Becky's date review: Simon Praatgraag
04 oktober 2016 
2 min. leestijd

Becky's date review: Simon Praatgraag

Ik had weer eens een date. Wat vind ik het verschrikkelijk aan de ene kant…wat moet ik aan? Wat ga ik zeggen als ik hem zie? Wat als het niks is? Wat als het wel iets is? Pfff… Ik was er eigenlijk wel klaar mee.

Dit keer was de date met Simon. Simon zag er goed uit op zijn Tinder profiel. Hij was rete enthousiast en appte er op los met me. Vooral was hij enthousiast over onze matchende dochters. We hadden beide een dochter van 8 jaar.

Na het vragen van zijn woonplaats en werk, Google ik even op zijn naam. Op Tinder staan toch vaak de allerleukste foto’s en Google is my best friend. Al snel vind ik zijn achternaam en neus ik rond tussen de foto’s op zijn Facebook pagina. Hij ziet er best leuk uit, super leuke dochter… Dus ik stop er nog ff tijd in.

We appen wat heen en weer op de Tinder app en besluiten af te spreken. We gaan gezellig een drankje doen in Utrecht, hij kent een wijnbar en we ontmoeten elkaar bij het station. Een beetje naturel opgetut sta ik op hem te wachten (altijd een stom moment). Ik zie hem lopen, hij ziet mij niet. Ik bekijk hem en eigenlijk ziet hij er best goed uit. Wit overhemd, spijkerbroek, wilde donkere krullen, best een type dat bij mij zou passen. Ik tik hem op zijn schouder en zeg: ‘hai Simon!’

Ik kijk hem enthousiast recht in zijn ogen aan (ik ben redelijk uitdagend daarin) en Simon kijkt weg… Vreemd. Vindt hij me niks of is hij onzeker? Ik zie er echt goed uit, dusss…. We zeggen elkaar gedag en lopen naar de wijnbar. Het gesprek komt makkelijk op gang maar nog steeds is het oogcontact minimaal. Nog steeds vind ik hem interessant. Hij is groot, ziet er goed uit en kan babbelen.

We gaan zitten op het terras en bestellen een wijntje. Simon praat uitgebreid over zijn dochter, zijn werk, zijn vakantie, … Ik ben een goede vragensteller, maar eigenlijk is dat niet eens nodig. Ik merk dat mijn gedachten afdwalen. Ik denk na over waarom ik mijn interesse voel afglijden.

Hij praat en soms praat ik, maar het is maar een enkele keer een dialoog. Het is meer een serie aan monologen. Hij is vol van zichzelf, zo zelfstandig dat hij eigenlijk niet met mij bezig is. Hij lacht om zijn eigen grappen, een soort knorretjes, omdat hij zichzelf zo leuk vind. Ik lach niet. Het is geen slecht gezelschap, maar mij boeit hij niet meer.

Simon zegt ineens: ‘Ik houd ook echt van rustig zijn, gewoon op het terras zitten en niks zeggen’. Dus ik zeg ‘Oh ja? Denk je echt dat je dat kan?’ En met grote ogen kijk ik hem aan.

Als ik daarna gewoon grofweg onderbroken word als ik net een boeiend verhaal begin te vertellen en hij volledig over me heen lult is het voor mij wel duidelijk.
Ik heb het bijna met hem te doen. Zo’n leuke vent, leuke dochter, hij heeft het goed voor elkaar, maar deze gaat nooit aan de vrouw komen op deze manier.

We nemen afscheid en ik loop naar m’n auto. Heerlijk rust! Twee dagen later krijg ik een appje van Simon via Tinder. ‘Was gezellig maar niet echt een match. Maar wil het je wel even laten weten. Doei’ Doei Simon! Match opgeheven.

Heb jij onlangs gedate? Wat waren jouw ervaringen? Benieuwd naar meer tips en verhalen over daten? Lees ze hieronder.

Over de schrijver
Reactie plaatsen