Een beetje meer tijd please!

Een beetje meer tijd please!

Als single mama wil je de klok weleens stil zetten. Of het nou gaat om de boodschappen, schoonmaken, koken of een momentje voor jezelf, tijd om al die zaken naast de opvoeding van jouw kind(eren) op te pakken is vaak schaars. Hierbij 5 tips voor een efficiënter huishouden. 

1. Bestel de wekelijkse boodschappen online

Niks zo vervelend als je misgrijpt en voor de zoveelste keer met jouw kleine op en neer mag naar de supermarkt voor billendoekjes, vuilniszakken of wasmiddel. Mijn favoriete supermarkt zit helaas niet op loopafstand en ik heb geen auto. Daarom bestel ik al jaren online. Sinds ik een kind heb is dat bijna wekelijks. Als ik dat aan mensen vertel, denken ze vaak dat het prijzig is om boodschappen te laten bezorgen.

Gelukkig vallen de bijkomende kosten mee. Per levering betaal ik rond de 2 euro aan bezorgkosten en daarbij profiteer ik van allerlei persoonlijke aanbiedingen die ik in de winkel niet ontvang. De bezorger zet alles keurig in de keuken neer en statiegeldflessen en -kratjes neemt hij mee. Meestal ontvang ik ook grappige testproducten zoals frisdrank,yoghurt, biertjes, snoep of schoonmaakmiddelen.

Zo’n weekbestelling kost mij ongeveer 70 euro. Een gemiddeld eenoudergezin met één kind besteedt rond de 50 euro per week aan eten en drinken (bron: Nibud) . Daarnaast bestel ik andere producten die ik op voorraad wil hebben. Naast wasmiddel en Pampers  zijn dat bij mij ook dagcrème, nagellak, alcoholische versnaperingen en fopspenen. Ik hoef op deze manier bijna nooit naar de drogist en slijterij. Dit bespaart mij al met al 3 winkelrondes per week.

2. Gun jezelf iedere avond een beautymoment

Ligt de kleine lekker te slapen en is de meeste ‘puin’ aan kant? Gun jezelf dan een lekkere douche en een extra verzorgingselement. Overdag heb je waarschijnlijk weinig tijd om uitgebreid te badderen, jouw nagels te lakken en een haarmasker te nemen, des te ontspannender om dit ‘s avonds te doen.

Ik wissel beauty en verzorging dagelijks af na het douchen. De ene dag ga ik mijn nagels lakken, de andere dag onthaar ik uitgebreid, een andere keer scrub en smeer ik mezelf lekker in. Kijk vooral wat voor jou fijn en prettig is om aan je uiterlijke verzorging te doen maar neem wel de tijd voor jezelf. De ene mama is er meer bij gebaat een boek te lezen in bad en de ander vindt er voldoening bij een French manicure aan te brengen. Qua tijd kun je aan een halfuur denken, maar een kwartier badderen kan ook al ontspannend zijn.

3. Makkelijk en gezond koken

Het is handig om voor twee dagen te koken en alle maaltijden van tevoren in te calculeren, maar dat is niet per se nodig om makkelijk en gezond te koken. Ik ben zo’n moeder die last minute besluit niet thuis te eten of zin te hebben in iets anders dan gepland. Daarom kook ik vaak impulsief en op gevoel.

In mijn voorraad- en koelkast vind je veel makkelijke ingrediënten. Ik heb altijd diverse groenten, koolhydraatrijke producten, vis en kip in huis, zodat ik naar hartenlust kan combineren en eventueel kan roerbakken als ik in tijdnood zit. Kant- en klare kip voor in de oven of zoeteaardappelfriet zijn ook echt een uitkomst. Oven voorverwarmen en hup, erin schuiven

Spinazie en sperziebonen  behoren tot mijn standaard diepvriesgroenten en in de kast staan extra potten met doperwtjes en mais. Daarbij heb ik altijd vissticks en eieren in huis; mocht ik vergeten zijn om verse vis of vlees in te slaan of gewoon een keertje vega willen eten. In mijn vriezer vind je weinig kliekjes omdat ik simpelweg van vers, snel en spontaan eten houd.

