Al tijdens mijn zwangerschap heeft de vader van mijn dochter zich uitgesproken over wat hij vindt van erkenning, iets waar hij niets van wil weten. Erkenning is een onderwerp dat voor een hoop verwarring kan zorgen, maar ook de nodige (ongewenste) feedback oplevert en gepaard gaat met een hele hoop emoties. Ik ben me bewust van de stap die ik heb gezet, met het belang van mijn dochter voorop en ik hoop dat het uiteindelijk de juiste is.

Ik wist al vroeg in mijn zwangerschap dat ik mijn kindje wilde houden, dat heb ik vrijwel direct uitgesproken naar de man in kwestie (en zijn moeder, laten we haar niet vergeten).

Hier stopte dan ook de communicatie met hem. Ik heb meerdere malen gebeld en WhatsApp-berichten gestuurd tijdens mijn zwangerschap, enkele om de deur voor hem en zijn familie open te laten. Tevergeefs. Nooit hoorde ik iets van hem.

Wel van zijn moeder, die kon me na de geboorte nog een bericht sturen met dat ik hem “willens en weten in de val heb laten lopen”.

Erkenning van hem uit respect voor mijn kind

Erkenning van hem uit respect voor mijn kind

Gezien onze voorgeschiedenis en het gemis aan communicatie krijg ik vaak de vraag ‘waarom wil je dat zo’n man jouw kind erkent?’. Laten we welwezen. De jongeman is de vader van mijn kind, iets waar ik geen moment over heb getwijfeld. Tot op heden staat op de geboorteakte van mijn dochter ‘vader onbekend’, iets waar ik ongelofelijk van baal. Want de vader van mijn dochter is niet onbekend. En uit respect voor het bestaan van mijn kind, vind ik dat op die plek zijn naam hoort te staan. Hij is niet onbekend voor ons, zij is onbekend voor hem omdat hij besloten heeft dat zijn ego/imago/wat hij dan ook mag denken, belangrijker vindt dan zijn eigen nageslacht. Moet zij hier de dupe van zijn of moet ik wachten totdat er een man is die “wel van mijn kindje houd” en haar wil erkennen. Nee, absoluut niet. Er is in mijn ogen slechts één man die dit kan doen en dat is de biologische vader. Begrijp me niet verkeerd, dit besluit is niet in een keer uit de lucht komen vallen, maar is een wel overwogen keuze. Al tijdens mijn zwangerschap heb ik me juridisch goed laten adviseren en dit heeft geleid naar het proces waar ik nu in zit.

Hoe werkt de gerechtelijke vaststelling vaderschap (erkenning) precies?

Gerechtelijke vaststelling vaderschap kan door de moeder worden gedaan. Dat moet binnen vijf jaar na de geboorte van het kind. Ook het kind kan een gerechtelijke vaststelling vaderschap doen. Daarvoor geldt geen uiterste termijn.

Welke verstrekkende gevolgen zijn verbonden aan de gerechtelijke vaststelling van het vaderschap? 

– er ontstaat met terugwerkende kracht vanaf de geboorte een familierechtelijke band tussen de man en het kind: de man wordt de juridische vader van het kind;
– de vader is onderhoudsplichtig voor zijn kind (geldt ook voor de biologische vader die niet de juridische vader is);
– het kind erft van de man;
– het kind kan de naam van de man krijgen;
– het kind krijgt de Nederlandse nationaliteit als de man Nederlanders is.

Voordat de rechter overgaat tot toewijzing van het verzoek, moet wel komen vast te staan dat de man de verwekker is. Als het vaderschap door de man wordt betwist, zal de rechter een DNA-onderzoek bevelen. De rechter bepaalt meestal dat ieder van de partijen de helft van de kosten van het DNA-onderzoek betaald. Hier kan de rechter echter van afwijken. Daarnaast heeft de man nog de mogelijkheid, om zonder gerechtelijke procedure alsnog de erkenning te regelen.

Middels een brief van mijn advocaat is de vader op de hoogte gesteld en op afwachting van zijn bericht zal een volgende fase geïntroduceerd worden. De gehele procedure geeft mij dubbele gevoelens. Ik wil ergens afstand nemen van een man die mij op vele vlakken ongelofelijk heeft gekwetst met zijn keuzes. Maar ik weet ook dat ik in belang van ons kind, een omgeving moet creëren die voor haar het beste is. Dit verhaal kan daarom nog alle kanten op. Ik heb mezelf in ieder geval voorgenomen dat ik tot de eerste verjaardag van ons kind, hem alle tijd geef om zich te melden. Doet hij dit pas later, dan is de deur dicht tot zij oud genoeg is om zelf een keuze te kunnen maken, waarin ik haar (en hem) volledig zal steunen.

Wordt vervolgd…

Wat is jullie ervaring met erkenning door de biologische vader van je kind? Terwijl hij uit beeld is en zijn handen eraf heeft getrokken? Wij zijn benieuwd naar jouw ervaring hierin.

Wil je met andere single moms die 24/7 de zorg hebben over hun kind(eren)? Ga dan naar de besloten community: http://community.www.nieuw.happysinglemoms.nl