Chaos in je hoofd
17 oktober 2016 
2 min. leestijd

Chaos in je hoofd

Als ik de deur open doe nadat er aangebeld is staat er een vreemde mevrouw met een fiets voor mijn deur. Terwijl de schemer al invalt zegt ze: “Ja, ik dacht ik bel maar even aan want je sleutelbos hangt nog aan de voordeur. En  je weet het toch maar nooit, met diefstal en zo…”

Het was weer zo ver. Mijn sleutels heb ik toen ik thuis kwam rond half 3 ’s middags aan de deur laten hangen en de deur dicht getrokken. Autosleutels, alles er aan. Het was geen probleem geweest voor wie dan ook ze mee te nemen. Het was weer zo ver ja, omdat zulke dingen bij mij wel vaker aan de orde van de dag zijn. Een weekendje weg zijn en vergeten zijn ‘oppas’ voor de kat te regelen (no worries, hij is in orde), is mij ook vaker overkomen. Of, toen ik mijn mooie rode en verklikker-loze Toyota Starlet nog had, het licht vergeten uit te doen. Ik kan de keren dat mijn buuf me waarschuwde dat mijn licht alweer aan stond, niet meer tellen.

Mijn telefoon maakt ieder jaar wel een duik in de pot. Ik vergeet bijna altijd verjaardagen (lang leve Facebook) en andere belangrijke gebeurtenissen. Mijn zusje redt me meer dan eens uit de brand, in die gevallen. Ik zuig standaard de halve lego collectie op en heb zelfs mijn autosleutels wel eens in de koelkast terug gevonden.

Chaos in je hoofd

Nu zou het in mijn geval misschien een gevalletje Korsakov kunnen zijn, maar aangezien mijn moeder dezelfde trekjes vertoont denk ik eerder dat ik het in die hoek moet zoeken. Het is gewoon soms een chaos in mijn hoofd. Ik wil en doe van alles tegelijk, maar mijn hoofd werkt vaak niet op dat zelfde tempo. Na mijn scheiding werd het overigens wel wat erger.

Wellicht komt dat door het feit dat je niemand hebt die je corrigeert of je stuurt als je in meerdere sloten dreigt te wandelen.

Of rennen, in mijn geval. En omdat je ineens verantwoordelijk bent voor álle taken, in plaats van een deel. Dan is het té veel, maakt er iets kortsluiting en vergeet ik dus dingen.

Chaos in je hoofd

Het zou verstandig zijn het soms iets rustiger aan te doen. Maar tot die conclusie kom ik vaak laat, terugkijkend op weer een bijzondere actie van mezelf. Het mag dan een chaos in mijn hoofd zijn zo nu en dan, het is in ieder geval nooit saai.

Zie ook: De kracht van therapie na trauma’s 

Herkenbaar? Deel het met ons en laat een reactie achter.

 

Over de schrijver
Reactie plaatsen