arrow_drop_up arrow_drop_down
Eenzame kerst als alleenstaande moeder
20 december 2019 
in Myra

Eenzame kerst als alleenstaande moeder

Van wat er allemaal in me zit, komt er maar zo weinig uit. Want ik heb te weinig tijd. Er is geen ruimte meer voor mij, ik zit gevangen in m’n eigen drukke leven. Ooit had ik dromen en dingen die ik nog zo graag wilde doen in mijn leven. Maar dat is allemaal naar de achtergrond geschoven, omdat ik simpelweg aan het overleven ben.

Eenzame kerst als alleenstaande moeder

Vaak zit ik op de bank en voel ik me “raar”. Het is gewoon geen lekker gevoel. Ik weet niet waar het vandaan komt, het is er gewoon. Misschien komt het wel door wat ik allemaal heb meegemaakt. Alleen mijn kind(eren) opvoeden was immers niet helemaal hoe ik het voor me had gezien. Maar ja, ik  moet wel door.

Herkenbaar?

Het was deze periode -zo rondom de Feestdagen- 6 jaar geleden. Ik was dat jaar moeder geworden van een prachtige dochter. Ik keek terug op het jaar 2013. Een jaar waarin mijn hart zowel werd gebroken als helemaal werd gevuld. De vader van mijn kind brak mijn hart door definitief niet voor mij te willen gaan en brak mijn hart nog eens extra omdat hij ook geen rol in het leven van ons kind zou gaan spelen. Anderzijds werd mijn hart juist helemaal gevuld, omdat de liefde van mijn leven in mei 2013 in mijn armen werd gelegd.

Mijn dochter, het grootste wonder uit mijn leven.

Inmiddels is ze bijna 7 jaar. Mijn hart wordt iedere keer gevuld met trots wanneer ik naar haar kijk. Want wat is ze mooi. Haar huid zo zacht, haar krullen zo prachtig en haar ogen en lach zijn adembenemend. Maar ze is ook zo lief, denkt aan anderen, deelt met liefde en is zo zorgzaam. Ze is een talent in tekenen, ze kan prachtig zingen en geeft de schattigste toneelvoorstellingen. Zo kan ik nog wel even doorgaan (en natuurlijk kan ik haar ook vaak genoeg achter het behang plakken ;).

Vast wel herkenbaar voor je hè, hoe je met blijdschap naar je kind kan kijken.

Dus doet het pijn dat er geen vader voor haar is? Natuurlijk! Maar gelukkig beïnvloedt het mijn leven niet meer. Doordat ik op dát ene punt kwam, 6 jaar geleden. Het punt waarop mijn nog lichaam gevuld was met kwaadheid, verdriet, frustratie en ik me compleet machteloos voelde. Het punt waarop ik voelde alsof mijn hele leven me ontglipte en mijn hele leven alleen nog maar uit moeder zijn bestond. Oh en natuurlijk uit werken. Dus ik had een dubbele baan, werken én moeder zijn. Dag in, dag uit.

HALLO?! Waar was ik zelf nog?

Op dat moment echt nergens… Dit kon toch anders? Dit moest echt anders! Inmiddels kijk ik vol dankbaarheid en trots terug naar de afgelopen 6 jaar. Ik heb mijn ex kunnen vergeven en nog belangrijker, ik heb hem los gelaten. Natuurlijk is hij nog wel eens in mijn gedachte, dat kan natuurlijk niet anders, hij is de vader van mijn dochter. Maar de gedachtes zijn er niet vaak en beheersen me al helemaal niet meer, zoals die me destijds wel beheersten.

Ik heb mijn eigen leven -naast 24/7 moeder zijn- weer op kunnen bouwen.

Ik heb succesvolle bedrijven opgezet, mijn diploma tot coach behaald, honderden vrouwen gecoacht en het allerbelangrijkste, weer de verbinding met mezelf gevonden.Waar ik in de eerste jaren van het single mom zijn écht opkeek tegen de Feestdagen, verheug ik me er nu echt op. Hoe dat komt? Doordat ik mezelf de tijd & ruimte heb gegund, om de heftige emoties die ik al jaren met me mee droeg (en geloof me, dat waren er nogal wat) heb verwerkt.

Ben ik er al helemaal? Natuurlijk niet. Ik geloof dat er aan persoonlijke ontwikkeling geen einde zit.

We blijven tot onze dood aan onszelf werken, dus er is altijd wat te doen. Maar wat ben ik ver gekomen en wat ben ik dankbaar dat ik mezelf de tijd en vooral de liefde heb gegeven om het aan te gaan. En achteraf blijkt, dat er doorheen gaan veel minder pijn deed, dan er niet doorheen gaan en al die ellende maar op m’n rug meeslepen.

Aankomend jaar ga ik jou hierin ook meer inspireren en tips met je delen om weer (meer) de verbinding met jezelf te voelen, dat is mijn belofte aan jou.

Ik hoop dat jij net als ik uitkijk naar de Feestdagen. Zo niet, dan hoop ik dat ik je volgend jaar mag inspireren, om in 2020 net zoals ik en velen andere terug te kijken naar een jaar, waarin je de verbinding met jezelf weer helemaal hebt gevonden.

Ik wens je hele gezellig Kerstdagen, hopelijk samen met je kind(eren).

-x- Myra

Over de schrijver
Mijn naam is Myra (40), moeder van een prachtige dochter van 7 jaar, founder van Happy Single Moms. Naast dit bedrijf heb ik een Coach & Therapie bedrijf "Mary I - Women & Love". Hier help ik vrouwen uit hun patroon van foute mannen en relatieverslaving te komen, het loslaten van hun ex en verlatingsangst te overwinnen.
Reactie plaatsen

Wij gebruiken Cookies