Een opvoeding van ratjetoe
28 maart 2016 
2 min. leestijd

Een opvoeding van ratjetoe

Sarah is een lieve, vrolijke meid van 1,5 jaar. Doordat ik 32 uur per week probeer te werken, ben ik afhankelijk van oppas. Als ik nachtdienst heb, dan slaapt ze bij een oom en tante met vijf kinderen of “opa” Piet, een gepensioneerde collega.


Dit gaat over het algemeen erg goed en ze lijkt het zo gewend te zijn dat ze goed doorslaapt. Ik leg haar zelf op bed en haal haar er meestal ook weer uit of ze is er net uit.

Maar ik moet overdag slapen, terwijl Sarah wakker is en wil spelen, dus gaan we meestal naar mijn moeder die dan verder oppast. Ik kan dan weer 4 uurtjes slapen.

Als ik af en toe overdag moet werken is het een ander verhaal. Dan gaat ze vaak naar dezelfde oppassers of “tante” Miranda, ook een collega. Zo blijven we maar heen en weer gaan. Maar is er wel vastigheid. En bij iedereen weet ze inmiddels wat ze kan doen. Wat leuk is om te doen en hoe ze aandacht kan krijgen.

Bij Piet gaat ze vaak naar de kinderboerderij en krijg ik de leukste foto’s toegestuurd. Miranda heeft een poes en een hond waar ze de heel dag achter aan loopt. Mijn oom en tante hebben een dochter van 5 jaar waar ze werkelijk fan van is.

Ik ben aan het kijken naar een gastouder, maar mijn rooster is zo wisselend en soms ad-hoc, dat het moeilijk wordt om vastigheid te kunnen geven (wat ze helaas wel vaak willen). Anders zit ik aan dagen vast terwijl ik deze niet gebruik. Omdat ik dan misschien net even vrij ben en dan wil ik juist van haar genieten! Maar ik wil wel dat ze met kinderen leert spelen van haar eigen leeftijd. Dus misschien toch wel een paar uur naar een gastouder of misschien zoek ik een speelgroepje op in de buurt.

Nu maak ik me wel zorgen over de wisseling, maar ik denk dat bij een kinderdagverblijf ook veel wisseling qua personeel is. Een kind heeft daar minimaal 4 verschillende mensen die op de groep werken. Bij een gastouder is dat wat stabieler.

Deze opvoeding van ratjetoe zorgt ervoor dat ze van iedereen wel iets mee krijgt qua opvoeding. Dit wel in postitieve zin. Ik denk of hoop dat het haar een mooi, rijk en vol mens maakt.Een opvoeding van ratjetoe

Als ik vrij ben, zie ik ook wel dat ze geniet van de tijd samen. We doen bijna altijd wel leuke dingen. Dan vindt ze het heerlijk om thuis te zijn. Hierdoor geniet ik weer van haar!

Ik moet toegeven dat ik mij wel schuldig voel, ten op zichte van haar, en wil ik ook wel thuis zijn om voor haar te zorgen. Maar helaas zit het niet in mijn aard en wil ik niet afhankelijk zijn. Ik wil mij ook blijven ontwikkelen. Zowel privé als op mijn werk.

Hoe combineer jij werk met opvoeding? Laat je reactie hieronder achter.

Over de schrijver
Anonymous
Door

Anonymous

op 28 Mar 2016

Hallo, Allereerst respect voor de manier waarop je het moederschap met werk weet te combineren. Ik werk zelf in de psychiatrie (momenteel werkeloos) en vindt het ontzettend moeilijk om dit te combineren met mijn kids. Er is nauwelijks oppas te vinden voor onregelmatige werktijden. Ik zou niet eens weten waar ik moet beginnen te zoeken

Anonymous
Door

Anonymous

op 28 Mar 2016

Ha Marijke, Heel herkenbaar je situatie, maar toch erg veel respect voor Hoe je het regelt. Ik werk ook onregelmatig dus nachten, weekenden, dagen. Ik heb een kinderopvang gevonden waar ik flexibel uren kan in kopen. Een maand van te voren geef ik Door welke dagen mijn zoon komt en dan betaal ik echt alleen voor de uren dat hij komt. Gezien ik vaak geen hele dag opvang nodig heb. Daarnaast past oma 1 dag in de week op en heb ik vaste oppas aan huis. Ik voel mij soms schuldig dat er meerdere "opvoeders" in mijn zoon leef zijn en dat hij miss minder stabiliteit heeft. Maar aan de andere kant weet ik zeker dat hij niks te kort kom! Misschien voor jou een optie, om te kijken naar flexibele kinderopvang? Gr tessa

Reactie plaatsen