arrow_drop_up arrow_drop_down
12 april 2016 

Een half bloed kindje

 Mijn zus wilt m’n dochter een baby born cadeau geven voor haar verjaardag, ze vraagt of ze een witte of bruine Baby Born moet kiezen, wat vind jij?” Een vriendin van mij stelt mij deze vraag. Haar dochtertje is half Nederlands/half Turks, maar met haar donkerblonde haren en grote blauwe ogen is daar weinig van te zien.

Mijn reactie: “Kies voor een bruine Baby Born, zo leert ze op een vroege leeftijd dat er allerlei soorten mensen zijn”.

Mijn dochter is half Nederlands/half Surinaams, oftewel, een ‘half bloed kindje’. Zelf ben ik erg multi-cultureel opgegroeid en ik kijk dan ook niet op van gemengde kinderen.

Ik woon in Zeeland waar er allemaal kleine dorpjes zijn en men elkaar allemaal ‘kent’, waar ze geen schaamte kennen en een wildvreemde mij regelmatig vraagt: “Het is een donkertje he?” “Ja mevrouw, ik heb een getinte baby.” Ondertussen ben ik die vraag al meer dan zat, want het lijkt bijna alsof al die mensen die dat vragen, het maar raar vinden. In mijn omgeving wonen er wel meer donkere of gemixte kinderen/gezinnen, maar je kunt het niet echt vergelijken met de grotere steden. En ik vraag mij daarom soms wel eens af, wat als Cataleya-Chloé mij op een dag vraagt waarom mama zo’n witte huid heeft en zij niet?

Dan leg ik haar uit dat er mensen zijn in allerlei soorten, kleuren en maten. Donkere mensen, lichte mensen, grote mensen en kleine mensen. Mensen met blonde krullen, mensen met bruine stijle haren enzovoorts.

En dat ieder mens gelijk is, ongeacht zijn/haar uiterlijk.

Een half bloed kindje

Een half bloed kindje

Maar wat nou als er kindjes zijn die dat niet geleerd hebben thuis? En mijn lieve kindje pesten of gemene dingen tegen haar zeggen omdat ze zo’n prachtig huidskleurtje, mooie bruine krulletjes en schitterende amandelvormige ogen heeft, waar ze mij misschien dan wel heel verdrietig mee aankijkt?

Wat zeg je dan? Je bent hartstikke mooi… “Die kindjes zijn jaloers op je mooie kleur en krulletjes.” Maar of dat haar verdriet zal weg nemen, de tijd zal het leren!

Waar ik woon zijn ze voornamelijke blanke mensen gewend, je wordt hier snel met een schuin oog aangekeken als je ‘anders’ bent. Bijvoorbeeld ook al als je je anders kleed of een ‘uniek type’ bent. Ik hoop dat CC hier nooit mee te maken krijgt want het kan je als persoon heel erg veranderen! Wat ik haar hoop mee te geven in haar leven: iedereen is gelijk.

Hoe zou  jij dit aanpakken? Of hoe pak jij dit aan met jouw kind(eren)? Merk je nog iets van vooroordelen? Laat je reactie hieronder achter.

Over de schrijver
Hanna
Door

Hanna

op 19 May 2015

Ik Ben Zelf bruin en klein . Woon sinds 4 jaar in een dorp Merk opeens dat wij andere huiskleur Hebben Terwijl in stad nooit mee bezig waren omdat daar Veel mix/gekleurde mensen zijn. Er zijn ook mensen geweest die vroegen Zouden jullie Hier kunnen blijven of is het lastig? Huh ja Toen werd het duidelijk Ze dachten dat we in de asiel centrum wonen nou ja Soms lastig Maar ik trek me er echt niet veel van aan Welke kleur. Ik heb vrienden uit verschillende landen Ook een friese Beppe /Oma . Vaak zijn die mensen die verschil willen maken of heel naïeve mensen Of lage bevolking die niet open staan voor andere culturen/mensen/dingen . Want van binnen zijn we allemaal van vlees en bloed

