Je komt er achter dat je zwanger bent en dat  terwijl je partner aan de andere kant van de oceaan zit.

Dat gebeurde mij iets meer dan 2 jaar geleden. Ik kwam terug in Nederland nadat ik 8 maanden in Suriname had gewerkt als expat voor mijn werkgever in Nederland. Tijdens mijn verblijf kreeg ik een relatie die na 3,5 maand ineens veranderde toen ik vervroegd terug moest naar Nederland. Mijn werk daar was klaar en het was tijd om naar huis te gaan.

Samen besloten we dat dit nog niet het einde hoefde te zijn van onze relatie. Hij wilde naar Nederland komen, echter wist hij alleen nog niet wanneer dat zou lukken. Hij moest eerst sparen voor een ticket.

Terug in Nederland kwam ik er achter dat ik in verwachting was.

Maanden gingen voorbij, veel telefoontjes en loze beloftes. Hij was er niet en wist nog steeds niet wanneer hij zou komen.

Het moment van mijn bevalling brak aan. Aangezien ik de hoop al had opgegeven dat hij daarbij aanwezig zou zijn, had ik bij mijn bevalling een Doula. Ook wel een zwangerschaps/bevallings begeleidster genoemd.

Mijn Doula heeft mij door de moeilijke, pijnlijke, verdrietige maar ook mooie momenten heen gesleept rond en tijdens mijn bevalling.

De weekend na mijn bevalling zijn als een waas aan me voorbij gegaan. Bijna geen slaap, doordat ik mijn kleine meid niet kon aanleggen aan de borst besloot ik te gaan kolven, wat er voor zorgde dat ik nog minder rust had en ik deed alles in mijn eentje. De kraamweek voelde alsof ik een mbo opleiding in 1 week voor mijn kiezen kreeg, zoveel informatie en ik wilde alles goed doen. Ik wilde het natuurlijk ook nog eens perfect doen in mijn eentje.

 

Na de kraamweek begon ik een beetje in een ritme te komen. Ondanks dat was ik nog steeds super oververmoeid en sliep ik weinig door de nieuwe verantwoordelijkheid die ik voelde voor dat kleine wezentje wat ik net op de wereld had gebracht.

In die weken ben ik veel boos geweest op de biologische vader van mijn dochter. Ja zo zie ik hem nu.

Ik stond op het punt zelf een ticket voor hem te betalen, zodat hij mij kon komen helpen. Echter was dat het keerpunt voor mij. Ik heb altijd gezegd dat ik wilde dat hij op eigen kracht naar Nederland zou komen. Puur en alleen, omdat ik dan zou weten dat hij dat deed omdat hij dat wilde en niet omdat ik de reis sponsorde. Het voelde voor mij als liefde kopen als ik dat wel zou doen.

Op het moment dat die gedachte bij mij opkwam heb ik gelijk contact met hem opgenomen. Hoe moeilijk ik het ook vond. Ik heb hem toen aangegeven dat als hij ooit nog naar Nederland zou komen dit dan alleen voor zijn dochter zou zijn. Ik zou niet meer op hem wachten. Vanaf dat moment viel er een last van mijn schouders.

Ik wist diep van binnen al dat ik het alleen moest doen, maar nu was alles voor iedereen duidelijk en hoefde ik niet meer te hopen en wachten op zijn komst.

Vanaf dat moment merkte ik ook dat ik meer rust kreeg. Ik sliep beter, ging op zoek naar de juiste balans in de verantwoordelijkheden die ik had gekregen als moeder en het vinden van tijd voor mezelf. Stukje bij beetje voelde ik mijn zelfvertrouwen weer groeien en had ik voor mijn gevoel ineens de kracht om de hele wereld aan te kunnen.

In januari wordt Mina 2. Haar biologische vader is nog steeds niet in Nederland geweest. Laten we zeggen dat de financiële middelen het nog steeds niet toelaten.

We hebben nog wel contact. Ik stuur hem regelmatig foto’s en filmpjes en af en toe vraag hij hoe het met haar gaat. 1 x in de maand is er een FaceTime moment en verder leven we gewoon ons leven met zijn tweetjes.

Ik heb me er bij neergelegd en ik heb het ook geaccepteerd. Ik hoop dat hij het ook een plekje heeft kunnen geven dat hij niet bij zijn dochter is.

Dat hij haar niet ziet opgroeien en niet weet welke nieuwe woordjes ze nu dagelijks begint te zeggen en alle andere prachtige ontwikkelingen die ik in het afgelopen 1,5 jaar met haar heb mee mogen maken.

Mina is een super vrolijke meid. Ze ontwikkeld zich goed, is heerlijk eigenwijs en heeft prachtige krullen. Daarnaast is ze voor mij elke dag weer de zon in mijn leven. Zij heeft er voor gezorgd dat ik een huisje heb gekocht, ons thuis. Me veel bewuster ben van het belang van lieve mensen om je heen en hoe geweldig het is om moeder te zijn. Zij heeft mijn leven op veel manieren verrijkt en daar ben ik haar super dankbaar voor.

 

I am a happy single mom.