Mijn zoontje van twee helpt mij graag in de keuken. Dat wil zeggen: hij proeft en roert graag vanaf het stoeltje dat hij aanschuift bij het aanrecht. Om het interessant en gezellig te houden, maak ik gerechten die ons maximaal 20-25 minuten kosten. Een verse, uitgebreide lasagne of een lekkere stoofschotel maak ik liever als mijn ouders er zijn of een avondje van tevoren. Gerechten die bijvoorbeeld geschikt zijn om samen te maken: rijst met wokgroenten en garnalen, krieltjes met kip en broccoli of pasta met (kip)gehakt.

4. Maak een schoonmaakrooster

Het liefst wil je dat jouw huis spic en span is en dat je ‘s avonds rustig op de bank kan ploffen. Perfect bestaat niet, maar je kunt het jezelf wel makkelijker maken door een schoonmaakrooster op te stellen. Denk voor het dagelijkse rooster aan reguliere taken zoals stofzuigen, dweilen, afnemen, stoffen en het sanitair reinigen. Voor de langere termijn kun je bijvoorbeeld plannen dat je in april van plan bent de ramen te lappen en in mei de koelkast grondig schoon boent. Bedenk per dag wat je afgerond wilt hebben en stel er een maximum tijd aan vast. Dat geeft een opgeruimd huis én hoofd.

Vaak vinden kinderen het hartstikke leuk om mee te helpen in het huis. Geef ze een stoffer en blik of een plumeau en ze zijn een uurtje zoet. Op internet zijn tal van lijstjes te vinden van klusjes per leeftijd, met een beetje ontaarde moeder is niks mis toch? Jij kunt ondertussen jouw gang gaan en nog wat thee bijschenken.

5 . Strijken is niet altijd nodig

Strijken is voor mij synoniem aan mijn moeder die iedere zondag een paar uur bezig is met een berg strijkgoed waaronder zakdoeken, shirts, broeken theedoeken en ander linnengoed. Kortom al het wasgoed. Ik ben  1 heel slecht in strijken en 2 ik kan mijn zondagmiddagen op een leukere manier invullen. Daarom vertik ik het. Alleen mijn meest delicate blousejes en truitjes onderwerp ik aan een heuse strijksessie.

Vaak let ik bij het kopen van kleding op kreukvrije stoffen. Ik hang linnengoed vaak goed uit en vouw het wasgoed goed op, waardoor er minder kreukels in komen.Ik heb nog van niemand een opmerking gekregen dat ik niet strijk. Daarbij komt: who cares?

Al met al scheelt het niet strijken, het bestellen van de boodschappen en het hanteren van het schoonmaakrooster mij met gemak een paar uur per week, waardoor ik iedere avond een beautymomentje voor mijzelf kan inplannen. Ik schenk nog een kopje thee in, wat jullie? Wat zijn jullie tijdswinsttips?

Zie ook: Tijd voor jezelf vrij maken

Welke tips heb jij voor een efficiënt huishouden? 

Zelfinzicht

Zelfinzicht

Zoals ik al eerder vermeld heb probeer ik nu al een hele poos hulp te vinden voor mijn kinderen. Voornamelijk omdat ik vind dat het gedrag van vader schadelijk is voor de kinderen en dat het hun uiteindelijk kan gaan beschadigen. Vandaag had ik dus het advies gesprek van de raad van kinderbescherming en kreeg ik ook het rapport onder ogen.

Nu ben ik al geen fan meer van Veilig Thuis en snap ondertussen best waarom er zo veel mis gaat, want wie luistert er nu naar je terwijl je maar blijft roepen? Maar goed, hun rapport en conclusies over mij hebben me toch even van mijn stoel af laten vallen.

Volgens hun heb ik namelijk geen zelfinzicht en twijfelen ze er aan of ik genoeg cognitieve vaardigheden heb om mijn kinderen op te kunnen voeden. Ook hebben ze een goed contact met vader gehad.

