Mijn dochter is bijna jarig. Als ik erover nadenk kan ik haast niet geloven hoe snel de tijd is gegaan. Als je net bevallen bent zeggen ze altijd; geniet er maar zo veel mogelijk van. Voor je het weet loopt en praat je kind en wil hij/zij niet meer bij je op schoot knuffelen. Ik vond dat in het begin zo stom om te horen. Een jaar is een jaar het gaat nooit langzamer of sneller. Maar ik kon er niet verder naast zitten. Sinds ik Nya heb vliegt de tijd! Elke dag lijkt sneller voorbij, maar ze lijkt ook elke dag groter en wijzer te worden. Nu word ze alweer 2, alhoewel je haar ook makkelijk ouder zou kunnen schatten, want wat een praatjes heeft ze al! Ze weet iedereen precies te vertellen wie ze is en wat we gaan doen. Soms als ik haar dan hoor praten, besef ik ineens hoe groot ze is, hoeveel er veranderd is en hoeveel zij veranderd is. Ik realiseer me hoeveel tijd 2 jaar is en hoeveel er kan gebeuren in die tijd. Zo ook tussen Nya en haar vader. Ondanks alles hebben ze toch een band, hebben ze elkaar heel even gezien en zelfs een keer via Skype en telefonisch contact gehad. En toch vraag ik mij af of zij zal denken op deze speciale dag: Waar is papa op mijn verjaardag?

Maar dat ze 2 wordt, betekent ook dat we haar verjaardag gaan vieren. Ik heb besloten het in het huis van mijn ouders te doen. Zoals je waarschijnlijk in mijn blog ‘Ik wil verhuizen’ wel hebt gelezen, is mijn huis erg klein. Ik kan al slecht tegen drukte en als ik iedereen in onze woonkamer moet ontvangen, kan je niet veel kanten meer op en daar word ik niet gezelliger van.  Mijn ouders hebben daar in tegen genoeg ruimte om bezoek te ontvangen. Ik heb wat familie en vrienden uitgenodigd en een speciale Peppa Pig taart besteld! Ook heeft Nya een verjaardagsoutfit gekregen!

Nu vraagt iedereen natuurlijk wat Nya leuk vindt om te krijgen… Maar hoe lastig is dat?Waar is papa op mijn verjaardag?

Ik deed er zelf al best lang over om iets te bedenken en dan moet ik ook nog voor andere mensen bedenken wat ze moeten halen. Nya vindt gelukkig best veel leuk, van barbies en winkeltje spelen tot dino’s en met auto’s racen! Dus kan ik ze genoeg keuzes laten.

Ik weet zeker dat Nya een hele leuke dag gaat hebben, maar toch vraag ik mij stiekem wel af of ze zal merken dat haar papa er niet is.

Aangezien ze hem op Skype herkende als ‘papa’ (alhoewel dat niet heel betrouwbaar is door haar ‘papa fase’ natuurlijk).

Ik kan haar een hoop bieden die dag: vrienden en familie om ons heen, lekker eten, cadeautjes en natuurlijk heel veel liefde van iedereen. Ergens weet ik ook wel dat dit genoeg is. Ze heeft waarschijnlijk de dag van haar leven.

Toch denk ik dat er altijd iets in mij zich zal afvragen: Hoe erg zal ze soms haar vader nodig hebben met belangrijke momenten in haar leven, zoals een verjaardag? Hoe graag ik dit ook wil afsluiten, soms lukt mij dat nog steeds niet.

Maar Nya word 2 en ik ben zo ontzettend trots! Alles wat ik voor nu wil is dat ze geniet van haar verjaardag en dat ik haar genoeg liefde kan geven.

Waar is papa op mijn verjaardag? Dat is een logisch iets waar je dan bij stil staat op zo’n speciale dag voor je kind… Heb jij ook een zelfde situatie mee gemaakt? Laat je reactie hieronder achter.