BAM! Mijn besluit staat vast!
28 september 2015 
3 min. leestijd

BAM! Mijn besluit staat vast!

Altijd heb ik gezegd, dat ik wel een stuk of 3 kinderen zou willen… Dit was vroeger, toen ik nog jong en naïef was en geen flauw idee had hoe de ‘grote mensenwereld’ in elkaar zat. Daar blijkt een papa voor nodig… en wat als je dat lot uit de loterij niet trekt? Nou… BAM! Mijn besluit staat vast!

Een glimlach van oor tot oor, glinsteringen in mijn ogen, de trots en het geluk spat er vanaf wanneer ik over mijn zoont praat. Al ruim 4 jaar mag ik genieten van mijn heerlijke ventje. Alleen, want zijn vader is niet in beeld.

Zijn ‘verwekker’ zoals ik hem maar noem, heeft de benen genomen al in de zwangerschap en nooit meer achterom gekeken.

Was dit moeilijk? Ja, in het begin zeker wel. Maar algauw kreeg ik door het dit beter was zo, voor mij en mijn BAM mijn keuze staat vastaankomende kindje. Met de steun van mijn familie zou het toch wel goed komen. Nu weet ik ondertussen niet beter en kan ik met trots zeggen: wij doen het super samen!

Na twee jaar alleen te zijn geweest kwam er weer een man in mijn leven. “Toch nog een echt gezinnetje” dacht ik, het voelde heerlijk. En toen kwam dat gevoel weer, die drang die velen van ons wel zullen herkennen, ik wil er een kindje bij! We gingen samenwonen en probeerden zwanger te raken. Dat liep niet vlot. Het duurde een jaar voordat het raak was. Wat was de vreugde groot toen het gelukt was! Helaas kreeg ik twee maanden later een miskraam. Niet alleen de zwangerschap kwam tot een einde, ook de relatie liep stuk.

Daar zat ik dan. Terug bij af. Geen relatie meer en geen oh-zo-gewenste zwangerschap. Gelukkig vond ik al snel een huis, vlakbij mijn ouders. Op het zelfde plein waar ik bijna mijn hele leven heb doorgebracht. Mijn kleine man gaat inmiddels naar mijn vroegere basisschool. Hij heeft het er zo naar zijn zin. Dat bracht gelijk weer licht in ons leven. Begrijp me niet verkeerd hoor, met mijn zoon heb ik altijd licht in mijn leven, een hele bouwlamp met licht zeg maar gerust. Ik heb veel zegeningen te tellen en toch knaagt het, dat gevoel, zo graag willen… Wat nu…?

Tja, en ik had er al vaak genoeg van gehoord en over gelezen en zelfs mijn moeder is er al verschillende keren over
images_albums_Lee_Rosevere_-_BAM_-_20100609133150353_w_290_h_290_m_crop_a_center_v_topbegonnen dat die mogelijkheid er is… maar ik? Is dit iets voor mij? Zie ik mezelf dit doen? En dat ideaalplaatje van een gezinnetje dan? En dan denk ik terug aan de afgelopen 5 jaar en besef ik dat ik allang een antwoord heb op al deze vragen. Ik hoef er niet meer over na te denken. BAM! Mijn besluit staat vast! Ik word een B.A.M.-moeder. Mijn tweede kindje (ervan uitgaand dat ik nog eens zwanger zal raken) gaat er komen. Nu nog een donor… 

Liefs Monique

Over de schrijver
Anonymous
Door

Anonymous

op 28 Sep 2015

Mooi! En veel succes. Ik ben nu zwanger samen met mijn beste vriend en zijn man. We zijn heel benieuwd hoe dit gaat lopen zo met zijn drieën maar zijn er van overtuigd dat het gaat werken!

Reactie plaatsen