Single mom, why me?

Single mom, why me?

Single mom, why me? Vandaag heb ik de kans gekregen om mijn verhaal met jullie te delen. Terwijl ik dit schrijf zit ik te bedenken waar ik moet beginnen. Want alle verhalen komen weer naar boven, maar laat ik bij het begin beginnen…

Mijn naam is Shanna, ik ben 25 jaar en mama van een zoontje die in september 2 jaar oud wordt. Zo vorm ik met mijn zoontje en hond Bentley een klein gezinnetje van drie, en dat heeft zijn voordeel maar ook zeker zijn nadelen. Toen ik erachter kwam dat ik een alleenstaande moeder werd, spookten er allerlei vragen door mijn hoofd waaronder :

  • Single mom, why me?
  • Moet ik dit nu alleen doen?
  • Hoe ga ik dit doen?
  • En kan ik dit wel alleen?
Single mom, why me

Single mom, why me

Het duurde een tijdje voordat ik antwoord kreeg op die vragen. Met ongeloof trok ik bij mijn ouders in, met de hoop dat alles wel weer op zijn pootjes terecht zou komen. Het tegenovergestelde was waar. De eerste dagen gingen voorbij waarbij ik pakken met tissues heb verslonden en uren heb gepraat met mijn moeder over hoe oneerlijk ik het vond. Nu zullen jullie wel denken, oneerlijk?

Waarom trok ik bij mijn ouders in?

Dat zal ik vertellen, onze relatie ging al niet over rozengeur en maneschijn en ik besloot een tijdje bij mijn ouders te blijven om ons beide wat adem ruimte te geven. Niet veel later kreeg ik bevestiging op wat ik altijd al dacht en waarbij iedereen zei dat ik ze zag vliegen. Hij had de liefde bij een ander gevonden en had besloten daarmee verder te gaan. Het tijdelijke verblijf werd op dat moment een permanent verblijf, en ik heb grotendeels van mijn zwangerschap bij mijn ouders doorgebracht.

Single mom, why me

Single mom, why me

De zwangerschap was voor mij iets om naar uit te kijken, kleertjes kopen, schattige sokjes en je baby kamer keer op keer opnieuw inrichten. Wie stelt het zich nou niet zo voor?

Voor mij was dat helaas anders; ik hield mij bezig met een advocaat, ik kreeg meerdere malen scheldberichten en ik moest zorgen dat ik een huis kreeg waarin ik kon verblijven met mijn zoontje in plaats van het zolder kamertje in mijn ouders hun huis.

Ik heb mij bezig moeten houden met praktische zaken, want ik was en ben tenslotte verantwoordelijk voor mijn zoontje. Dit was voor mij een rollercoaster. Ik kijk er nu met victorie op terug maar het is moeilijk om op dat moment, in de hitte van de strijd, in te zien dat het beter voor je is, maar met de tijd kom je achter de waarheid.

Ik ben nu bijna 3 jaar verder en ik ben blij dat het gebeurd is, ik was niet gelukkig geworden als wij met elkaar door waren gegaan, en ook mijn zoon was niet het vrolijke lieve sociale mannetje dat hij nu is. Ik heb rust in mijn leven terug gevonden, en wat nog belangrijker is, ik heb mijzelf terug gevonden. Ik ben trots op wie ik nu ben en hoe ik hier ben gekomen.

Dat onbezonnen meisje, dat huilend op haar knieën zat van verdriet en voor wie het voelde alsof de wereld onder haar voeten weg zakte, is nu een sterke alleenstaande moeder met een goede baan, een eigen auto en eigen plekje.

Het is heel belangrijk om hierover te praten, en naar jezelf te kijken. Denk bijvoorbeeld eens ‘’SIngle mom, why me?’’ en probeer het positief in te zien, welke les kun jij hier uit halen? Het was voor mij een opluchting om te realiseren dat ik een ander niet kan veranderen, en dat ik alleen naar mijzelf kan kijken, want in elke gebeurtenis zit een les die jou nog sterker maakt dan dat jij nu al bent.

