Ik ben nu zes jaar verder sinds mijn scheiding en natuurlijk heb ik in die zes jaar ook de wereld van Tinder mogen ontdekken. Het is DE manier om op een simpele en snelle manier met een ander in contact te komen. Vol enthousiasme heb ik mij dan ook in die wereld begeven. Na een relatie van 22 jaar ging er dus en wereld voor mij open om in alle vrijheid nieuwe mensen te ontmoeten. Vorig jaar schreef ik daar al eens over en die ervaringen wil ik dan ook met veel plezier delen op mijn blog als “happy single dad”.

Regelmatig hoor ik van dames in mijn omgeving of op tinder dat mannen maar op zoek zijn naar één ding en dat is een snelle wip of one night stand. Maar hoe zit het nu eigenlijk met de dames zelf? Want vaak krijgen wij het oordeel dat we in volle glorie op de foto staan met onze mannelijkheid. Foto’s met onze eerder gescoorde chicks, foto’s met onze gevangen karpers, foto’s met ons lid, foto’s met onze, net iets te grote auto (die dan achteraf van de buurman blijkt te zijn) en niet te vergeten de sixpack en tattoo’s die de hele wereld mag en moet zien in de etalage van Tinder.De wereld die Tinder heet

De eerlijkheid gebied mij te zeggen dat ook mijn ego het fijn vind om gestreeld te worden. Soms stond ik zelfs open voor een one night stand (dit was dan wel vaak op de momenten dat ik niet zo lekker in mijn vel zat) maar voornamelijk zat ik er op om leuke en nieuwe mensen te ontmoeten en wie weet zat mijn “sneeuwwitje” er wel ergens tussen.

Wat mij ten eerst opviel is dat vrouwen vaak zeggen geëmancipeerd te zijn. Leuk dan om te zien dat als er een match was, ik in 99% van de gevallen zelf het eerste berichtje moest sturen om in contact te komen met de desbetreffende dame. Willen ze dan toch veroverd worden? Want bijna geen enkele dame nam de moeite om het eerste initiatief te nemen. Vaak, als ik dan een bericht stuurde volgde al snel een antwoord maar ook gebeurde het dat er helemaal niets kwam. Dan denk ik bij mezelf “waarom heb jij mij dan naar rechts geswiped?”

Mijn profiel was duidelijk. Zorgvuldig uitgezochte foto’s, een duidelijke tekst met wie ik ben en waarvoor ik op Tinder zit dus daar kon het niet aan liggen. Maar dan de profielen van de dames. Natuurlijk is Tinder een soort vleeskeuring waarbij je in een fractie van een seconde iemand beoordeelt op alles wat het ego verlangt. Je kijkt dus in eerste instantie naar het uiterlijk. En om het dan maar duidelijk te stellen. Als het een vleeskeuring is, en ik dit vergelijk met de slager, dan zou bij deze slager 80% van het vlees flink over datum zijn of op zijn minst een soort discount winkel zijn waar ik voor geen goud een stukje vlees zou willen kopen.

Billen of borsten?

Dames, kom op zeg. Ik wil geen kinderen swipen, want als ik date dan wil ik jou daten en niet je kind. Als ik je in een later stadium echt leuk vind dan sta ik open om jouw kind te leren kennen en daar wellicht zelfs voor te zorgen. Dat uit zich dan in het hebben van een relatie maar zover zijn we nog lang niet. Kunst kijk ik graag in een museum en schilderen is best leuk op een vinyl doek. Maar als ik door alle lagen make up niet eens meer je ogen kan zien dan ga ik een straatje verder. En dan de ontelbare duckfaces  (duckfaces zijn van die dames met getuite lippen) die bijna door het scherm heenkomen.

Dames. Ben je tussen de 20 en de 50 mag ik 1 tip geven? Dit is iets voor de middelbare school al weet ik ook niet wat bij de jeugd de bedoeling is van die zogenaamd sexy getuite lippen. Het komt mij zelfs opdringerig over. Mannen fluiten naar vrouwen en vrouwen tuiten naar mannen. Ik zie het al voor mij. Ik loop over straat en een vrouw tuit haar lippen naar mij. Ik vlieg er op af en tuit terug. Het eerste wat ik dan kan verwachten is een klap in mijn gezicht. Met andere woorden, ik zie er totaal de functie niet van in en associeer het met een goedkope pornofilm waar niemand meer naar wil kijken.

