En ineens is het zover, je bent weer verliefd!
16 april 2015 
4 min. leestijd

En ineens is het zover, je bent weer verliefd!

 Ik kom uit een relatie van zeven jaar, waarvan ik er drie jaar getrouwd was. Hij was mijn jeugdliefde en op mijn twintigste raakte ik zwanger. Onze relatie was gebaseerd op elkaar verdriet doen, wantrouwen, onbegrip en cultuur verschillen. Toch heb ik twee geweldige zonen mogen krijgen met hem. Toen mijn jongste zoontje vier maanden oud was ben ik bij hem weggegaan om mijn leven, en dat van de kinderen, weer op te bouwen. Inmiddels ben ik ruim twee jaar verder en studeer ik voor maatschappelijk werkster.

Naast dat ik moeder ben, ben ik ook (nog maar) 25. Ieder mens heeft behoefte aan genegenheid, aandacht en liefde. Sommige mensen begrepen niet dat je als (jonge alleenstaande) moeder weer eens de markt op wilt. De opmerkingen als ‘maar je hebt toch twee kinderen’ of ‘heb je niet genoeg aan jezelf?’ kwamen regelmatig naar voren

Er zat een kern van waarheid in, maar ik voelde mij meer dan ‘alleen’ moeder. De ene date was leuker dan de andere, sommige waren gezellig, en sommige waren een regelrechte ramp! Liefde was voor mij een illusie geworden. Een ongrijpbaar en bovenal een onbereikbaar begrip. Een onsuccesvol huwelijk brengt de nodige bagage met zich mee. Los van de ellende en moeilijkheden heeft het mij ook gebracht dat ik precies wist wat ik wel en niet wilde in een relatie. En geloof me als ik zeg, daar was niet gemakkelijk aan te voldoen. Op een vrijdagavond, ergens eind 2014 had ik een afspraak staan om eens met iemand wat te gaan drinken. Na een hele avond zenuwachtig zijn en twijfelen over welke nagellak ik op moest doen, kwam ik licht gespannen aan bij mijn (veel te leuke) date. Oppas was geregeld, outfit goedgekeurd, nu nog gespreksonderwerpen aansnijden.. Na enigszins ongemakkelijke gesprekken en drie drankjes, kwam onze date ten einde. Lichtelijk ontdaan en beduusd kwam ik thuis, waarop mijn beste vriendin bijna van de bank af sprong om het hele verhaal te horen. Na de vraag “En? Hoe was het?” Kon ik maar één antwoord geven, “Ja, leuk..”

En ineens is het weer zover, je bent weer verliefd!

Een avond analyseren van elke blik, lach en opmerking kwam ik maar tot één conclusie: Ik ben verliefd! En nu?

Want hoe gek het ook klinkt, je begint meteen te twijfelen aan jezelf en je privé situatie. Ik heb ervoor gekozen om voorafgaand al te vertellen dat ik een alleenstaande moeder was. Op die manier beschermde ik mijzelf ook voor een domper tijdens een date. Al gauw kwam ik erachter dat de verliefdheid wederzijds wasNa enige onzekerheid en misplaatste gedachten vanuit mijn kant werden de gesprekken diepgaander. Hij bleek echt voor mij én de kinderen te willen gaan. Er ontstond een natuurlijke klik en het voelde alsof we elkaar al jaren kende. Dat lijstje waar ik het eerder over had, bleek volledig afgevinkt te zijn. Er restte mij nog maar één ding… De stap te zetten van Happy Single Mom naar Happy Taken Mom. Zo gezegd, zo gedaan. Het voelde voor mij nog heel onwerkelijk, een relatie… Waar moet ik beginnen? Wanneer vertel ik het de kinderen? Wanneer vertel ik het mijn ex? Hoe moet ik het aanpakken? Binnen no-time kwamen al deze gedachten naar voren. Ik begon maar eens bij mijn ex. Niet wetende wat voor reactie of situaties ik mijzelf daarna weer in zou bevinden na deze mededeling. Hij leek het goed op te pakken en kwam zelf ook maar eens op de proppen om te vertellen dat hijzelf ook al een aantal maanden een relatie had. Verassend.. Naast dat mijn kinderen moesten gaan wennen aan mijn vriend, had hun vader ook ineens een vriendin. Dat zou gaan betekenen dat zij ook eens in de twee weken bij mijn kinderen in de buurt is. Dit onderwerp zal ik in een volgend blog verder toelichten.

