Omdat ik fulltime voor mijn dochter zorg heb ik weinig tijd om nieuwe mensen te ontmoeten (buiten de andere moeders die je tegenkomt op een kinderboerderij natuurlijk). Ik vind daardoor het hele fenomeen daten ook zo moeilijk bovendien ben ik ook bang om te daten.

Want waar ga ik iemand ontmoeten en ook nog eens iemand die het oké vindt dat ik een package deal ben?

Mannen (eigenlijk meer jongens) van mijn leeftijd zitten vaak nog niet te wachten op een kind, ze zijn veel te druk met studeren en uitgaan! Logisch ook… Wat er dus eigenlijk automatisch voor zorgt dat ik op zoek ben naar iemand die iets ouder is dan ik, maar waar vind ik die? Omdat ik al vrij lang alleen ben heb ik steeds meer de behoefte aan een vriend, gewoon niet meer altijd alles alleen doen. bang om te daten 2

Maar toch ben ik bang om te daten… Ik ben geen ster in het leren kennen van nieuwe mensen omdat ik onzeker en terughoudend ben en bovendien lijk ik altijd te vallen voor de verkeerde types. Omdat ik Nya heb zou ik ook niet weten waar ik het over moet hebben want ik praat heel graag over haar maar dat is op een eerste date echt een no go heb ik wel eens gehoord. En voordat je überhaupt op een eerste date gaat, moet je dus iemand leren kennen en ik weet niet hoe.

Dan kom je dus uit op Tinder, de plek waar elke vent maar gewoon ‘ja’ klikt omdat het kan en waar het verwacht wordt dat je alleen op zoek bent naar one night stands en nee dat is echt niks voor mij. Nou heb ik mezelf voorgenomen om het een kans te geven en gewoon op date te gaan als dit gevraagd wordt maar ik ben zo bang om te daten.

Wat als ik op de foto’s leuker ben dan in het echt of andersom? Of dat je dan ergens zit met zo’n man en dat die hele andere ideeën heeft over wat er hoort te gebeuren op een eerste date?

Als ik er alleen al aan denk word ik al zenuwachtig. En bovendien draait het niet meer alleen om mij… Het moet iemand zijn die open staat voor kinderen en die zich volwassen kan gedragen. Iemand die ik zou vertrouwen met Nya, want Nya is zelfs als ik aan het daten ben het allerbelangrijkst. Maar wanneer weet je dat je de juiste persoon aan het daten bent? Wanneer is echt iemand de moeite waard?

Doordat ik mezelf niet makkelijk openstel voor andere mensen ben ik bang dat ik het niet door zou hebben als de juiste persoon voor mijn neus zou staan. Maar ik wil echt het beste voor Nya en voor mezelf en dat maakt me gewoon heel bang om te daten.

Ik wil een gezin maar wel een gezin dat bij elkaar past en bij elkaar hoort.

Iemand die het leven van Nya en mij net een beetje beter bang om te datenmaakt want we hebben het prima samen maar soms voelt het alsof we niet compleet zijn en dat gun ik Nya zo erg.

Ik blijf het voorlopig even proberen op Parship en wie weet heb ik binnenkort een hele leuke liefdesblog voor jullie!

 

Hoe is het jullie in de liefde vergaan na de breuk met de vader van je kindje? Wat werkte, en wat werkte niet? Ik hoor het graag!