Flirten… en niets meer
29 juli 2016 
5 min. leestijd

Flirten… en niets meer

Al een poos geleden besloot ik; Liefde, dat gaat het voor mij niet meer worden. Na heel wat verkeerde keuze ’s, met nadruk op de laatste(zie mijn vorige blog), besloot ik vol voor de kinderen te gaan. Maar rondkijken en flirten is natuurlijk erg leuk.

love-1236359_640

Flirten… en niets meer

Ik kijk als happy mam vrolijk rond en vind het gewoon stom dat mannen op de bouwplaats niet meer fluiten.

Dus gewoon zelf de berg mannen in kijken of er wat leuks bij zit, en als ze dan per ongeluk ook jou kant op kijken, heel snel doorlopen! En op de momenten dat je er totaal niet mee bezig bent, kom je wel eens wat hilarische momenten tegen.

Gewoon in de supermarkt!! De goed uitziende man waar ik al een aantal keer bijna tegen aan botste in de winkel, staat in eens achter je in de rij (toeval of..?).Vanwege het warme weer was ik op een missie voor ijsjes en de caissière zegt grappend; “Ik zou ze maar snel op eten voor ze smelten!” “Jaaa, erg nodig ook, anders smelt ik zelf door de warmte!” Waarop achter mij ineens de man zegt: “Oei, oei, oei… en als jij er niet meer bent dat zou pas echt zonde zijn!” De caissière kijkt van m’n knalrode gezicht naar zijn serieuze maar vrolijke lach, en begint te zacht te grinniken. En ik!? Ik betaal razendsnel en weet niet hoe snel ik de winkel uit moet komen.

Eenmaal op de fiets kom ik niet meer bij en de rest van de dag blijft het ‘oei, oei, oei’ door m’n hoofd buzzen, hahaa!
Op stap met m’n extraverte vriendin; altijd leuk. Zij praat met iedereen en gezien ik wat meer terughoudend ben, bekijk ik dat meestal van een afstandje en heb dan de grootste lol. Ik ga weinig uit dus zo’n avond is puur vermaak. Maar die ene avond komen we twee gezellige mannen tegen en natuurlijk haakt ze aan en blijft ze met 1 van de twee vrolijk kletsen. Dus je begrijpt; ik zit vast aan zijn vriend. Een ontzettend aardige vent en hij kletst de oren van m’n hoofd(letterlijk).

Ik vond het prima. In dat café speelde een heerlijk bandje dat alle geluiden overstemde en aldaar kom ik erachter dat mijn gehoor niet is zoals het hoort. Want hij praatte en praatte en ik hoorde maar de helft door alle andere half- binnenkomende geluiden. Vette factor-X natuurlijk, dus op hoop van zegen knikte ik ja en nee, en probeerde ik zo normaal mogelijk te reageren. Toen de avond ten einde kwam, namen we afscheid van de mannen en toen we veilig in de bus zaten, zei m’n vriendin: ”Nou, die waren leuk he?” “Tja, uhh.. ik heb echt helemaal niets gevolgd van wat hij allemaal vertelde, lach ik, hij praatte aan 1 stuk door in m’n doof wordende oor, duh.. maar joh, het was wel een top band!” grijns ik.

Uiteindelijk heeft zij een relatie met haar leuke gesprekspartner gekregen en kreeg ze grappig genoeg toch te horen dat zijn vriend me wel leuk vond, maar dat ik af en toe toch wel wat apart reageerde! Dat was te verwachten, ach ja, hij was leuk maar niet mijn droomman gelukkig.

En neem dan die middag dat je samen met je dochter ontzettend vrolijk en happy op die fiets zit met een muziekje op. Net haar rapport opgehaald; ze is over naar het examenjaar na een heel zwaar jaar. Dus onze dag kan niet meer stuk. Als we een bruggetje onderdoor rijden kruisen we een vriendelijke jongen. Ik heb oogcontact en lach vrolijk naar hem. Hij gaat ons voorbij maar blijft voor ons hangen…tja daar moeten we voorbij. “Oooh, daar gaan ze!”, hoor ik hem zeggen en we lachen terug.

Ineens roept hij: “ Moeders, mag ik misschien brutaal zijn?”. Hij komt naast me fietsen en kijkt me vrolijk vragend aan. “Ja, dat mag je wel.” “Ben je nog met vaders?”, vraagt hij… (lees: mijn gezicht kan bijna niet verbaasder staan dan op dat moment) en ik hoor mijn dochter d’r adem in houden. Ik begin te lachen en zeg: “ Nee dat ben ik niet.” “Oh, echt niet? Mag ik je dan misschien uitnodigen voor een drankje?”

bike-bell-1401598_640

Flirten… en niets meer

Snel zet ik me over mijn verbazing heen en vraag hem vrolijk hoe oud hij is. “Zes-en-twintig,” antwoord hij.(!!!) “Oh, okeee, hoe oud denk je dat ik ben?” “ Nou, max 42!!” Nu is m’n verbazing compleet en lach hard. In mijn ooghoek zie ik dat dochterlief het schouwspel met een lach aanhoort en bijna valt door een hobbel in de weg. Ik besluit de jongen te verlossen en vertel dat ik hem toch wel te jong vind met een knipoog. Hij reageert daar ad rem op door te zeggen: “Weet je het zeker? Over 10 jaar komt er geen jongen van 26 meer naast je fietsen hoor.” Na hem te hebben verzekerd dat ik het zeker weet, bedank ik hem voor het compliment en gaan we een andere weg in.

Ik kijk m’n dochter aan. Tot aan huis schateren we van het lachen en blijft dit het gesprek van de dag. “Joh, ma, hij was best leuk en hij had pas echt gescoord als hij je op de leeftijd van 30 had geschat”, lacht ze. Dus ik daar boven op: “Nou inderdaad, en als jij dan niet naast me had gefietst had ik misschien wel ja gezegd, hihi ..not!” Onze dag was compleet.

 

Een kleine greep uit wat je kan tegenkomen en het is stuk voor stuk grappig allemaal. Maar ik bekijk het met een glimlach en een knipoog.

Mannen zijn leuke wezens en leuk als goede vriend.

Voor mij dan. Voor nu. Want nu geniet ik van mijn eigen happy single leven dat eindelijk goed op de rit is. Maar wie weet!? Die ene man, die ene goede of juist heel foute openingszin, en toch die echte klik! Zucht… ooit misschien.

Benieuwd naar meer verhalen? Lees ze hieronder!

Over de schrijver
Reactie plaatsen