Dit is een brief voor mijn ouders

Lieve pap en mam,

Ik schrijf deze brief vanaf de bodem van mijn hart. Ik ben zo dankbaar dat ik jullie als mijn ouders heb!

Ik heb het jullie nooit makkelijk gemaakt. Als kleine meid was ik al opstandig. “Een sterke wil” noemden jullie dat. De dure cadeau’s die ik kreeg, lagen dikwijls al heel snel uit elkaar of ik had er met nagellak mijn naam op geschreven. Mijn moeders shampoo’s en lotions mixte ik tot een grote smerige brei, die ik dan in een flesje onder mijn bed verschool. ‘Toverdrankjes’ vond ik, maar ik kan mij zo voorstellen dat het toch minder betoverend was om die lekkende fles te vinden terwijl jullie mijn kamer opruimde omdat ik dat zelf nooit deed.

De pubertijd was helemaal rampzalig. Die tijd wil ik het liefst zo snel mogelijk vergeten. Ik spijbelde, kwam thuis met tatoeages en piercings, deed alles wat niet mocht, maakte een zooitje van mijn opleiding en was op z’n zachtst gezegd niet erg aardig voor jullie. Als ik nu terug denk aan alle opmerkingen die ik jullie kant op heb geslingerd vind ik het wonderbaarlijk dat jullie mij niet op mijn 16de het huis uit hebben gezet.

Net toen de ergste periode van mijn puberteit voorbij was, kwam op mijn 19de de volgende schok. Ik was zwanger. Oh mam, ik kan mij niet voorstellen hoe jij je voelde toen je voor je dochter een test ging halen, omdat die zelf niet durfde. Of hoe jij je voelde toen ik je de positieve test liet zien. Toch hebben jullie mij daar ook altijd in gesteund. Ik wilde het kindje houden en jullie waren mijn vangnet. Jullie hebben mij altijd geholpen, zelfs toen ik drie maanden na de geboorte van jullie kleinzoon toch besloot te gaan samenwonen met zijn vader. Het zolderkamertje dat jullie speciaal voor mij hadden verbouwd, heb ik achter gelaten en ik nam mijn kleine mannetje mee.

Al anderhalf jaar later stond ik weer voor jullie deur. Het samenwonen was geen succes gebleken en ik kwam weer terug bij jullie. Ik kan mij nog zo goed herinneren hoe mijn vader mij toen voor het eerst een biertje inschonk en mij vertelde dat alles goed zou komen. Zoals altijd waren jullie er voor mij. Voor jullie vanzelfsprekend, maar pap en mam, ik heb inmiddels om mij heen gezien dat dat echt niet zo vanzelfsprekend is. Als kakelverse single mom heb ik toen een flink beroep gedaan op jullie hulp. Jullie waren mijn vaste oppas, mijn steun en toeverlaat.

Toen ik inmiddels steeds meer op eigen benen ging staan kwam ik weer iemand tegen. Ik woonde toen inmiddels in mijn eigen huisje en leek het allemaal eindelijk op de rit te krijgen. Oh pap, je hebt mij nog zo gewaarschuwd… maar ik luisterde niet. Ik had het moeten weten toen jullie het niet konden vinden met zijn ouders. Ik had het moeten weten toen hij zich negatief uitliet over jullie, ondanks alles wat jullie toen nog steeds voor mij (en dus ons) deden. Na een huwelijk van slechts 5 jaar, waarin jullie gezien hebben hoe slecht jullie dochter behandeld werd door haar man, liep ook die relatie stuk. Inmiddels was ik een dochter rijker, maar door de giftige relatie met mijn man was ik een stuk van mijzelf kwijt geraakt. Toen hij zo ver ging dat hij mij sloeg en ik ein-de-lijk de stekker eruit trok, waren jullie de eerste die ik belde.

Ik was weer een alleenstaande moeder. Van twee kinderen dit keer. Zoals altijd waren en zijn jullie mijn vangnet, mijn steun en toeverlaat, de beste ouders die ik mij wensen kan. Jullie staan ontzettend vroeg op om op mijn kinderen te komen passen en vullen mijn koelkast met lekkere dingen waarvan jullie weten dat ik ze niet voor mijzelf koop. Toen de inboedel verdeeld was, hebben jullie zo vaak de spulletjes die ik miste voor mij vervangen, dat ik soms niet meer weet wat het precies allemaal was.

Lieve pap en mam, ik kan niet onder woorden brengen hoe dankbaar ik ben voor alles wat jullie voor mij gedaan hebben en nog steeds doen. Door alles wat er gebeurd is heb ik jullie ook steeds beter leren kennen en heb ik nog meer respect gekregen voor wie jullie zien en waar jullie vandaan komen. Jullie zijn mijn grote voorbeeld en ik hou verschrikkelijk veel van jullie! Dank jullie wel voor wie jullie zijn en wat jullie doen. Dank jullie wel dat jullie zulke fantastische grootouders zijn voor mijn kinderen. Dank jullie wel voor alles!

Heel veel liefs en een dikke kus van jullie dochter

Wij hebben een traantje gelaten… Wat een ontzettend mooi en lieve brief van Keetje aan haar ouders. Heb jij ook ouders waar je ontzettend dankbaar voor bent en die er altijd voor je zijn? Laat je reactie hieronder achter.