Haaaaaai zwaaaaaai, elkaar groeten, hoe doen we dat toch?
06 oktober 2016 
3 min. leestijd

Haaaaaai zwaaaaaai, elkaar groeten, hoe doen we dat toch?

 

Ik zat een tijdje geleden met mijn zoon van 10 jaar in de auto. We hadden mijn dochter afgezet bij een vriendinnetje en de vader van dat vriendinnetje zwaaide ons nog even uit. Nee, niet zomaar even je arm omhoog, of een vinger in de lucht, geen koninginnen-zwaaitje. Het was een echte zwaaibeweging, zo’n eentje waarbij je hand van links naar rechts gaat en je arm ook nog meebeweegt en op het gezicht een grote lach. Wij zwaaiden uiteraard blij terug. Mijn zoon zei: ‘mama, waarom zwaaien niet meer mensen zo?’ Ik vroeg wat hij bedoelde.

Hij antwoordde dat de meeste mensen hun arm en hand stilhouden en dat hij het echt veel vriendelijker en enthousiaster vond als ze net zo zouden zwaaien als deze vader. Hij vond het zwaaien van de meeste mensen zelfs een beetje chagrijnig.Begroeten

Ik was natuurlijk onder de indruk van deze oprechte constatering, jemig, wat wordt hij groot! Maar toen ik er met hem over sprak en erover nadacht, besefte ik dat hij gelijk kon hebben. Hoeveel mensen zwaaien niet naar anderen uit gewoonte of omdat iemand toevallig naar hen zwaait. En dan ook nog met een korte neplach op hun gezicht. Hoeveel  mensen vragen uit beleefdheid: ‘hoe is het’ en willen eigenlijk gewoon ‘goed’ horen en dan weer door met hun eigen zaken. Hoeveel mensen menen hun gedag zeggen? Zou het percentage 50/50 zijn? Of zou het percentage van mensen die uit beleefdheid of gewoonte gedag zeggen, nog hoger zijn?

Ik moet je eerlijk zeggen dat ik heb geprobeerd om op mijn eigen gezwaai en gedag zeggen te letten.

Ik merkte dat ik ook mijn hand stil houd, soms een korte ‘hoi’ zeg en ook vaak in het ritme van de dagelijkse activiteiten zit om er echt rustig bij stil te staan.

Stom excuus eigenlijk, het echt stilstaan bij zoiets kost ongeveer 1 seconde en zit vooral in je hoofd, maar het is wel veel vriendelijker. Dat hoor ik ook iedere keer mijn zoon in mijn hoofd zeggen als ik het weer eens verkeerd doe.

Zwaaien

Ik ben nu in een periode van mijn leven aangekomen dat ik wil leven met minder stress en hier ook bewust stil bij ga staan. Maak ik me terecht druk of zorgen of neemt mijn hoofd een loopje? Stress ik teveel over iets? Is het nodig? Geef ik prio’s aan de activiteiten van mijn leven? Ik heb bedacht dat ik mijn gedag zeggen en gezwaai hier ook in ga meenemen, ook zwaaien kan je mindfullness doen en dat lijkt het leven veel leuker te maken. Dus mocht je in Veenendaal iemand heel blij zien zwaaien en je afvragen waarom die vrouw in godsnaam zo blij doet, ik ben het ;-).

 

Heb jij hier wel eens bij stilgestaan of over nagedacht? Deel het met ons en laat een reactie achter.

 

 

Over de schrijver
Reactie plaatsen