Ex-schoonouders, wat moet je ermee?
02 april 2016 
4 min. leestijd

Ex-schoonouders, wat moet je ermee?

 

Ja, de titel spreekt eigenlijk boekdelen. Ex-schoonouders, wat moet je ermee? Nou… ik mijn geval heel weinig! In hun ogen ben ik nooit de goede vrouw geweest voor hun zoon, was ik net zoals zijn ex, een op geld beluste wolf. En dan krijg je het verhaal Ella, daarover waren ze ook niet bepaald “amused”!

In de 6,5 jaar dat ik een relatie had met hun zoon was ik over hun ook niet bepaald “amused”! Vanaf dag 1 van de zwangerschap voelde ik mij een draagmoeder. Alles moest op hun manier en ging dat niet, waren we even niet welkom. Waarbij ik mij vaak genoeg afvroeg of het überhaupt wel zin had om de 200 km lange reis wel te maken.

Maar, elke maand sleep je je lijf weer naar die auto, weer die rit maken. En elke keer blij zijn als je had gegeten, want dan gingen we vrij snel weer naar huis. Ik deed het voor Ella, zij had recht op haar grootouders. Maar achteraf gezien vraag ik mij af of zij bij hun wel gewenst is.

Ex-schoonouders, wat moet je ermee?

Ex-schoonouders, wat moet je ermee?

Mijn ex heeft namelijk nog een kindje. Een knul die ongeveer 4 jaar ouder is dan Ella. Hij wordt gezien als een zorgenkindje, een jongen uit een gebroken gezin. Eentje die niet de aandacht krijgt die hij verdiend. AHUM! En Ella dan? Die leeft sinds een jaar ook in een gebroken gezin. Een vader die vrij weinig uit zijn handen laat komen en oh ja! Een opa en een oma die verdrietig zijn omdat ze niet het kindje is dat ze hadden verwacht.

In de bijna 7 jaar dat zij op deze aardbol rond loopt, heeft ze 3x gelogeerd bij haar grootouders. Geen vergelijking natuurlijk met haar broer die al vanaf dat hij 1,5 is maandelijks bij hun logeert. Maar wel het “gezin” compleet hebben als er wat te vieren is.

Een jaar geleden, vlak na de breuk is bij mij de bom echt gebarsten. Ze zeiden af voor Ella’s verjaardag, omdat ze bang waren voor de verhalen. Dat de breuk ter sprake kwam. Er was al gemeld bij de uitnodiging dat het hier een kinderverjaardag betrof en dat de breuk niet ter sprake mocht komen. Deed je dat wel dan stond je buiten, ongeacht wie je was!

Toen ik verhaal ging halen, wat ik beter niet had kunnen doen, heb ik ze de waarheid verteld. Dat ik het belachelijk vond dat ze mijn dochter links lieten

Ex-schoonouders, wat moet je ermee?

Ex-schoonouders, wat moet je ermee?

liggen. Dat het verhaal omtrent de breuk volledig de halve waarheid was zoals hij het verteld had. Want ja, je gaat niet tegen je ouders zeggen dat je bent vreemdgegaan. En dat ze maar eens heel goed moesten nadenken of mijn dochter wel in hun perfecte plaatje ging passen.

En toen gingen er ineens ogen open. Ze hadden door dat ze met negeren van hun kleindochter zelf heel wat ellende op de hals hadden gehaald. Ze wisten ineens dat als ik op mijn tenen ging staan ze haar niet te zien zouden krijgen. Vooral als ze een omgangsregeling zouden willen aanvragen bij de rechter. Dat dit door hun eigen toedoen wel eens geweigerd kon gaan worden. Laten we het er op houden dat mijn ex-schoonouders daardoor flink geschrokken zijn, en dat ze beter beloofden. Maar helaas, mijn kleine meisje hoort er blijkbaar niet bij.

Nu is het in onze situatie als alleenstaande moeder makkelijk om je ex-schoonfamilie af te vallen, maar voor mensen die zeggen zo betrokken te zijn, laten ze vrij weinig van zich horen.

Ella gaat nu  de leeftijd bereiken dat ze besef heeft van wat haar familie doet en laat. En ze heeft ook dondersgoed door dat ze aan die kant van haar familie niet veel mist. Ze wonen in een andere provincie, ze ziet ze dus weinig, en om ze te bellen, daar vraagt ze ook niet naar.

Maar als ze dan mag… dan is het ook feest! Dan gaat ze met volle teugen genieten van de dagen. Met of zonder strijd. En Ella niet alleen hoor! Mama ook! Want dat zijn toch weer extra dagen waarbij mama kan bijkomen van alle drukte!

Ondanks alles, vooral dat ik ze intens vervloekt heb, zijn ze haar grootouders, en zoals ik in het begin al vertelde… voor Ella is het belangrijk dat ze ook die kant te zien krijgt!

Ex-schoonouders, wat moet je ermee? Het is ook dubbel, want eigenlijk wil je misschien niks meer met deze mensen te maken hebben. Dit omdat ze onderdeel zijn van je ex. Maar Nicki doet het goed wat dat betreft. Ze laat haar kind er zelf achter komen, meekijkend op de achtergrond. Ingrijpend als het nodig is. Wat is jullie ervaring hiermee? Laat je reactie hieronder achter.

Over de schrijver
Anonymous
Door

Anonymous

op 02 Apr 2016

Weet ik ook niet?