Pardon?

Oké. Dus de betreffende mevrouw heeft eenmaal een gesprek gehad met mij en als ik dit rapport zo lees en de onderzoekers sprak heeft de dame een paar maal met vader gesproken. Dat is schijnbaar genoeg om een gefundeerde conclusie te trekken. Dat vader nergens aan mee werkt en het intelligentie niveau van een 12 jarige heeft schijnt niet belangrijk te zijn.

Tja, daar sta ik dan met mijn goede gedrag en ik dacht mezelf nog wel zo goed te kennen. Maar wat is een gebrek aan cognitieve vaardigheden? Het cognitieve vermogen is het vermogen van de hersenen om te kunnen leren, onthouden, onderscheiden en die kennis te kunnen uitwisselen.

Geheugen als een zeef

Toegegeven, ik zeg altijd dat ik een geheugen heb als een zeef. Ik beweer ook dat ik nog verdwaal in een badkuip wat bewezen werd tijdens ons laatste uitstapje naar Disneyland en mijn navigatie het niet deed. Ik dacht heel braaf: hoe moeilijk moet het zijn om de camping terug te vinden? Tot ik ’s avonds laat op een verlaten parkeerplaats mijn vriend moest bellen die me de juiste richting op heeft gestuurd. Maar dat zal dus ook wel niet waar zijn want wat voor een zelf inzicht heb ik nu? Maar laat ik toch maar de navigatie gebruiken.

Mijn vermogen tot leren? Hmm, ik heb inderdaad maar mbo niveau met wat hbo cursussen. Niet echt super geweldig toch? Jaren lang heb ik betaald bijles gegeven om mijn studies te kunnen betalen, arme studentjes van mij. Wat heb ik ze in hemelsnaam toch wijs gemaakt.? Het spijt me jongens.

Onderscheid maken, ook al zo moeilijk. Laat ik, nu ik weet niet hoe lang rond gelopen hebben in een broek die ik kei mooi en lime groen vond, maar die volgens mijn vriendinnen kansloos was en geel. Lieve vriendinnen, zie hier het bewijs, ik kan er niets aan doen. Ik kan gewoon geen onderscheid maken.

Ik zeg ook altijd dat als ik de ramen lap, je er niet meer door naar buiten kunt kijken en dat ik absoluut niet kan strijken, maar dat ik een kei goede pedicure ben en goed kan bakken. Misschien dan maar een carrière switch naar ramenlapper proberen? Want hoe goed ken ik mezelf dan? Taarten zal ik dan voorlopig maar niet meer bakken. Ik dacht altijd dat ze super lekker waren en dat iedereen er zo blij mee was.

Dankbaar

Ik ben dankbaar voor dit hernieuwde zelfinzicht. Maar als het de aardige dame om het even is denk ik toch maar dat ik het laat zoals het was. Blijf ik een vrouw die denkt zichzelf goed te kennen. Die weet dat ze faalt als huisvrouw, die fouten maakt als moeder en partner. Die van zichzelf houdt zoals ze is, en waarvan haar kinderen, vriend en vrienden ook houden zoals ze is ( of zit ik er nu met mijn zelf inzicht weer erg naast ).

wat als je zoon het emotioneel zo moeilijk heeft

Die dankbaar is voor de reis van haar leven tot op de plaats waar ze nu is en die zich verheugt op de rest van die reis. Ik ben niet van plan te veranderen en denk toch echt dat ik door de jaren heen een goed inzicht heb gekregen in de soms wat complexe persoon die ik ben. Maar ik ben wel een leuk, aardig maf persoon en ja ik denk een goede liefhebbende moeder.

Hoe zijn jouw ervaringen op dit gebied? Heb je adviezen voor deze single mom?

New and Approved: Update 2.0

Iedereen die mij kent, weet het wel. Ik ben miss Positivo. Jullie lezen het in mijn blogs, ik schrijf soms met een enorm bus zout. Zoals mijn vorige blog het leed wat barbecueën heet. Het werd heerlijk serieus genomen, waar ik dan ook smakelijk om moet lachen.

