Dingen die ik van mijn kinderen geleerd heb
27 oktober 2016 
3 min. leestijd

Dingen die ik van mijn kinderen geleerd heb

Als opvoeder ben ik vaak de “leermeester” van mijn kinderen. Maar toen ik daar eens over nadacht, bedacht ik me dat ik sinds hun komst zo anders tegen het leven aan ben gaan kijken. Dat was de inspiratie voor deze blog; een aantal dingen die ik van hún geleerd heb.

Als eerste staat daar genieten.
Het is heerlijk om ze zien te genieten, spelend, lachend, genieten van elkaar. Blij zijn met de kleine dingen, aandacht, liefde. En als een kind geniet, geniet moeder ook. Cliché maar zo waar.
Als tweede staat daar onvoorwaardelijkheid.  Mijn onvoorwaardelijke liefde voor hun, iets wat ik ze iedere dag mee zal geven. Dat ik er altijd voor hun zal zijn, als het wat minder gaat en ze juist mijn steun kunnen gebruiken. Ik zal ze begeleiden in hun weg naar het uitgroeien tot een gelukkige volwassene.

Als derde staat daar leven zoals het komt, flexibiliteit. Mijn dochters ontdekken de wereld zonder angst, zonder ‘kan dat wel?’, zonder een ‘maar’. Die onbevangenheid en puurheid waarmee ze in het leven staan, daar kan ik nog veel van leren. Ze leven het leven in het moment, mindful en met volle aandacht. Beleven dingen zonder oordeel. Zouden we dat als volwassene allemaal niet vaker moeten beleven?

Wat ik van mijn kind geleerd heb

Brengt me meteen op een ander punt: zorgeloosheid. Onbevangen in het leven staan, geen zorgen over de toekomst, geld, noem het maar op. Wat was het leven makkelijk toen ik nog een kind was. En wat wilde ik graag “groot” zijn.

Nu kijk ik af en toe verwonderd naar hun zorgeloosheid. En ben ik best een beetje trots op het leven wat we met zijn drieën leiden, waarvan ik na de scheiding zo bang was voor een hoop zorgen voor hun.

Leergierigheid en enthousiasme zijn kenmerken die mijn dochters beide bezitten. Ik vind het belangrijk dat ze zichzelf verrijken, op welke manier ook. Ik zal ze altijd stimuleren tot educatie, ontwikkeling. Omdat ik het belangrijk vind dat ze voor zichzelf kunnen zorgen. Dat ze op eigen benen kunnen staan, niet afhankelijk van een ander. Hun leergierigheid en enthousiasme zie ik nu dagelijks terug: nieuwe dingen leren op school, het ontdekken van de seizoenen, zo mooi en onbevangen.

Als laatste wat ik van mijn kinderen geleerd heb en waar ik de blog mee wil afsluiten: denk buiten de geijkte paden. Speel je wel eens een spelletje met je kinderen en hebben ze ook die gave om de spelregels naar hun hand te zetten? Eigenlijk een heel mooi voorbeeld van denken buiten de geijkte paden. Kinderen zul je niet snel op vastgeroeste ideeën betrappen. Ouderen kunnen soms zo “vastgeroest” zijn en  zitten zo gevangen in hun noodlot-denken (‘je kunt er toch niks aan veranderen’) dat ze nauwelijks openstaan voor nieuwe ervaringen of gedachten. Denk eens een keer ‘out of the box’ En ontdek, dat die momenten een keerpunt in je leven kunnen zijn.  Luister onbevangen naar de originele analyses en onconventionele gedachten van je eigen kinderen en neem een paar minuten de tijd om je af te vragen of je er misschien toch niet iets mee moet.

 

Een kind kan een volwassene (minstens) drie dingen leren:

1. gelukkig te zijn zonder reden
2. altijd met iets bezig te zijn en
3. te weten hoe je met al je kracht kunt vragen om iets dat je wilt

Paulo Coelho

Wat heb jij van jouw kinderen geleerd? Deel het met ons en laat een reactie achter. 

Over de schrijver
Reactie plaatsen