‘’What i thought was going to be the death of me, was my saving grace’’

De quote hierboven, is de quote waarmee ik deze situatie keer op keer beschrijf tegen over kennissen en of vrienden en familie. Optimisme is de sleutel naar mijn geluk, en ik hoop dat ik dit met jullie kan delen, want ik wil dat iedere alleenstaande moeder ziet hoe prachtig en sterk zij is! Wij hebben de eer gekregen om onze kinderen groot te brengen, hen te begeleiden in hun leven, onze normen en waarden mee te geven. Wij houden onvoorwaardelijk van onze kinderen, en willen ze geborgenheid bieden en ze beschermen.

Single mom, power vrouw

Single mom, why me

En dat maakt jou, mij en iedere andere moeder een super mom! Ik wil hiermee jullie een hart onder de riem steken. Als alleenstaande moeder zijn wij een vader en moeder in 1, en dat is zwaar en vermoeiend. Wij zijn een zuster, juf, moeder, taxi chauffeur en zo kan ik nog wel even doorgaan. Laat mij jou vertellen, jij doet het goed, je bent goed zoals je bent en ja je doet genoeg! Mijn truc? Elke avond voordat ik ga slapen, zit ik in bed sluit mijn ogen en haal diep adem, en ik vertel mij zelf 5 dingen die ik goed vind van mijzelf! En met die positieve energie ga ik slapen, zodat ik de ochtend ook positief wakker word.

Probeer het eens uit! Hopelijk werkt het ook voor jullie.

Meer tips? Het nieuwe ebook van Happy Single Moms komt deze maand uit. Schrijf je hier vast in om het ebook te ontvangen. 

Een terugblik in 2018

Een terugblik in 2018

Eerlijk? Ik vond het jaar 2018 niet zo heel erg geweldig. Achteraf gezien heb ik dit jaar nodig gehad om alles vorm te kunnen geven, om dingen te kunnen verwerken, te mogen ontdekken en los te mogen laten. Dus wanneer ik erop terug kijk is het super geweest. 2018 is nodig geweest om ‘puin te ruimen’ zodat ik in 2019 in vette flow verder kon gaan. Maar ja, dat is achteraf. Op het moment zelf vond ik het maar pittig.

Maar wanneer je me een beetje kent, weet je dat ik wel het liefste kijk naar het positieve. Dus in plaats van vet stil te staan bij hoe zwaar het was, sta ik liever stil bij hoe licht het me uiteindelijk gemaakt heeft. Omdat ik echt veel los heb kunnen laten. Ik heb weer ruimte aan mezelf gegeven, waardoor ik weer in contact ben gekomen met wat ik nou écht wil. En niet alleen ben ik dat ‘simpelweg’ gaan voelen, ik heb actie ondernomen zodat er daadwerkelijk ook wat ging gebeuren.

Dit keer geen actie vanuit ‘vechten’, vanuit ‘strijden’ en vanuit ‘overleven’. Maar actie vanuit mijn diepste gevoel. Van datgene doen waar ik nou echt blij en gelukkig van word. En wat een verschil met hoe ik het voorheen deed. Vanuit een heerlijke flow lanceerde ik eind 2018 mijn trainingsprogramma “Time for You” waar zich in de eerste week al 15 single moms voor inschreven. En dat terwijl ik mijn doel op 10 had gezet.

Dus hoewel het jaar begon in onrust, kon ik het afsluiten met een heerlijk gevoel dat ik de juiste richting gekozen had.

Mijn grootste verdriet in 2018:
Mijn liefdesrelatie waar na een tijd lang proberen een einde aan kwam en waardoor ik stiekem de hoop op een relatie eventjes opzij heb gezet.

Mijn grootste geluk in 2018:
Dat blijft toch altijd mijn dochter Isabella. Onze relatie groeit en word intenser. Oh en ik was ook wel erg blij met m’n nieuwe auto 🙂

Het leukste wat ik in 2018 heb gedaan:
Ik ben voor de eerste keer met een groep vrienden naar Lowlands gegaan, wow wat was dat een ervaring zeg! Dus mocht je dit jaar nog iets te geks willen gaan doen, zeker gaan!

