arrow_drop_up arrow_drop_down
12 maart 2016 

Deze man bleek anders te zijn dan ik dacht

Amper 3 jaar ben ik samen geweest met mijn ex-vriend. Ik herinner mij onze ontmoeting nog als de dag van gister: Na enkele weken veelvuldig chatten op een datingsite durfde ik de gok te wagen. We spraken af voordat ik moest werken. Wat kon er misgaan? We leken zoveel overeenkomsten te hebben! Zo was onze ontmoeting ook. Hij was er al. Ik vond het zeker spannend, maar wat kwam ik blij op mijn werk aan! 

Drie dagen later spraken we elkaar en toen wist ik het zeker: Ik was stapel verliefd! Ik had nog nooit zoiets gevoeld. Deze man bleek anders te zijn dan ik dacht… Maar dat lees je na het volgende:

We deden leuke dingen, konden tot diep in de nacht praten en al snel waren we onafscheidelijk. Hij was alles wat ik zocht op dat moment.

Hij bewonderde mij om wie ik was: Zelfstandig en volop van het leven genietend. Ik was pas met een singles groepsvakantie mee geweest, omdat ik wilde experimenteren met het stappen zetten in dingen die ik spannend vond. Ik was een echte party animal, kroegtijger of hoe je het maar noemen wilt. Ik woonde in een leuke woning en had eigenlijk alles voor elkaar. Hij had ook een goede baan, bij de overheid. Dit sprak me enorm aan, want dan moest je op een bepaalde manier toch wel verantwoordelijkheidsgevoel kennen. Een voorbeeldfunctie had hij immers. Tevens was hij direct “eerlijk” over zijn verleden. Hij was gescheiden en had een kind. Prima, dacht ik.  

Hij vertelde er ook eerlijk bij dat hij vreemd was gegaan. Eenmalige grote fout, die veel ellende had opgeleverd. Dit was alarmbel 1 die ik gemist heb helaas…

Na enkele maanden volgde de tweede grote alarmbel, die ik genegeerd heb: Ik kreeg een privé bericht van iemand die zich voorstelde als zijn vriendin! Uiteraard was dit een misverstand, want het was immers al over. Helaas wist zij dat niet. Ze was overigens tegen mij heel netjes en sloot de berichten af met: “Ik hoop dat hij eerlijk tegen je is.” De hele nacht heeft hij met haar zitten appen, waar ik nog pissiger van werd. Hij zat haar te treiteren vond ik en ik benoemde nog dat ik het vaag vond dat hij daar zo van genoot. Alarmbel 3?

Na deze hele zure episode ging ik toch gewoon verder met hem. Achteraf zo dom, maar ja, blijkbaar was mijn bril echt super roze!

Hij gaf aan jaloers te zijn, maar binnen onverklaarbaar korte tijd was dit meer dan jaloezie. Facebook, mijn mail, alles werd gecheckt. Weer een alarmbel die ik negeerde. Het leek eerst zo schattig, een ietwat jaloerse man en uiteraard dacht ik ‘dit draait wel bij!’ Niks was minder waar. Mijn collega’s konden mij niks meer sturen en hij wilde zelfs dat ik ze blokkeerde. Hij wilde heel graag samenwonen, dus uiteindelijk koos ik ervoor om mijn baan op te zeggen en bij hem te gaan wonen. Dit was echter een uur rijden vanaf waar ik woonde en nog een uur verder van mijn familie.

Weer een alarmbel gemist. Hij had precies waar hij mij wilde hebben. Geïsoleerd van mijn eigen omgeving.

Ik dacht dat het hier beter zou gaan, in ieder geval qua contacten met anderen. Nieuwe collega’s, nieuwe buren etc. Ik moest alles opnieuw opbouwen, maar zag dit best zitten. Ik had een baan gevonden in de verslavingszorg. Na een maand kon ik hier pas een beetje mijn draai in vinden. De collega’s waren aardig, al twijfelde ik wel over de doelgroep. Toch wilde ik graag hierin leren, want het was totaal iets anders dan ik gewend was. Ik kon niet echt aarden in deze hele nieuwe omgeving. Ik miste al snel vrienden, mijn ouders en al het vertrouwde. Maar goed, ik wist dat ik vroeger ook heimwee had. Bovendien was het niet zo dat we aan de andere kant van het land waren gaan wonen.

Ik kon gewoon makkelijk op en neer rijden, dus wat deed ik nou moeilijk?, zei ik eerst tegen mijzelf. Dat bevestigde hij uiteraard maar al te graag. Later zou het tegen mij gebruikt worden toen ik aangaf weer terug te willen naar mijn eigen omgeving.

Onder het mom van dat ik dit hele verhuizen nooit een kans gegeven had en altijd maar zat te klagen over hoe zuur het daar was. Terwijl de keiharde kern van het terug willen niet bij hem binnenkwam.

Ik kom hier in een van mijn volgende blogs op terug. Terwijl we al enige tijd samen woonden, stoorde ik mij eraan dat het huis nog zo van hem en zijn ex was. Wellicht kon ik hierdoor niet aarden. Omdat hij even krap bij kas zat en ik er graag wat van wilde maken, besloten we op mijn naam het een en ander aan te passen in het huis. Fijn, dit voelde al stukken beter! Toch zie ik nu dat ik óók nu weer een signaal gemist heb; het op mijn naam aanschaffen van spulletjes. Niet wetende dat dit mij nu nog zou achtervolgen. We konden wel gewoon kerst vieren in een huis dat in ieder geval meer huiselijk aan zou voelen. Yes! Dat was voor even heel geweldig!

Inmiddels heb ik inzicht gekregen in al deze gemiste signalen. Lang heb ik mijzelf dit kwalijk genomen. Hoe kon ik nou zo goedgelovig zijn? 

Zo blind iemand vertrouwen? Maar vooral, waarom negeerde ik signalen die ik wel voelde?

Dit gaat me nooit meer gebeuren heb ik mij voorgenomen! Veel gesprekken hebben mij in laten zien dat ik dingen langzamer en rustiger aan kan pakken in het vervolg, maar dat het geen reden is om nooit meer iemand te vertrouwen. Mijn ideaal is eigenlijk ook dat de basis zou moeten zijn dat je elkaar kan vertrouwen, net zoals in mijn vorige relaties. Toch neem ik deze wijze lessen mee in de toekomst: Vertrouwen is goed, maar blind vertrouwen? Voorzichtigheid is belangrijk, toch?

 Heb jij ook alarmbellen gemist in je relatie? Laat je reactie hieronder achter.

Over de schrijver
Vw
Door

Vw

op 13 March 2016

Yes, zwaar vergist in de persoon die tegenover mij zat. Tot 2x toe helaas, dat krenkt wel.. Moeilijk om nu nog iemand in vertrouwen te nemen.. Je anders voordoen is gewoon gevaarlijk voor de tegenpartij!

Sam
Door

Sam

op 6 January 2017

Ook ik heb dit meegemaakt, het nergeren van die alarmbellen. Ben nu ruim een jaar bij hem weg maar merk dat ik het moeilijk vind een man te vertrouwen en bang ben om wéér de zelfde fout te maken. Dit wil ik mijn dochtertje nml ook niet meer aan doen

Sam
Door

Sam

op 6 January 2017

En ja.. liefde maakt écht blind!!

Reactie plaatsen

Wij gebruiken Cookies