De man in huis

Als ik blog, moet ik toch echt eens over een van de lichtjes in mijn leven bloggen. Ja, uiteraard mijn zoon. Maar ik woon met 2 mannen samen. Mijn zoon en onze 5 jarige kater, Gijs. Zoon’s beste vriend, mijn bron van vreugde en grote ergernis. Een schattig, wollig nageltje aan mijn doodskist.

Lees ook: Huisdieren

imagesMHEMI193

We namen dit zwarte monstertje over van mensen die, naar zeggen, geen kat meer in hun gezin kwijt konden met de komst van hun baby. Verbaasde mij, maar ach. Ik verbaas me vaker over mensen. Fout twee was dat ik zoonlief mee had genomen en uiteraard op slag verliefd was op de kater in kwestie. Bedenktijd nul, en dus reden we tien minuten later met een luid brullende kater op de achterbank, richting huis. Geen moment over na kunnen denken dat dit pluizige mannetje issues had en dáárom weg ‘moest’.

Al snel bleek meneer óveral tegen aan te plassen. Ontzettend fijn steeds die penetrante ammonia lucht in je neus omhoog te voelen kriebelen. Ik begrijp nu ook waarom hij bij zijn vorige eigenaren weg moest.

Meneer had een probleem, en in plaats van dat op te lossen besloten ze een kind te maken, en de kat te ruimen.

Uiteraard. Maar zo lastig bleek zijn probleem helemaal niet, want hij had gewoon blaasgruis. Toen ik daar eenmaal achter was, werden we beide een stuk gelukkiger.

Dat Gijs een blije snuiter was, was me al op gevallen. Zo een die je op zijn kop in de hoek van de bank kunt zetten en je nóg adoreert. Hij maakt de hele dag door geluid en is nooit ver weg. Een meter of vier vind hij ver zat. Hij mauwt, kletst en knort als een malle, en het verbaast me dat hij zo nu en dan wat vangt. Die kater is een wandelende vogelverschrikker met al zijn geluidjes!

Hij is daarnaast fan van kleedjes. Zodra er een kleedje op een ligbare (door hem te bepalen) plek ligt, gaat hij los. En dan bedoel ik ook lós. Het arme kleedje wordt meerdere keren per dag blootgesteld aan ongegeneerde aanranding. Hij berijd het kleed tot hij het zat is en gaat vervolgens ongestoord zijn kruis likken. Visite of niet, en plein public voor het raam. Het maakt Gijs allemaal niets uit.imagesXVZESCRE

Hoe vaak ik me ook erger aan zijn gezeur om verse brokken (want na een paar happen wil hij het liefst nieuwe), hoe vaak ik ook over hem struikel… Het blijft een heerlijk en erg komisch diertje dat inmiddels ook mijn hart heeft gestolen. Want die van mijn kind had hij al vanaf dag één.

Lees ook: Kittens en muizen

Heb jij ook een man in huis? Benieuwd naar meer verhalen? Lees ze hieronder of ga naar de community

Over de schrijver
Reactie plaatsen