Voor mij was deze hele situatie nieuw. Mijn vriend heeft zelf geen kinderen en moest hier soms toch wel even aan wennen. Van een vrijgezelle man, naar een relatie met allerlei opvoedkundige taken

Want dat was wel onze visie. Maar wanneer zet je zulke stappen? Enige tijd later ontmoeten de kinderen mijn vriend. Het contact verliep soepel, mijn jongste hing binnen een kwartier om zijn nek. Mijn oudste gaf nog wat meer weerstand. Hij is vijf jaar en weet niet beter dat hij mij voor zichzelf heeft. Als moeder zijnde begin je hier meteen over na te denken. Door veel met elkaar te praten en niet meteen te hard van stapel willen lopen probeerde we mijn oudste zoon hierin te laten wennen. Dit heeft een aantal weken geduurd. Inmiddels vragen beide zonen regelmatig waar Bas is, zodra we met z’n drieën zijn. Inmiddels vormen we met z’n vieren steeds meer een gezin. Ondanks dat mijn vriend niet de biologische vader is, neemt hij deze rol wel op zich. De kinderen reageren hier positief op en hij valt eigenlijk niet meer weg te denken uit ons leven. Helaas begint mijn ex-man zich hier afstandelijker in te gedragen en veranderd de sfeer binnen het samenwerkingsverband, voor zover we die hadden, te veranderen. Ik kan je vertellen, ik geniet enorm van mijn kinderen en mijn vriend. Helemaal als we allemaal bij elkaar zijn. Het verschil is alleen tussen een alleenstaande moeder en een vrouw zonder kinderen is dat de tijd waarin je zorgeloos verliefd kunt zijn veel beperkter is. Dit wil niet zeggen dat je minder geniet, in tegendeel. Hoe meer zielen, hoe meer vreugde. Sterker nog, op het moment dat ik mijn verhaal op papier zet, speelt hij een spelletje in de keuken met mijn oudste zoon. Dit moet toch wel geluk zijn?

Give, gain and grow!

Over de schrijver
Anonymous
Door

Anonymous

op 16 Apr 2015

Heel fijn om te lezen . Want ondanks alles je blijft een vrouw Die ook aandacht en liefde nodig heeft . Ondanks alle mislukte dates en ervaringen Weetje nu wat je wel wil en wat niet . Ik heb jaren bekrompen gevoelens gehad over mannen Alleen van die gedachten raakte ik in paniek Inmiddels zie ik ook gelukkige stellen samen gestelde gezinnen Dus het kan zeker . Geniet van je liefde en je kinderen Het is je gegund

Anonymous
Door

Anonymous

op 17 Apr 2015

Bedankt voor je reactie Hanna!

Anonymous
Door

Anonymous

op 16 Apr 2015

Wat fijn dat je de liefde weer hebt gevonden. En het daten is zo herkenbaar. Liefde wordt op een gegeven moment ook een illusie. Is het bij mij nu nog. Maar dit schept hoop. Als ik moeder ben, komt bij mij vast ook nog wel zo'n lieve man op mijn pad die een vaderrol gaat nemen. Geniet van je geluk!!

Anonymous
Door

Anonymous

op 17 Apr 2015

Uiteraard Nathalie, er bestaan echt nog wel goede mannen op deze aardkloot! Bedankt voor je reactie..