Ik ben een ietwat veel te zelfstandige dame en uiteraard draai ik mijn hand ook niet om voor het rommelen met hete kolen.  Maar ik hou van een beetje zelfspot. Zelfspot helpt me de dag door.
Ik grap met veel plezier over mijn H.S.M. status en het voelt ook goed. Nou ja, meestal.

Samen, maar toch altijd alleen geweest

Jarenlang was  ik met mijn ex man samen, maar ben ik toch heel eenzaam geweest. Zijn beroep bracht dit met zich mee, maar ook zeker onze relatie. De laatste jaren hadden we geen gesprekken meer, er was een bepaald type spel tussen ons in komen te staan. Onze relatie was al ver van perfect, maar hij was vanaf mijn 16e jaar mijn grote liefde geweest. Maar ook dat kon kapot, stukje bij beetje en steeds vaker vroeg ik mezelf af: Is dit genoeg voor mij?

Het antwoord werd steeds vaker: Nee! Maar je beslist niet van de een op de andere dag om alles weg te gooien en opnieuw te beginnen. Ik heb lang, te lang gewacht op de laatste beruchte druppel. En toen was het echt te laat! Waarom te lang gewacht, vraag je je misschien af.

New and Approved: Update 2.0
Beschadigd en de weg kwijt

Te lang gewacht, omdat mijn littekens inmiddels enorm zijn. De littekens veroorzaakt door wat jarenlang niet goed gezeten heeft. Ik besefte het al langer, maar goed het gebeurt zo stukje bij beetje dat ik mezelf bijna niet meer herkende.

Spiegelen en oude koeien daar was hij een kei in. En de rest, wat zijn akelige sporen heeft nagelaten. Beschadigd en volledig de weg kwijt. Ik heb al redelijk snel na het stuklopen van mijn huwelijk, iemand toegelaten. Het ging immers prima met mij. Inmiddels is hij weer buiten beeld. Hij is lange tijd een goede vriend geweest en uiteindelijk uitgegroeid tot een nieuwe liefde en hij heeft ook zijn littekens uit het verleden. Maar onze littekens lijken niet te matchen.

Een kasteelmuur

Littekens zijn slopend en de mijne zitten enorm diep. Het heeft me veranderd. Ik ben een veel te vrijgevochten en zelfstandige vrouw geworden, die niemand meer toe durft te laten. Ik heb een kasteelmuur om mijn hart heen gebouwd. En ik denk dat het ergste is, dat niemand dat helemaal weet. Niemand lijkt door te hebben dat het niet SUPER gaat! Maar dat ik af en toe keihard moet worstelen om boven te blijven. Ik weet dan als nuchtere dame dat dit ook bij de stappen hoort die ik moet maken. Stap voor stap, stukje bij beetje. Ik heel maar het gaat heel langzaam.
Ik vraag me af, of er een dag komt dat de wonden helen en de littekens minder duidelijk aanwezig zijn.

Heelt de tijd alle wonden?

Heelt de tijd alle wonden? Wat de toekomst brengt, is onzeker.  Er wordt gewerkt aan de wonden en de littekens. Ik hoop dan ook stilletjes dat ik op een dag kan zeggen: Ja ik ben genezen en de tijd heeft mijn wonden geheeld. Ik wacht geduldig af, leef mijn leven en geniet ondertussen van alles wat mijn leven te bieden heeft. Zolang er maar niemand te dichtbij komt.

New and Approved: Update 2.0

Ik wil weer open en toegankelijk worden en niet bang zijn voor alles wat met gevoelens te maken heeft. Ik hoop dat ik op een dag kan zeggen: Ja ik heb wat littekens op mijn ziel, maar daar merk je bijna niets meer van! Ja, dat is mijn wens voor de toekomst. Dat ik een update 2.0 versie van mijzelf kan worden. Miss Positivo, maar dan zonder masker.
New and Approved en klaar voor de toekomst!

Zie ook: Relationshit: soms is single zijn beter dan een relatie!