Het stomste wat ik in 2018 heb gedaan:
Te snel mijn bedrijf in Life & Business Coaching stopgezet. Deze tak ga ik in 2019 wel weer bij Happy Single Moms onder brengen, omdat er veel single moms zijn die willen leren ondernemen.

Mijn belangrijkste inzichten die ik ben gaan volgen: 
Oh dat zijn er veel! 

  • Meer stil staan bij wat ik voel, zodat ik altijd doe wat ik leuk vind en hierop kan reageren
  • Doen waar ik van droom en dat is weer verder gaan met mijn missie volgen: de levens van alleenstaande moeders positief beïnvloeden
  • Minder bezig zijn met mijn telefoon en in plaats daarvan meer aandacht aan mijn dochter besteden

Wat ik geleerd heb in 2018:
Om ten allen tijden contact met mezelf te maken en te voelen wat ik écht wil doen. Het leven is te kort en oh wat is dat standaard. Maar na mensen te hebben verloren en de gezondheid van dierbaren ‘eraan’ te hebben zien gaan, word ik mij daar toch meer en meer van bewust.

Wat ga ik anders doen in 2019:
Nóg meer stilstaan bij wie en wat ik heb en wat ik wil. Afscheid nemen van mensen en dingen die me niet meer dienen en extra aandacht besteden aan de mensen en dingen waar ik gelukkig van wordt. Meer kiezen vanuit mijn hart en voor de dingen die goed voor mij en mijn meisje zijn.

Wat kun je van Happy Single Moms verwachten in 2019:

Ook hier is het Time For Change!

* Een nieuw logo, die meer past bij waar we voor staan.

* Meer gratis en betalende trainingen die je helpen met je Groei & Mindset.

* Meer inspirerende toffe (single) moms in beeld.

* Ik zal meer online te zien zijn. Instagram, You Tube en media.

* Ik blijf me inzetten om de levens van single moms positief te beïnvloeden door mijn verhaal te delen en vrouwen te inspireren en leren hoe ze meer uit zichzelf kunnen halen!

Ook leuk:

100 plaatsen beschikbaar: Dinsdag 8 januari om 20.30 geef ik voorlopig de laatste Online Training “2019: Time for You” waar ik mijn 15 single mom doorbraken met jou deel. Je schrijft je hier gratis in.

One big happy family 

One big happy family 

Ook dit jaar nam ik tijdens de kerstviering weer plaats achter de bar op het schoolplein met de afsluiting van de kerstviering. Ouders kunnen koffie thee of glühwein krijgen alvorens hun kinderen met zijn allen een kerstlied ten gehore brengen als afsluiting van het feest.

De afgelopen 2 jaar is het schering en inslag met scheidingen in mijn hometown. Een mede ouderraadlid lid zei mij eerder op de avond:

ik heb mijn dochter deze week uit moeten leggen dat wij NIET voornemens zijn om te gaan scheiden…..zegt genoeg toch?

Wat mij opviel aan de gescheiden ouders is dat ze vaak niet alleen kwamen. Het is blijkbaar maar normaal om bij het koffie kwartiertje op het schoolplein ook de nieuwbakken bonusouder mee te brengen en haar/zijn kinderen, al dan niet vergezeld door je ex-partner en haar/zijn evt. nieuwe clan. Ik vind het raar, ik kan het niet anders omschrijven. Zelf ben ik gescheiden toen mijn dochter een baby was. Haar stiefmoeder (ja, officieel ze is getrouwd met mijn ex) is niet zo nieuwbakken, ze is er tenslotte al ruim 9 jaar.

Ook zij was op het schoolplein maar met een andere reden: haar dochter, halfzusje van mijn dochter, zit op dezelfde school. Als dat niet zo zou zijn zou ik het niet prettig vinden dat zij erbij zou staan, hoe lief ik haar ook vind.

Sommige zaken vind ik voorbestemd aan ouders en gezien er met 380 leerlingen en een te krap schoolplein er al amper ruimte is, vind ik het ook ongepast om met 4 ouders plus bonusbroers en zussen te komen in plaats van 2.