Monique
Door

Monique

op 19 May 2015

Ik heb ook n halfbloedje en ik woon ook in een dorp. Er is hier wel een grote gemeenschap met Molukse mensen. En ook zij hebben last van discriminatie. Mijn dochter is in de klas de enige die niet blank is. In het begin was het o dat donkere meisje. Nee mijn meisje heet Shanice en kleur is niet belangrijk. Ik heb gestreden en nog moet ik de strijd voeren zoals met intocht Sinterklaas. Ik stond samen met mijn dochter en nichtje die volledig Nederlands is, mijn nichtje krijgt pepernoten en Shanice niet. Ik pikte dat niet en zei ben jij de kindervriend die een klein meisje overslaat en een kind die niet meer gelooft wel geef? Met moeite kreeg Shanice ook pepernoten. Maar in de klas is het nu Shanice. In winkels word er wisselend gereageerd. In sommige winkels heeft ze een voordeel omdat ze haar kennen als het halfbloedje wat zo knap is. Ik laat dat ook maar zo. Dan ervaart Shanice het als iets positiefs. Maar of ik nu in een dorp of stad ben of woon, discriminatie heb je helaas overal. En qua babyborn. Shanice heeft van haar vader een donkere gekregen en ik heb op internet jaren geleden een halfbloedje gekocht. Op site hadden ze poppen uit allerlei culturen. Aziatisch, Europees etc. Ze heeft nu meerdere poppen en allemaal anders maar allemaal leuk. En als jij voor je dochter strijdt zal je dochter dat mee krijgen en ook strijden voor gelijkheid.

Suzanne
Door

Suzanne

op 19 May 2015

Zo herkenbaar. Mijn dochter is ook half Nederlands half Surinaams. En dat gevoel dat je beschrijft herken ik wel. En wij wonen in grote stad. Vooral het vooroordeel, je heb donkere man als vader voor je kind, dus dan ben je automatisch oom maar singel. Maar zo werkt het niet. Ik geloof met tijd komt raad. Veel succes

Nicole
Door

Nicole

op 19 May 2015

Hoi hoi, Ik herken jouw verhaal. Mijn zoon is ook een halfbloedje en ik ben idd ook de Nederlandse helft en ook wij wonen in een dorp. Bij mij keek idd ook een oudere vrouw in de kinderwagen en zei: "Oh wat een mooi zwartje, is zijn vader ook zo zwart?" Ik weet dat ze het niet verkeerd bedoeld en gelukkig doet ze dat niet meer. Ik maak me meer zorgen om het feit dat zijn biologische vader niet in beeld is en zou het erg vinden als hij daarmee gepest gaat worden. Hij ziet een goede vriend van mij als vader dus er is wel een vaderfiguur maar die woont erg ver weg. Toen ik zwanger was heb ik mijn nichtje (half nederlands/half turks) een klein donker popje gegeven zodat ook zij weet dat sommige mensen anders eruit zien. Mijn zoon is nu 3,5 jaar oud en ik vraag hem weleens waarom hij zo mooi bruin is, zijn antwoord verschilt, de ene keer zegt hij door de zon en de andere keer zegt hij omdat mijn papa bruin is. Ik probeer hem er nu al bewust van te maken en ook dat het goed is. Hij gaat die vragen namelijk straks op school ook krijgen en hij kan maar beter welbespraakt zijn en een gevat antwoord geven. Je mag me altijd mailen.

Karin
Door

Karin

op 19 May 2015

Ik ben moeder van twee prachtige half hindoestaanse jongens die qua kleur precies tussen hun vader en mij inzitten. (ik ben rood dus nogal lichte huid, dus het verschil tussen mij en de kinderen is behoorlijk) Ik moet eerlijk zeggen dat ik er nog nooit bij stil heb gestaan dat iemand dat iets over zou denken. Misschien naief maar ik of zij hebben nog nooit opmerkingen of wat dan ook gekregen. Ik woon dan niet in een dorp maar wel in een behoorlijk witte wijk. Ik denk dat het ook een beetje ligt aan hoe je er zelf mee omgaat. Ik vind het wel belangrijk dat ze hun afkomst erkennen maar het zijn nederlandse kinderen die toevallig minder wit zijn dan het gemiddelde nederlandse kind. Zelf vinden ze het alleen maar interessant. Jij bent wit mama, oh nee, roze, en wij lichtbruin en papa is donkerbruin. Zijn we allemaal anders. Maar niet beter of minder. Gewoon anders.

