De afgelopen weken stonden in het teken van ‘diversiteit’. Eén van de dingen die ik me echt al lang had voorgenomen (en wat daarnaast ook hoog nodig is), is het opknappen van mijn huis. En dan vooral mijn woonkamer en tuin. Dit jaar woon ik 10 jaar in mijn jaren 30 huis in Dordrecht. Na de komst van Nick, nu bijna 5 jaar geleden, heb ik er niet zoveel meer aan gedaan. En omdat mijn ervaring is dat je veel leeft in je huis is het ook wel fijn om een prettige plek te hebben. Frustratie al om. Ik ben niet handig, ik ben niet visueel ingesteld (wat toch wel handig is als je het complete plaatje voor je wilt zien en de boel op zijn kop wil gooien). Redelijke gefrustreerd las ik elke week de reclamefoldertjes door, struinde ik het internet af en als ik 5 minuten over had rende ik een Ikea of een Trendhopper binnen.

Kortom niet echt een handige strategie. Hoe gaan we dit aanpakken? Even mijn hulpbronnen inschakelen. Dus vriendin Iris uitgenodigd en onder het genot van een flesje wijn mijn ideeën gedeeld. Wat was het fijn dat zij meedacht en haar visie wilde delen met mij. Ik zie het complete plaatje nog niet helemaal voor me, maar ik ben begonnen met wat ik al wel weet.

Om hulp vragen (dat doe ik niet zo graag) was best een handige strategie.

Alleenstaande mama BeneditVertrouwen of sturen

Wederom wat dynamiek in mijn werkleven afgelopen weken. Het pand waar ik mijn werkruimte huur in Rotterdam, is verkocht per 1 juni. Het pand stond al tijden te koop en niemand had verwacht dat er zo snel een investeerder zou komen. Dat betekent dat ik, naast de andere 44 huurders, op zoek mocht gaan naar een nieuwe werkruimte. Kortom weer een extra taak erbij. Mijn energieniveau lag redelijk laag omdat Nick last had van een heftige oorontsteking en dat zorgde voor korte nachten. En ineens bedacht ik me dat ik hier op twee manieren mee om kon gaan. Geïrriteerd en gefrustreerd zijn dat ik tijd en energie moet stoppen in het zoeken van een nieuwe ruimte. Of, ik laat het op me afkomen en zie wel wat er gebeurt. Een dag later kreeg ik een telefoontje van een beheermaatschappij. Of ik op zoek was naar een nieuwe werklocatie omdat ze vernomen hadden dat de “Goudsesingel” in Rotterdam was verkocht. Zeker was ik zoek naar een nieuwe werkruimte!

Afgelopen week ben gaan kijken naar een pand in Rotterdam, vlakbij het centrum, want dat was een vereiste. En wat een super leuke locatie. Jong, hip, ondernemend en een fijne energie. Ik ben nu bezig met het afronden van het huurcontract. En zoals het er nu uitziet heb ik een fijne nieuwe werkplek vanaf 1 juni.

De les die ik hieruit heb geleerd is dat ik mag vertrouwen op dat wat komt (het zit wel in mijn aard dat ik graag de leiding naam). Soms komen de dingen gewoon op je af en hoef je alleen maar in te stappen.

Net als in mijn nieuwe werkruimte. Herken jij het willen sturen en controleren in je leven? Of durf je ook te vertrouwen dat het goed komt?