De feministisch moeder
15 mei 2015 
5 min. leestijd

De feministisch moeder

 

Regelmatig lees ik meerdere verhalen over alleenstaande mama’s. De ene heeft er moedwillig voor gekozen om als dappere alleenstaande moeder door het leven te gaan en voor de ander is deze keuze genomen. Desondanks, wat de grondlegging ook moge zijn, lees ik vaak dat alle moeders blijven knokken voor hun kinderen. Ik studeer zelf aan de opleiding Maatschappelijk Werk en Dienstverlening maar ik heb ook regelmatig gezien dat moeders voor hele andere wegen kiezen.

Hoe houd jij het vol?

Mijn ex-man komt uit een gezin waarin mannen boven hun vrouwen willen regeren en (klein)dochters als minder worden gezien dan (klein)zonen. Ik kom zelf uit een gezin waarin je je eigen mening en visie mag ontwikkelen en deze mag uitdragen. Je kunt je dus voorstellen hoe ik als jonge goedgebekte meid binnen die setting moest ‘overleven’. Daarnaast ben ik opgegroeid met drie grote broers, een echt jongens gezin. Ik, als enige dochter en ‘het kleine zusje’ werd eerder op handen gedragen. Ook daar is natuurlijk van alles over te vinden en te zeggen, maar de grondslag bij mijn ouders lag zich in het feit: ‘Wij houden van al onze kinderen evenveel’.Alleenstaande moeder

Door de situaties binnen de familie van mijn ex-man raakte ik vaak hoog gefrustreerd. Zo is mij bijvoorbeeld meerdere malen gezegd dat ik te vrij ben opgevoed, dat ik mij nergens mee mocht bemoeien omdat ik destijds nog niet met mijn ex-man was getrouwd, studeren was onzin want een vrouw hoorde alle dagen voor haar gezin te koken. Met als hoogtepunt dat mijn ex-schoonvader na een verhitte discussie zichzelf letterlijk boven mij wilde verheffen door recht boven me te gaan staan, zijn vinger, op twee centimeter na, in mijn gezicht duwde, en zei: ‘Weet je wel wat voor zoon ik heb….’

Uiteindelijk hebben ze ‘gewonnen’ en mijn mond gesnoerd

Ik koos ervoor om mij afzijdig te houden en mij dan maar aan te passen in plaats van mijn plekje te verdedigen. Na een strijd van vijf jaar word je moe gestreden, helemaal zonder enige back-up. Uiteraard heb ik mijzelf weer teruggevonden nadat ik mijn ex-man had verlaten.

Toch hebben deze situaties mij aan het denken gezet over de positie van de vrouw. Waarom willen sommige mannen de vrouw toch onderdrukken? Waarom zit er soms zoveel verschil in het opvoeden van onze dochters en zonen? Deze vraagstukken komen allemaal aan bod in een toespraak van Chimamanda Ngozi Adichie. Echt een must-see!

Alleenstaande moeder

Het feminisme staat voor de wens te streven naar gelijkheid tussen de sekse

Niet of de vrouw beter is dan een man. Dat de vrouw evenveel keuzemogelijkheden heeft als de man. Zelfs tot de dag van vandaag wordt een carrièrevrouw met dezelfde functie als een man, twee ton minder betaald binnen haar eigen carrière. Vreemd!

Vele doelen vanuit de feministische golf zijn behaald. Denk aan het passief en actief kiesrecht, deelname aan het hoger onderwijs, herverdeling van huishoudelijke taken en noem het maar op. Een ander voorbeeld is het beschermen van de prostituees en het erkennen van hun vak. Of je het er mee eens bent of niet, iedereen heeft recht op vrijheid. Uiteraard ben ik mij ervan bewust dat er binnen die setting ook sprake is van gedwongen prostitutie. Maar er zijn vrouwen die dat vak kiezen als baan.

De ideologie wordt steeds meer toegepast, toch blijft de denkwijze een lastig verhaal te zijn. Om hier een voorbeeld aan te geven: Vorig jaar volgde ik een college over vastgeroeste denkwijzen, waar ook wij vrouwen soms meer last van hebben dan we denken. Lees hier: 

Een vader en zoon krijgen een auto-ongeluk. Vader is op slag dood en zoon komt op de intensive care terecht. In de operatiekamer werpt de chirurg een blik op de jongen en zegt: “Ik kan deze jongen niet opereren, want het is mijn zoon!” 

Hoe kan dat?

Nu denk ik logisch, zijn moeder is arts! Destijds werd er door de hele collegezaal toch langer nagedacht dan normaal.

Ik zie mijzelf als feministische moeder en zo voed ik mijn twee zoontjes ook op. Naast het ouderschap kies ik ook voor een carrière. Wetende dat ik daar nu in moet investeren. Elke moeder heeft een andere kijk, de ene werkt 40 uur in de week en de ander is een thuismoeder. Allemaal prima, zolang het maar je eigen keuze is! In hoeverre je die als alleenstaande moeder kan maken..

Nu aan jullie de vraag, waar zouden jullie graag meer over willen weten en lezen? Ik zou het heel erg waarderen als je dat hieronder wilt laten weten. Dank je wel!

 Alleenstaande moeder

“Dreams don’t work, unless you do!”

Groeten Ellen

Over de schrijver
Anonymous
Door

Anonymous

op 15 May 2015

Wat een authentiek verhaal Ellen! Ik ben benieuwd hoe je voor jezelf hebt gekozen? Hoe heb je dat gedaan? Ontwikkeling is een groot goed en zowel voor mannen als vrouwen. Dat ervaar ik elke dag als vrouw, moeder, coach en onderneemster. Mooi verhaal! Dank voor het delen!

Anonymous
Door

Anonymous

op 02 Jun 2015

Hallo Benedit, Nog bedankt voor je reactie! Ik heb uiteindelijk alles op de weegschaal gegooid, en heel rationeel gekeken naar wat het me kostte en mij gaf. Soms heb je je ratio nodig om een keuze te maken, ondanks dat je gevoel nog achter ligt. Kijken naar wat voor jezelf belangrijk is, wat heb ik nodig? Onderaan de streep kwam daar mijn uitkomst en restte mij maar één ding, kiezen voor m'n eigen geluk. In mijn volgende blog 'Creëer je eigen geluk' heb ik hier meer over geschreven. Leuk om te lezen dat je ook ambitieus bent, erg herkenbaar! Succes met alles eromheen. Groetjes Ellen

Anonymous
Door

Anonymous

op 29 Aug 2015

Je bent een kanjer! Positiviteit, ik hou ervan ;). Een redelijk eenvoudige zienswijze om je leven een stuk leuker en eenvoudiger te maken!

Anonymous
Door

Anonymous

op 30 Aug 2015

Blablafeminisme.. we willen namelijk net zo goed de man veranderen (hij moet levenslang trouw zijn en evenveel in het huishouden doen anders is ie niet goed genoeg) 1 vraag heb ik: als we het recht willen hebben gelijk te zijn. Waarom geven we mannen dan niet het recht zichzelf te zijn. We duwen onze vrouwelijke denkwijzen immers ook op aan de man (namelijk als ie met mij paart en kinderen maakt is ie van mij en mag ie alleen met mij t bed delen de komende 50 jaar terwijl dit tegen alle natuur indruist daar we als mens niet monogaam zijn zoals de meeste dieren in het dierenrijk) blablafeminisme dus.. ik lees een probleem met acceptatie van eigen zijn... niet meer en niet minder

Reactie plaatsen