Sanne
Door

Sanne

op 19 May 2015

Gedeeltelijk herkenbaar.. Ik heb het niet zo op de term halfbloedje. Ik noem mijn Afrikaans/Nederlandse prinsesje een dubbelbloedje. Ze is immers niet de helft van 1 afkomst en cultuur. Maar van beide, best of both worlds.. Ook spreek ik met haar over witte en bruine mensen, de term 'blank' gebruiken wij hier niet. De vragen die je noemt in je column werden mij jaren geleden ook weleens gevraagd, ik woon ook in een klein limburgs vooroordelend en rechts ingesteld dorp. Uit beleefdheid beantwoordde ik die vragen netjes. Maar die tijd is voorbij, donkertje klinkt minderwaardig/racistisch.. Dat moet echt niemand tegen me zeggen.. Ik denk dat het belangrijk is om te herkennen of mensen oprecht onwetend zijn of gewoon hondsbrutaal en racistisch. De oprecht onwetende wil ik nog wel eens rustig iets vertellen of uitleggen. Ik denk btw dat je erg goed bezig bent mbt de poppen e.d. Ik overlaad mijn dochter ook met complimentjes over haar krullen en mooie kleurtje. Echter wil ik haar ook voorbereiden op de harde maatschappij daarbuiten en ben ik dus wel heel realistisch, in de mate waarop dat mogelijk is bij een kind. Racisme en etnisch profileren gaat je dochter sowieso mee te maken krijgen dus mijn advies als ik zo vrij mag zijn: Stop met hopen dat ze het nooit gaat meemaken. Heel onrealistisch. Besef dat ze het zal mee maken en stoom haar liever klaar voor een harde maatschappij en zorg dat ze nooit haar trots en puurheid verliest..

Sharley fiolet
Door

Sharley fiolet

op 19 May 2015

Ik ben blij dat ik ben opgegroeid in een multicuturele samenleving. Vroeger op de basisschool had ik ook kinderen in de klas met een buitenlandse afkomst, maar daar stond ik nooit bij stil, pas later toen ik ouder was kwam dat besef pas. En dan denk ik van komt dat doordat ik jong was of omdat er steeds meer over gesproken word. Mijn dochter heeft ook gemixt bloed maar is amper te zien en wil zeker mijn dochter kennis laten maken met andere culturen. Waarschijnlijk zullen de opmerkingen er altijd blijven maar je hebt een prachtige dochter en je bent een fantastische moeder. In een dorp is het wellicht anders dan in een grote stad, maar anno 2015 zou je toch denken dat er niemand van opkijkt al die mixjes. Ik vind het mooi.

Gabrielle
Door

Gabrielle

op 19 May 2015

Hallo. Heb zelf ook een half bloedje. Woon zelfs in een "christelijk dorp" ( voorzover je dat tegenwoordig kan noemen). Maar ik sta er ver boven. Wat ze erover zeggen. Ik ben gelukkig met me zoontje (7jaar). Hij verdient het allerbeste. En zover mogelijk krijgt hij dat. Wat anderen denken of zeggen of vinden. Is hun pakkie aan. Het is mijn leven en dat van me zoontje. Sorry zo denk ik erover. Doe wat je gelukkig maakt. Hebben zij strax het nakijken. Let maar op mijn woorden.

carola
Door

carola

op 19 May 2015

Hoi, zeker herkenbaar. Ben alleenstaande moeder met halfbloed kind en super trotse mama. Maar gevoel van dubbel bewijzen had ik. Men kijkt me aan en vraagt gewoon of ik dochter geadopteerd heb. Ben regelmatig gediscrimineerd. Maar ondanks dat ben ik elke dag trots op mijn dochter en gaf haar haar ook een bruine baby born. Blijf sterk en trots. Mensen met oordeel zijn het niet waard en negeer dat.Laat foute energie niet binnen. Mijn dochter is nu groot en happy en ik ben altijd trots.