Het houdt dus in dat andere ouders die hun kleutertjes graag op de film willen zetten wellicht daardoor niet in de gelegenheid worden gesteld. De meningen zullen hier vast over verdeeld zijn. Waar ligt de grens aan gelegenheden, waar je enkel als ouders bij aanwezig bent? Misschien overtrek ik de mijne ook wel en denk ik te moeilijk.

Anderzijds stond ik een moeder te troosten die het even te kwaad kreeg bij het door de kinderen gezongen kerstlied. Zij is 1 van de ouders die afgelopen schooljaar ingeruild werd door partner.

Diezelfde partner maakte direct een doorstart met een nieuw samengesteld gezin waarin ook hun kinderen maar mee moeten draaien.

Ik snap haar verdriet als geen ander, want ook mijn ex maakte vrij snel een start met een ander na onze definitieve breuk. Inmiddels ben ik zelf ook weer gelukkig in de liefde en dit gun ik één ieder, ik hoop met heel mijn hart dat er voor de lieve ontroostbare moeder snel mooiere tijden aanbreken. Alleen of ook met een nieuwe partner. Het maakt niet uit, als ze maar gelukkig is. En als ik voor iemand mijn eigen mening over gelegenheden als one big happy family aan de kant schuif is het voor haar, al weet ik haast wel zeker dat juist zij mijn mening deelt. Ik wens 1 ieder mooie feestdagen en een liefdevol 2018.

Lieve groet,

Een voormalige single mum

(Wil jij een keer een (anoniem) blog schrijven? Mail je verhaal dan naar info@happysinglemoms.nl)

Interview met een Single Mom #2

Wie ben je? 
Hoi, ik ben Sem. Ik ben 29 jaar oud en single mom van 5 kids. 4 jongens en een kleine meid. Jeyfairo is 8 jaar, Shadeyno 7 jaar Syon is 5 jaar, Jahrayson 3 jaar en Soraiyomi 1,5 jaar.

Hoe ervaar je het leven als single mom?
Ik ervaar het leven als single mom niet altijd even makkelijk en soms ook best eenzaam. Door de jaren heen heb ik wel geleerd dat dit ook mede ligt aan mijn eigen instelling. Wat kun je als single mom verwachten met zulke kleine kids? Ik heb mij daar grotendeels bij neergelegd. Ik geniet van de kinderen zoveel als het kan. Het opruimen en schoonmaken vind ik het ergste wat er is. Wat kunnen kinderen veel rommel maken haha.

Soms mis ik mijn vrije tijd. Wat drinken buiten… alleen en in alle rust. Als ik naar de Lidl ga, voelt het soms als een strandvakantie. Ik vind het ook heel erg leuk hoor. Vooral als mijn kinderen moeten lachen om elkaar. Ze zijn zo grappig en vol humor. Ook vind ik het heerlijk om ze te zien smullen dus ik doe graag mijn best voor ze in de keuken.

Ook vind ik het fijn als mijn kinderen er goed verzorgd bij lopen. Dat geeft mij een goed gevoel.

Mijn kinderen nemen momenteel veel van mijn vrijheid in en dat hoort er bij. Ze zijn maar 1 keer klein en ik hou ontzettend veel van ze. Ik heb bergen verzet om ons leven rustig en gelukkig te laten verlopen. Mijn kleintjes staan echt op nummer 1.

Tegen welke vooroordelen loop je wel eens aan?
Ik ben jong en zie er nog jonger uit. Mijn kinderen zijn allemaal binnen 7,5 jaar geboren. Ik ben wit en mijn kinderen zijn donker. Vaak zie ik hoofden draaien of krijg ik opmerkingen als: waar is de vader? Thuis hoop ik? Of: ik zie dat je van donkere mannen houdt. Vaak word gedacht dat ik een onnadenkende jonge vrouw ben, die per ongeluk veel kinderen heeft gekregen. Wanneer ze mij leren kennen merken ze al snel dat dat niet het geval is.

