Onlangs werd ik op date gevraagd door een oud collega. Ernst, innovatie manager, had kort geleden met een andere oud collega een relatie en via via had ik reeds vernomen dat het over was. Hij zal wel weer op de markt zijn. 

Ik vond hem niks dus antwoord: “Hey Ernst! Waardeer je lef, echter voel ik te weinig chemistry voor je om met je te gaan daten. Sorry!” Ernst: “Haha…denk dat je mijn werk-chemistry niet kan verwarren met m’n privé chemistry”. Ik antwoord: “Die van mij wel ;-)”. Dat wist hij wel zei hij. “De meeste mensen kennen mij als ‘braaf’…echt super irritant.”

Ernst vraagt me op date

Ernst vraagt me op date…

“Aan de andere kant: keertje drankje of lunch doen kan natuurlijk nooit kwaad ;-)”, probeert Ernst nogmaals. Na wat heen en weer, waarbij ik voet bij stuk houd, appt Ernst “was iig niet uit op een relatie”. Blijkt dat hij een relatie heeft, zij ervan af weet en het hem gewoon leuk leek om met mij te flirten…

Als ik zeg “Dat had je dan wel meteen erbij moeten vermelden”, zegt Ernst “dat had ik wel gedaan hoor”. Dan denk ik..wanneer dan? Als ik verdomme mijn waardevolle tijd voor jou vrij heb gemaakt, uitkijk naar een date, opgedirkt aan tafel zit omdat ik denk dat iemand echt geïnteresseerd is in mij? Dan wilde je het even vermelden?

Dat je mij dus niet als relatiemateriaal ziet, maar wel als flirt materiaal (lees: seks materiaal). Echt…wat waardeloos. Daar zit ik toch niet op te wachten, flapdrol.

Dit voorval zet me aan het denken. Waarom daten alleen voor het daten? Wat is het doel van daten? Daten voor een leuke avond (lees: potentie tot seks) of daten om een potentiële partner te ontmoeten? Als ik op YouTube zoek kom ik opvallend veel door God ingegeven adviezen tegen rondom dit onderwerp. Een van de filmpjes doet een betoog over ‘Becoming someone versus Finding someone’. Dat spreekt me aan. Van date ervaring kan je inzicht krijgen in hoe mannen zijn, hoe relaties en gevoel in elkaar zitten en vooral hoe je zelf in elkaar zit en wat je wel of niet wil. Jezelf ontplooien. Maar waarom voelde ik me dan zo beledigd door het voorval van Ernst? Dan hoor ik de volgende quote:

“Dating without the intent of getting married is like going to the grocery store with no money, you either leave unsatisfied or you take something that isn’t yours.”

Laten we dat ‘getting married’ nou eens vervangen door ‘een relatie aangaan’. Voor mij geldt dit op dit moment wel als voorwaarde. De intentie bij een date moet voor mij zijn elkaar te leren kennen, open staan voor een mogelijk vervolg. Dat je ondertussen lol hebt, leuk! Als ik alleen date om een leuke avond te hebben, kan ik beter afspreken met vrienden. Of gegarandeerd lol hebben op de bank in m’n eentje, tevens fantastisch!

Tinder Jay, grappenmaker!

Tijdelijk Tinder profiel Jay, whaha!

Ik heb echter ook wel vaker meegemaakt dat de intentie er is, echter op de avond zelf het doel van de date veranderd. Zo heb ik nog steeds contact met Tinder Jay, briljant humoristische gozer, ondanks dat ik geen KABOEM voelde, appen we nog steeds. Soms zien we elkaar (puur vriendschap) en bespreken elkaars date ervaringen! Super leuk. Maar als ik dat van te voren wist, was ik waarschijnlijk niet eens op date gegaan. Wat een leuke gast!

Laatst was ik in een kroeg en zag een lange gozer staan met een mooie bos donkere krullen. Echt m’n type. Ik was niet echt op zoek, maar maak gezellig een praatje met hem. Hij heet Paul en was single, twee kids én woont in de buurt. Tja, wat doe ik, ik laat het aan hem. Toen mijn vriendin toch echt naar huis wilde, zei ik “Ik Ga!”, toen zei Paul: “Hoe ga ik je dan weer zien?” Ik wilde mijn nummer niet geven omdat ik dat te makkelijk vond. Ik typ mijn naam in zijn notitie app (schatte in dat hij te zat was om het te onthouden) en zeg: “Kijk maar!”

Twee dagen later ontvang ik een Facebook vriendschapsverzoek van Paul. Ik accepteer en neus wat rond op zijn Facebook (ik ben informatie geil). De vele berichten waarin hij getagt wordt door een vrouw vallen me op. Als ik doorklik naar de Facebook pagina van de vrouw zie ik zijn kinderen daar ook staan.

Ok Paultje…toch gelogen over het single zijn?

Of zou hij zo’n goede relatie over hebben gehouden aan de scheiding. Ik twijfel. Tot ik het hartje zie dat de vrouw bij zijn foto heeft gepost. Ik ontvriend hem, heb niks aan mannen die bezet zijn, weer zo’n gozer…blokken die shit! Nou…dat heb ik geweten!

Paul snapt mijn ontvriend actie niet.

Paul snapt mijn ontvriend actie niet.

Paar dagen later krijg ik een Messenger bericht van Paul met de vraag of ik nog wel eens vaker uitga in dat café. We raken leuk in gesprek en ik kom erachter dat hij wel single is en hij gewoon een erg goede relatie heeft met zijn ex. Top!

Ik geef aan dat ik hem heb ontvriend op Facebook. En daar ging het wel een beetje mis. Hij snapt niet dat ik verder geen interesse in hem heb als hij bezet zou zijn.

Paul zegt “Moet iemand relatie materiaal zijn om een vriendschappelijke band mee te onderhouden?”, een “Ik heb echt genoeg vrienden” maakt ‘the mess I’m in’ alleen maar groter.

Het zet me even aan het denken. Ik wil dus eigenlijk niet bewust nieuwe vriendschapsrelaties aangaan, omdat ik er gewoon niet genoeg tijd voor heb.

Ik zie sommige vriendinnen al minder dan ik eigenlijk zou willen. Mijn leven is wat dat betreft wel ‘rijk’. Echter ontstaat liefde ook soms via vriendschap, maar dat kanaal zet ik dus dicht. Ik heb al genoeg liefde in mijn leven.

Liefde van mensen die me als mens waarderen, niet als lustobject.

Daten, nu ff niet voor mij! En al zeker niet alleen voor de fun. Snap je dat niet? Jammer dan.

Natuurlijk heb ik ook wél actief gedate! Als je mijn blogs leest, dan weet je dat. Altijd stond ik open voor een relatie en hoopte ik op chemistry op fysiek en mentaal vlak. Wil jij lezen over mijn date ervaringen?

Dus. Ik denk dat het doel van daten afhankelijk is van je behoeften op dat moment. Date jij? Waarom? Gewoon voor de fun, voor de seks, voor zelfontplooïng of met de intentie om de ideale partner te ontmoeten? En vertel je dat je date? Vooraf? Weet jij wat het doel is van je date?

Let me know!