Mijn beste vriendin en ik
25 juni 2015 
3 min. leestijd

Mijn beste vriendin en ik

Vanaf september 2013 was er geen ontkomen meer aan…

Ineens vond ik mijn type ‘mens’, mijn beste vriendin!

Na de introductieweek vanuit de opleiding was het binnen no-time dikke mik! Bizar hoe je ineens iemand kunt ontmoeten en dat het lijkt alsof je elkaar al jaren kent.

Beste vriendin 1In de kring werd er een voorstelronde gedaan. Daar zit je dan, in een kring, 23 jaar en alleenstaande moeder… Er was eigenlijk geen moment dat ik twijfelde om te vertellen dat ik een twee zoontjes heb. Ik ben immers moeder en een hele trotse! De eerste dagen krijg je van alle kanten veel vragen, mensen zijn nou eenmaal nieuwsgierig aangelegd. Voor mij was het inmiddels een riedeltje geworden dat ik opdreunde. Dit is mijn leven, en mijn realiteit. Maar je zou die gezichten eens moeten zien, SHOCKING! Haha, soms sta ik er nog van te kijken dat mensen hun gezicht op zulke momenten in de plooi kunnen houden.

Ook tussen mijn beste vriendin en ik bleken er meer raakvlakken te zijn dan gedacht. Ook al waren onze rugzakjes met hele andere verhalen gevuld, begrijpen deden we elkaar meteen! Mijn beste vriendin (Damiët) heeft door een auto-ongeluk een whiplash opgelopen. En dan dacht ik dat ik het soms zwaar had… Mijn situatie is zichtbaar. Maar deal maar eens met het onbegrip van mensen, omdat een whiplash vaak niet zichtbaar is..

Beste vriendinOnze gesprekken vonden diepgang, en we kunnen nog steeds alles bij elkaar kwijt. De dagen dat ik er doorheen zit, weet zij altijd even het juiste te zeggen. 

Inmiddels zijn we twee jaar verder. Nu heb ik sinds een klein halfjaar een vriend. De band met mijn beste vriendin is niets verandert, we plannen nog steeds dagjes uit en bellen of zien elkaar regelmatig. Sterker nog, in 2016 worden we zelfs buren! Soms besef ik mij niet eens hoe vanzelfsprekend zo’n vriendschap is. En als klapper op de vuurpijl, we zijn beide ambitieus en willen na onze opleiding, dezelfde vervolgopleiding afronden. Hoe noemen ze dat ook alweer? Twee handen op één buik?

Ik prijs mijzelf gelukkig met zo’n vriendin!

Waarschijnlijk zit ze op dit moment met tranen te lezen. Voor mij is deze blog belangrijk. Belangrijk om te laten weten hoe dankbaar ik ben met de mensen om mij heen, en voor nu, in het bijzonder voor haar. Niet alleen om te beseffen hoe belangrijk een ander voor je is, maar ook om dit eens uit te spreken. Helemaal als alleenstaande moeder, je netwerk kan je maken of breken!

‘Our parents could’nt handle us as sisters, so that’s why God made us bestfriends’

Misschien herken je je eigen vriendschap in dit verhaal. Wie zou jij willen laten weten hoe bijzonder diegene voor jou is?

Over de schrijver
Anonymous
Door

Anonymous

op 25 Jun 2015

Heel mooi geschreven en zo lief voor je beste vriendin! Ik heb ook hele mooie vriendschappen en hoe ik vroeger dacht dat vriendschappen die het langste duren de 'beste' vriendschappen zijn, kom ik er nu achter dat er zelfs op 'latere leeftijd' nog heel veel mooie mensen op je pad komen!

Reactie plaatsen