Wat wil jij je kinderen graag mee geven in het leven?
Ik vaccineer mijn kinderen bewust niet. Alleen de oudste is gevaccineerd tot 4 jaar en mijn 2e zoon tot zijn 2e jaar. Mijn oudste zo’n heeft zo een heftige reactie gehad op de vaccinatie, dat ik dat ben gaan onderzoeken. Daarnaast voed ik mijn kids zo vegetarisch mogelijk op. Respect voor het leven staat daarin centraal. Ik eet nog niet zo lang vegetarisch, dus als ze vlees willen maak ik dat soms nog wel. Maar wel biologisch en met veel lekker eten.

Mijn kinderen zijn gek op paprika, komkommer, selderij, pompoenblokjes etc. Natuurlijk houden ze ook erg van pannenkoeken en cake. Voor het avondeten houden ze vooral van rijst, Surinaamse bami, kip uit de oven en Dhal rijst met bakkeljauw. Echte lekkerbekken zijn het.

Verder leer ik ze tevreden te zijn met wat ze hebben, samen delen en anderen wat gunnen.

Daarnaast wil ik dat ze bewust zijn van hun kleur, wie ze zijn en wie hun voorouders waren. Ze mogen trots zijn op hun Afrikaanse roots.

Wat zou je andere single moms graag mee willen geven?
Geniet zo lang het kan. Neem je kindje lekker bij je in bed. Als het minder gaat onthoud dan dat dit bij iedereen wel eens zo is. Voel je je somber? Vaak is dat slechts een fase. Ga uit van je eigen kracht, je bent perfect, je bent het waard en je doet je best!

Meer verhalen lezen van een single mom? Lees hier het interview met Jorieke.

De vader aan de andere kant van de oceaan

De vader aan de andere kant van de oceaan

Je komt er achter dat je zwanger bent en dat  terwijl je partner aan de andere kant van de oceaan zit.

Dat gebeurde mij iets meer dan 2 jaar geleden. Ik kwam terug in Nederland nadat ik 8 maanden in Suriname had gewerkt als expat voor mijn werkgever in Nederland. Tijdens mijn verblijf kreeg ik een relatie die na 3,5 maand ineens veranderde toen ik vervroegd terug moest naar Nederland. Mijn werk daar was klaar en het was tijd om naar huis te gaan.

Samen besloten we dat dit nog niet het einde hoefde te zijn van onze relatie. Hij wilde naar Nederland komen, echter wist hij alleen nog niet wanneer dat zou lukken. Hij moest eerst sparen voor een ticket.

Terug in Nederland kwam ik er achter dat ik in verwachting was.

Maanden gingen voorbij, veel telefoontjes en loze beloftes. Hij was er niet en wist nog steeds niet wanneer hij zou komen.

Het moment van mijn bevalling brak aan. Aangezien ik de hoop al had opgegeven dat hij daarbij aanwezig zou zijn, had ik bij mijn bevalling een Doula. Ook wel een zwangerschaps/bevallings begeleidster genoemd.

Mijn Doula heeft mij door de moeilijke, pijnlijke, verdrietige maar ook mooie momenten heen gesleept rond en tijdens mijn bevalling.

De weekend na mijn bevalling zijn als een waas aan me voorbij gegaan. Bijna geen slaap, doordat ik mijn kleine meid niet kon aanleggen aan de borst besloot ik te gaan kolven, wat er voor zorgde dat ik nog minder rust had en ik deed alles in mijn eentje. De kraamweek voelde alsof ik een mbo opleiding in 1 week voor mijn kiezen kreeg, zoveel informatie en ik wilde alles goed doen. Ik wilde het natuurlijk ook nog eens perfect doen in mijn eentje.

 

Na de kraamweek begon ik een beetje in een ritme te komen. Ondanks dat was ik nog steeds super oververmoeid en sliep ik weinig door de nieuwe verantwoordelijkheid die ik voelde voor dat kleine wezentje wat ik net op de wereld had gebracht.