Samantha
Door

Samantha

op 19 May 2015

ik heb zelf uit een vorige relatie een halfbloed dochtertje, ook half nl en half su. Ik wil je nu al zegge dat je een prachtig dochtertje hebt, en ongeacht wat andere zeggen of denken jij bent haar moeder en jij bent gelukkig. Ik heb ook veel scheve hoofden gezien of mensen die discrimeren maar iedereen is gelijk ongeacht of ze volbloed of halfbloed zijn. Ik heb nu een nieuwe relatie met een arubaanse jongen, en we zijn zwanger van ons 2e kindje ( voor hem zijn eerste ) de biologische vader van mij dochtertje is sinds ik van haar zwanger ben geraakt niet meer in beeld, en heb alles alleen moeten doorstaan. Mijn nieuwe vriend is helemaal maf van haar en zij ziet hem dan ook als haar vader en noemt hem ook zo, hij zegt zelf ook tegen iedereen ik heb straks 2 mooie kinderen met de liefste moeder die ik hun gun. Ik kan je alleen maar zegge wees trots op je dochtertje en leer haar de normen en waarde die jij belangrijk vind ongeacht wat andere mensen ervan zullen zeggen of denken! Het is jou leven en jou kind wees trots op haar en geniet van elke seconde want voor je het weet zijn ze groot!

Jacqueline
Door

Jacqueline

op 20 May 2015

Mensen zijn zo snel met oordelen. Heb zelf een hal marokkaanse dochter. Maar dior een gendeletie blank met blauwe ogen en donkerblond haar. Ze heeft wel een volle Arabische naam en mensen schrikken vaak als ze vragen waar haar naam vandaan komt en ik antwoord dat ie araebisch is en dochter lief half marokkaanse. Mijn nederlandse vriend wordt ook altijd standaard als de vader aangezien. Mijn zusje daar en tegen heeft een half somalisch kindje en krijgt heel vaak de vraag of t met zwanger worden niet wou lukken. Als we een dagje uitgaan worden dit soort vooroordelen extra duidelijk juist omdat we zo mooi vergelijkingsmateriaal hebben. Irritaaaant en zeker in een dorpje is dat nog erger. Maar laat ons land nou voor 2/3e uit dorpen bestaan. Dan kunnen we toch wel stellen dat de gemiddelde nederlander behoorlijk bekrompen is.

Carmen
Door

Carmen

op 20 May 2015

Ik verbaas me over de opmerkingen die jullie krijgen! Ik wist dat mensen ver konden gaan maar had er geen besef van dat mensen er zo vaak van uit gaan dat je je kindje dan maar geadopteerd hebt of iets dergelijks. Belachelijk kortzichtig! Bedankt voor alles reacties, ik ben heel trots op mijn prachtige meisje en trek mij ook niets aan van wat mensen zeggen. Enkel de gedachte dat zij misschien ooit verdrietig word als mensen opmerkingen maken is minder, geen enkele moeder ziet haar kind verdrietig natuurlijk! Ik denk dat het inderdaad vaak ontwetendheid is maar toch.. (Zie opmerking van Martin Simek, te gast bij DWDD, bedoelt het niet vervelend maar vind het persoonlijk niet kunnen om "die zwartjes" te zeggen). En zoals ook gezegt word; we zijn allemaal gelijk! Hopelijk gaan meer mensen dat inzien :)

mandy
Door

mandy

op 28 August 2015

Ik heb 2 pracht kinderen die kwart Nederlands,kwart Indo kwart Indiaan en kwart surinaams zijn. Ik ben n typische hollandse meid waar j dus niet direct bij ziet dat ik half indo ben. Dus heb vroeger ook de schandaligste opmerkingen naar me hoofd gekregen. Dat mensen eerst blij waren toen in het wagentje keken n met n vies gezicht zeiden...ohhhh het is een zwartje. Nou sorry vd ontwetende mensen maar ik laat me dat niet zeggen. Zelfs niet in een grote stad Amsterdam. In deze tijd lijken er juist steeds meer onwetende mensen te zijn. En ik vind dat je je dan niet zomaar hoeft laten te beledigen. Dat en kindje in d zandbak niet met mijn meisje wou spelen omdat ze vies was want ze was bruin. Haar moeder zat erbij. Iedereen moet gelijk zijn ongeacht je kleur. Respect komt met Respect en heb je dat niet dan komt er bij mij een niet zo lieve bescherm moeder naar boven.