Innerlijke schoonheid?

De volgende foto komt langs. Een zwaarlijvige dame met vijf foto’s en op geen enkele foto is haar gezicht te zien. Die gaat dus naar links. Op zoek naar een stukje innerlijke schoonheid (die ik op een foto echt wel kan spotten) ging het al heel snel. De ene naar de andere swipe ik naar links. Alles komt voorbij. Onverzorgd uiterlijk en kleding, kinderen, nog meer kinderen, foto’s met ex vriendjes of andere vriendjes of foto’s waar nog net een oog van die ex is te zien omdat de foto gesneden is.  Foto’s van een dame die met zes vriendinnen op de foto staat waarbij je maar moet raden van wie dit profiel nu eigenlijk is. Oja, dames, zet je zonnebril eens af.

Tijgerprintjes. Een beeldvullende foto waarbij na goed kijken bleek dat het om twee enorme tieten ging. Dit kon ik dan opmerken omdat de twee puntjes ergens midden in het beeld ergens leken op tepels. Veel, heel veel foto’s met quotes die een indruk moesten achterlaten wat de innerlijke schoonheid van dit profiel was.

MAAR WIE BEN JE DAN?
Nu ben ik een echte billen-man maar ook profielfoto’s met alleen maar billen in beeld is iets waar ik toch weinig mee kan. Wat ook leuk is, zijn foto’s van vrouwen met hun moeder. Geloof mij, ik wil je leuk vinden in wie je nu bent en heb er geen behoefte aan om een beeld te krijgen hoe je er over 30 jaar uitziet. Huisdieren zijn best leuk. Maar ik date niet met je hond en dat wil ik ook niet!!!
De wereld die Tinder heet

Lengte doet er wel toe…

En dan de teksten. Het lijkt wel of ik op zoek ben naar een baan met alle eisen die de dames stellen. Ze zijn WO/HBO. (lekker belangrijk). Ik date graag wie je bent en je diploma’s zijn echt niet zo belangrijk. Ze zijn 1.75 zonder hakken. Best leuk want ik ben 1.78 zonder hakken. En ik maar denken dat vrouwen lengte niet belangrijk vinden. Of was dat nu in een andere setting?

Op 80% van de profielen staat dat ze geen one night stand willen maar wat verklaart dan dat er zoveel foto’s zijn met borsten, billen, duckfaces, bikini’s of met een geile blik kijkend naar zichzelf terwijl ze aan een ijsje likken. Waar mannen poseren met hun gevangen karper daar trekken vrouwen de rest van de dierentuin uit de kast om mee te pronken. Alles komt voorbij. Knakworsten op pootjes die ook wel chihuahua genoemd worden, katten, cavia’s en zelfs de knuffel waar ze wellicht elke avond mee slapen.

Heb je wat te verbergen?

En dan nog iets. Photoshoppen of foto’s dusdanig bewerken dat je huid geheel glad en strak is getrokken geeft mij de indruk dat je iets te verbergen hebt.

Dat swipen is gewoon verslavend maar ik ben er wel klaar mee. Ik heb in anderhalf jaar tijd drie dates gehad en met twee dames had ik soms nog wel contact. Wel ben ik er achter dat het oppervlakkige contact van Tinder mij niet veel zal brengen. Ik heb er veel energie ingestoken. Lange chats gehad waarna ik opeens niets meer hoorde en ik ook vanuit het niets verwijderd werd. Waarschijnlijk omdat zich een andere “prins” met of zonder paard had aangediend. Nee, Tinder is tijdverdrijf voor de verloren uurtjes (voor mij) en niets meer en niets minder. Maar het is wel leuk dat het er is. Het geeft mij namelijk weer inspiratie om ergens over te schrijven.

ps. Wat wil jij als single mom nu weten van een single dad? geef in de reacties aan wat jij nieuwsgierig naar bent en wellicht voel ik mij geïnspireerd om hier vanuit mijn beleving een blog over te schrijven.

Zie ook: F*ck it, ik ga weer op Tinder.

Heb jij je wel eens aan een van deze dingen schuldig gemaakt? Waar knap je zelf op af bij mannen?