In die weken ben ik veel boos geweest op de biologische vader van mijn dochter. Ja zo zie ik hem nu.

Ik stond op het punt zelf een ticket voor hem te betalen, zodat hij mij kon komen helpen. Echter was dat het keerpunt voor mij. Ik heb altijd gezegd dat ik wilde dat hij op eigen kracht naar Nederland zou komen. Puur en alleen, omdat ik dan zou weten dat hij dat deed omdat hij dat wilde en niet omdat ik de reis sponsorde. Het voelde voor mij als liefde kopen als ik dat wel zou doen.

Op het moment dat die gedachte bij mij opkwam heb ik gelijk contact met hem opgenomen. Hoe moeilijk ik het ook vond. Ik heb hem toen aangegeven dat als hij ooit nog naar Nederland zou komen dit dan alleen voor zijn dochter zou zijn. Ik zou niet meer op hem wachten. Vanaf dat moment viel er een last van mijn schouders.

Ik wist diep van binnen al dat ik het alleen moest doen, maar nu was alles voor iedereen duidelijk en hoefde ik niet meer te hopen en wachten op zijn komst.

Vanaf dat moment merkte ik ook dat ik meer rust kreeg. Ik sliep beter, ging op zoek naar de juiste balans in de verantwoordelijkheden die ik had gekregen als moeder en het vinden van tijd voor mezelf. Stukje bij beetje voelde ik mijn zelfvertrouwen weer groeien en had ik voor mijn gevoel ineens de kracht om de hele wereld aan te kunnen.

In januari wordt Mina 2. Haar biologische vader is nog steeds niet in Nederland geweest. Laten we zeggen dat de financiële middelen het nog steeds niet toelaten.

We hebben nog wel contact. Ik stuur hem regelmatig foto’s en filmpjes en af en toe vraag hij hoe het met haar gaat. 1 x in de maand is er een FaceTime moment en verder leven we gewoon ons leven met zijn tweetjes.

Ik heb me er bij neergelegd en ik heb het ook geaccepteerd. Ik hoop dat hij het ook een plekje heeft kunnen geven dat hij niet bij zijn dochter is.

Dat hij haar niet ziet opgroeien en niet weet welke nieuwe woordjes ze nu dagelijks begint te zeggen en alle andere prachtige ontwikkelingen die ik in het afgelopen 1,5 jaar met haar heb mee mogen maken.

Mina is een super vrolijke meid. Ze ontwikkeld zich goed, is heerlijk eigenwijs en heeft prachtige krullen. Daarnaast is ze voor mij elke dag weer de zon in mijn leven. Zij heeft er voor gezorgd dat ik een huisje heb gekocht, ons thuis. Me veel bewuster ben van het belang van lieve mensen om je heen en hoe geweldig het is om moeder te zijn. Zij heeft mijn leven op veel manieren verrijkt en daar ben ik haar super dankbaar voor.

 

I am a happy single mom.

5 dingen die mijn dochter doet, die ik stiekem ook nog zou willen doen

5 dingen die mijn dochter doet, die ik stiekem ook nog zou willen doen

Wanneer ik naar mijn meisje kijk, kan zo van haar genieten. Dat vrije onbevangen geestje van haar vind ik zo heerlijk. Het interesseert haar namelijk totaal niet dat iedereen haar hoort terwijl ze keihard meezingt met “ liefde geeft ons ruim baan” van Frozen. Of dat iemand meekijkt als ze pirouettes staat te draaien. Haar interesseert het niet hoeveel calorieën in het deegbeslag zitten wat zij nu van de gardes likt. En eventjes zucht ik, want hoeveel ze ook tegen mij opkijkt. En hoezeer ik ook haar rolmodel ben. Eventjes wil ik haar zijn. 

In deze blog daarom 5 dingen die mijn dochter doet die ik stiekem ook nog zou willen doen. 