peggy
Door

peggy

op 29 August 2015

Ik heb zelf ook 4 halfbloedjes (surinaams/nederlands) en ik woon ook in Zeeland,maar ik heb dat nog nooit meegemaakt juist dat de mensen zeggen wat een mooie kinderen en vooral mijn dochter haar haar vinden ze prachtig.Wees trots op je mooie meid leer haar normen en waarden en nirt druk maken om wat andere zeggen.

thamar
Door

thamar

op 29 August 2015

hallo! ik zelf woon tussen rotterdam en denhaag in.. en ik heb heel vaak de vraag gekregen of hij geadopteerd was omdat hij best donker is voor een half bloedje. het zijn vooral de oudere mensen die reageren op zijn kleur of idd kinderen. mijn kinf heeft een bos met krullen en voor een jongen vinden andere kinderen dat raar.. al zie ik heel veel mannen met lang haar.. maar dat is hoe ouders hun leren hoe het hoort.. mijn zoon heeft al heeeeel vaak de vraag gehad of hij een meisje is en hij heeft toch echt een jongens gezicht en stoere jongenskleding aan. hij zegt dan gewoon NEE ik ben een jongen en ik ben mooi zoals ik ben! het doet mij pijn maar hij word er wel een grote jongen van ik praat er veel over met hem en zeg dat het niet aan hem ligt maar aan wat hun papa en mama hun leert. hij wil zijn mooie bos met krullen ook niet eraf hebben. ik denk dat als je altijd blijft praten over hoe iedereen zijn eigen meningen en gedachtes heeft en dat dat niet de waarheid is maar hoe hun de wereld zien. op een niveau voor je kind dat ze begrijpen dat andere mensen altijd anders zullen denken maar dat dat mag. heel veel succes maar dat komt vanzelf!

Karin
Door

Karin

op 30 August 2015

Bedoel je niet half Surinaams of half Antilliaans ????

Steef
Door

Steef

op 12 April 2016

Ik ben een blonde Hollandse getrouwd met een donkere Spaanse man en heb 3 dubbelbloedjes (idd mooiere term Sanne). Wij wonen in Zuid Spanje in een klein bekrompen dorp en gaan jaarlijks naar Nederland naar een klein polderdorpje. Wij hebben dus te maken met vragen en opmerkingen in beide landen. Hier; "ach wat een lieve roze Holandse appelwangen hebben jouw meiden". En daar, "goh wat een mooie teint hebben jouw kids". Ik ben MEGA-multi-cultureel opgevoed ook en heb van dichtbij wel andere opmerkingen gehoord bij vriendinnen die uit Turkije, Marokko, Suriname of andere zogenaamde "minderwaardige" landen komen. Want dat is het dus, ik merk gewoon dat de reacties van mensen heel erg afhangen van WAAR je vandaan komt een "leuk vakantieland" of "zo'n minderwaardig land" (moge duidelijk wezen dat dit niet MIJN termen zijn hè). Bruine mensen uit Suriname wordt niet half zo gaaf gezien als bruine Spanjaarden in Nederland, en Russen niet half zo gaaf als Nederlanders in Spanje! Nederland is goed, is zogenaamd superieur, en Spanje is leuk, vakantie ! Net als dat ik Spaans in een Nederlandse winkel praat met mn kids, allemaal leuke reacties, moet je de blikken eens zien wanneer mijn vriendin Turks met haar kind praat, heeeel anders. Waar het dus uiteindelijk op neer komt is dat mn kids trots zijn op hun herkomst, het als iets gaafs zien dat ze 3 talen spreken, en dat is mijn geval dus echt makkelijker dan bij anderen om wat ik net schreef, maar desalniettemin, zolang JIJ er niet moeilijk over doet en het iets moois maakt, iets dat je speciaal en geweldig maakt, doen je kinderen er ook minder moeilijk over is mijn ervaring (die van mij zijn inmiddels al 12, 10 en 8) en stappen zij ook de wereld in met die flow van "ik ben speciaal" in de goede zin. Over de pop, mijn allereerste babypop was donkerbruin... ;-)

Reactie plaatsen

Wij gebruiken Cookies