kromde haar handjes om haar mond en fluisterde ‘POEP!’. Gelijk achtereenvolgend lag ze zelf helemaal dubbel om haar eigen grapje en schaterde ze het uit. Hoewel het eigenlijk niet mag omdat ik mij heel goed voor kan stellen dat ze zoiets ook in een restaurant lachte ik stiekem heel hard met haar mee, vooral omdat ze zichzelf zo grappig vond. Zo zei ze laatst ook als antwoord op ‘Wat ga je doen?’ ‘Poepen in oude schoen!’ Tsja, als het rijmt, dan vind ze het natuurlijk nog grappiger!

En lachen om haar eigen grapjes!

10. Jinthe begint steeds vaker, net als bovenstaand, haar eigen grapjes te verzinnen. Na het eten speelt ze meestal nog even een half uurtje buiten met haar vriendjes. De buurman liep langs en kletst altijd nog even met haar, hij vroeg wat ze had gegeten. Jinthe had haar antwoord al klaar, net zoals vele andere dagen. ‘Shampoo!’ ‘Shampoo?’ vroeg de buurman verbaasd. ‘Ja! Met planten en mayonaise.’ En een lol dat ze uiteraard had weer, om haar eigen grapje.

Doordat ik de afgelopen 2 weken een paar uitspraken heb bijgehouden om dit blog te schrijven, merk ik hoe leuk het is om dit te doen en hoe snel je het eigenlijk vergeet! Een tip: schrijf de leukste uitspraken in een boekje of even gauw in een notitie op je telefoon als je nog niet weet hoe je het wilt bewaren. Hebben jullie nog leuke uitspraken van jullie kinderen? Laat vooral een reactie achter, ik ben erg benieuwd!

Het perfecte plaatje

Het perfecte plaatje

Een nieuw bestaan 

De opbouwfase van ons nieuwe leven is alweer ruim achter ons. Ruim 3 jaar geleden besefte ik dat het beter was om uit de relatie te stappen en een nieuw bestaan op te bouwen. Natuurlijk heb ik moeten wennen aan de hele situatie, het alleen zijn, alles alleen doen en een weg vinden als nieuwe moeder met een nieuwe levensstijl. Maar we zijn gelukkig en dat is het belangrijkste dat telt. Nog iedere dag ben ik meer dan blij met mijn besluit en dat zegt toch wel genoeg.

Foto van het gezin

Het zogenaamde perfecte gezin

Het zogenaamde perfecte gezin

Jinthe zit in een peutergroep van een montessori basisschool. Om de zoveel weken hebben ze verschillende thema’s, deze keer was thema “Familie” aan de beurt. Ik bracht Jinthe naar school en de juf vroeg: ‘Zou je een foto van jullie gezin willen meenemen? We gaan ze ophangen in de klas.’ Het overviel me eigenlijk een beetje en ik zei nogal vragend: ‘Ja hoor, maar we zijn maar met zijn tweeën hè?’ ‘Dat is toch niet erg, helemaal goed!’ reageerde de juf best enthousiast. Die avond erna zocht ik een foto uit van Jinthe en mij. Ik plaatste er een foto van op Instagram met een korte uitleg en de reacties waren werkelijk overweldigend.

Ik kreeg zóveel positieve reacties over wat voor een mooi gezin Jinthe en ik zijn, het gaf me echt een boost!

De ideale wereld

Hoe komt het dan toch dat ik er eerst een beetje van in shock was? Een scheiding voelt voor velen alsof je faalt in je huwelijk, maar waarom eigenlijk? Ik koos bijvoorbeeld voor iets beters, dat kan je toch geen falen noemen?! Soms moet je gewoon even wat dieper denken dan je eerste reactie.

Waarom lijkt een gezin in de ideale wereld een papa, mama, kind en eventueel nog broertje of zusje te zijn? Wij zijn ons gezin!

Gewoon Jinthe en ik. En vooruit, ook onze huisdiertjes horen er natuurlijk ook bij. Eenoudergezinnen, het zijn gezinnen en is eigenlijk helemaal van deze tijd, of je nou gescheiden, uit elkaar bent of er bewust voor hebt gekozen. Het woord zegt het ook, het is een gezin. In ieder zijn eigen ideale wereld. (Of voor sommige nog even niet ideaal, maar geloof me, het wordt zoveel beter!) Ik ben er trots op, wij met zijn tweeën en ondanks veel vooroordelen schaam ik me er totaal niet voor, dit is onze ideale wereld!

Verlangen en vertrouwen

Af en toe denk ik weleens ik wou dat wij ook zo’n standaard gezinnetje uit de boekjes hadden. Maar meestal besef ik niet kort daarna dat ik helemaal niet wil verlangen naar iets wat mij nooit écht gelukkig heeft gemaakt. Wat mij echt gelukkig maakt, is Jinthe en het leven dat wij samen leven, wat we samen doen en waar we samen lachen. Vooral de band die wij hebben maakt mij gelukkig.

Ik hoef haar maar aan te kijken en ik zie of er iets is.

Ik vind het belangrijk dat ze mij alles kan vertellen en dat leer ik haar nu al, dat ze mij met alles kan vertrouwen. De leuke dingen én de minder leuke dingen. Jinthe en ik zijn samen gelukkig en ook dat is een perfect plaatje!

