Gemaakt voor een relatie?
19 april 2016 
4 min. leestijd

Gemaakt voor een relatie?

Ik ben een alleenstaande moeder van 33 jaar en mijn zoontje is 4 jaar. Ik ben alleenstaand moeder geworden dus heb geen last van een gebroken relatie, eigenlijk hadden de ‘vader’ en ik niet een relatie maar zagen we elkaar gewoon regelmatig. Indertijd vond ik dat prima, maar ik vraag me inmiddels af: ben ik gemaakt voor een relatie? 

Eenmaal zwanger was het duidelijk dat hij er niks mee te maken wilde hebben, hij verbrak ook het contact.

Ik had daar geen problemen mee, ik was in de wolken en meteen verliefd op de baby die in mij groeide.

Gemaakt voor een relatie?

Gemaakt voor een relatie?

Ik kreeg vaak de vraag of ik het niet moeilijk vond maar ik wist niet hoe het anders zou zijn met een man aan je zij die je steunt. Daarnaast hoor ik ook verhalen van een man aan je zij die je niet steunt dus dat leek me erger en zwaarder. Stiekem vond ik het ook wel fijn dat ik zelf de naam kon beslissen en dat ik alleen verantwoordelijk ben voor hem en volop van mijn baby kon genieten, het huishouden kon doen wanneer ik dat nodig vond en geen gezeik had van een man die het een zooitje thuis vindt.

Maar in mijn gedachten zag ik voor me dat ik misschien voor de tweede verjaardag wel een vriend zou hebben, die de vaderrol op zich kon nemen. Zo zou mijn zoon toch een vader hebben. De twee jaar verstreken zonder een nieuwe liefde. Het kon ook moeilijk anders, want mijn leven bestond uit 36 uur werken en daarnaast zorgen voor mijn kleine man.
Ik werk wisselende diensten, waaronder avonddiensten, dan belast ik mijn ouders met het oppassen. Ik kon het niet over mijn hart verkrijgen om ook wanneer ik vrij was te vragen of ze in de avond op willen passen zodat ik uit kon gaan. Nu ging ik af en toe weleens weg maar dat was dan vaak met mijn moeder, zo kwam zij er ook eens uit.

Toen mijn zoon bijna 4 jaar oud was en een vriendin van mij een nieuwe vriend had ontmoet via Lexa besloot ik om me toch ook eens in te schrijven.

Daar kwam ik een mooie man tegen, mooi qua uiterlijk maar ook erg leuk in de omgang. Het voelde meteen goed en we zagen elkaar elk weekend. Met hem kon ik afspreken zonder dat ik me schuldig voelde naar mijn ouders en/of mijn zoon toe. Helaas is het niks geworden, hij was nog maar net uit een lange relatie en had nog gevoelens voor haar. Dit deed extra pijn omdat het echt klikte tussen hem en mijn zoon. Deze heeft hij ontmoet op zijn verzoek.

Sinds hem lijkt het me fijn om een leven samen met iemand op te bouwen, samen op de bank, samen naar een pretpark en niet altijd alleen mijn zoon en ik. En eerlijk is eerlijk ik heb ook nog een sterke kinderwens en alleen gaat me dat niet echt lukken.
 Maar ben ik wel gemaakt voor een relatie?

Ik ben ook nog steeds een heel zelfstandige vrouw die gewend is om alles alleen te doen en ik vraag me dan ook weleens af of ik dat wel helemaal los kan laten. 
Ik heb nog wel contact met anderen via Lexa maar dat is het toch elke keer net niet. Sommige mannen pushen me teveel voor mijn gevoel. Ik kan er slecht tegen als ik 20 berichten achter elkaar krijg en de laatste dan ‘Ben je boos?’ is omdat ik niet meteen reageer. Verzoeken om een weekend af te spreken snap ik niet echt, ik bedoel: ook al woon je ruim 300 km van me vandaan dat wil niet zeggen dat ik meteen een heel weekend wil afspreken, serieus??!!

Vraag me soms: ben ik wel gemaakt voor een relatie? Ik ben jaloers op vrouwen die hun droomman vinden en een geweldige relatie hebben, ik mis dat.

Aan de andere kant ben ik tevreden met de vrijheid die ik nu heb. Het kunnen gaan en staan waar ik wil. Ik kan hier wel lang en breed over nadenken maar uiteindelijk moet ik hem tegenkomen, een nieuwe liefde. Zelfs als ik denk: ik wil een relatie, kan ik niet meteen er een man bij toveren…

Wat denken jullie: ben ik niet gemaakt voor een relatie? Hoe hebben jullie het aangepakt op het liefdespad?

Over de schrijver
Anonymous
Door

Anonymous

op 08 Oct 2015

Zo herkenbaar dit! Leuk om te lezen!

