Een hel van een bevalling
04 december 2015 
5 min. leestijd

Een hel van een bevalling

Na een hel van een bevalling, even in het kort : vanaf week 30 heb ik meer in het ziekenhuis gelegen dan dat ik thuis was i.v.m nierkolieken ( ik dacht dat ik dood ging, wat een pijn heb je dan!) vroegtijdige weeën en een trombosebeen. Ik werd met 38 weken ingeleid. Dit vooral omdat mijn baby erg klein was en ik bloedverdunners slikte. Een hel van een bevalling

Ze waren bang dat ik te veel bloed ging verliezen als de bevalling vanzelf op gang zou komen en ik op dat moment de bloedverdunners ingenomen had.

Nu mocht ik 24 uur geen bloedverdunners nemen voor de inleiding. Ik werd door middel van een ballonnetje ingeleid. Dit vond ’s avonds plaats. De volgende ochtend had ik 2 a 3 cm ontsluiting en het ballonnetje viel eruit.. De bevalling was op gang… Een hel van een bevalling. 

Echter zat er niet veel vaart in en zat ik te lang zonder anti-stolling (bloedverdunners), ik kreeg weeënopwekkers. Hier was mijn kleintje in mijn buik niet blij mee. Ik werd weer van het infuus afgehaald en kreeg een mindere dosis anti-stolling. Hier moest zes uur aan voorbij gaan (dacht ik). Er werd bloed geprikt om naar mijn waardes te kijken. Deze waren laat in de avond goed en ik kreeg weer weeën opwekkers. De monitoren etc. werden op mijn kamer stilgezet, zodat ik even kon gaan rusten. Na een minuut of 20 stormden twee zusters, twee verloskundige en nog wat mensen de kamer in. Ik schrok me dood. De hartslag van mijn kleine man was zo laag (84). Er werd gelijk van alles aan mij gegeven zoals zuurstof etc. Ik moest op mijn zij liggen en er werd spoedoverleg gevoerd.

Na een minuut of 5 kreeg ik te horen: “Je krijgt een spoed keizersnee. De OK wordt in orde gebracht en je mag zo naar beneden.” Een hel van een bevalling

Dit heeft nog een half uur geduurd. Ik was doodsbang! Ik was bang dat ik mijn kindje zou verliezen, dat ik iets van de “operatie” zou voelen, noem maar op. En helaas mijn angst werd mijn grootste nachtmerrie.

Ik kreeg een ruggenprik (wat heel fijn was) maar toen de gynaecoloog begon met de snee schreeuwde ik van de pijn. Mijn moeder was hier bij aanwezig en zag mijn angst in mijn ogen.

Ze riep dat de gynaecoloog moest stoppen! En de internist gaf mij nog meer pijnmedicatie, poging twee … Helaas voelde ik het nog steeds. Toen kreeg ik een roesje en was even op een andere plaats. Ik kan me niet veel herinneren van het moment dat ik mijn zoon voor het eerst zag. Ik was zo stoned van de medicatie. Maar ik heb volgens mij tegen mijn moeder gezegd:” omg mama, duw terug !! Die lijkt net z’n vader. Die hoef ik niet!” Dit meende ik natuurlijk niet .. Blame it on the medication!!

Mijn zoon was gezond! 2720 gr en 49 cm. Daar lig je dan op de uitslaapkamer. Je zoon boven op de kraamafdeling en jij moet wachten totdat de medicatie is uitgewerkt. Ik heb volgens mij wel 100 keer in Een hel van een bevalling2 minuten gevraagd of ik a.u.b. naar boven mocht. “Ik voel me top! Ik wil naar mijn zoon”, zei ik steeds. Zelfs de zusters van de kraamafdeling hadden al twee keer gebeld dat mijn zoontje gevoed moest worden. Nog een keer gooide ik mijn charmes in de strijd. En toen mocht ik eindelijk naar mijn zoon! Ik was zo nerveus. Hoe ziet hij eruit ? Hoe ruikt hij? Op de gang kwam de gynaecoloog met mijn kleine mannetje op de arm naar me toe. Ik kreeg hem in mijn armen en zat en op een wolk. Ik kreeg niks meer meer. Ik was intens gelukkig! Ondanks alles, zou ik graag nog meer kindjes krijgen.

Hebben jullie dit ook meegemaakt? Een hel van een bevalling. Graag leest Denice jullie ervaringen. Laat dan hieronder je reactie achter.

 

Over de schrijver
Anonymous
Door

Anonymous

op 04 Dec 2015

Vliezen gebroen met 27 wkn. Spoedks met 28 wkn omdat mijn zoon in stuit lag en1,5 been naar buiten had gestoken. Beide beentjes waren zwart van het afknellen. Niemand weet hoelang hij zo heeft gezeten. Ik mocht mijn kindje pas 12 uur later zien en vasthouden op de nicu en na 10 wkn zhuis mocht hij eindelijk mee naar huis. Bevalling was angstig maar de periode na de bevalling een miljoen x zo erg. Elke seconde kun je je baby verliezen vanwege complicaties die horen bij een prematuur.

Reactie plaatsen