En die foto.. Die kregen we toen het thema was afgelopen weer mee naar huis. Jinthe kijkt er eigenlijk nog dagelijks naar, ze heeft de foto namelijk op haar speelkeukentje gezet en trots dat ze erop is!

Laatst vroeg ons nichtje: ‘Waarom heb je die foto daar?’ ‘Omdat ik dat wil.’ antwoordde Jinthe.

Hoe ervaar jij jouw gezin? Ik vind het leuk wanneer je hieronder je reactie achterlaat. 

Happy single mom Shannon stelt zich voor!

Happy single mom Shannon stelt zich voor!

Even voorstellen

Mijn naam is Shannon, tegenwoordig luister ik ook naar ‘Jinthe ze moeeeeder’!

Ik ben 29 jaar en ik ben al ruim 3 jaar Happy Single Mom van een prachtig meisje van 3,5 jaar, Jinthe dus. Wij wonen samen in een heerlijke masionettewoning in Hoogvliet, Rotterdam. Ik hou me graag bezig met Jinthe, ontwerpen is mijn freelance baan, ik hou van leuke projectjes in huis en ik verkoop o.a. gepersonaliseerde producten via mijn eigen webshop.

Eenzaam? Nee, wel alleen

Gescheiden, een peuter die om 7 uur naar bed gaat en dan alleen op de bank. Dat was even wennen! En ik kan je vertellen, ik ben er inmiddels helemaal aan gewend. Ik voel mij gelukkig niet eenzaam, maar het was wel alleen. In tegenstelling tot vele andere alleenstaande (moeders) vind ik het heerlijk om alleen te zijn ‘s avonds en ben ik een echte Happy Single Mom. Als ik in de avond niet hoef te werken kan ik er echt van genieten om zelf even uit te rusten van de dag, kijken naar de programma’s die ik zelf wil, muziek luisteren die ik zelf leuk vind, hobby’s uitoefenen zonder afleiding. Nou ja, zonder afleiding…

Ik wil nog met je praten

Toen Jinthe nog wat jonger was, sliep ze wat moeilijker. Dus een hobby uitoefenen in de avond zat er toentertijd niet in. Ik zat soms úren naast haar bed en sneaky naar beneden gaan met een krakende trap uit 1960 was ook niet erg succesvol. Van alles probeerde ik en vooral na een dag met veel indrukken sliep ze slecht. Hoe meer ze begon te begrijpen, hoe beter ze sliep. Tegenwoordig komt het ook nog weleens voor dat ze niet kan slapen, maar nu kan ze dat gelukkig gewoon zeggen.

‘Mama, ik wil nog even met je praten’ hoor ik haar dan roepen vanuit bed.

‘Waar wil je over praten dan?’ vraag ik terwijl ik naast haar kruip. ‘Wat we hebben gedaan vandaag.’ En dan nemen we heel de dag door, van wat we hebben gegeten bij het ontbijt tot aan het in bad voor naar bed. Daarna geef ik haar een dikke knuffel, kan ik gewoon weer naar beneden gaan en lukt het Jinthe om lekker te slapen.

Even opscheppen

Jinthe is echt een superlief meisje. Ik noem haar weleens mijn peuterpubertje, maar eigenlijk past dat het grootste gedeelte van de tijd niet bij haar. Ze heeft zelden woedeaanvallen *even afkloppen* en huilen doet ze vrij weinig. Het verbaast me soms zelfs dat ze zich zo groothoudt. Soms denk ik, hup, gooi het eruit! Maar het helpt een hoop dat ze zich goed weet te verwoorden.

Ze weet gelukkig ook dat ze álles tegen me kan zeggen, wat ze leuk vindt, maar ook wat ze niet leuk vindt.

Wat ze wil doen en wat ze juist niet wil doen. En dat alles vertellen doet ze gelukkig ook, ze kan zelfs hele gebeurtenissen tot in detail vertellen. Soms moet ik natuurlijk ook antwoorden dat we allemaal weleens dingen moeten doen die we niet willen, met een pruillipje kan ze dan ‘okee mama’ zeggen, of verdriet erom hebben maar een woedeaanval, nee dat zit er gelukkig (nog) niet in.

Een nieuwsgierig aagje

Ze zit nu in de Waarom-fase, en dat is me er een! In de rij in de supermarkt:

‘Mama, waarom heeft die meneer geen haar?!’ ‘Sst, niet zo hard Jinthe. Omdat die meneer kaal is.’ ‘Waarom is die meneer KAAL!?’

‘Jinthe, strakjes ja?’ ‘Waarom ga jij het niet nu zeggen?’ Gelukkig kon de kale meneer er ook om lachen en hij zei nog ‘Maakt niet uit hoor!’ terwijl hij lachte naar Jinthe. En zo gebeurt er eigenlijk iedere dag wel wat, het is in ieder geval nooit saai met een peutertje om je heen! Het lijkt me superleuk om dit soort verhalen met jullie te delen. Ik hou van interactie, dus laat vooral een reactie achter!

Veel liefs,
Shannon