Wat een krachtige en eerlijke single mom is dit! Lukt het jou om mannen toe te laten of heb jij een muur om je hart gebouwd? Deel het met ons en laat een reactie achter.

Als de kids bij papa zijn…

Als de kids bij papa zijn…

Soms schaam ik me ervoor wanneer ik zeg dat ik het ook kan genieten van de tijd wanneer de kindjes bij hun vader zijn. Ondanks het vreselijk gemis, is er dan ook ineens ruimte voor mezelf. Hoef ik alleen met mezelf rekening te houden.

De kinderen wonen bij mij en dat houdt in dat ik ze dus ook ruim 80% van de tijd heb. Ontzettend fijn, maar ook intensief. Want ondanks dat ik sinds kort een hele fijne LAT-relatie heb, komt de opvoeding vooral op mij neer. En ik doe het met liefde hoor, maar soms is een moment voor mezelf zo gewenst.

Wel is het zo dat de tijd zonder kindjes ook niet te lang moet duren. Een weekend is prima, maar wordt het langer dan overwint het gemis. Gelukkig komt dat alleen in de vakantie voor.

Als de kids bij papa zijn...Wijn, muziek en de zee

En wat ik dan zoal doe in zo’n weekend? Als ik niet hoef te werken plan ik mijn weekend vol met leuke dingen. Uit eten, een festival, uitslapen en tijd samen voor mij en mijn vriend. Hij heeft ook twee kinderen en we hebben op dezelfde weekenden de kinderen samen. Of dus beide niet. En dat geeft ruimte om eens naar zee te rijden met zijn tweeën, de hele dag te bruinen in de zon en de dag af te sluiten met een drankje en een hapje op een festival. Of wijn te drinken en muziek te luisteren tot diep in de nacht, want niemand die me de volgende ochtend om half zeven wekt.

Eigenlijk raar dat ik nog zo’n taboe ervaar om uit te spreken dat ik er zo van kan genieten als ik de kindjes even niet heb. Maar van de andere kant weet ik ook dat een moeder die wat tijd voor zichzelf vrij maakt, ook een gelukkige(re) moeder is.

Mijn advies dan ook aan jullie single moms: probeer ook goed te genieten van je weekendjes of tijd zonder kindje(s). Laad die batterij weer op. Om daarna met volle overgaven weer lief te hebben en te zorgen voor het mooiste in je leven!

Zie ook: Waarom alleen zijn als single mom helemaal niet erg is

Ervaar jij een taboe m.b.t. het genieten van de momenten dat je je kinderen even niet hebt? Wat doe je in een kindvrij weekend?

Het verleden loslaten

Het verleden loslaten

Het verleden afsluiten, echt achter je laten om de toekomst stralend tegemoet te gaan. Anderhalf jaar geleden zag ik dit echt niet gebeuren. Inmiddels herken ik de fasen als ik weer afstand doe van een stuk verleden. Nu sta ik op het punt om dat verleden voorgoed vaarwel te zeggen. 

Ik ben hersteld van een complexe PTSS na een gewelddadige relatie. In enkele jaren werd ik compleet ten gronde gericht. Achtergelaten met zijn schulden, al is dat niet het ergste. Geraffineerd ging hij te werk, waardoor je uiteindelijk alleen nog maar kunt overleven. Dat overleven ging over in inzicht, wat weer over ging in herstellen. Inmiddels ben ik weer enigszins de oude en kan ik weer genieten van mijn kind.

Afscheid nemen door op te ruimen

Eén van de dingen waaraan ik herken dat het beter met me gaat is het opruimen. Toen ik net in mijn huidige huis kwam wonen, koos ik vooral voor veel donkere kleuren. Ik had het toen echt nodig om te gekunstelde geborgenheid en gezelligheid te voelen. Ik was vooral vaak bang en die donkere kleuren zorgden voor warmte. Gaandeweg de behandeling merkte ik dat die donker grijze kleur op een aantal muren begon te irriteren. Dit gold ook voor bepaalde tierelantijntjes. Goede verf gekocht en die muren waren in een middagje weer wit. Tierelantijntjes op een weggeefhoek, dus anderen waren ook weer blij.