Anonymous
Door

Anonymous

op 16 Apr 2015

Wat geweldig dat je een nieuwe liefde tegen bent gekomen en dat je je niets hebt aangetrokken van de opmerkingen van mensen om je heen. Je bent jong en als was je dat niet, iedereen heeft toch 'recht' op de liefde. Geniet ervan en ik kijk er naar uit meer van je te lezen!

Anonymous
Door

Anonymous

op 17 Apr 2015

Liefde hoort bij de basisbehoefte van de mens.. Laat het je niet ontnemen ;)

Anonymous
Door

Anonymous

op 16 Apr 2015

Wat leuk dat je weer de liefde heb gevonden! Ik hou echt van dit soort verhalen, want dat geeft mij ook weer meer hoop. Hopelijk zal ik ook weer iemand vinden die voor mij en mijn kindje zal gaan. Bedankt voor jouw verhaal en ik wens jou en je nieuwe gezin heel veel geluk samen! Groetjes

Anonymous
Door

Anonymous

op 17 Apr 2015

Beste Jessica. Daar mag je vanuit gaan dat je dat gaat overkomen! Bedankt voor je reactie!

Anonymous
Door

Anonymous

op 17 Apr 2015

Genoten van je verhaaltje.. En met een gezonde jaloezie zitten lezen.. Ik ben alleenstaande moeder van 3 en inmiddels bijna 5 jaar alleen, durf vanwege de geschiedenis met mijn ex geen man dichterbij te laten komen, bang dat ik weer verstrikt raak in allerlei ellende.. En toch verlang ik zo naar iemand om mij heen.. Mijn kinderen gaan eens per maand uit logeren bij vriendinnen van me, komen ook niet meer bij hun eigen vader, die inmiddels getrouwd is en ook daar weer kinderen gekregen heeft.. Mijn kinderen schreeuwen om een vader figuur in hun leven, maar durf ik mijn angsten opzij te zetten? Ik weet het nog niet.. Ik wens jullie veel geluk samen!

Anonymous
Door

Anonymous

op 18 Apr 2015

Lieve Iemand, Ik snap je reactie, het heeft voor mij twee en een half jaar geduurd voordat ik hem ben tegengekomen. De geschiedenis met je ex is nu een gezonde leidraad, die je zeker niet hoeft te vergeten! Vertrouw op je gevoel.. Persoonlijk ben ik mijn angsten recht in de ogen gaan aankijken omdat ik niet wilde dat mijn ex ook nog vat zou hebben op mijn toekomst, hopelijk mag jij dit ook gauw genoeg gaan ervaren! Geloof en vertrouw op je eigen gevoel, komt helemaal goed!! Bedankt voor je reactie!

Anonymous
Door

Anonymous

op 17 Apr 2015

Een mooi verhaal, inspirerend te lezen! Veel geluk met je kids en je liefde! Lfs, Jootje

Anonymous
Door

Anonymous

op 18 Apr 2015

Beste Jootje, Dankjewel voor je reactie!

Anonymous
Door

Anonymous

op 17 Apr 2015

Mooi om te lezen. Een vriend die ik al 10 jaar ken zou onwijs graag een leven willen opbouwen met mij en mijn dochter. Door mijn verleden ben ik zo bang iemand dichtbij te laten. Wie weet ooit

Anonymous
Door

Anonymous

op 18 Apr 2015

Beste Linda, Heel begrijpelijk! Ook ik heb moeite gehad om los te laten, maar vond het mijn ex niet waard om ook nog zoveel invloed te hebben op mijn geluk en toekomst, vertrouw op je hart, want dat klopt! Bedankt voor je reactie, hopelijk mag ook jij je verleden laten voor wat het was en vertrouwen op de toekomst, want die verdien je!

Anonymous
Door

Anonymous

op 26 Apr 2015

Wat een mooi verhaal. Ik denk er stiekem ook weleens over hoe het zou zijn als er weer iemand in mijn leven zou komen. En jij ontmoet hem dan zomaar ineens op een date. Prachtig, ik wens jullie heel veel geluk met zijn 4-en!

Reactie plaatsen