De liefde voor je huisdier
06 januari 2016 
3 min. leestijd

De liefde voor je huisdier

Deze week was een verdrietige week voor ons. Wij hebben ons lieve hondje moeten laten inslapen. En ook al is het maar een hond zoals velen zullen zeggen: voor ons was hij meer dan dat. Vooral voor mij was mijn lieve Issy meer dan dat. Wat doet het dan veel met je: de liefde voor je huisdier.

Acht jaar geleden kocht ik Issy, in de bloei van mijn leven met 1 van mijn ex vriendjes. Issy was een lekker speels puppy. Toen deze relatie eindigde was het vanzelfsprekend dat Issy bij mij bleef. Toen Issy 2 jaar oud was werd ze ziek, ernstig ziek. Ze had zweertjes in haar maag-darm kanaal en dit was alleen onder controle te brengen met zware medicatie en met een speciaal dieet. 

Twee jaar ging het relatief goed, maar toen begon het weer. Ze werd steeds zieker en zieker, maar inslapen dat trok ik hoe egoïstisch nog niet.

Issy was een hond uit duizenden. Als ik verdrietig was, dan was ze daar.  Issy had geen oordeel, ze was er gewoon altijd. Net voor Sinterklaas heb ik haar in laten slapen. Rick was mee. Hij begreep er weinig van, gaf Issy kusjes en dacht dat we haar wel weer mee zouden nemen. Toen dat niet het geval bleek te zijn, en Issy nergens te bekennen was, ging hij zoeken. “Waar is Issy nou? Issy!”, schreeuwde hij door het huis. Wat had ik een verdriet. Ik vond dat ik faalde als moeder, als ik Issy al niet kan redden, kan ik Rick dan De liefde voor je huisdierwel helpen? Natuurlijk een belachelijke gedachten. Ik voelde mij eenzaam en erg verdrietig. Daar zat ik dan, als Rick sliep, alleen in huis. Ik denk dat ik nu begrijp hoe eenzaamheid voelt. Al snel ben ik op zoek gegaan naar een nieuw hondje. Na een aantal hondjes te hebben bekeken, kwamen we uit bij een labrador. Senna is haar naam. Ze was nog te jong om het nest te verlaten, dus we moesten nog even wachten.  Het wachten was verschrikkelijk en het leek weken te duren.

Maar daar was ze onze soulmate. Senna hoorde er meteen bij en Rick was gelijk dol op haar.

Zonder Rick wil Senna niet naar buiten. Rick pakt Senna aan en zegt als zij iets niet mag doen. Hij loopt erheen en zegt dan: “Nee, nee, foei.” Ik vind het zo mooi om te zien dat Rick nu al zo snel gewend is aan de nieuwe situatie.

Heel af en toe hoor ik Rick nog roepen om Issy, maar Senna zit ook al in zijn systeem. Als hij in de auto zit, roept hij: “Waar is Senna?” en als we lopen zegt hij: “Senna hier.”

Wat kunnen kinderen dat toch snel overschakelen in situaties. Ik wilde dat ik dat kon. want ik zit soms nog steeds verdrietig op de bank. Ook al hebben we een ander hondje weer, Issy zal ik nooit vergeten. En ik mis haar vreselijk.

De liefde voor je huisdier kan veel met een mens doen. Wat heb jij meegemaakt met je huisdier en wat betekent deze in jouw gezin? Laat je reactie hieronder achter.

Over de schrijver
Anonymous
Door

Anonymous

op 15 May 2016

Ik heb onlamgs precies hetzelfde meegemaakt.. mijn hondje is 15 jaar geworden. Heb hem eind december laten inslapen. Had hem vanaf mijn 21ste ben nu net 36 jaar. Mijn dochtertje heeft hem nog meegemaakt vanaf de geboorte en zocht hem nog een tijdje in huis. Dan brak mijn hart. Had hem zo graag bij ons gehouden. Hij hoort bij mij. Hij was echt mijn allerbeste vriend door dik en dun. Ik nam hem overal mee naartoe, verhuizingen, op reisjes, trein, metro, cafeetje, picknicks en toen ik met zwangere buik het huis uitvluchtte na een van de vreselijke ruzies.. Onvoorwaardelijke liefde heeft dit dier mij gegeven en ik mis hem nog elke dag. Ik zou graag in contact komen met de schrijfster van dit mooie stuk. Ik zou dat heel fijn vinden.

Reactie plaatsen