Anonymous
Door

Anonymous

op 02 Apr 2016

Dat ging te snel, mijn reactie was nog niet af.... ;) Toen wij uit elkaar gingen werd mij gezegd dat ik "in de familie" bleef en ik werd ook uitgenodigd voor verjaardagen en andere feesten. Ik lette er wel op dat ik meestal op ander dagdeel ging dan mijn ex maar soms zate we er samen en dat ging goed. Pijnlijk moment toen er op het zoveel jarig huwelijksfeest familiefoto's werden gemaakt, daar hoorde ik natuurlijk niet op. Tot er een nieuwe vriendin in beeld kwam, toen werd ik van de ene op de andere dag nooit meer uitgenodigd. Prima hun zoon, hun keuze. Het was wel fijn geweest als er met mij over gesproken zou zijn, dit is wel erg abrupt. Ik mis de familie en alles er rond om heen wel.

Anonymous
Door

Anonymous

op 04 Apr 2016

het enige wat ik je kan aanraden is het loslaten. gaat verder met je leven, en die nieuwe schonouders zijn 10x beter dan de oude! nog niet bepaald meegemaakt.

Anonymous
Door

Anonymous

op 02 Apr 2016

Bij ons liep het wat anders. Nadat mijn ex vertelde dat hij niet meer verder wilde. Vroeg ik mijn ex schoonmoeder of zij soms kon helpen. haar reactie was alleen ja joh ik kan niks veranderen aan zijn gevoelens. We hadden nooit een echte klik met haar elkaar. Ik vond dat ze zich overal mee bemoeide waar ik niet telkens op zat te wachten. Nadat haar man was overleden claimde zij mijn ex ook enorm. Maar goed na de breuk lag mijn kleine meisje met 11 weken oud in het ziekenhuis. Op haar kamertje ontstond een ruzietje waarop zij een mail naar mijn ouders stuurde. Met verschillende verwijten over mij. Op dat moment was ik zoo boos dat ik mijn ex gemaild had en dat ik totaal niet gediend was om op deze manier nog contact te willen hebben met zijn moeder. Het eerste jaar dat we elkaar waren kregen mijn dochter nog wel een verjaardagskaart. Nu is dat inmiddels 3 jaar geleden en is er niks meer geen kaartje voor haar verjaardag. Ik heb in het verleden ook nog kerstkaartjes gestuurd wat ik nu ook niet meer doe. Zo zie ik het contact ook steeds minder worden. Mijn dochter is nu en gezond en blije peuter. Zo doet het goed en is beleefd naar andere. Ex schoonouders zijn niet in beeld ik weet als ze bij mijn ex is dat ze bij haar oma komt als die thuis en dat is voor mij genoeg.

Anonymous
Door

Anonymous

op 04 Apr 2016

meer kan je op dat moment ook niet verlangen. wees in ieder geval blij dat ze weet wie haar oma is. een oma of opa kan een kind zoveel inzicht geven op latere leeftijd. en als oma/opa geen contact wilt met jou kindje... his/her loss! ze weten niet wat ze missen!

Anonymous
Door

Anonymous

op 03 Apr 2016

Hier ook zero contact bij mijn zoontje met ex schoonouders. Ben nooit hun keuze geweest en mijn kind ook niet maar zijn vader heeft ook niet meer naar hem omgekeken vanaf de dag dat hij weg is gegaan. 1x per jaar staan ze aan de deur met een sinterklaas kado is nu 2jr op rij geweest. En heb me voorgenomen volgend jaar stuur ik ze gewoon weg. Je bent geen opa en oma door 1x per jaar een kado af te geven. Dan liever helemaal wegblijven. Heb in begin nog elke 2 weken daarheen gegaan maar eenzijdig verkeer dat werkt ook niet. Ik kan hun niet dwingen.

Anonymous
Door

Anonymous

op 04 Apr 2016

de keuze die je maakt is vanuit je hart... je gevoel en vooral in het geval van e kindje... als de tegenpartij niet wilt zou ik ook niet verder dwingen. dat is stressvol voor je kind en voor jou.

Anonymous
Door

Anonymous

op 15 Aug 2016

Bij mij totaal andere kant. Mijn ex schoonmoeder is nog van de betuttelde stempel waar ik een gruwelijke hekel aan heb. Ook mijn ex zit onder de plak in die zin dat hij niet verbaal tegen zijn moeder opkan. Zijn moeder heeft vroeger alles voor hem geregeld etc. Ik ben blij dat die mensen uit mijn leven zijn. Ook nu houd ze de hand boven het hoofd van haar zoon, begrijpelijk, maar zeer niet realistisch!! Mijn gevoel zegt dat ik er niet meer toe doe. Het contact tussen hun word weer meer, voorheen kon ik dat voorkomen door duidelijk tegen haar te zijn omdat haar zoon dat niet durfde.. Nu merk ik dat ik niet wil dat er nog enige betrokkenheid van hun naar mijn zoontje wil hebben. Ook nofig ik hun niet voor zijn 5e verjaardag uit. Maar ik wil ook niet dat hij naar hun gaat. Ik ben vreselijk achterdochtig naar hun toe, omdat ex geen grenzen aangeeft. En ben in staat om afspraken te dwarsbomen . Oordeel niet omdat ik super eerlijk ben. Indirect vind ik zijn moeder mede schuldig aan het stuklopen van mijn huwelijk. Ex had geen ruggegraad, nam het nooit voor mij op. Hie kan dat als je het niet geleerd is? Ten diepste wil ik anders, maar zolang ik niet weet hoe is dit mijn manier om grip op de situatie te houden

Reactie plaatsen