Dat je als moeder niet ziek kunt zijn is een feit. Want alles gaat door, het werk, de kinderen. Helaas kwam ik begin dit jaar thuis te zitten met een hernia. En werd ik gedwongen dingen uit handen te geven. Dat viel niet mee voor iemand die graag de controle houdt, maar ik moest wel, want ik verging van de pijn.

Hobbelend tussen ziekenhuis, arts en thuis was ik niet veel waard. Ik kon vooral liggen en slikte sterke pijnstillers. Te lang achter elkaar zitten/liggen het was funest. Maar de zorg voor de kinderen ging natuurlijk door. Toen ik een nekkraag kreeg had ik iets meer ondersteuning, maar hoe meer ik deed, hoe heftiger de pijn werd. En dat waren maar simpele dingen als de boodschappen of een was aanzetten. Soms zat ik huilend aan tafel van de pijn en de frustratie.

Voor jezelf zorgen

Mijn dochter, die ziek zijn met de dood associeerde; haar zieke opa was het jaar daarvoor gehemeld, sprak zelfs uit dat ze bang was dat ik dood zou gaan. Dat heb ik gelukkig snel uit haar hoofd kunnen praten, maar het laat je wel even zien wat er in zo’n koppie omgaat.

Mijn leven, wat zo lekker liep en superdruk was, kwam ineens tot stilstand. Dat was wennen. Want eerder stond ik om 5 uur op en was ik om 6 uur thuis. Ondanks dat het lange dagen waren, genoot ik van de drukte en mijn leven. Maar nu moest ik bewust een pas op de plaats maken. Wat me ook liet inzien dat het belangrijk is om voor jezelf te zorgen en niet altijd maar door te blijven gaan. Want achteraf had ik al heeeeel lang nek- en rugklachten en bleef ik gewoon doorhobbelen. Want druk, kinderen, het leven.

Rust in de tent

Mijn fysiotherapeut zei letterlijk: “je hebt al die tijd je nek uitgestoken, nu zegt je lichaam gewoon stop” en dat is misschien precies wat het was. Gas terug en de autonomie van het lichaam laten aanspreken voor herstel. Mijn geduld is ontzettend op de proef gesteld en het thuiszitten is me erg gaan opbreken. Maar nu ik weer wat aan het werk ben, mijn studie weer heb kunnen oppakken kan ik zeggen dat ik er weer een beetje ben. Maar wel met de les dat ik wat beter voor mezelf moet zorgen. Dus niet meer te lang met klachten doorlopen en ik volg sinds kort yoga, iets wat ik al heel lang wilde. Rust in de tent, want iets minder dan 200% is ook goed genoeg.

Zie ook: Alleenstaande moeder en ziek zijn

Ben jij jezelf wel eens voorbij gelopen waardoor je ziek werd? Hoe zorg jij nu voor jezelf?