Iedere fase die ik verder kwam in mijn behandeling werd mijn huis steeds lichter. Toch begon ik ook steeds meer afkeer tegen dit huis te krijgen. Het voelde niet als dat van mij. Ik heb van zoveel dingen in mijn leven afscheid genomen; mijn werk, sommige spullen, sommige vrienden. Alleen dit huis herinnert me nog aan het verleden. Het is het huis waar ik naar toe vluchtte. Een goede vriend heeft ervoor gezorgd dat ik hier terecht kon. Ik zal hem eeuwig dankbaar zijn, omdat ik het anders wellicht niet had kunnen navertellen. Maar dit huis is gewoon klaar. Het voelt alsof ik niet verder kan, alsof ik mijn verleden niet achter me kan laten als ik hier blijf.

Het verleden loslatenDie deur naar het verleden gaat dicht

De depressieve tijden en alle trauma’s zijn eruit. Time to move on. Nu ben ik bezig met een ander huis voor ons tweetjes. Een huisje waar ik helemaal achter sta. Perfecte locatie, betere slaapkamers voor mijn dochter en mijzelf. Ik heb een iets minder grote tuin straks, maar goed, tuinieren is toch niet mijn ding door tijdgebrek.

Deze week hoor ik definitief of het doorgaat. Ik hoop het van harte en zo niet; dan is daar vast een reden voor en komt er straks iets anders op mijn pad. Die deur naar het verleden gaat hoe dan ook definitief dicht!

Zie ook: Loslaten, hoe dan??

Herkenbaar? Hoe ga jij om met het loslaten van zaken uit het verleden?

Bonuskinderen

Bonuskinderen

Ooit heb ik gezegd dat ik echt niet meer dan twee kinderen aan kon, dat ik gillend gek zou worden als ik meer kinderen zou hebben. Wat had en heb ik nog steeds een respect voor mijn nichtje die drie kinderen zo goed als alleen opvoedt omdat haar man vaart. Altijd heb ik gezegd; dat doe ik je echt niet na.

Niet dat ik niet genoeg liefde in mij had, oh nee dat zeker wel maar mijn mannetjes kunnen best druk en energie vergend zijn, dus wat als ik er nog meer rond zou hebben lopen? Bovendien vergelijk ik mijn huishouden toch ook altijd met een huishouden van Jan Steen met mij als de gekke moeder die piraatje speelt, waar het gezellig een zoete inloop is. Iedereen kan binnen vallen en is welkom. Er is ook altijd wel een plaatsje aan de tafel.

Bonuskinderen

En nu? Nu heb ik boven op mijn twee schatjes er twee prachtige geweldige bonuskinderen bij. Niet fulltime maar gelukkig zie ik ze eigenlijk toch zeker wel elke week. Gelukkig ja, want vanaf het aller eerste moment hebben die een plekje in mijn hart veroverd. En wat heerlijk vind ik het dat alle vier de kinderen ook zo goed met elkaar overweg kunnen. Wat was ik bang dat het anders zou zijn.

Extra liefde

Ik vind het heerlijk als we met zijn zessen bij elkaar zijn. Als ik de warmte en de liefde voel die we naar mijn mening uitstralen. Heerlijk vind ik het dat ik ze zaterdag alle vier meeneem voor een geheim project voor Vaderdag. Wat heb ik er een zin in.

En gillend gek, nee dat kan niet. Gekker dan dat ik al ben, kan ik schijnbaar toch niet worden. Super, ik geniet van elk moment. Ik vind mijn huishouden nog steeds een huishouden van Jan Steen en dat zal zo blijven ook.

Maar eerlijk gezegd: wat ben ik er trots op, en wat ben ik blij met die twee kinderen die die extra liefde in ons leven gebracht hebben. Ik houd even veel van ze als mijn eigen kinderen en ben blij dat ik deel uit mag maken van hun leven.

Zie ook: De bonusmoeder

Heb jij ook bonuskinderen? Hoe is jullie band?