De eerste keer logeren bij papa
31 augustus 2015 
4 min. leestijd

De eerste keer logeren bij papa

Dit weekend was het zover. Mijn kleine meisje ging voor de eerste keer logeren bij papa. Onze oudste dochter Isabel van bijna 2 logeert al een tijdje om het weekend bij haar vader, voor mijn kleinste meisje Romijn was dit de allereerste keer.

Voor mij een beladen en pijnlijk moment. Ik heb na de scheiding een heftige tijd achter de rug, maar gelukkig toont mijn ex interesse in het vaderschap en uit liefde voor mijn dochters doe ik er alles aan dit te stimuleren.

De ouders van mijn ex kwamen dit weekend over uit Denemarken, mijn ex-schoonmoeder is goed met kleine kinderen dus leek dit mij een goed moment voor de eerste overnachting van mijn lieve meisje. Het zou ook de eerste keer zijn dat ik de opa en oma van mijn kleintjes weer zou zien.

Ze hebben er indertijd voor gekozen mij niet of nauwelijks te contacten na onze scheiding. Dat zit bij mij ongelooflijk diep.

Mijn ex liet me de dag voor de logeerpartij middels een smsje weten dat zijn ‘goede vriendin’ Jessica er ook zou zijn. Dit betekende dat ik niet alleen mijn ex, mijn dochter Isabel (die het weekend al bij haar vader logeerde) en mijn ex-schoonouders in een keer in zijn nieuwe huis zou ontmoeten, maar ook nog een nieuwe vriendin waarvan ik het bestaan nog niet wist en overduidelijk mijn dochtertje Isabel al vaker meegemaakt heeft?

Eerste keer logeren bij papaDe volgende dag onderweg in de auto voelde ik me kwetsbaar en sterk tegelijk en vroeg me af hoe deze ontmoeting zou uitpakken. Ik doe alles voor mijn kindjes en gun ze een goede band met hun vader en opa en oma, maar moet het ten koste van mezelf? Gelukkig had ik de avond ervoor gemediteerd om mijn eigen verdriet en pijn te accepteren en een plek te geven in mezelf en dus zo de situatie beter aan te kunnen.
Met dubbele kinderwagen, tas met kleertjes, flesjes, potjes, luiers 
en Romijn kirrend in haar stoeltje zoevend over de snelweg deed ik nog wat rustige ademhalingsoefeningen en zette daarna vrolijke muziek op. 

Eenmaal binnen in het nieuwe appartement van mijn ex kreeg ik onhandige begroetingen van opa en oma en voelde mezelf bevriezen in hun krampachtige omhelzing.

Isabel riep: “Mama!” toen ze me zag en rende op haar kleine beentjes naar me toe.

Ik gaf Romijn aan oma, dit was de allereerste keer dat ze haar vasthield. Nu komen zij uit Denemarken en wij wonen in Stockholm, dus dat is niet om de hoek. Maar toch kan ik me niets voorstellen bij de nonchalante houding van de grootouders van mijn kinderen. Ik zou na de geboorte van Romijn op het eerste het beste vliegtuig gestapt zijn met een koffer vol knuffels. Ze is het zo waard mijn lieve kleintje. Maar goed, het is zoals het is. En in het gezelschap van de familie ‘Struisvogel’ voelde ik mezelf ook opeens groeien tot een zeer waardig en strijdkrachtig moeder van twee geweldige meiden. Een belofte maak ik aan mijn dochters: ik zal ze enorm veel eerlijkheid en compassie meegeven in hun leven. Ik hoop vurig dat ze open zullen zijn in hun gevoel en de expressie ervan. Want eerlijkheid duurt toch echt het langst.De eerste keer logeren bij papa 2
En ik? Ik ben van mijn eerste vrije avond sinds een hele lange tijd gaan genieten met vriendinnen op een zonnig terras.

En met een glas cava in mijn hand maakte ik nogmaals de belofte aan mijn dochters ze zoveel zuivere liefde mee te geven dat ze alle angsten kunnen overwinnen.

Herken je dat? Dat je soms je eigen gevoelens aan de kant moet zetten om je kind het beste te geven? Hoe blijf jij op zulke momenten in je kracht?

Over de schrijver
Anonymous
Door

Anonymous

op 31 Aug 2015

Stiekem hoop ik ook dat de papa van mijn zoontje eindelijk eens zijn ogen opent .ik zou zo graag willen dat rick ook zijn papa goed zal leren kennen . Helaas blijft het bij mij bij dromen . Al zo vaak mijn gevoel aan de kant gezet. Maar na 2 x niet komen opdagen vind ik het lastig om me gevoel aan de kant te zetten eerlijk gezegd ben er nu totaal klaar mee . Ik heb het 2 jaar geprobeerd maar steeds de deksel op me neus en veel verdriet . Ik ga nu meer voor mezelf kiezen en voor mijn zoon

Anonymous
Door

Anonymous

op 01 Sep 2015

Wat verdrietig Maaike. Voor je kindje ga je door het vuur en als de ander dit dan niet doet is dat onbegrijpelijk. Loslaten is niet makkelijk maar het klinkt alsof je er aan toe bent. Knap van je.

Anonymous
Door

Anonymous

op 31 Aug 2015

Hier is het eigenlijk net andersom. Mijn ex wil de jongste van bijna 3 juist meer zien en bij hem hebben maar ik hou dst tegen. Alleen niet zonder reden. Mijn ex is drank en drugs verslaafd en heeft daardoor veel schulden gemaakt en heeft geen eigen huis meer. De oudste van bijna 13 heeft zelf aangegeven dat Hij wel naar zijn vader wil en dat gaat goed gelukkig maar wel met duidelijke afspraken. En als mijn ex ooit zijn leven weer op de rit heeft kan de jongste ook naar hem. Maat tot die tijd blijft het bij een dagje

Anonymous
Door

Anonymous

op 01 Sep 2015

Ik hoop van harte dat dit genoeg motivatie voor je ex is om de boel weer op de rit te krijgen. Ik voel met je mee.

Reactie plaatsen