Anonymous
Door

Anonymous

op 08 Oct 2015

Herkenbaar!!!! Die mannen bestaan niet of zijn al getrouwd!!! (niet dat die man daar altijd naar kijkt)! Zou wel een oppas zoeken en af en toe lekker gaan stappen met vriendinnen! Toch kom je dan ook echt wel een leuke man tegen f2f contact is toch altijd beter als dat dating gedoe!!! Succes en ergens is die man nog gewoon rijles aan het nemen op z'n witte paard ;)

Anonymous
Door

Anonymous

op 08 Oct 2015

Heel herkenbaar!

Anonymous
Door

Anonymous

op 08 Oct 2015

Ik herken het wel een beetje, heb verschillende relaties gehad en op de een of andere manier liepen die uit op niks. Vraag me ook wel eens af of ik wel voor een relatie gemaakt ben of niet. Aangezien ik ondertussen al enige tijd rondloop met een hele grote kinderwens voor een 2de heb ik besloten om BAM moeder te worden. Het beste besluit in hele lange tijd.. En een man in mijn leven? Soms mis ik het, maar als de tijd rijp is, dan komt die heus wel! En wat betreft het oppassen? Ik ben ook lange tijd niet uitgeweest omdat ik mijn ouders niet nog meer wilde belasten, maar ik weet zeker dat je ouders het heus niet erg zullen vinden om af en toe een keer extra je kleine als logee te hebben zodat jij op stap kan. Liefs Monique

Anonymous
Door

Anonymous

op 08 Oct 2015

Ik weet precies hoe je je voel en ken het ook. Vind hoe langer je alleen ben hoe sterker je word maar ook hoe het gemis van een man in mijn leven ook groter word. Op het moment heb ik de dating sites allemaal verwijderd heb er genoeg van. De mannen willen zo als je zeg gelijk het hele weekend komen. Of ze wonen veelste ver weg of ik denk hoe moet ik dat aan me zoon uitleggen. Meestal krijg je dan als antwoord, oh dan laat je hem toch een weekendje bij zijn vader. Maar die heeft hij niet. En wil mijn kleine man niet met allerlei vreemde mannen opzadelen. Want hij heeft er toch al zoveel moeite mee. Pas nog vroeg hij mama kan je een papa voor ons kopen anders vraag ik hem voor sinterklaas. Tis zo moeilijk om dat allemaal uit te leggen aan zo een klein mannetje. Dus voor nu kijken we wel wat er op ons pad komt. Ik zeg altijd ooit komen we de waren man en papa tegen. OOIT.....

Anonymous
Door

Anonymous

op 09 Oct 2015

Dit is ook heel herkenbaar voor mij. Ik kan maar niet de juiste vinden en heb ook niet veel oppas. Daarnaast wil ik mijn zoontje er ook nog niet te snel bij betrekken want hij vraagt ook al om een nieuwe vader. Het lijkt mij zo fijn om dingen te kunnen delen.. en wie weet een 2e. Maarja hopelijk komt er iets op mijn pad ☺

Anonymous
Door

Anonymous

op 09 Oct 2015

Heel herkenbaar! Ook ik vraag me soms af of het niet voor nij weggelegd is. En zie dat wel bij anderen en dan vraag ik me af waarom?? Wat is er verkeerd aan mij.. En tegelijkertijd tijd hou ik van mijn vrijheid maar verlang ook naar geborgenheid .. Een compleet gezin.ik heb zelf een dochtertje van 5 jaar en haar vader en ik zijn al 4 jaar uit elkaar.het kwam van zijn kant af en ik ben nog steeds kwaad dat hij dat mijn dochter heeft aangedaan.nu is et co ouderschap maar niet omdat ik dat wilde. Maar door omstandigheden had ik geen keus.mijn dochter ondervind nog dagelijks de strubbelingen eronder en wil haar graag een gezin geven maar tegelijkertijd beangstigd mij dat ook

Anonymous
Door

Anonymous

op 09 Oct 2015

Hallo Nicole, Het lijkt er op alsof je moeite hebt om je grenzen aan te geven in contact met mannen. Ik ben vrij kort door de bocht dus ook vrij duidelijk. Dat maakt het makkelijk met daten en weten ze waar ze aan toe zijn. Zo geef ik duidelijk aan wanneer ik beschikbaar ben en wanneer niet. Ook houd ik het maar tot één "app-relatie" per keer. Ik zou je aanraden om misschien met een vrouwen coach/psycholoog te onderzoeken wat je nou precies wil van een man of relatie. Wanneer het duidelijk is voor jezelf, kan je het duidelijk maken aan de ander. Op die manier kies je eerder een man uit die echt bij je past en kun je een relatie vormen waarbij je samen leuke dingen kunt doen of op de bank hangen en waarbij je ook je zelfstandigheid en vrijheid kunt behouden. We leven in een moderne wereld. Alles is mogelijk vandaag in een relatie ;). Heel veel succes toegewenst! Groeten, Dominique

Anonymous
Door

Anonymous

op 11 Oct 2015

Dank jullie wel voor jullie reacties. Fijn om te lezen dat het herkenbaar is. Ik moet inderdaad eens gaan kijken wat ik nou precies wil maar misschien kom ik dat wel wanneer ik de juiste tegen het lijf loop.

Reactie plaatsen