Een jaartje ouder
14 december 2016 
2 min. leestijd

Een jaartje ouder

Van de week word ik 45. Zo, het staat er. Niet meer begin 40 maar gewoon halverwege. Ik kan nooit meer terug, alleen vooruit, richting de 50.

Zou ik wel terug willen, vraag ik me af. Nee, voor geen goud. Het cliché van ’18 zijn en weten wat ik nu weet’ gaat voor mij totaal niet op. De hele charme van 18 zijn is namelijk dat je niets weet, denkt de wijsheid in pacht te hebben en totaal onbevangen in ’t leven staat. Dat heerlijke gevoel van onoverwinnelijk zijn, komt nooit meer terug.

Vind ik dat hele ouder worden erg dan? Ja en nee. Ja, omdat ’t echt fijner was toen m’n haar nog niet grijs werd, m’n vel niet ging hangen en lijntjes en vermoeidheid nog niet te zien waren. Toen er nog geen haar groeide op plaatsen waar ik ’t niet eens over wil hebben!

Een jaartje ouder als single mom

Begrijp me goed, ik lig er niet wakker van. Ik smeer en verf mijn een slag in de rondte en hoop er ’t beste van.
En vooral nee. Want hoe heerlijk is ’t om zeker te zijn van je bestaansrecht. Je niet meer druk te maken om wat anderen van je vinden. Je leven te leven zonder te wachten op de goedkeuring van je ouders, je partner of wie dan ook!
De druk lijkt eraf. Je ‘moet’ niet meer zoveel.

Je wordt wat liever voor jezelf en dan vanzelf ook voor je omgeving. Je leert vooruit kijken zonder verwachtingen, wat je een hoop teleurstellingen bespaart.

Het is fijn dat je niet overal meer iets van hoeft te vinden. Niet van mensen en niet van situaties. Je kunt ’t allemaal wat beter ‘laten’. Waar de elasticiteit uit je huid gaat, komt hij terug in je persoonlijkheid lijkt ‘t. En dat is fijn. Heel fijn.

Je kunt van tevoren niet bedenken hoe je leven gaat lopen. Je maakt plannen, je hebt dromen en verwachtingen. Sommige komen uit, de meeste niet en dat is ook prima. Het loopt zoals ’t loopt, je gaat er in mee en maakt er ’t beste van.

Ik had bijvoorbeeld nooit verwacht dat ik op mijn 42ste oma zou worden. Maar het is wel gebeurd en het is één van de mooiste gebeurtenissen in m’n leven.

Ik had nooit bedacht en zeker niet gehoopt, dat mijn dochter een single mom zou worden. Het is wel gebeurd en het heeft ons dichterbij elkaar gebracht dan ooit tevoren.Wij vrouwen zijn sterk. We weten, meestal, de dingen die ons overkomen wel een positieve draai te geven. Dat is iets om trots op te zijn. Dus mijn verjaardag ga ik vieren. Met iedereen die me lief is, vier ik dat ’t leven steeds iets meer relaxt en comfortabel wordt.

Ik vier dat ik moeder ben van de sterkste, liefste en mooiste kinderen die je hebben kunt. Ik vier dat ik oma ben geworden op een leeftijd dat ik er volop van kan genieten.

Ik vier wie ik ben en wat ik heb bereikt en overwonnen. En dat is best veel!

Zie ook: De nieuwe fase van feestdagen

Hoe kijk jij er tegen aan om steeds een jaartje ouder te worden? Deel het met ons en laat een reactie achter. Benieuwd naar meer verhalen? Lees ze hieronder. 

Over de schrijver
Reactie plaatsen