  1. Dansen alsof niemand naar je kijkt

Er is is niets fijner dan vrijuit te bewegen. Een verhaal door bewegingen over te brengen. En dat ‘dans meisje’ in mij, zit er nog steeds. Jarenlang heb ik jazzballet en streetdance gedaan. En improviseren vond ik heerlijk. Nog steeds kan ik met mijn ogen dicht bedenken welke pasjes ik zou willen doen op de muziek die ik hoor. Maar ik hou mij in, omdat ik mij druk maak om wat andere mensen dan van mij zouden denken. 

2. Keihard en vooral vals mee zingen met de meest foute nummers

Net als dansen alsof niemand kijkt, vind ik het ook heerlijk om de longen uit mijn lichaam te zingen. En het liefst met de meest foute nummers! Vroeger deed ik dit ook altijd en overal. Tegenwoordig hou ik wat meer rekening met de oren van andere mensen en beperk ik het tot in de auto. En dat is eigenlijk heel goed voor mij. Uit onderzoek is namelijk gebleken dat het effect van ongeremd zingen even goed voor je gezondheid is als yoga. Zingen draait allemaal om gereguleerde ademhaling. Tussen de zingen door haal je adem, wat hetzelfde effect heeft als ademhalingsoefeningen bij yoga. Met zingen kun je je longen trainen om beter adem te halen. 

Samen zingen werkt stress verlagend dus de volgende keer dat je kind begint te zingen, zing lekker ongeremd uit volle borst mee! 

3. De gardes die onder het deegbeslag zitten aflikken.

Wat is lekkerder dan de cake, wafel of taart zelf? Het deegbeslag natuurlijk. Hoe fijn was het moment dat je de gardes vroeger ongegeneerd kon aflikken en de kom? En het fijne was dat we ons totaal niet bezig hielden met hoeveel calorieën of suiker er in dit beslag zat. Tegenwoordig is dat wel effe anders. 

Is het dus niet om die calorieën, dan is het wel om het risico op salmonella besmetting ivm de rauwe eieren. Want uit onderzoek is gebleken, dat maar 2% van de Nederlandse legkippen besmet is met salmonella en dat is dus eigenlijk best weinig. Dus de volgende keer dat jij gaat bakken lik je lekker de gardes af want lijnen doen we morgen wel weer. Wel eerlijk delen met de kindjes.

4. Door de woonkamer paardje spelen op de rug van opa

Ik deed niks liever dan op de rug van mijn opa de hele woonkamer doorkruipen en paardje spelen. En “ons momentje” beleven waarin hij zei had ik hier maar een luikje he dan kon je naar binnen kruipen, wijzend naar zijn hart. Nu ben ik  inmiddels te groot en te zwaar, maar wat zou ik nog graag 1x op de rug van mijn opa de kamer door willen kruipen. Al was het maar voor 5 minuten. Want mijn allerliefste opa is er inmiddels al 21 jaar dood. 

Dus wanneer Quinty op de rug van mijn vader kruipt geniet ik stilletjes mee, omdat ik weet hoezeer zij deze momenten vooral later zal koesteren. 

5. In een plas met water springen.

Als het leven je een regenachtige dag geeft, trek dan de regenlaarsjes aan en spring in de plassen. Heerlijk hoe die kinderen van iets “negatiefs” iets positiefs maken. En ook vooral dat ze niet bang zijn om vies te worden. Dus soms als het geregend heeft trek ik ook gewoon mijn regenlaarsjes aan, pak ik Quinty bij haar hand en spring ik samen met haar in de plassen. Er is tenslotte niemand die het erg zal vinden dat mijn broek vies wordt want de was doe ik zelf. 

Terwijl ik deze blog schrijf realiseer ik mij dat ik wel al die dingen in mijn jeugd gedaan heb en hebben kunnen doen. Maar meer nog realiseer ik mij dat hoe volwassener wij worden en hoe ouder wij worden wij ons steeds meer bezig gaan houden met wat andere mensen van ons vinden. Dat wij dat onbevangen geestje in ons steeds meer verliezen uit angst voor de meningen van andere. 

Dus vanavond laat ik de rolluiken lekker omhoog, mijn panelen aan de kant en dans ik de woonkamer door terwijl lik aan aan de gardes vol met deegbeslag.

Liefs Rachel